အ သား ညိဳညိဳ မ်က္ႏွာ က သိပ္အလွႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္အသက္ ၁၆ ႏွစ္လို႔မထင္ရေလာက္ေအာင္သာမာန္ထက္ထြားႀကိဳင္းတဲ့ မိန္းမပ်ိဳေလး။ အထူးသျဖင့္ကေတာ့ ေျဖာင့္စင္းေနတဲ့ေပါင္သားအထက္က အိစက္တင္းျပည့္ကာ ေကာက္တက္ေနတဲ့တင္သားအလွက အထူးျခားဆုံးဆိုရမယ္ရင္သားကေတာ့ သာမာန္ေလာက္ပါပဲ…။

ေလးတန္းအထိပဲ ပညာသင္ခဲ့ရၿပီး စက္ဘီးတစီးနဲ႔႐ြာစဥ္လွည့္ကာ အသားငါးအသီးအ႐ြက္အစုံေရာင္းခ်ၿပီး အေဖမရွိေတာ့တဲ့ အေမမုဆိုးမနဲ႔ေမာင္ေလးတေယာက္တို႔ကို လုပ္ကိုင္ေကြၽးေမြးေနသူပါ။ သူမကို တဖက္သတ္ခ်စ္ေနၿပီး ခဏဏရီးစားစကား လိုက္ေျပာေနတဲ့ ဇီးကြၽန္းက ေအာင္ခိုင္ကို သူမသေဘာ မက်မႏွစ္သက္လို႔ အတန္တန္ျငင္းပယ္ခဲ့တယ္။ ဒါကို သိသိနဲ႔ေအာင္ခိုင္က မရမကကိုသူမျပန္တိုင္း ေနာက္က တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနျပန္ေလသည္။

တရက္မွာေတာ့ ” ယုယု ငါ့အခ်စ္ကိုလက္ခံပါဟာ ငါနင့္ကို အတည္ယူေပါင္းသင္းမွာပါ” ေအာင္ခိုင္ကစက္ဘီးေရွ႕ကေနပိတ္ရပ္ထားၿပီးဇြတ္တ႐ြတ္ အေျဖေတာင္းေနသည္။ ေနရာကလည္း သူတို႔ဇီးကြၽန္း႐ြာအစပ္နားက လွ်ိဳလမ္း အဆင္းထဲမွာျဖစ္သည္။ ယုယု အခက္ေတြ႕ေနရသည္။ စကားအျပတ္ေျပာလိုက္မွ ေအးမည္။

” ဒီမွာကိုေအာင္ခိုင္ က်မရွင့္ကိုျပန္မခ်စ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ ဘယ္ႏွစ္ခါေျပာရမလဲဟင္ က်မအဲ့ဒါေတြစိတ္လည္း မဝင္စားဘူး ရွင့္လိုလူကိုလည္း အထင္ကိုမႀကီးတာ ဆယ္တန္းတဖုန္းဖုန္းက် မိဘေတြက မရွိရွိတဲ့ၾကားကထားေပးတာေတာင္ ေစာက္ျဖစ္မရွိတဲ့လူ ရွင့္မိဘေတြကေရာ ဘယ္ေလာက္မွ ခ်မ္းသာၾကတာမဟုတ္ က်မေဈးေႂကြးေတြေတာင္ မေပးႏိုင္ဘူး ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ႔ရက္ေ႐ႊ႕ေ႐ႊ႕ေနတာ ထြီ…” ထိုစကားကိုတမင္မာန္တင္းၿပီးေျပာလိုက္ရာ ေအာင္ခိုင္တေယာက္ မ်က္ႏွာအပ်က္ပ်က္ျဖင့္ ေတာက္ တခ်က္ေခါက္ကာ ႐ြာဘက္ျပန္လွည့္သြားတာမို႔ ယုယုလည္း စက္ဘီးနင္းပီးျပန္လိုက္သည္။ ယုယုကို မရရတဲ့နည္းျဖင့္ ရေအာင္ယူဘို႔ေအာင္ခိုင္ အကြက္ခ် စီစဥ္ထားသည္။

