ေငြဆိုတာ ရွိေနဖို့ပဲလိုအပ္တယ္ ထုတ္ျပဖို့မလိုအပ္ဘူး

Posted on

ေငြဆိုတာ ရွိေနဖို့ပဲလိုအပ္တယ္ ထုတ္ျပဖို့မလိုအပ္ဘူး

ေဆြေဆြမာ သည္ ရန္ကုန္က “ပြင့္လန္းေဝဆာ ” မာဆတ္ခန္းမွာ အလုပ္လုပ္ေနေပမယ့္ ရန္ကုန္ ဇာတိေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ။ ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ ေခတ္ကို ေျပာင္းလာတဲ့ေနာက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ၀င္ေငြေကာင္းတဲ့ အလုပ္တခုကို လုပ္ဖို႔ နယ္ကေန ေရာက္လာတာပါ ။ နယ္မွာတုံးက မီးခဲျပာဖုံး ျဖစ္ေနတဲ့ အရိုင္းစပယ္ေလး ေဆြေဆြမာသည္ ရန္ကုန္ကို ေရာက္လာေတာ့ လူပြဲစား တေယာက္က အလွျပင္မိတ္ကပ္ ကၽြမ္းတဲ့ မိန္းမရွာတေယာက္ကို ျပင္ခိုင္းလိုက္လို႔ ေတာသူပုံေပ်ာက္ ၿမိဳ႕သူေဟာ့ေရွာ့ေလးတေယာက္ ပုံစံ ေပါက္လာရသည္ ။ လူပြဲစားမႀကီး ေဒၚေအးသီက “ မာဆတ္မွာ အလုပ္ရမည္..မာဆတ္မွာ လုပ္ရင္ ေယာက္်ားေတြက ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္ တာေတြေတာ့ အနည္းနဲ႔အမ်ား ရွိလိမ့္မည္…ေတာ္႐ုံ ထိတာကိုင္တာေတြ ဆိုရင္ နင္တို႔သည္းခံရမယ္….မိတ္မပ်က္ေအာင္ ကပ္စတန္မာေတြကို သည္းခံ ခြင့္လြြတ္ၾကရမယ္…” လို႔ ေဆြေဆြမာတို႔ကိုလက္ခ်ာရိုက္သည္ ။ ေဒၚေအးသီက မာဆတ္ သင္တန္းေပးသည္ ။

တကယ္တမ္း အႏွိပ္သင္ေပးတာက ထိုင္းနိုင္ငံက လွမ္းေခၚထားတဲ့ အႏွိပ္သမ ။ ဒီထိုင္းမက သူတို႔ ဘန္ေကာက္မွာ ဘယ္လိုဘယ္ပုံ ႏွိပ္ၾကသည္ ဆိုတာကို နမူနာ အစမ္း ျပသသြားမွာ ျဖစ္သည္ ။ ေဆြေဆြမာ တို႔ ေကာင္းေကာင္း ကၽြမ္းသြားတဲ့အထိ အဲဒီထိုင္းမကို သင္ခိုင္းသည္ ။ ထိုင္းမက တကယ့္ ဆရာမႀကီး ။ ေျမာက္ႂကြေျမာက္ႂကြနဲ႔ ေအာ္လိုက္ ေငါက္လိုက္နဲ႔ ..။ ေဆြေဆြမာကို လုပ္ခိုင္းတာက ဆီမာဆတ္ ။ ဆီလိမ္းၿပီး ႏွိပ္တာ ။ ဆီမာဆတ္က အႏွိပ္ခံတဲ့ေယာက္်ားေတြက ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႔မို႔ ႏွိပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ သူတို႔ရဲ့ တန္ဆာေခ်ာင္းေတြကိုျမင္ရေတြ႕ရသည္ ။ ထိုင္းမက တကယ့္ ကပ္စတန္မာ အစစ္ေတြနဲ႔ သူကိုယ္တိုင္ ႏွိပ္ျပတဲ့အခ်ိန္ေတြက ေဆြေဆြမာတို႔သည္ ေယာက္်ားေတြရဲ့အ၀တ္မဲ့ကိုယ္ခႏၶာေတြကို စိတ္လႈပ္ရွားစြာနဲ႔ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရသည္ ။ ထိုင္းမက ဟက္ပီးအန္းဒင္း လုပ္နည္းလည္း သင္ေပးသည္ ။ သူတို႔ေပါင္ၾကားက ဒုတ္ေတြကလည္း တန္းလန္း တန္းလန္းနဲ႔။ ေယာက္်ားနဲ႔ တခါမွ မၾကဳံဘူးေသးတဲ့ ေဆြေဆြမာသည္ ေယာက္်ားဒုတ္ေတြကို ျမင္ရေတာ့ အရမ္းကို စိတ္လႈပ္ ရွားခဲ့ရသည္ ။

ကာမစိတ္ေတြလည္း နိုးၾကားထႂကြခဲ့ရသည္ ။ ထိုင္းမက “ ဟက္ပီးအန္းဒင္း ” က လက္နဲ႔ဘဲ လုပ္ေပးရတာ….တခါတေလ ကိုယ့္ကို ေဘာက္ဆူး မ်ားမ်ားေပး တဲ့လူဆိုရင္ေတာ့ နင္တို႔ နို႔ေတြ ေပးကိုင္ခ်င္လည္း ကိုင္လိုက္ေပါ့ဟာ..ေအာက္ပိုင္းကို ႏွိုက္လို႔မရေအာင္ ေဘာင္းဘီၾကပ္ၾကပ္၀တ္ထားလိုက္ေပါ့ ” လို႔ သင္ေပးသည္ ။ အစမ္းသေဘာနဲ႔ မာဆတ္ခန္းပိုင္ရွင္ ေခၚလာတဲ့ လူႀကီးတေယာက္ကို ေဆြေဆြမာ စၿပီး ဆီလူးမာဆတ္ စလုပ္ ေပးရသည္ ။ ဒီလူႀကီးက ပိန္ေညာင္ေညာင္နဲ႔ အသက္ ေလးဆယ္ေလာက္ ။ ေဆြေဆြမာတို႔ မာဆတ္ခန္းက သီး ျခား အခန္းေလးေတြနဲ႔ ။ တံခါးလည္း ပိတ္ထားလို႔ရသည္ ။ ေဆြေဆြမာ မာဆတ္အခန္းေလးထဲကို ၀င္သြားေတာ့ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္မွာ တဘက္အေသးစားေလးကို ခါးေနရာမွာ တင္ဖုံးထားၿပီး ေမွာက္အိပ္ေနတဲ့ လူႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ ရသည္ ။ ကိုယ္လုံးတီး ခၽြတ္ထားတဲ့ ဒီလူႀကီးရဲ့ ကိုယေပၚမွာ တဘက္ အေသးစားေလးဘဲ ဖုံးထားတယ္ ဆိုတာ ကို သိေနတာနဲ႔တင္ ေဆြေဆြမာ့စိတ္ေတြ လႈပ္ရွားေနတာ အရမ္းပါဘဲ ။

ေဆြေဆြမာလည္း အျပာႏုေရာင္ စပို႔ရွပ္ေလးနဲ႔ ေဘာင္းဘီအၾကပ္ အနက္ေရာင္ကို ၀တ္ထားသည္ ။ လူႀကီးက နံမည္ ဘယ္လိုေခၚသလဲ လို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ကမန္းကတန္း ေခါင္းထဲေပၚလာတဲ့ “ျမတ္နိုး ” ဆိုတဲ့နံမည္ကို ပါးစပ္က ေျပာလိုက္မိသည္ ။ “ ျမတ္နိုး..ဟား..တအားလွတဲ့ နံမည္ေလး…လူလွသလား ၾကည့္ပါရေစလား….” လူႀကီးက ေမွာက္ရက္ အိပ္ေနရာကေန ပက္လက္လွန္လိုက္သည္ ။“ အိုး..တအား လွတယ္ကြယ္…အမေလး…. ဘယ္ၿမိဳ႕သူလဲ..တြံေတးဖက္ကလား….” ေဆြေဆြမာလည္း သူ႔ေပါင္တန္ေတြကို စႏွိပ္သည္ ။ ထိုင္းမ သင္ေပးတဲ့အတိုင္း ေပါင္ရင္းကို ႏွိပ္ေပးတဲ့အခါ လက္ခုံနဲ႔ သူ႔ေပါင္လည္က ဒုတ္ကို မသိမသာလိုလိုနဲ႔ ပြတ္ေပးလိုက္တာက အႀကိမ္ႀကိမ္ေပါ့ ။ ဘာသားနဲ႔ ထုထားတာ လိုက္လို႔ ။ မၾကာခင္မွာဘဲ သူ႔ဒုတ္ႀကီး ေငါေငါႀကီး ေထာင္ထလာသည္ ။ လူႀကီးေတာ့ ဘယ္လိုေနၿပီလဲ မသိဘူး ။ ေဆြေဆြမာေတာ့ ကာမစိတ္ရိုင္းေတြ တထိန္းထိန္းနဲ႔ ထႂကြလာရၿပီး ေစာက္ဖုတ္ထဲက တအား ယားတက္လာသည္ ။

လူႀကီးရဲ့ ဒုတ္အေပၚက တဘက္စေလးလည္း ေအာက္ဖက္က ေပါင္ေပၚကို ေလ်ာက်လာသည္ ။ ဒုတ္ႀကီး မတ္မတ္ႀကီး ေထာင္ေနတာကို ေဆြေဆြမာ ျမင္လိုက္ရသည္ ။ “ ျမတ္နိုး….ဦး တအား တင္းၾကပ္လြန္းေနတယ္ကြယ္..ဦးကို ေျဖေလ်ာ့ေပးပါလားဟင္….” ဒစ္ကားကားႀကီးနဲ႔ ဒုတ္ႀကီး မတ္မတ္ေထာင္ေနသည္ ။ ေဆြေဆြမာလည္း တံေတြးၿမိဳခ်ေနရသည္ ။ တတ္နိုင္ရင္ စုတ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္ ။ ထိုင္းမက အစြပ္မစြပ္ဘဲ စုတ္မေပးဖို႔ အထပ္ထပ္ မွာထား သတိေပးထားသည္ ။ ေအကိုက္ရင္ တခါထဲ ေလ်ာမည္..လက္နဲ႔ဘဲ ကြင္းတိုက္ေပးဖို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ မွာထားသည္ ။ ဒုတ္အေပၚကို ဆီဘူးထဲက ဆီေတြ ေလာင္းခ်လိုက္ၿပီး လက္ကေလးနဲ႔ ပြတ္သပ္ ေဆာ့ကစားေပးလိုက္သည္ ။ “ အိုး…အား….ေကာင္းလိုက္တာ ျမတ္နိုးရယ္…” လို႔ ညည္းျငဴသည္ ။ လူႀကီးရဲ့ လက္က ေဆြေဆြမာရဲ့ ရင္စိုင္ေတြ အေပၚကို ေရာက္လာသည္ ။ ေဆြေဆြမာက ေျခတလွမ္း ေနာက္ဆုတ္ၿပီး ေရွာင္တိမ္းလိုက္သည္ ။

