မင္းေအာင္ က က်ဴရွင္ ဆရာ။ က်ဴရွင္ဆရာျဖစ္သလို သိကၡာကလည္းရွိတယ္။ မိန္းမ ကိစၥအရႈပ္အရွင္းမရွိဘူး။ ရွိဖို႔လည္း လူမထင္ပါဘူး။ ႐ုပ္ကလည္းဆိုးတာကိုး။ သူကလည္း မိန္းမေတြနဲ႔ဆို ခပ္တန္းတန္းပဲဆက္ဆံတယ္။ မဆက္ဆံရင္လည္း သူ႔အသက္ ၂၃ေလာက္နဲ႔ ဘယ္သူကေလးစားမွာတုန္း။ သူ႔မွာက အားနည္းခ်က္တစ္ခုပဲရွိတယ္။ သူ႔အမ ႏွင္းျဖဴ။ ႏွင္းျဖဴက မင္းေအာင္ရဲ႕ အမအရင္း အသက္ ၁ႏွစ္ပဲကြာတယ္။

ႏွင္းျဖဴနဲ႔ မင္းေအာင္က ေမာင္ႏွမ အရင္းဆိုေပမယ့္ ႐ုပ္ခ်င္းက တျခားစီ။ မင္းေအာင္က ဝက္ၿခံ ပရဗြ။ အသားမည္းမည္း။ ကြမ္းေတြစား၊ ေဆးလိပ္ေတြေသာက္ေတာ့ ႐ုပ္က ရင့္ေထာ္ေနတာ။ ႏွင္းျဖဴကေတာ့ မ်က္ႏွာဝိုင္းဝိုင္း ႏွာတံေပၚေပၚ ႏႈတ္ခမ္းက ထူထူ။ ဗမာဆန္ဆန္ ရင္ဖုံးထမီနဲ႔ အၿမဲေနတယ္။ ႏွင္းျဖဴဒီလို ေနတာလည္းအေၾကာင္းရွိတယ္။ က်ဴရွင္မွာ ၁၀တန္းေက်ာင္းသားေတြက လစ္ရင္လစ္သလို ခိုးခိုးငမ္းတာ။ ဒါကိုသူလည္းသိတယ္။ သိေတာ့ ကုန္းလိုက္ကြလိုက္နဲ႔ ခ်ာတိတ္ေတြကို ျမဴဆြယ္တာ။ သိကၡာရွိရွိနဲ႔ ဖင္နန႔္တယ္လို႔ေျပာရင္ပိုမွန္မယ္။

ႏွင္းျဖဴဖင္နန႔္တာ သိသာေအာင္ က်ဴရွင္ပုံစံေျပာဥးီမယ္။ — က်ဴရွင္က ရပ္ကြပ္အစြန္ေလးမွာရွိတယ္။ၿခံက အက်ယ္ႀကီး။ အေရွ႕ဖက္မွာက ျခင္းဝိုင္း၊ ေဘာလုံး၊တစ္ခုခု ညေနဖက္ ကစားၾကတယ္။ ၿခံေျခရင္းမွာက တဲထိုးထားၿပီး ကေလးေတြစာသင္တယ္။ ၿခံေနာက္ေဖးဖက္မွာမွ မင္းေအာင္တို႔ေမာင္ႏွမ ၂ေယာက္ေနတယ္။ နဂိုက အမယ္အိုႀကီးရွိတယ္။ ေသသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ေမာင္ႏွမ၂ေယာက္ အိမ္ကို ၂ျခမ္းျခမ္းၿပီးေနတာ။ ႏွင္းျဖဴက မီးဖိုေခ်ာင္ေဘးနားက အခန္း၊မင္းေအာင္က အိမ္ေရွ႕အခန္း။ မီးဖိုေခ်ာင္နဲ႔ ေရကျပင္က တံခါးေပါက္တစ္ခ်ပ္ပဲျခားတယ္။ အဲ့ေရကျပင္တည့္တည့္မွာက အိမ္သာ။ ေျပာရရင္ အိမ္သာထဲကေနၾကည့္ရင္ မီးဖိုခန္းနဲ႔ ႏွင္းျဖဴ အခန္းတံခါးေပါက္ကိုတည့္တည့္ပဲ။ ခ်ာတိတ္ေတြက နဂိုကေတာ့ မသိမသာေခ်ာင္းတာေပါ့။ေနာက္ေတာ့ သိသိသာသာေတြေခ်ာင္းေတာ့တာပဲ။ မင္းေအာင္က စာက်က္ခိုင္းၿပီးေတာ့ အျပင္ခနထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ဆို လူပ်ိဳေပါက္ေတြက ေနာက္ေဖးလစ္ေတာ့တာပဲ။ – မလစ္ပဲေနမလား။ ႏွင္းျဖဴက အဲ့အခ်ိန္ဆို မီးဖိုခန္းထဲမွာ ဟိုလႈပ္ဒီလႈပ္နဲ႔ ဘာေတြရႈပ္ေနမွန္းကိုမသိတာ။ ေအာင္ဘေျပာတာျပန္ေျပာရဦးမယ္။