တညေနေစာင္းအခ်ိန္ ထုံးစံအတိုင္း ယုယုတေယာက္ျပန္လာေတာ့ ေအာင္ခိုင္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္တို႔လွ်ိဳလမ္းအဆင္းထိပ္နားမွ ေစာင့္ဆိုင္းေနတာ ယုယုမသိရွာ။ ႐ုတ္တရက္ မ်က္ႏွာကို ပုဆိုးစည္းသိုင္းလ်က္မ်က္လုံးေပါက္သာ ေါဖာ္ထားေသာ လူသုံးေယာက္ထြက္ေပၚလာၿပီး ယုယုစက္ဘီးကို တြန္းလွဲလိုက္ၾကသည္။ ယုယု စက္ဘီးတျခားလူတျခားလြင့္စင္သြားခါ အနဲငယ္နာက်င္သြားေတာ့သည္။ တၿပိဳင္တည္းမွာပင္ေယာက်္ားသုံးေယာက္အားျဖင့္ ပါးစပ္ပိတ္ခ်ဴပ္ေႏွာင္ျခင္းခံလိုက္ရေတာ့ ယုယုအားကုန္႐ုန္းေလသည္။

သို႔ေသာ္ လက္ျပန္႐ိုက္ခ်က္တခုလည္ေစာင္း ဒုတ္ခနဲဝင္လာကာ သတိေမ့သြားေလသည္။ ေအာင္ခိုင္တို႔သုံးေယာက္ယုယုခႏၶာကိုယ္ကို ေပြ႕ခ်ီမယူခါ ျငဳတ္ၿခံေရေလာင္းခင္းထဲက တဲအိမ္ေလးသို႔ ေခၚေဆာင္သြားၿပီး ေအာင္ခိုင္တေယာက္သာ က်န္ေနရစ္ခဲ့သည္။ သန္မာေတာင့္တင္းတဲ့ယုယုကို သတိေမ့ေနတုန္း လက္တဖက္စီအား ႀကိဳးအေပ်ာ့တေခ်ာင္း စီလက္ေကာက္ဝတ္မွာ ခ်ည္လ်က္ တဲတန္းအသားေခ်ာင္းမွာ တြဲခ်ည္ထားလိုက္သည္ါ ။

လက္ႏွစ္ဖက္အေပၚေျမႇာက္ထားခံေနရသျဖင့္ ရင္သားကမို႔ေမာက္တက္လာသည္။ ပက္လက္အေနအထားျဖင့္ လုံခ်ည္ကလည္း ကပိုက႐ိုမလုံ႔တလုံဆိုေတာ့ ေအာင္ခိုင္တေယာက္ အာေခါင္မ်ား ေျခာက္ကပ္လာၿပီး စိတ္မခိုင္ေတာ့…ယုယုေဘးနားဝင္လွဲလိုက္ၿပီး ေပါင္တဖက္ခြတင္လ်က္မိမိဘက္မ်က္ႏွာတေစာင္းအေနအထားကို ျပင္ယူလိုက္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းတဝိုက္ လွ်ာတခ်က္သပ္လိုက္ၿပီး ယုယုရဲ႕ခပ္ဟဟျဖစ္ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းထူထူၿပဲကို ဖိကပ္စုပ္ယူပစ္လိုက္သည္။

လက္တဖက္ကေယာက်္ား ဝတ္ရွပ္လက္တို အင္းက်ီၾကယ္သီမ်ားကိုျဖဳတ္လိုက္ခါ ေဘာလီကို အေပၚတြန္းေ႐ႊ႕လိုက္ေတာ့ ယုယုရဲ႕အပ်ိဳစင္ႏို႔ႏွစ္မႊာက အထင္းသားေပၚလာေခ်ၿပီတကား ေခြၽးနံ႔ သင္းသင္းရေနတဲ့ အပ်ိဳစင္ညိဳညက္ညက္ကို စိတ္ရွိသလို ကိုင္တြယ္ပြတ္သပ္ခြင့္ ရေနၿပီး အခုဆို မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္းကိုယ္လုံးတီးက ေအာင္ခိုင္ရဲ႕အခ်စ္စိတ္ထက္တဏွာရာဂစိတ္ကို ဟုန္းခနဲ ထေတာက္လာေစၿပီး ယုယုကိုယ္ေပၚတက္ခြကာေပါင္သားထူထူအရင္းခြဆုံကို ေနရာခ်ဲ႕လိုက္သည္။