လူႀကီးက “ ကိုင္..ကိုင္လို႔ ရမလားဟင္…. မုန႔္ဖိုး ေပးပါ့မယ္….” လို႔ ေျပာရင္း စပို႔ရွပ္ရဲ့ ေအာက္ကို လက္သြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္သည္ ။ ေဆြေဆြမာက “ မုန႔္ဖိုး ဘယ္ေလာက္ ေပးမွာလဲ..” လို႔ေမးလိုက္သည္ ။ လူႀကီးက “ သုံးေသာင္း ” လို႔ ေျဖလိုက္သည္ ။ တကယ္ေတာ့ ေဆြေဆြမာရဲ့ စေနႏွစ္ခိုင္သည္ ဘယ္ေယာက္်ား ကိုင္တာကို မခံဘူးေသး ။ သူ႔ဒုတ္ပူေႏြးေႏြးႀကီးကို ကိုင္ဆုတ္ ပြတ္တိုက္ေပးေနရင္း စိတ္ေတြက တအား ထႂကြေနေတာ့ တင္းမာဖီးထေန တဲ့ ရင္သားေတြကိုလည္း အကိုင္ခံခ်င္လာမိလို႔ စပို႔ရွပ္ကို လွန္တင္ကာ ဘရာစီယာကို ခ်ိတ္ျဖဳတ္ေပးလိုက္သည္။ “ အိုး လွလိုက္တာကြယ္….” ေကာ့ေကာ့ေလး ဦးေမာ့ေနတဲ့ ရင္သားစိုင္ႏွစ္မြြာကို ျမင္လိုက္ရလို႔ လူႀကီး အရမ္း သေဘာက်သြားၿပီး လက္ ႀကီးနဲ႔ ဆုပ္နယ္ကိုင္တြယ္ေလသည္ ။ ေဆြေဆြမာလည္း ေတာင္မတ္ထႂကြေနတဲ့သူ႔ဒုတ္ႀကီးကို ကြင္းတိုက္ေပးၿပီ ။ “ အိုး……အိုး….အား….. လူႀကီးရဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြက ေထာင္ထစူႂကြေနတဲ့ နို႔သီးေလးေတြကို ဆြဲေခ်ေနသည္ ။

ေဆြေဆြမာလည္း ဖီလင္ေတြ စြတ္တက္ၿပီး သူ႔ဒုတ္ႀကီးကို ငုံ႔စုတ္ခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္ ။ လူႀကီးက တအားထႂကြၿပီး ေပါင္ၾကားကိုလည္း လက္ႀကီးနဲ႔ ဆုပ္ကိုင္လာျပန္သည္ ။ သို႔ေပမယ့္ ထိုင္းဆရာမရဲ့ လက္ထပ္သင္ၾကားေပးခဲ့တာေတြေၾကာင့္လူႀကီးရဲ့ ဒုတ္ကေန လရည္ပ်စ္ပ်စ္ေတြ တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ ပန္းထြက္သြားရတဲ့အထိ ထု ေပးလိုက္နိုင္သည္ ။ လူႀကီး တအီးအီးညည္းလိုက္တာေတြကို ျမင္လိုက္ရသည္ ။ လူႀကီး ပက္လက္လန္က်သြားသည္ ။ ေဆြေဆြမာလည္း ကၽြတ္ေနတဲ့ ဘရာစီယာနဲ႔ စပို႔ရွပ္ကို ျပန္၀တ္လိုက္သည္ ။ “ အဆင္ေျပလားဟင္…..ဦး….” “ အင္း…ေက်းဇူးပါ သမီးရယ္…..ဝႉး…….” လူႀကီးကို ေရေႏြးနဲ႔ ေရပတ္တိုက္ေပးရသည္ ။ ပထမဆုံး အေတြ႕အၾကဳံမွာ ေဆြေဆြမာ ပိုက္ဆံလည္းရ ရင္လည္းတုန္ အဖုတ္လည္း စိုစိုရြြဲခဲ့ရသည္ ။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း လူပုံစံ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဒုတ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ၾကဳံဖူးလာရၿပီး ကၽြမ္းသထက္ ကၽြမ္းလာသည္ ။ ပိုက္ဆံလည္း ပို ဖန္တတ္လာသည္ ။

ေဆြေဆြမာလည္း ေငြမ်ားမ်ား ေပးတတ္တဲ့ ကပ္စတန္မာ ဆိုရင္ နို႔ေပးတာအျပင္ ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ခ်ေပးၿပီး ဖင္တုံးေတြကိုလည္း ေပးကိုင္သည္ ။ လက္သြက္တဲ့လူေတြက ဖင္ၾကားကေန ေစာက္ဖုတ္ကို လိုင္းဆြဲတတ္သည္ ။ ဒီလို အခါမ်ိဳးမွာ ေဆြေဆြမာသည္ ေစာက္ဖုတ္ တအားယားၿပီး ခံခ်င္ကုန္းခ်င္စိတ္ေတြ ၀င္သည္ ။ တခ်ိဳ႕ဘဲေတြက ပုေလြမႈတ္ခိုင္းသည္ ။ ဒါေပမယ့္ ေဆြေဆြမာလည္း နို႔နဲ႔ဖင္ ေပးကိုင္တာထက္ ပိုမသြားခဲ့ဘူး ။ ဒီေန႔ ေရာက္လာတဲ့ ကပ္စတန္မာကေတာ့ ၀င္လာကထဲက ေဆြေဆြမာ သူ႔႐ုပ္ကို သေဘာက်သည္ ။ အသက္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ လူရည္သန႔္ေလး ။ အသားလတ္သလို ႐ုပ္က ႏုဖတ္ေနသည္ ။ ႐ုတ္တရက္ ဆိုရင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေကာင္ေလးတေယာက္လို႔ ထင္ရသည္ ။ ေဆြေဆြမာ တင္ မဟုတ္ဘူး ။ ဂ်ာႀကီးလည္း သေဘာက်သြားသည္ ။ ေဆြေဆြမာတို႔ ဂ်ာႀကီးက သုံးဆယ္စြန္းစြန္း ကခ်င္နဲ႔ ပေဒါင္ကျပား ။ ေခတ္ဆန္ၿပီး ေဟာ့တ္သည္ ။

သူက သူႀကိဳက္တဲ့လူ ဆိုရင္ တခါတခါ သူကိုယ္တိုင္ေတာင္ ၀င္ ႏွိပ္ေပးတတ္သည္ ။ ကပ္စတန္မာကို ေဆြေဆြမာက ဂ်ာႀကီး မဆြဲေခၚခင္ အခန္းထဲကို သြင္းလိုက္သည္ ။ ေဆြေဆြမာရဲ့ စိတ္ေတြ မတည္ၿငိမ္ဘူး ။ ဒူးေတြေတာင္ တုန္ေနသည္ ။ ကိုလူေခ်ာေလးကို ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႔ ဆီ လူးၿပီး ႏွိပ္ေပးတာ ခါတိုင္းလို အခ်ိန္ ဆြဲမေနေတာ့ဘဲ သူက မလုပ္ခိုင္းဘဲနဲ႔ သူ႔ဒုတ္ကို ကိုင္ၿပီး ကြင္းတိုက္ေပး လိုက္မိသည္ ။ သူက မေတာင္းဆိုဘဲနဲ႔လည္း နို႔ေတြကို ျပမိသည္ ။ သူက မကိုင္ဘူး ။ ရွက္တတ္သူဘဲ ။ သူ႔ လက္တဖက္ကို ဆြဲယူၿပီး ဖြံ့ထြားတဲ့ ရင္စိုင္ေတြ အေပၚကို တင္ေပးမိသည္ ။သူ႔ဒုတ္က မတ္မတ္ေထာင္ေနသည္။ ေဆြေဆြမာ စိတ္မထိန္းနိူင္ ။ သူက မခိုင္းဘဲ သူ႔ဒုတ္ကို စုတ္ပစ္ခ်င္လို႔ “ စုတ္ေပးမယ္ေနာ္ ” လို႔ သူ႔ကို ေျပာလိုက္မိသည္ ။ သူက “ ေနအုံး..မင္းတို႔ မန္ေနဂ်ာမကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္တယ္…” လို႔ ေျပာသည္ ။ ေဆြေဆြမာက သူက မႏွိပ္ဘူး ..” လို႔ ေျပာလည္း မရဘူး . အတင္း ေခၚခိုင္းလို႔ ဂ်ာႀကီးကိုလည္း ေခၚေပးလိုက္ရသည္ ။