ေက်ာင္းသားေအာင္ဘ။ ဆယ္တန္းကို ၂ခါက်၊ ၈တန္း၁ခါက်။ ႏွင္းျဖဴကို စေခ်ာင္းတာလည္းဒီေကာင္ပဲ။ အဲ့ေန႔က.. ” မႏွင္းျဖဴက ျငဳပ္သီးေထာင္းေနတာကြ၊ ေဆာင့္ေၾကာင့္ႀကီးထိုင္ၿပီး ဒုတ္ဒုတ္ဒုတ္နဲ႔ေထာင္းေနတာ။ ငါလည္း ေသးေပါက္ခ်င္လို႔ေျပးတာကြာ။ သူျငဳပ္သီးေထာင္းသံၾကားေတာ့ ၾကည့္လိုက္မွ .. အကိတ္ကြာ။ အေနာက္ေန ေသခ်ာ ျမင္ရတာ။ အိမ္သာဖက္ဖင္လွည့္ၿပီး ေထာင္းေနတာ။ ဒုတ္ ဒုတ္ ဆို ဖင္က လႈပ္လႈပ္သြားတာ။ ငါလည္းေသးေပါက္ၿပီးတာေတာင္ အိမ္သာထဲက မထြက္ပဲေခ်ာင္းေနတာ။ ဖင္က လႈပ္ေနတာၾကည့္ရင္း တဒုတ္ဒုတ္ အသံနားေထာင္ရင္းနဲ႔ ဂြင္းထုလိုက္တာ ၁ခ်ီေတာင္ၿပီးသြားတယ္။ ေနာက္လည္း လစ္ရင္ ငါေခ်ာင္းေတာ့တာာပဲေဟ့ေကာင္ေရ”တဲ့။ ေအာင္ဘ တင္ပဲလားဆိုေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေယာက္ျႀကဳံေသးတယ္။ ငနီ..။ ေခြးနီလို႔ေတာင္ေခၚၾကတယ္။ ေခြးနီအဲ့ေန႔ကလည္း ေအာင္ဘေျပာလို႔ေခ်ာင္းမယ္ဆိုၿပီး လစ္တာ။ ထုံးစံအတိုင္း ႏွင္းျဖဴက ေလးဖက္ႀကီးေထာက္ၿပီး မီးဖိုေအာက္ ဘာကုန္းရွာေနလည္းမသိဘူး။ မသိရင္ေလးဖက္ကုန္းထားသလိုပဲ။ ေခြးနီလည္း ဆရာ့အမဖင္ႀကီးက ကိုယ့္ေရွ႕နားေလးမွာ ေလးဖက္ကုန္းထားတာျမင္ေတာ့ တ အ အနဲ႔ဂြင္းထုလိုက္တာပဲတဲ့။ အမွန္ဆို ဒီေကာင္က တမင္ အသံထြက္ေအာင္လုပ္ၿပီးဂြင္းထုတာ။ ႏွင္းျဖဴၾကားတာေပါ့။

မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားတာ။ ဒီလိုနဲ႔ ႏွင္းျဖဴ ျမဴစြယ္တာ မ်ားမ်ားလာေတာ့ စားေနက်ေၾကာင္ဖားနဲ႔သြားႀကဳံပါေလေရာဗ်ာ။ — အဲ့ေကာင္က ႏွစ္ဝက္မွေျပာင္းလာတဲ့ေကာင္။ အသက္က ၂၀ေလာက္ရွိေနၿပီ။ လင္းလင္းတဲ့ ။၁၀တန္းကိုေျဖတာ ၃ခါ။ ေျဖလိုက္မေျဖလိုက္နဲ႔ေကာင္။ ငရႈပ္။အိမ္ကလည္းမႏိုင္လို႔လႊတ္ထားတဲ့ ေကာင္။ ဒီေကာင္က ဒီက်ဴရွင္ေျပာင္းလာလာခ်င္း ဆရာ့အမ သတင္းလည္းၾကားေရာ။ ခ်က္ခ်င္းဂြင္ဖန္ေတာ့တာ။ မိန္းမ အေတြ႕အႀကဳံလည္းရွိေတာ့ ႏွင္းျဖဴ ငတ္ေနတယ္ဆိုတာသိတယ္။ ပထမ တစ္ရက္ေတာ့ အမ်ားနည္းတူ ဂြင္းထုတာပဲ။ ေနာက္တစ္ရက္က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳးတိုးပါေလတယ္။ ႏွင္းျဖဴက ထုံးစံအတိုင္း ဖင္ႀကီးကုန္းၿပီး မီးဖိုေအာက္ ငုံ႔ၿပီး ဟိုလႈပ္ဒီလႈပ္လႈပ္ေနတာ။ ဒီခ်ိန္ ကြၽီခနဲ အိမ္သာတံခါးဖြင့္သံၾကားလိုက္တယ္။ လွည့္ၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္ ရွက္တာလည္း ခုမွရွက္ေတာ့ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး။ ေျခသံက တရွပ္ရွပ္နဲ႔ အနားကပ္လာတယ္။ ရွက္လြန္းလို႔ မ်က္နာႀကီးေတာင္ ထူအမ္းေနၿပီ။ ငါဘာေတြမ်ားလုပ္မိပါလည္းးေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေျခသံနဲ႔အတူ တဖတ္ဖတ္နဲ႔ ဂြင္းထုေနတဲ့အသံလည္းၾကားရတယ္။