ယခုအခ်ိန္ထိ ယုယုတေယာက္ အသက္မွန္မွန္ရႈေနၿပီးသတိျပန္မရေသး ဒါက သူ႔အတြက္ မဟာအခြင့္အေရးတင္းက်ပ္ေစ့ကာေနတဲ့ ယုယုအဂၤါစပ္ကို အသာစြဲၿဖဲလိုက္ၿပီး လိင္တံကိုတံေထြးမ်ားမ်ားဆြတ္ခါ ဆတ္ခနဲ ေခ်ာ့သြင္းလိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ မလႈပ္ရွားေသးပဲ ယုယုခ်ိဳင္းေအာက္ထဲ လက္လွ်ိဳထည့္ထားၿပီး အသားခ်င္းဆီးခုံခ်င္းထိေအာင္ ေျဖးေျဖးခ်င္းခရီးဆုံးအထိသြားေနလိုက္သည္။ “အင့္…အု ” ဆိုတဲ့ မပီဝိုးတဝါးညည္းသံသဲ့သဲ့ ယုယုႏႈတ္ခမ္းဝကေနထြက္လာေတာ့ ေအာင္ခိုင္လန႔္ကာ မွိန္းေနလိုက္သည္။

သူမအိမ္မက္ထဲမွာ စက္ဘီးေမွာက္လဲကာ ေပါင္ခြဆုံေနရာက ေအာင့္သက္သက္ နာက်င္ေနသလိုလို ခံစားေနရသျဖင့္ ယုယုလူးလြန႔္ကာ လႈပ္ရွားေနမိသည္။ မ်က္လုံးမ်ားကေတာ့ မွိတ္ေနဆဲ ကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကို စက္ဘီးပိေနတယ္။ ေနာက္လႈပ္ေလတိုင္းလည္း ခါးနဲ႔တင္ပါး ဆီးခုံအလယ္မွာက ဆစ္ခနဲက်င္ခနဲ နာနာလာတာ ခံစားေနရေတာ့ မလႈပ္ရွားရဲေတာ့ေပ။ လည္ပင္းကလည္း ေခါင္းခါမိတိုင္း နာေနတာပါလားေအာင္ခိုင္မွာေတာ့ ယုယုေယာင္ယမ္းၿပီးလႈပ္ရွားေကာ့ျပန္ေနတုန္းက အရသာရွိလိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္းဟု ေတြးေနခိုက္ စိတ္ေလာၿပီး ခါးၫႊတ္ခ်လိုက္သည္။

” ဟင့္…ကြၽတ္စ္ ကြၽတ္စ္ ” ယုယုနာက်င္စြာညည္းသံႏွင့္အတူ ဦးေခါင္းဘယ္ညာ ခါးယမ္းကာ မ်က္စိပြင့္လာေတာ့သည္။ ” ဟင္…” သူမအံ့ၾသထိတ္လန႔္ကာ စကားသံတိတ္သြားသည္။ သူမကိုယ္ေပၚကားယားခြထားၿပီး အဝတ္ဗလာနဲ႔ေအာင္ခိုင့္ကို မ်က္လုံးျပဴးမ်က္ဆန္ျပဴး ၾကည့္ေနမိသည္။ ေနာက္ သူမလက္ႏွစ္ဖက္ကေခါင္းရင္းဘက္မွာလႈပ္မရ တေျပးတည္းျမင္ေနရတာက ဆီးခုံခ်င္းထိ ကပ္ေနတဲ့အဝတ္မဲ့သူမနဲ႔ေအာင္ခိုင္ ” အီးးဟီးးးရွင္ ရွင္ကိုေအာင္ခိုင္ အခုဆင္းစမ္း ေခြးေကာင္ႀကီး အေမ့ေရ ကယ္ပါအုံးေတာ့ ဟီးး ဟီးးး” ယုယု သူမအေျခအေနေတြကိုသိလိုက္ခါ ေအာ္ဟစ္ငိုယိုၿပီးေျခေထာက္မ်ားကို တေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းေပါက္ခ် ေစာင့္တြန္းေနေတာ့သည္။

ဒီအေျခအေနေရာက္ေနမွေတာ့ေအာင္ခိုင္မညႇာရဲေတာ့ ယုယုဂ်ိဳင္းေအာက္ထဲကလက္ႏွစ္ဖက္ကိုပုခုံးသားလွမ္းဖ်စ္လိုက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ေတ့စုပ္ယူခါ အားကုန္ေစာင့္ေစာင့္ခ်ပစ္လိုက္သည္… ” အု…ဝူးး အြတ္ ” နာက်င္ျခင္း ေဒါသျဖစ္ျခင္း ရွက္႐ြံ႕မႈ အစရွိတဲ့ခံစားမႈမ်ားနဲ႔အတူ ဖိုမထိေတြ႕ ဆက္ဆံျခင္းကလည္း အေသြးအသားျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ယုယုမွာ မလြန္ဆန္သာပဲ မသိစိတ္ကသာယာလႈိက္ေမာေနမိျပန္သည္။ ၿငိမ့္ခနဲ သိမ့္ခနဲ ကာမလႈိင္းမ်ားစီးေနရတာသိပ္မၾကာလိုက္ ႏုနယ္ေသာအေတြ႕အႀကဳံႏွင့္ စိတ္ျပင္းျပမႈတို႔ေၾကာင့္ ေဖ်ာခနဲ ေႏြးခနဲ ႏွစ္ဦးသား ခံစားလိုက္ၾကရၿပီး တဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ကာ ဗလာက်င္းခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ခု တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ပူးကပ္သြားၾကေလသည္။