ဂ်ာႀကီးလည္း ေတာင္မတ္ေနတဲ့ ဒုတ္ႀကီးႀကီးနဲ႔ သူ႔ကို သေဘာက်လိုက္တာမွ တခစ္ခစ္နဲ႔ ။ သူက ေဆြေဆြမာ့ကို သူ႔ဒုတ္ကို စုတ္ခိုင္းၿပီး ဂ်ာႀကီးကိုေတာ့ အကၤ်ီနဲ႔ ဘရာစီယာကို လွန္တင္ခိုင္းၿပီး နို႔ေတြကို သူ႔မ်က္ႏွာနား ကပ္ခိုင္းၿပီး နို႔စို႔သည္ ။ ႏွစ္ေယာက္ တေယာက္ ဇာတ္လမ္း ခင္းေနၿပီ ။ သူက ဇာတ္လိုက္မင္းသား ေလး ဒီဇိုင္းမို႔ ေဆြေဆြမာေရာ ဂ်ာႀကီးေရာ အလုပ္သေဘာေလာက္တင္ မဟုတ္ဘဲ သူလိုခ်င္တာေတြကို အႏွေျမာမရွိဘဲ ထိုးေပးထိုးေကၽြးမိေနၾကၿပီ ။ ေဆြေဆြမာလည္း သူ႔လီးကို အျပတ္ စုတ္ပစ္မိသလို ဂ်ာႀကီးကလည္း နို႔စို႔တာေတြကို ခံေနသည္ ။ သူ႔လက္တဖက္က ဂ်ာႀကီးရဲ့ စကပ္ေအာက္ကေန ေစာက္ဖုတ္ကို သမေနသည္ ။ သူ႔လက္ညႇိုးနဲ႔ လက္ခလယ္က ဂ်ာႀကီးရဲ့ ေစာက္ဖုတ္ထဲကို သြင္းၿပီး ကလိေပးလိုက္တာေၾကာင့္ ဂ်ာႀကီး “ အိုး….အီး……….အင္း…….” လို႔ ညည္းလိုက္သည္ ။ သူ႔ငံက်ိက်ိ လီးတုတ္တုတ္ကို အားရပါးရစုတ္လိုက္ေနမိတဲ့အခ်ိန္ေဆြေဆြမာရဲ့ ေစာက္ဖုတ္သည္ ေစာက္ရည္တရြြဲရြြဲ ျဖစ္ေနၿပီ ။ ခံခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ေပၚေပါက္ေနသည္ ။

တခါမွ ေယာက္်ားနဲ႔ မလိုးဖူးေသးတာေၾကာင့္လည္း ဒီလီးတုတ္တုတ္ႀကီးနဲ႔ ေစာက္ဖုတ္ထဲ ထည့္ေဆာင့္ခံလိုက္ရရင္ ေစာက္ဖုတ္ ျပဲသြားၿပီး တအားနာေလမလားလို႔ ေၾကာက္စိတ္ေတြ ေပၚမိသည္ ။ ဂ်ာႀကီးကေတာ့ ေယာက္်ား အေတြ႕အၾကဳံမ်ားခဲ့ၿပီးသား ။ ကပ္စတန္မာထဲက ကပၸလီ လီးအရွည္စား အတုတ္စားႀကီးနဲ႔ေတာင္ လိုးဖူးခဲ့ၿပီးၿပီလို႔ ဂ်ာႀကီးက ေျပာျပခဲ့ဖူးသည္။ ေဆြေဆြမာသည္ ကိုယ္လုံး ဖြံ့ၿဖိဳး အခ်ိဳးက်တဲ့ ေကာင္မေလးပါ ။ သို႔ေပမယ့္ ဂ်ာႀကီးသည္ သူမထက္ ပိုေတာင့္ သည္လို႔ ေဆြေဆြမာ ထင္သည္ ။ ဒီ ဇာတ္လိုက္ေလးနဲ႔က်ေတာ့ ဂ်ာႀကီးသည္ ဟန္မေဆာင္နိုင္ ။ သူ႔နံမည္ကိုေတာင္ ေဆြေဆြမာနဲ႔ ဂ်ာႀကီး မသိ ၾက ။ သူဘယ္ကလဲ ဆိုတာလည္း မသိၾက ။ သူေခ်ာလို႔ ၾကည့္ေကာင္းလို႔ အိေျႏၵမဆည္နိုင္ၾကဘဲ သူနဲ႔ ကဲေန ၾကတာ ျဖစ္သည္ ။ “ ကဲ ဘာဂ်ာမႈတ္မယ္…..မမကို အရင္ မႈတ္မယ္…လာ..ကုတင္ေပၚ ပက္လက္လွန္ အိပ္လိုက္ ေပါင္ေတြ ျဖဲေပး..” ဂ်ာႀကီးသည္ အိပ္ေမြ႕ခ် ခံထားရတဲ့ လူလို သူ႔အမိန႔္ကို တေသြမတိမ္း လိုက္နာသည္ ။ သူခိုင္းသလို ပက္လက္အိပ္လိုက္ၿပီး ေပါင္တန္ေတြကို ျဖဲေပးလိုက္သည္ ။

ေဆြေဆြမာမွာေတာ့ လီးကို အားပါးတရ စုတ္ေနရာက လီးကို ပါးစပ္ထဲက ထုတ္ပစ္လိုက္ရတာေၾကာင့္ ဟာတာတာႀကီး ျဖစ္က်န္ရစ္ရင္း ဇာတ္လိုက္ကိုလူေခ်ာက ဂ်ာႀကီးရဲ့ ေစာက္ဖုတ္ကို လ်ာနဲ႔ ယက္တာကို ရင္တုံစိတ္လႈပ္ရွားရင္း ၾကည့္ေနရသည္ ။ ေဖါင္းမို႔ႂကြေနတဲ့ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို သူ႔လ်ာႀကီးနဲ႔ အေပၚေအာက္ အစုန္အဆန္ ယက္ေပးေနေတာ့ ဂ်ာႀကီး တအားအားနဲ႔ ဖီလင္ေတြ စြတ္တက္ၿပီး ေကာ့ပ်ံေနရင္း ေပါင္တန္ေတြကို စိလိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစားသလို အေနာက္ဖက္ကို ဆုတ္ေျပးဖို႔လည္း လုပ္ေပမယ့္ လူေခ်ာေလးက ဂ်ာႀကီးရဲ့ ေပါင္တန္ေတြကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားလို႔ မေအာင္ျမင္ဘဲ လ်ာယက္တာေတြကို ခံေနရသည္ ။ ႐ုတ္တရက္ ဇာတ္လိုက္ကိုလူေခ်ာက ယက္ေနတာကို ရပ္လိုက္ၿပီး…ေဆြေဆြမာကို “ အ၀တ္ေတြ အကုန္လုံး ခၽြတ္ပစ္လိုက္စမ္း…” လို႔ ေျပာလိုက္လို႔ ေဆြေဆြမာလည္း ဂ်ာႀကီးတုံးကလိုဘဲ စိတ္အညႇို႔ခံထားရတဲ့ လူတေယာက္လိုသူခိုင္းေစတာကို ခ်က္ခ်င္းဘဲ လုပ္လိုက္မိသည္ ။ ကိုယ္ေပၚက အ၀တ္ေတြကို ခပ္သြက္သြက္ ခၽြတ္ပစ္လိုက္သည္။

“ အေနာက္ကေန လီးကို လာစုတ္ေပး..” သူ႔ထပ္ဆင့္ အမိန႔္သံေၾကာင့္ ေဆြေဆြမာလည္း ကုတင္ေပၚမွာ ေမွာက္ရက္ ေစာက္ဖုတ္ယက္ေနတဲ့ သူ႔အေနာက္ကို သြားလိုက္သည္ ။ သူက ဒူးေထာက္ ဖင္ႂကြေပးလိုက္ေတာ့ ေတာင္မာေနတဲ့ သူ႔လီးႀကီး ေပၚလာသည္ ။ ေဆြေဆြမာလည္း သူ႔ေပါင္ၾကားထဲ ပက္လက္၀င္အိပ္လိုက္ၿပီး လီးႀကီးကို ပါးစပ္ထဲ ငုံစုတ္ပစ္ လိုက္သည္ ။ လူေခ်ာေလးက ေစာက္ဖုတ္ကို တျပတ္ျပတ္ယက္ ေဆြေဆြမာ့ပါးစပ္ထဲကိုလည္း တစြပ္စြပ္နဲ႔ ေညႇာင့္သြင္းေနသည္ ။ ေဆြေဆြမာ့အဖို႔ လီးႀကီးနဲ႔ ပါးစပ္ထဲ အလိုးခံေနရတာက စိတ္ႂကြဖြယ္ ဖီလင္ဆန္းတခုပါ ။ ဂ်ာႀကီးရဲ့ မခ်ိမဆန႔္ေအာ္သံေလး ထြက္လာသည္ ။ ကိုလူေခ်ာရဲ့ လ်ာက ဂ်ာႀကီးရဲ့ ေစာက္ဖုတ္ေခါင္းအတြင္းထဲကို ထိုးသြင္းၿပီး ေမြြေႏွာက္ကလိေပးေနလို႔ပါ ။ ဂ်ာႀကီးသည္ လ်ာထိုးသြင္း ကလိခ်က္ကို မခံနိုင္လို႔ ႐ုန္းထြက္ေျပးဖို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ႀကိဳးစားေပမယ့္ ကိုလူေခ်ာက သူ႔ရဲ့ သန္မာတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ဂ်ာႀကီးရဲ့ ေပါင္တန္ႏွစ္ဖက္ကို တအား ဆုပ္ကိုင္ထားလို႔ ကိုလူေခ်ာ ကလိ တာေတြကို ဆတ္ဆတ္လူးခါေအာင္ ခံေနရသည္ ။

ကိုလူေခ်ာသည္ ဂ်ာႀကီးရဲ့ ေစာက္ဖုတ္ထဲကို လ်ာထိုးသြင္း ေမြြေႏွာက္ေနတဲ့အခ်ိန္ ေဆြေဆြမာရဲ့ ပါးစပ္ထဲကိုလည္း သူ႔လီးတုတ္တုတ္ ရွည္ရွည္ႀကီးနဲ႔ ထိုးေဆာင့္လိုးေနသည္ ။ ေဆြေဆြမာလည္း တြဲေလာင္းက် ေနတဲ့ သူ႔လဥႀကီးႏွစ္လုံးကို လက္နဲ႔ လွမ္းကိုင္လိုက္မိသည္ ။ ဒီအခ်ိန္မွာ မာဆတ္အခန္းေလးရဲ့ တံခါး ဝုန္းကနဲ ပြင့္လာသည္ ။ တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္ လူႀကီးတေယာက္ ၀င္လာသည္ ။ သူ႔လက္ထဲက ဖုန္းကင္မရာေလးက လၽွပ္တပ်က္မီး တဖ်တ္ ဖ်တ္နဲ႔ ..။ “ အို….” ဂ်ာႀကီးရဲ့ ေၾကာက္လန႔္တၾကား ေအာ္သံေလးေၾကာင့္ ကိုလူေခ်ာလည္း ဂ်ာႀကီးေစာက္ဖုတ္ကေန မ်က္ႏွာခြာလိုက္ ၿပီး အေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္သည္ ။ ကိုလူေခ်ာ ပါးစပ္မွာ အရည္ေတြ ေပပြေနသည္ ။ “ ကဲ …လွိုင္ျမင့္မိုး…..ထ….ထ…..ေတာ္ၿပီ..မင္းကလည္း အေရးထဲ အရသာခံေနတယ္…….” လွိုင္ျမင့္မိုး ဆိုတဲ့ ကိုလူေခ်ာေလးရဲ့ လီးႀကီး ေဆြေဆြမာရဲ့ ပါးစပ္ထဲက ေလ်ာကနဲ ထြက္သြားၿပီ ။ တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္လူႀကီးက ဂ်ာႀကီးနဲ႔ ေဆြေဆြမာတို႔ အ၀တ္ေတြ ျပန္၀တ္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာကို ခြင့္မျပဳဘူး။

ဓါတ္ပုံေတြဘဲ ရိုက္ေနလို႔ ဂ်ာႀကီးေရာ ေဆြေဆြမာေရာ နို႔ေတြနဲ႔ ေပါင္ၾကားက အဖုတ္ေနရာကို လက္ေတြနဲ႔ဖုံး ကြယ္ထားၾကၿပီး မ်က္ႏွာေတြကိုလည္း ငုံ႔ထားမိၾကသည္ ။ “ မင္းတို႔ မာဆတ္အခန္းက ဒါေတြ လုပ္ေနတယ္ ဆိုတာကို ဒို႔ သတင္းရထားတာ ၾကာၿပီ …လက္ပူးလက္ၾကပ္ ဖမ္းခ်င္လို႔ အခုလို အကြက္ဆင္ အသြင္ယူ လုပ္လိုက္ရတာဘဲ…..” လူတုတ္ႀကီးက အသံၾသၾသႀကီးနဲ႔ ေျပာလိုက္တဲ့အခါ အ၀တ္ေတြ ျပန္၀တ္လိုက္ၿပီ းတဲ့ လွိုင္ျမင့္မိုး ဆိုတဲ့ ကိုလူေခ်ာေလးက “ ဟုတ္တယ္….က်ေနာ့္နံမည္က ဒုရဲအုပ္လွိုင္ျမင့္မိုး….ဒါက က်ေနာ့္ ဆရာ ၿမိဳ႕နယ္မႉး ရဲမႉးဦးဆန္းထူး….” လို႔ ေျပာၿပီး စိစစ္ေရးကပ္ျပားကို ထုတ္ျပသည္ ။ ဂ်ာႀကီးလည္း တုန္ရီတဲ့ အသံေလးနဲ႔ “ က်မတို႔ကို ဖမ္းလိုက္ၿပီေပါ့ေနာ္……ဆရာတို႔ရယ္….သနားပါအုံး..မရွိလို႔ လုပ္စားၾကတာပါ…” လို႔ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ေတာင္းပန္စကား ေျပာလိုက္သည္ ။ ေဆြေဆြမာလည္း မ်က္ရည္ေပါက္ ေပါက္ က်ရင္း..“ ရွိခိုးပါတယ္..ဆရာႀကီးတို႔ရယ္…မဖမ္းပါနဲ႔ေနာ္….ေတာင္းပန္ပါတယ္….” လို႔ ေတာင္းပန္လိုက္ သည္ ။

ဦးဆန္းထူး ဆိုတဲ့ လူတုတ္ႀကီးက “ ဘာ အခုမွ ငိုေနၾကတာလဲ…ငိုမေနနဲ႔အပိုဘဲ..မင္းတို႔က လုပ္တုံးက လုပ္ၿပီး ” လို႔ ခပ္မာမာ ေျပာလိုက္သည္ ။ ဒီအခ်ိန္မွာ တျခားအခန္းက မာဆတ္သမေလး တေယာက္ သူတို႔အခန္းထဲကို ေခါင္းျပဴၾကည့္လာသည္ ။ “ ဟိတ္ လာစမ္း…..” ဦးဆန္းထူးက ေအာ္ေခၚလိုက္လို႔ မာဆတ္သမ ေကာင္မေလး အခန္းထဲကို ၀င္လာသည္ ။ မင္းတို႔ ပိုင္ရွင္ကဘယ္သူလဲ..ေျပာစမ္း… ေကာင္မေလးကတုန္တုန္ရီရီနဲ႔..က်မ…..မ….မ…..မသိဘူးရွင့္ဂ်ာႀကီးကို ေမးပါသူဘဲသိတယ္…လို႔ ျပန္ေျပာသည္ ။ ဂ်ာႀကီးက “ ပိုင္ရွင္က….ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္ ပါ…” လို႔ အသံတုန္တုန္နဲ႔ ေျဖလိုက္သည္ ။ ဦးဆန္းထူးက “ ငါ..အဲဒီ ပိုင္ရွင္ မိန္းမနဲ႔လည္း ေတြ႕ခ်င္တယ္…..” လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့အခါ ဂ်ာႀကီးလည္း “ က်မ ေခၚေပးပါမယ္….အ၀တ္ေတာ့ ျပန္၀တ္ခြင့္ေပးပါလား ဆရာႀကီး….” လို႔ ေျပာလိုက္သည္ ။ “ အင္း…၀တ္….၀တ္….ခုခ်က္ခ်င္း ပိုင္ရွင္ ကို ဖုန္းေခၚလိုက္စမ္း…..” “ ဟုတ္…ဟုတ္…..” “ မင္းနံမည္က ဘာလဲ ဂ်ာႀကီး…..” လွိုင္ျမင့္မိုးက ေမးလိုက္သည္ ။ “ က်မ….က်မ…နံမည္က ၀င့္၀င့္ဝါစိုး ပါရွင့္…..” လို႔ ဂ်ာႀကီးက ခပ္တိုးတိုးေလး ေျဖလိုက္သည္ ။

“ မင္းကေကာ…” “ ေဆြေဆြမာ….ပါ….” လို႔ ေဆြေဆြမာလည္း ေခါင္းေလးငုံ႔ၿပီး ခပ္တိုးတိုး ေျဖလိုက္သည္ ။ ဂ်ာႀကီးနဲ႔ ေဆြေဆြမာတို႔ အ၀တ္ေတြကို အျမန္ေကာက္ယူ ၀တ္လိုက္ၾကသည္ ။ ကိုလူေခ်ာ ဒုရဲအုပ္ လွိုင္ျမင့္မိုးက ဂ်ာႀကီး ရဲ့ ဖုန္းကို စားပြဲေလးအေပၚကေန ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး ဂ်ာႀကီးကို လွမ္း ေပးလိုက္သည္ ။ ဂ်ာႀကီးက ပိုင္ရွင္ သူေဌးမကို ဖုန္းေခၚလိုက္သည္ ။ သူေဌးမ ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္က ၿမိဳ႕နယ္မႉးဦးဆန္းထူးကို မာဆတ္အခန္းနဲ႔ ကပ္ရက္က သူမပိုင္ ဟိုတယ္ကို ဖိတ္ ေခၚလိုက္သည္ ။ ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္ရဲ့ ႐ုံးခန္းႀကီးထဲကို ဦးဆန္းထူး…လွိုင္ျမင့္မိုး…ဂ်ာႀကီး ၀င့္၀င့္ဝါစိုး နဲ႔ ေဆြေဆြမာတို႔ ေရာက္သြားၾကသည္ ။ ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္သည္ အသက္ သုံးဆယ္ေက်ာ္ အရြယ္ မိန္းမေခ်ာ တေယာက္ ျဖစ္ေန သည္ ကို ဦးဆန္းထူးနဲ႔ လွိုင္ျမင့္မိုးတို႔ ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ “ အိုး……ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္ ဆိုလို႔ အသက္ႀကီးႀကီး မွတ္ေနတာ..တကယ့္ကို ေခ်ာလွတဲ့ မမေလး တေယာက္ပါလားဗ်ာ…” လို႔ လွိုင္ျမင့္မိုးက စပ္ျဖဲျဖဲ မ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ေျပာလိုက္သည္ ။

ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္က “ အလုပ္စကား ေျပာၾကရေအာင္လားရွင္….ရွင္တို႔က က်မရဲ့ ၀န္ထမ္းေလးေတြကို ဖမ္းၾက ေတာ့မလို႔လားရွင္…..” လို႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေမးလိုက္သည္ ။ ဦးဆန္းထူးက မ်က္ႏွာမာနဲ႔ “ ခင္ဗ်ားတို႔က ဥပေဒေဘာင္ထဲ မေနရင္ေတာ့ ဖမ္းရမွာက က်ဳပ္တို႔ အလုပ္ဘဲ…ကဲ ဘာေျပာအုံးမလဲ..က်ဳပ္တို႔ ခင္ဗ်ားရဲ့ မာဆတ္ကိုလည္း ပိတ္ပစ္ရမယ္…..” လို႔ ေျပာလိုက္သည္ ။ ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္က “ အိုး…အိုး….ေန….ေနပါအုံး..ဆရာႀကီးရယ္……စိတ္လိုက္မာန္ပါ မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔…ညႇိၾကရေအာင္ပါ…” လို႔ တားလိုက္သည္ ။ ဦးဆန္းထူးက “ ဘာလဲ ဗ်..ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ကို လပ္ထိုးမလို႔လား……ဒီလို မလုပ္နဲ႔ေလ…က်ဳပ္တို႔က လပ္မစားဘူး….” လို႔ ခပ္မာမာနဲ႔ ေဟာက္လိုက္သည္ ။ ဂ်ာႀကီးက သူေဌးနဲ႔ ဦးဆန္းထူးတို႔ ၾကားထဲကို ၀င္လိုက္သည္ ။ “ ေျပလည္ေအာင္ လုပ္ေပးၾကပါရွင္..က်မ…က်မတို႔ အခ်ဳပ္ထဲကို မသြားပါရေစနဲ႔……” သူေဌးမ ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္က “ ဟုတ္ပါတယ္ရွင္….က်မ ေျပလည္ခ်င္ပါတယ္….အကိုႀကီးတို႔ အမႈမလုပ္ၾကပါနဲ႔ အကိုႀကီးတို႔ ေက်နပ္ေအာင္ အစစ ေတာင္းပန္ပါတယ္…လိုအပ္တာေတြ ..က်မ တာ၀န္ယူ လုပ္ကိုင္ေပးပါမယ္.. မာဆတ္ခန္းကိုလည္း မပိတ္ပါရေစနဲ႔ရွင္…..” လို႔ ေလသံေပ်ာ့ေပ်ာ့နဲ႔ ေျပာလိုက္သည္ ။