ခဏအၾကာမွာေတာ့… ” ကြၽန္မကိုႀကိဳးေျဖေပးပါေတာ့ ရွင္ေက်နပ္အားရပီ မဟုတ္လား က်မလည္းအရွက္ကုန္ေနပါၿပီ” ငိုသံပါတုန္တုန္ယင္ယင္ျဖင့္ ယုယုေျပာစကားအဆုံး ” အဲ့လိုမေျပာပါနဲ႔ယုရယ္ ကိုကယုကိုအတည္ေပါင္းသင္းယူမယ္ဆုံးျဖတ္ၿပီးမွ ဒီလိုလုပ္ခဲ့တာပါ” ” အို ကြၽန္မမွရွင့္ကို မခ်စ္တာေလ ဘယ္လိုလုပ္ ေပါင္းသင္းလို႔ရမွာလည္းေတာ့ အျပင္မွာလည္း ေမွာင္ေနၿပီ လုပ္ပါအျမန္ႀကိဳးေျဖေပးပါ က်မျပန္ပါရေစ” ” မရေတာ့ဘူးယု ကို႔သူငယ္ခ်င္းေတြက ယုစက္ဘီးကို ယုတို႔အိမ္သြားပို႔ၿပီး ကိုတို႔ႏွစ္ေယာက္ခိုးေျပးၾကပီလို႔ သတင္းလႊင့္ေျပာခိုင္းထားၿပီးေနၿပီ” ” ရွင္ …… အဟင့္ ဟီးးက်မကို အေသသာ သတ္လိုက္ေတာ့ ကိုေအာင္ခိုင္ေရ ဟင့္ ဟီးး႐ႊတ္” ဒီတခါေတာ့ စိတ္ေလွ်ာ့သြားေလတဲ့ ယုယုလက္က ႀကိဳးမ်ားကို ေအာင္ခိုင္ေျဖေပးလိုက္ၿပီး ယုယုကို ေႏြးေထြး စြာဖက္ခါထားလိုက္သည္။

အေမွာင္ထဲ စမ္းတဝါးဝါးျဖင့္ ယုယုႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးကို ျပင္းျပစြာစုပ္ယူငုံခဲလိုက္ စြတ္စိုခြၽဲျပစ္ေနတဲ့ ယုယုအဂၤါစပ္တအုံလုံးကိုလက္ဝါးျဖင့္ အုပ္ကိုင္ဖ်စ္ေခ်ေပးရင္း ျပန္လည္တင္းမာလာတဲ့ လေခ်ာင္းကို ငုတ္တုတ္ထိုင္အေနအထားျဖင့္ ယုယုေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းအားခါးထစ္ခြင္တြဲခ်ိတ္ခါ စြတ္ခနဲအပိထဲထိုးစြတ္လိုက္သည္…။

” အ ဟင္း” ဒီတခါ ယုယုတေယာက္ညည္းသံေလးက အရည္မ်ားျဖင့္ စြတ္စိုေနေလေတာ့ နာက်င္ပုံမျပပဲ သာယာေကာင္းမြန္တဲ့ အရသာခံစားလိုက္ရဟန္ တူသည္။ ေအာင္ခိုင့္လည္ပင္းကို ေက်ာ္လြန္ခါ ေက်ာျပင္ကို ယုယုလက္မ်ားက ဖက္တြယ္ရစ္သိုင္းလာေလသည္။ ယုယုတေယာက္ ရီးစားမထားလိုက္ရပဲ ထိုတညကမဂၤလာဦးညသဖြယ္ တညလုံးမိုးလင္းေပါက္ လင္ေပါက္စ အလိုက် လိုက္ေလ်ာ ျဖည့္ဆည္းေပးရင္းျဖင့္ ခ်စ္စိတ္ၾကင္နာစိတ္တို႔ ေအာင္ခိုင့္အေပၚ ယိုဖိတ္မိလာျခင္းကို အံ့အားသင့္စြာေတြ႕ႀကဳံခံစားလိုက္ရေပေတာ့သည္…