“ အင္း….က်ေနာ္တို႔က တကယ္ေတာ့ အထက္က စီမံခ်က္နဲ႔ လာလုပ္တာပါ…..လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့ ညႇိလို႔ မရ ဘူး ထင္တယ္….ဘယ္လိုထင္လဲ ဆရာ…..” လို႔ လွိုင္ျမင့္မိုးက ေျပာလိုက္သည္ ။ ဦးဆန္းထူးရဲ့ မ်က္ႏွာက ခပ္တင္းတင္း ခပ္ေမာ့ေမာ့…။ “ ဟုတ္တယ္…အေပၚက စိတ္၀င္စားတဲ့ ေက့စ္…..လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့ မရဘူး…….” လို႔ ေျပာလိုက္သည္ ။ ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္က “ အားလုံး ေျပလည္ေစရပါမယ္ ဆရာတို႔ရယ္…ဆရာတို႔ ေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ေပးပါမယ္…” လို႔ ေျပာလိုက္သည္ ။ ၀န္ထမ္း မိန္းကေလးေတြက စားစရာေသာက္စရာ လင္ပန္းေတြနဲ႔ ေရာက္လာၾကသည္ ။ “ သုံးေဆာင္ၾကပါရွင္..ေအးေအးေဆးေဆး ေဆြးေႏြးၾကရေအာင္…..” နာရီ၀က္ခန႔္ ေဆြးေႏြးၾကၿပီးေနာက္ ဂ်ာႀကီးနဲ႔ ေဆြေဆြမာတို႔သည္ ဦးဆန္းထူးနဲ႔ လွိုင္ျမင့္မိုးတို႔ရဲ့ ရဲကားျပာ ႀကီးထဲမွာ ပါသြားၿပီ ။ အခ်ဳပ္ခန္းဆီကိုေတာ့ မဟုတ္ ။ ဦးဆန္းထူးရဲ့ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းႀကီး ဆီကိုပါ ။ ေဆြေဆြမာရဲ့ လက္ေတြ ေအးစက္ေနၾကသည္ ။ ဂ်ာႀကီးရဲ့ လက္ကို တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ရင္း….” ဂ်ာႀကီး….ေဆြမာ တခါမွ မေနဖူးေသးဘူး…ေၾကာက္တယ္..” လို႔ ေျပာလိုက္မိသည္ ။

ဂ်ာႀကီးက “ ျဖစ္ပါတယ္ဟာ..နင္ အိုေကမွာပါ.. ” လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္သည္ ။ ေယာက္်ားေတြကို ကြင္းတိုက္ေပးဖူးသလို ေစာေစာက ကိုလူေခ်ာ လွိုင္ျမင့္မိုးရဲ့ လီး ႀကီးကို စုတ္ေပးဖူးေပမယ့္ တခါမွ အလိုး မခံဖူးေသးလို႔ ေဆြေဆြမာ လန႔္ေနတာပါ ။ဦးဆန္းထူးရဲ့ ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းႀကီးသည္ ေဆြေဆြမာနဲ႔ ဂ်ာႀကီး ၀င့္၀င့္ဝါစိုး တို႔ အံ့ၾသသြားရေလာက္ေအာင္ သား နား သစ္လြင္ေနသည္ ။ ဦးဆန္းထူးက သူတို႔ကို စိတ္ႀကိဳက္ ျဖဳတ္ေတာ့မယ္တို႔ ဂ်ာႀကီးနဲ႔ ေဆြေဆြမာတို႔ ထင္လိုက္သည္ ။ ဦးဆန္းထူးသည္ သူေဌးမ ေဒၚၿဖိဳးေကသီေဇာ္နဲ႔ ညႇိလိုက္သည္ ။ သူေဌးမက သူ႔မာဆတ္ခန္း အပိတ္မခံရေအာင္ တရားအစြဲမခံရေအာင္ ဂ်ာႀကီး၀င့္၀င့္ဝါစိုး နဲ႔ ေဆြေဆြမာတို႔ကို ထိုးေကၽြးလိုက္ခဲ့သည္ ။ ေငြလည္း ဘယ္ေလာက္ ေပးလိုက္ရသလဲေတာ့ မသိဘူး ။ ဦးဆန္းထူးတို႔က ေဆြေဆြမာနဲ႔ ဂ်ာႀကီးတို႔ကို စိတ္တိုင္းက် ျဖဳတ္ၾကေတာ့မည္ ။ ကြန္ဒိုထဲ ေရာက္တာနဲ႔ ဦးဆန္းထူးက “ ကဲ ညည္းတို႔ ေရခ်ိဳးၾက..ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်ိဳးၾက..ပါးစပ္လည္း ေဆး သြားတိုက္ၾက….ဟိုၾကားဒီၾကား အနံ့မနံေစနဲ႔…..” လို႔ ေျပာလိုက္လို႔ ေဆြေဆြမာနဲ႔ ဂ်ာႀကီးတို႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကို ၀င္ခဲ့ၾကရပါသည္ ။

ေရခ်ိဳးေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ဦးဆန္းထူး တံခါး လာေခါက္ၿပီး..“ နင္တို႔ ေစာက္ဖုတ္ေမြြးေတြကို အေျပာင္ ရိပ္ထားၾက” လို႔ လာထပ္ေျပာပါသည္ ။ ဂ်ာႀကီးနဲ႔ ေဆြေဆြမာလည္း တေယာက္ေစာက္ေမြြးကို တေယာက္ ရိပ္လိုက္ၾကပါသည္ ။ ေရခ်ိဳးၿပီးလို႔ အိမ္ေရွ႕ကို ျပန္ထြက္ခဲ့တဲ့အခါ ဦးဆန္းထူး မရွိေတာ့ပါဘူး ။ မိန္းကေလး တေယာက္ဘဲ ထိုင္ေနတာကို ေတြ႕ရသည္ ။ ဒီ မိန္းကေလးက “ ဒီမွာဘဲ ခဏ နားေနၾက….ဆရာႀကီး ခဏၾကာရင္ ျပန္လာလိမ့္မယ္….” လို႔ ေျပာသည္ ။ ဒီမိန္းမလည္း ရဲတေယာက္ဘဲ လို႔ခန႔္မွန္းရတာဘဲ ..။ ဂ်ာႀကီးနဲ႔ ေဆြေဆြမာတို႔လည္း ၾကက္ဒိုင္က အသတ္ခံရဖို႔ ေစာင့္ေနရတဲ့ ၾကက္ကေလးေတြလို စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ ထိုင္ေနရင္း ဦးဆန္းထူး ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနၾကရပါသည္ .။ သုံးေလးနာရီ ၾကာၿပီးေနာက္ သူတို႔ကို ေစာင့္ၾကပ္ေနတဲ့ မိန္းမဆီကို ဦးဆန္းထူးက ဖုန္းလွမ္းဆက္သည္ ။ ေဆြေဆြမာတို႔ကို တေနရာကို ေခၚသြားဖို႔ ညြြန္ၾကားလိုက္သည္ ။ “ ကဲ….အမတို႔…က်မနဲ႔ လိုက္ခဲ့…ထြက္ေျပးမယ္ေတာ့ မႀကံနဲ႔ေနာ္…အမႈႀကီးသြားမယ္….” ေလသံမာမာနဲ႔ ေျပာတာကို ခံလိုက္ရသည္ ။

ေအာက္ကို ဆင္းခဲ့ၾကေတာ့ ကားအနက္ေရာင္ႀကီး တစီး အသင့္ေစာင့္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ “ ကဲ တက္ၾက….” ေဆြေဆြမာနဲ႔ ဂ်ာႀကီးတို႔ ေျခာက္မိုင္ခြဲဖက္က ၿခံတၿခံထဲကို ေရာက္သြားရသည္ ။ အိပ္ခန္းတခန္းဆီမွာ ေစာင့္ၾကရသည္ ။ မၾကာခင္ လူတေယာက္ ေဆြေဆြမာရဲ့ အခန္းထဲကို ၀င္လာသည္ ။ အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွိတဲ့ ပိန္ပိန္ပါးပါး ေရြြေရာင္ကိုင္း ပါဝါမ်က္မွန္နဲ႔ ။ သန႔္သန႔္ျပန႔္ျပန႔္ နဲ႔ လူႀကီး တေယာက္ ။ “ မိန္းကေလး..မင္းနံမည္ ဘာလဲကြ….” အသံက ၾသဇာရွိသည္ ။ မင္းစိုးရာဇာ အသံမ်ိဳး …။ “ ေဆြေဆြမာ ပါ…ဦး….” ““ နံမည္အမွန္ ဟုတ္ရဲ့လား….” “ ဟုတ္…..” “ ထားပါေတာ့..ထားပါေတာ့….ေျပာပါအုံး..မင္း အသက္ကေရာ ဘယ္ေလာက္လဲ…..” လူႀကီးက ေဆြေဆြမာနဲ႔ ကုတင္ေပၚမွာ ေဘးခ်င္းယွဥ္ရက္ ထိုင္ရင္း ေမးေနတာပါ ။ “ ႏွစ္ဆယ္..ပါ ဦး…..” “ ေဟ..ဒီအလုပ္ကို ဘယ္တုံးက စ လုပ္တာလဲကြ…..” “ က်မ…က်မ….ျပည့္တန္ဆာ မဟုတ္ပါဘူး..ဦး…က်မ..မာဆတ္ အခန္းကပါ……” ေဆြေဆြမာက သူတို႔ ျဖစ္ပ်က္တာေတြကို အက်ဥ္းခ်ဳံးကာ ေျပာျပလိုက္သည္ ။

ငိုရွိုက္ၿပီး “ က်မ..အပ်ိဳစစ္စစ္ ပါ..က်မ တခါမွ ေယာက္်ားနဲ႔ မၾကဳံဖူးေသးပါဘူး…..ေၾကာက္လို႔ လိုက္ခဲ့ရတာပါ ဦးရယ္…က်မကို ကယ္ပါေနာ္..” လူႀကီးက “ ကေလးမ..ငါ့ကို သေဘာေကာင္းတယ္ ဆိုၿပီး ပုံျပင္ေတြ ေျပာမေနနဲ႔ေနာ္…”လို႔ ေျပာလိုက္ၿပီး ရယ္ ေနသည္ ။ “ က်မ တကယ္ ေျပာတာပါ ဦးရယ္….က်မ အပ်ိဳစစ္စစ္ပါ..တခါမွ မၾကဳံဖူးေသးပါဘူး……တကယ္ အမွန္ပါ….” လို႔ ေဆြေဆြမာက အထပ္ထပ္ ငိုယိုကာ ေျပာေတာ့ လူႀကီးလည္း စိတ္၀င္စားသြားသည္ ။ ဟုတ္မဟုတ္ စမ္းၾကည့္မယ္..ဟုတ္ရင္ေတာ့ ငါတေယာက္ထဲနဲ႔ဘဲ ပထမဆုံး ဆက္ဆံဖူးတဲ့ မင္းေလးကို ငါ အပိုင္သိမ္းလိုက္မယ္ကြာ….. မင္း…..ကိုယ္ေပၚက အ၀တ္ေတြကို တခုမက်န္ ခၽြတ္ပစ္လိုက္စမ္း….. ဟုတ္…ဦး…… ဒီအခ်ိန္မွာ တဖက္က အခန္းမွာေတာ့ ဂ်ာႀကီး ၀င့္၀င့္ဝါစိုး သည္ သူမအခန္းကို ၀င္လာတဲ့ လူႀကီတေယာက္ နဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရသည္ ။ ခပ္ဖိုင့္ဖိုင့္ အသက္ ငါးဆယ္ခန႔္ လူရည္သန႔္ အဖိုးႀကီး ။ “ မင္း ငါ့ကို ဘယ္သူလဲ သိသလား…” “ မသိပါဘူး ဦး….” လူႀကီးက ၀င့္၀င့္ဝါစိုးကို သူ႔ေဘးနားမွာ လာထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္ ။

ငါ့နံမည္က ဦးသေၿပ ..မင္း ေနာက္က်ရင္ ငါ ဘယ္သူ ဆိုတာ သိလာမွာပါ….မင္းက ေတာ္ေတာ္ ေခ်ာတာဘဲ….မင္းနံမည္က ဘယ္သူ….. ၀င့္၀င့္ဝါစိုး ပါ ဦး…. နံမည္က ေတာ္ေတာ္ မိုက္တာဘဲ…..မင္း အသက္ကို ငါ ခန႔္မွန္းၾကည့္မယ္….၂၅…..ဒါမွ မဟုတ္ ၂၈…. ၀င့္၀င့္ဝါစိုး က ရယ္လိုက္ၿပီး…..က်မ သုံးဆယ္ပါ …ဦး……လို႔ ေျဖလိုက္သည္ ။ ဟ….မယုံနိုင္စရာပါလား…..ဒါနဲ႔ မင္း ဒီအလုပ္ လုပ္စားေနတာ ၾကာၿပီလား…..အမွန္ေျပာေနာ္..မညာနဲ႔ ….. က်မ..ဖါသည္ မဟုတ္ပါဘူး…… ဘာ…. က်မ မာဆတ္ခန္းက မန္ေနဂ်ာပါ ….. ၀င့္၀င့္ဝါစိုးက ျဖစ္ခဲ့တာေတြကို ရွင္းျပလိုက္သည္ ။ ေအာ္.ဒီလိုလား..ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ကြာ…မင္း အေတြ႕အၾကဳံေတာ့ ရွိတယ္ မဟုတ္လား..၀င့္၀င့္ဝါစိုး……. ၀င့္၀င့္ဝါစိုး က ေခါင္းညႇိမ့္ျပသည္ ။ ငါနဲ႔မင္း အလုပ္ျဖစ္မယ္ ဆိုရင္ ငါက မင္းကို ေကာင္းေကာင္း ေဘာက္ဆူးခ်မွာ….ငါက တျခား အကူအညီေတြလည္း အမ်ားႀကီး ေပးနိုင္တဲ့ေကာင္ကြ…..မင္းကို သေဘာက်မိတယ္….. ဘယ္လိုလဲ…. ၀င့္၀င့္ဝါစိုးလည္း ဒီလူႀကီးရဲ့ ပုံကို ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာေတြရဲ့ မ်က္ႏွာဖုံးေတြမွာ ေတြ႕ဖူးထားခဲ့တာပါ…။

တကယ့္ ဧရာမ လူႀကီးတေယာက္ ….. ဦးသေဘာပါ….လို႔ ၀င့္၀င့္ဝါစိုးက တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္သည္ ။ ခ်က္ခ်င္းလည္း ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္ ။ ဒီလူႀကီးနဲ႔ ေနလိုက္ဖို႔….. ကဲ…မင္းကိုယ္ေပၚက အ၀တ္ေတြ အကုန္လုံးကို ခၽြတ္ပစ္လိုက္ကြာ…. ဟုတ္…ဦး….. ၀င့္၀င့္ဝါစိုး ထိုင္ေနရာက မတ္တပ္ ထရပ္လိုက္သည္ ။ ဦးသေၿပ က စူးစိုက္ၿပီး ေျခဆုံးေခါင္းဆုံး ၾကည့္ေနသည္ ။ ၀င့္၀င့္ဝါစိုး ကိုယ္ေပၚက အ၀တ္ေတြကို တခုၿပီး တခု ခၽြတ္ၿပီ ။ အခ်ိဳးက် ဖြံ့ၿဖိဳးတဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ္လုံးေလး အေပၚမွာ ဘာ အ၀တ္မွ မက်န္ေတာ့တဲ့ အခါ ဦးသေျပကအိုး….သိပ္လွတယ္ကြာ…… လို႔ ပါးစပ္က ထုတ္ေဖၚေျပာလိုက္တာကို ၾကားလိုက္ ရသည္ ။ ကဲ လာပါအုံး..ဦးဆီကို….. ေဆြေဆြမာ ရွက္ေနသည္ ။ တကယ္တမ္း ကိုယ့္ကို စူးစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ လူတေယာက္ အေရွ႕မွာ ကိုယ္တုံးလုံး ခၽြတ္ဖို႔ ဆိုတာက မလြယ္လွ။ မီးေတြကလည္း ထိန္ထိန္လင္းေနသည္ ။ “ ဟိတ္….ခၽြတ္ေလ..ဘာငိုင္ေနတာလဲ…..” “ ဟို….ဟို…..ေဆြမာ..ေဆြမာ…ရွက္…” “ဟ…..၀က္ျဖစ္ေနမွ ရြြံ့ေၾကာက္မေနနဲ႔ေလ….လင္မယား ဘ၀မွာ အရွက္ကုန္တယ္ တဲ့..နင္နဲ႔ ငါနဲ႔က မၾကာခင္ လင္မယား အရာ ေျမာက္ၾကေတာ့မွာ…ဟီးဟီး…….” “ မီး ပိတ္လိုက္ပါလား ဦးရယ္……” လူႀကီးသည္ တဟားဟားနဲ႔ သေဘာက်ရယ္ေမာလိုက္သည္ ။

“ ဒီမွာ ေကာင္မေလး….” “ ဟုတ္…..” “ မင္းဟာ ဒီတိုင္းျပည္မွာ ကံအေကာင္းဆုံး လူထဲမွာ ပါသြားၿပီ ဆိုတာ သေဘာေပါက္လိုက္ကြာ..မင္း အခုလို ငါ့ ကို အ၀တ္ ကုန္ခၽြတ္ျပတဲ့အတြက္ မင္း အရမ္း အက်ိဳးရွိသြားမွာ…..” ေဆြေဆြမာလည္း သူေျပာတာကို နားမလည္ ။ လူႀကီးက ေဆြေဆြမာ့အလိုကို လိုက္သည္ ။ မ်က္ႏွာက်က္က မီးကို ပိတ္ေပးလိုက္သည္ ။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက မီး ေရာင္ကေတာ့ ရွိေနေသးသည္ ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေမွာင္သြားသည္ ။ ေဆြေဆြမာလည္း အ၀တ္ေတြကို တခုမက်န္ ခၽြတ္ပစ္လိုက္သည္ ။ “ ဟား…မင္း နို႔ေတြက ေတာ္ေတာ္ လွတာဘဲ…..လာစမ္း..ဒီအနားကို……” လူႀကီးက ေဆြေဆြမာကို သူ႔အနားကို ဆြဲေခၚလိုက္ၿပီး လုံး၀န္း တဲ့ ရင္သားႏွစ္ခိုင္ကို သူ႔လက္ဖဝါးႀကီးနဲ႔ ဆုပ္ ကိုင္ၾကည့္သည္ ။ “ ဟူး….ေကာင္းလိုက္တဲ့နို႔ႀကီးေတြ….” ႏႈတ္ခမ္းႀကီးေတြနဲ႔ ငုံခဲ စို႔ပါေတာ့သည္ ။ “ အိုး…….ဦး……..” လူႀကီး သူ႔ခါး၀တ္ပုဆိုးကို ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္ ။ ညိဳေမာင္းတဲ့ ေျခေထာက္ေတြ ၾကားက တုတ္တုတ္ခဲခဲ အတန္ႀကီး ေငါေငါႀကီး ေထာင္ထေနတာကို ေဆြေဆြမာ ေတြ႕လိုက္ရလို႔ ၾကက္သီးေတြ တဖ်န္းဖ်န္း ထသြားရသည္ ။

လူႀကီး ေဆြေဆြမာ့ တင္ပါးႀကီးေတြကိုလည္း ဆုပ္ညႇစ္ၾကည့္သည္ ။ ကိုင္သည္ ။ ပြတ္သည္ ။ “ မင္းေတာ္ေတာ္ ေတာင့္တာဘဲ..ငါ ႀကိဳက္သြားၿပီ……” သူ႔လက္ႀကီးက ေပါင္ရင္းဂြဆုံ ေနရာကို ဖ်တ္ကနဲ ေရာက္သြားသည္ ။ အေမြြးရွင္းထားတဲ့ မို႔ေျပာင္တင္းေနတဲ့ ႀတိဂံပုံ ဆီးခုံေဖါင္းေဖါင္းႀကီကို သူ ကိုင္သည္ ။ ပြတ္သည္ ။ စမ္းသည္ ။ “ ေစာက္ဖုတ္..တအားလွတယ္ကြာ….” ကုတင္ေပၚ ကန႔္လန႔္ျဖတ္ အိပ္ခိုင္းၿပီး ေပါင္တန္ေတြကို ဆြဲျဖဲလိုက္ၿပီး လူႀကီး ဒူးေထာက္ ထိုင္ခ်သည္ ။ ေဆြေဆြ မာရဲ့ မိန္းမကိုယ္ကို သူ႔ႏွာေခါင္းႀကီးနဲ႔ ရႉရွိုက္ေနသည္ ။ “ ဟား……အနံ့မရွိဘူး…..မင္း ေရေဆးထားလား…..” “ ဟုတ္…ေဆးထားပါတယ္……” လူႀကီးရဲ့ လ်ာႀကီး ေစာက္ဖုတ္ကြဲေၾကာင္း အတိုင္း ပလပ္ ဆိုတဲ့ အသံထြက္ေအာင္ ယက္ပစ္လိုက္တာကို ေဆြ ေဆြမာ ခံလိုက္ရၿပီ ။ “ အို႔…ဦး…….” တခ်က္ဘဲ ယက္ၿပီး ရပ္လိုက္တာ မဟုတ္ ။ ဆက္တိုက္ဘဲ ပလပ္ပလပ္ ပလပ္နဲ႔ ယက္ေနၿပီ ။ ရသာဖူး အစိေလးကို လ်ာႀကီးက ကေလာ္ထည့္သြားလို႔ ေဆြေဆြမာ တုန္ခါလူးသြားရသည္ ။ လ်ာႀကီးရဲ့ ထိေတြ႕မႈေတြကို မခံနိုင္လို႔ ကိုယ္ကို အေနာက္ကို တြန္းေရြြ႕ ဆုတ္ေျပးဖို႔ ႀကိဳးစား လိုက္သည္ ။

လူႀကီးရဲ့ လက္ေတြက ေဆြေဆြမာရဲ့ တင္ပါးႀကီးေတြကို တအား ဆုပ္ညႇစ္ထားလို႔ ဘယ္လိုမွ ႐ုန္းထြက္လို႔ မရနိုင္ဘူး ။ အိုး……..ေတာ္…ေတာ္ပါေတာ့ ဦးရယ္….အား…….အား…သမီး…သမီး.မခံနိုင္ေတာ့ဘူး…… လူႀကီးက သဲသဲမဲမဲ ယက္ေနသည္ ။ သူ႔လက္တဖက္ကို ဆန႔္တန္းၿပီး ေဆြေဆြမာရဲ့ ဖြံ့ထြားလုံး၀န္းတဲ့ ရင္သားတဖက္ကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္ ။ လ်ာႀကီးကေတာ့ ေဆြေဆြမာရဲ့ မိန္းမကိုယ္ ကို ဖိယက္ေနသည္ ။ အား……..အိုး……အိုး……အား……..အီး………အမေလး….အို…ေကာင္း..သိပ္ေကာင္းသြား……အား…….ရွီး………အိုး….. တကိုယ္လုံးက အေၾကာအျခင္ေတြ တုန္ခါသြာၿပီး တအား ေကာင္းသြားသည္ ။ ၀င့္၀င့္ဝါစိုး ဦးသေျပဆီကို တလွမ္းခ်င္း ေလ်ာက္သြားလိုက္သည္ ။ ဦးသေျပသည္ ၀င့္၀င့္ဝါစိုးရဲ့ မိေမြးတိုင္း ကိုယ္လုံးကို မ်က္လုံးျပဴးႀကီးနဲ႔ စိုက္ၾကည့္ေနသည္ ။ ေတာက္…..ေကာင္းလိုက္တဲ့ က်န္းမာေရး…… အရမ္း ျဝဖိုးၿပီး က်န္းမာေရး မေကာင္းတဲ့ ဇနီးသည္ေၾကာင့္ ဦးသေျပသည္ ကာမဆက္ဆံမႈ မရွိတာ ၾကာခဲ့ၿပီ ။

ေဂါက္ရိုက္ရင္း ရဲမႉးႀကီး ေက်ာ္ေဇယ်က သူ႔ကို မခက္ပါဘူး…..က်ေနာ့္ တာ၀န္ထား…က်ေနာ့္ေကာင္ေလးေတြကို ဖန္တီးခိုင္းလိုက္မယ္….မၾကာခင္ အိုးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေစာ္ေလးေတြ စားရေစမယ္….လို႔ ဂတိေပးခဲ့ၿပီး သူ႔ဂတိအတိုင္း အခုလို ၀င့္၀င့္ဝါစိုးတို႔နဲ႔ ဆုံေပးျခင္းပါ ။ တဖက္ခန္းမွာလည္း ဦးမိုးတိမ္သည္ ေဆြေဆြမာ ဆိုတဲ့ ကေလးမနဲ႔ ႏွစ္ပါးသြားေနၿပီ ။ ဦးမိုးတိမ္ကေတာ့ မိန္းမ ကင္ဆာရၿပီး ကြယ္လြန္သြားလို႔ မုဆိုးဖို ျဖစ္ေနသူပါ ။ ေက်ာ္ေဇယ်ရဲ့ ေစတနာေတြေပါ့ ။ ၀င့္၀င့္ဝါစိုးကို ဆြဲဖက္လိုက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းထူေဖါင္းေဖါင္းေလးေတြကို သူ႔ႏႈတ္ခမ္းႀကီးေတြနဲ႔ ဖိကပ္ စုတ္လိုက္သလို တင္ပါးအိအိႀကီးေတြကိုလည္း အားရပါးရ ကိုင္တြယ္ေတာ့သည္ ။ တင္ပါးတုံးေတြ ၾကားထဲကို သူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြ ထိုးသြင္း ႏွိုက္ထားသည္ ။ အိုး…….ဦး……နာတယ္…..သူ႔လက္ေခ်ာင္းတေခ်ာင္းက ၀င့္၀င့္ဝါစိုးရဲ့ စအိုေပါက္ေလးထဲကို ထိုးႏွိုက္မိသြားလို႔ ၀င့္၀င့္ဝါစိုးက ေၾကာက္လန႔္တၾကား ေအာ္လိုက္တာ ျဖစ္သည္ ။ ဦးသေျပက တဟင္းဟင္းနဲ႔ ရယ္ေမာလိုက္သည္ ။

အမေလး….ေနာင္ကို အဲဒီေနရာထဲ ဒီထက္ ႀကီးတာႀကီး ထည့္တာ ခံရမွာ…မပူနဲ႔ မကူနဲ႔……ဦးက ေနာက္ေပါက္ အိပ္စပတ္……. ၀င့္၀င့္ဝါစိုး ဆတ္ကနဲ တြန႔္သြားသည္ ။ ဘုရား..ဘုရား…မလြယ္ပါလား…..ေနာက္ေပါက္ အိပ္စပတ္ႀကီး…တဲ့…..။ သူ႔လက္ႀကီး ေပါင္ၾကားဂြဆုံကို ေရာက္လာၿပီ ။ ေစာက္ပတ္ကလည္း အလိုက္န္းဆိုး မသိဘူး ။ အကိုင္ေတြ ခံရတာနဲ႔ ရြြဲရြြဲစိုေနေတာ့ ဦးသေၿပ သေဘာ တအားက်သြားသည္ ။ ဟာ..သမီးလည္း စိတ္လာေနတယ္ကြာ…ဟီး…..ကဲ လုပ္ၾကရေအာင္….. သူ႔ ပုဆိုးကို ခၽြတ္ခ်လိုက္ေတာ့ ညိဳေျပာင္ၿပီး လုံးပတ္တုတ္တဲ့ လီးတန္ရွည္ႀကီး ေပၚလာသည္ ။ ၀င့္၀င့္ဝါစိုး ဘ၀မွာ လီးမ်ိဳးစုံ ေတြ႕ဖူးခဲ့ၿပီးသားေတာင္ ဦးသေျပရဲ့ လိင္တန္ႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ရတဲ့အခါ စိတ္ေတြ ထိန္းကနဲ ထန္တက္လာသည္ ။ ဟူး… လီးႀကီးက တကယ့္ အလန္းစားႀကီး….။ ကိုင္ေလ… ဦးသေၿပ ကိုင္ခိုင္းလို႔ သူ႔လီးတုတ္တုတ္ႀကီးကို ဆုပ္ညႇစ္လိုက္မိသည္ ။ ပူေႏြးေႏြး အတန္တုတ္ႀကီးက ၀င့္၀င့္ဝါစိုးရဲ့ ေသြးသားေတြကို ဆူပြက္လာေစသည္ ။ ထိပ္ဖူး ဒစ္ႀကီးက မွိုပြင့္ကားကားႀကီးလိုဘဲ ။

ကိုယ္ထည္က ညိဳမဲသေလာက္ ထိပ္ဖူးႀကီးက အေရာင္ေဖ်ာ့သည္ ။ ထိပ္ေပါက္ေလးကေန အရည္ၾကည္ေတြ စိမ့္ယိုက်ေနသည္ ။စုတ္ေပးေလ..စုတ္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား..သူမေျပာခင္ထဲ စုတ္ခ်င္ေနမိတာ ။ ငိုခ်င္ရဲ့ လက္တို႔ ဆိုတာမ်ိဳး …။ ထိပ္ဖူး ဒစ္လုံးႀကီးကို ငုံလိုက္သည္ ။စုတ္..စုတ္……လ်ာေလးနဲ႔ ရစ္ပတ္လွိမ့္ကစားေပး…….အိုး…..ေကာင္းတယ္……အား…အား…..ဟုတ္ၿပီ..ဟုတ္ၿပီ..လ်ာေလးနဲ႔ ထိုးေပး….အိုး……ဟုတ္…..ဟုတ္တယ္…..အိုး………ေကာင္း…ေကာင္းတယ္…..စုတ္..စုတ္… တကယ္ေတာ့ ၀င့္၀င့္ဝါစိုးသည္ ပုေလြ ေကာင္းေကာင္း မႈတ္တတ္သည္ ။ ဘဲေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ၾကဳံဘူးတဲ့အတြက္ ပုေလြက ကၽြမ္းၿပီးသား ။ ဦးသေျပက သူ႔ကို အေပါစား ထင္သြားမွာစိုးလို႔ ပညာကုန္ မျပဘဲ အရိုင္းေလးလို လုပ္ျပေနတာ ျဖစ္သည္ ။ ဖြံ့ထြားတဲ့ ရင္စိုင္လုံးႀကီးေတြက တင္းမာဆဲ ။ ရင္သီးလုံးေလးေတြက စူထြက္ မာတင္းၿပီး ေထာင္ထြက္ေနၾကသည္ ။ ဦးသေျပရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းႀကီးတြက ေစာေစာတုံးက ဒီရင္သီးဖုေလးေတြကို ငုံငုံ စို႔ပစ္ခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ ၾကမ္းသည္ ။

ငံက်ိက်ိ ညႇီစို႔စို႔ လီးႀကီးကို တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ စုတ္ေပးေနတုံး ဦးသေျပရဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြက ေစာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းကို ကိုင္ေနသည္ ။ အရည္ေတြက ေပပြေနသည္ ။ ေတာ္ေတာ္ ၾကာေအာင္ စုတ္ေပးေနရသည္ ။ သူ တအားေကာင္းလာပုံရသည္ ။ ပါးစပ္ထဲကို ေကာ့ေကာ့ထိုးေညႇာင့္လာသည္ ။ ေခါင္းကိုလည္း ဆုပ္ကိုင္လာသည္ ။ စုတ္..စုတ္..စုတ္…လို႔ လည္း ေအာ္သည္ ။ အား………သုတ္ရည္ပ်စ္ပ်စ္ေတြ တဖတ္ဖတ္နဲ႔ ပါးစပ္ထဲကို ၀င္လာသည္ ။ သူ႔ေအာ္ညည္းသံႀကီးက တအားက်ယ္သည္ ။ လီးႀကီးကို တအားေကာ့ထိုးေနသည္ ။ သုတ္ေတြကို ၿမိဳခ်လိုက္…..၀င့္၀င့္… သူ႔အမိန႔္ကို နားေထာင္သည္ ။ အားလုံးကို ၿမိဳခ်လိုက္သည္ ။ဦးမိုးတိမ္သည္ ေဆြေဆြမာရဲ့ ဖြံ့ၿဖိဳးလုံး၀န္းတဲ့ ရင္စိုင္ႏွစ္လုံးကို ကိုင္လို႔မ၀ဘူး ။ တခ်ိန္လုံး ဆုပ္ကိုင္ေနသည္ ။ ရင္သီးလုံးေလးေတြကိုလည္း ဆြဲလိုက္ ေခ်နယ္လိုက္ ။ သူ႔ရဲ့ စံခ်ိန္မွီ လိင္ေခ်ာင္း ႀကီးကို ေဆြေဆြမာ့ကို စုတ္ခိုင္းသည္ ။ ေဆြေဆြမာလည္း သူေက်နပ္တဲ့အထိ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ စုတ္ေပးလိုက္ သည္ ။ ဦးမိုးတိမ္ သည္ ေဆြေဆြမာကို ထည့္ေတာ့ ေဆြေဆြမာသည္ ေယာက္်ားနဲ႔ တခါမွ လိင္မဆက္ဆံဘူးေသးတဲ့ အပ်ိဳစစ္စစ္ တေယာက္ ဆိုတာ ေတြ႕သိသြားရသည္ ။

အရမ္း ေက်နပ္ သေဘာက်သြားသည္ ။ ေဆြေဆြမာကို လက္လြြတ္မခံခ်င္ေတာ့ ။ စီစဥ္ေပးတဲ့ ရဲအရာရွိ ဦးဆန္းထူးတို႔ လက္ထဲကိ ျပန္မ ထည့္ခ်င္ေတာ့ဘူး ။ သူဘဲ အပိုင္သိမ္းလိုက္ခ်င္သည္ ။ ေဆြေဆြမာကို ဖင္ကုန္းခိုင္းၿပီး ဖင္ၾကားက ျပဴးထြက္ေနတဲ့ မိန္းမကိုယ္ႀကီးကို တစိမ့္စိမ့္ ၾကည့္လို႔ မ၀ဘူး ။ စအိုေပါက္ နီညိဳညိဳေလးကလည္း လာထည့္ပါေတာ့လို႔ သူ႔ကို ဖိတ္ေခၚေနသလိုဘဲ ။ ဒီေကာင္မေလးကို အိမ္တေဆာင္မီးတေျပာင္နဲ႔ ကီပင္အျဖစ္ ထားလိုက္ဖို႔ ဦးမိုးတိမ္ ဆုံးျဖတ္လိုက္ေလသည္ ။ တိုက္ေတြ အိမ္ေတြ ၿခံေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္တဲ့ သူ႔လို လူႀကီးတေယာက္ အတြက္က ဒီလိုလုပ္ ဖို႔က မခက္ခဲဘူး ။ တပည့္တပန္း အေခၽြအရံကလည္း ေပါမ်ားေတာ့ ဖုန္းတခ်က္ ဆက္လိုက္႐ုံနဲ႔ လုပ္ခ်င္တာေတြက အကုန္ၿပီးသည္ ။ တဖက္ခန္းက ဦးသေျပဆီကို ဖုန္းလွမ္းဆက္ၾကည့္လိုက္သည္ ။ ဘယ္လိုေနသလဲ လို႔…။ ဦးသေျပကလည္း သူနဲ႔ လုပ္ေနတဲ့ ဂ်ာႀကီးလို႔ ေခၚတဲ့ ၀င့္၀င့္ဝါစိုး ကို သေဘာက်သြားသည္ တဲ့ ။ သူ ဒီ ေစာ္ေလးကို ကီပင္အျဖစ္ ေခၚထားမည္ လို႔ ေျပာျပသည္ ။

ဦးမိုးတိမ္လည္း စိတ္တူတဲ့ ေရာင္းရင္း ဦးသေျပရဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို သေဘာတူလိုက္သည္ ။ တေန႔က်ရင္ ဦးသေျပရဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ သူ႔ေကာင္မေလး ကို လဲ ဖိုက္မည္ လို႔လည္း စဥ္းစားထားသည္ ။ ေဆြေဆြမာနဲ႔ ဂ်ာႀကီး၀င့္၀င့္ဝါစိုးတို႔ရဲ့ ကံသည္ ထူးဆန္းသား ။ ဦးဆန္းထူးနဲ႔ သူ႔လက္ေထာက္ ဒုရဲအုပ္လွိုင္ျမင့္မိုး တို႔ရဲ့ လိင္ကၽြန္ေတြ အျဖစ္ သူတို႔နဲ႔ လိင္ဆက္ဆံရမယ့္ျပင္ သူတို႔ လြြတ္ေပးတဲ့ လူေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပးရမယ့္ အေျခအေနကေန မထင္မမွတ္ဘဲ ဘ၀ကံက ႐ုတ္ခ်ည္း ေျပာင္းသြားသည္ ။ သူတို႔သည္ ရွင္ဘုရင္နဲ႔ ညားရင္ မိဖရား…ဆိုသလို ခ်မ္းသာျမင့္မားတဲ့ လူႀကီး ဦးမိုးတိမ္နဲ႔ ဦးသေျပတို႔ရဲ့ ကီပင္ မယားေတြ ျဖစ္သြားရၿပီး အိမ္နဲ႔ တိုက္ခန္းနဲ႔ စီးစရာ ကားသန႔္သန႔္နဲ႔ ႀကီးပြားသြားသည္ ။ မာဆတ္ခန္းမွာ လုပ္ရာကေန အလုပ္လုပ္စရာ မလိုေတာ့ဘဲ ေန႔တိုင္း စူပါမားကက္ေတြ ေမာေတြမွာ ေစ်း၀ယ္လိုက္ စားလိုက္ေသာက္လိုက္ လုပ္နိုင္သြားသည္ ။

ဦးမိုးတိမ္နဲ႔ ဦးသေျပတို႔သည္ သူတို႔ ထင္မွတ္တာထက္ အဆမတန္ ပိုခ်မ္းသာေနသလို သူတို႔ကို ကိုယ္ဖိရင္ဖိ ျပဳစုေပးၾကတဲ့အခါ ေစတနာ ဗလပြနဲ႔ ေပးကမ္းတာေတြက ရက္ေရာလွတာေၾကာင့္ ေဆြေဆြမာနဲ႔ ၀င့္၀င့္ဝါစိုးတို႔သည္ အခ်ိန္တိုတို အတြင္း အဆင္ေၿပ ခ်မ္းသာလာၾကပါသည္ ။ ဒီေန႔လည္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သည္ အသစ္ဖြင့္တဲ့ ပလာဇာကုန္တိုက္ႀကီးတခုကို သြားၿပီး ေရွာ့ပင္လုပ္ အစားစားၾကသည္ ။ သူတို႔ကို ဒီ ဘ၀ကို ပို႔ေပးလိုက္တဲ့ ဦးဆန္းထူးနဲ႔ လွိုင္ျမင့္မိုး ဆိုတဲ့ ရဲႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ပက္ပင္းတိုးသည္ ။ သူတို႔ကို စားေသာက္ဆိုင္မွာ ေခၚေကၽြးရင္း ေက်းဇူးတင္ စကား ေျပာၾကသည္ ။ အိမ္အျပန္မွာ ယာဥ္ေမာင္း ေမာင္းေပးတဲ့ အဲယားကြန္း ဖြင့္ထားတဲ့ ဇိမ္ခံကားႀကီးေပၚမွာ လိုက္ပါရင္း သူတို႔ အရင္က လုပ္ခဲ့တဲ့ မာဆတ္ခန္း အေရွ႕ကေန ျဖတ္သြားတဲ့အခါ ၀င့္၀င့္ဝါစိုးက ေဆြေဆြမာကို “ မွတ္မိေသးလား..” လို႔ ျပလိုက္ေလသည္ ။ လူေတြကို မာဆတ္ခန္းမွာ ဟက္ပီးအင္းဒင္း လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ဘ၀ခရီးသည္လည္း မေမၽွာ္လင့္ဘဲနဲ႔ ပြေပါက္တိုးသြားၿပီး ဟက္ပီးအင္းဒင္း ျဖစ္သြားရတာကို ယခုအထိ အံ့ၾသေနၾကေပသည္ …. ၿပီးပါၿပီ။