ဖင္တုံးႀကီးနဲ႔ လင္းလင္းရဲ႕လီးနဲ႔က သိပ္ေတာင္မကြာဘူး တစ္ေတာင္ေလာက္ပဲကြာေတာ့တယ္။ လင္းလင္းက ႏွင္းျဖဴဖင္ေနာက္မွာ ခပ္တည္တည္ရပ္ၿပီးဂြင္းထုေနတာ။ ပါးစပ္ကလည္း..ဖင္ႀကီးကြာလိုးလိုက္ရရင္ရွယ္ပဲဆိုၿပီး ႀကိမ္းဝါးေနတာ။ ကိုယ့္ဖင္ကို အေနာက္ကေန ဇိမ္နဲ႔ၾကည့္ရင္း ဂြင္းထုေနတာလည္းသိ၊ ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္လည္း အေျပာခံေနရတာေတာင္ ရွက္စိတ္နဲ႔ ဏွာစိတ္က တန္းတူျဖစ္ေနတာ။ ႏွင္းျဖဴရွက္ေနတုန္းရွိေသး ပ်စ္ခနဲ ပ်စ္ခနဲ လရည္ပူပူေတြက ထမိန္ေပၚက်လာပါေလေရာ။ အဲ့ေတာ့မွ လင္းလင္းက ႏွင္းျဖဴခါး၂လုံးကို ကိုင္ၿပီး လီးနဲ႔ ထမိန္ေပၚမွာ ဖိၿပီး သုတ္ခ်လိုက္တာ။ မေျပာင္မခ်င္းသုတ္တာ။ ၿပီးလည္းၿပီးေရာ ျပန္ထြက္သြားေကာ။ — လင္းလင္းက ဒီေလာက္လုပ္တာေတာင္ ဘာမွမျဖစ္တာသိေတာ့ ေနာက္ေန႔ တကယ္စားရဖု႔ိႀကံတယ္။ဒါေပမယ့္ မင္းေအာင္က ဒီေန႔ ဘယ္မွမသြားေတာ့ စိတ္ေတြကိုညစ္လို႔။ အဲ့ခ်ိန္.. “ေဟ့ေကာင္ ငလင္း..” မင္းေအာင္ကလွမ္းေခၚလိုက္သည္။

“မင္းကြာ..ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီလည္းဒီ၁၀တန္းကို ၁သက္လုံးေျဖမွာလားေဟ။ ေစာက္သုံးကိုမက်ဘူး။ မင္းကြာ..ဒီညေန အိမ္ျပန္ရင္ စာအုပ္ေတြယူမသြားနဲ႔။ ဒီမွာပဲ အိမ္စာေတြလာျပန္လုပ္။မင္းအိမ္ကိုငါမေန႔ကသြားေျပာၿပိးၿပီ။” ဟုတ္တာလည္းဟုတ္သည္။ လင္းလင္းက က်န္တာေတြသာ လက္ေစာင္းထက္တာ။ စာက်ေတာ့ တစ္လုံးမွမရ။ သခ်ာ္ဆို ညီမွ်ျခင္း၂ဖက္ ဟိုဖက္ဒီဖက္ေတာင္ မေျပာင္းတတ္။ “မင္းဒီည ျမန္မာ ကဗ်ာထဲက ခက္ဆစ္ေတြအကုန္က်က္ရမယ္။ မရရင္ျပန္မလႊတ္ဘူး။ ဒါပဲ” မင္းေအာင္က တစ္ခ်က္လႊတ္ေျပာကာထသြားသည္။ ေပ်ာ္သြားသည္မွာ လင္းလင္း။ မေပ်ာ္ခံႏိုင္႐ိုးလား။ တစ္ညလုံး ဆရာ့အမကိုဘယ္လိုႀကံႀကံရၿပီေလ။ “ငလင္း မင္းဘာေတြရၿပီလည္း။

“…” “နာရီၾကည့္ဦး ၁၀နာရီထုးိေနၿပီ မင္းစက်က္တာ ၆နာရီထဲကေအး ဒီည တစ္လုံးေတာင္မရရင္ မအိပ္နဲ႔။ မနက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတာင္မရရင္ေသမယ္” “..ဟုတ္..အကို” “ငါ အိပ္ေတာ့မယ္။ မင္းအိမ္မျပန္နဲ႔ ဒီမွာပဲအိပ္ေတာ့.ငါ့ကုတင္ေဘးမွာ ျခင္ေထာင္တစ္လုံးထပ္ေထာင္ထားတယ္။စာရမွဝင္အိပ္ၾကားလား၊ မင္း မိဘက သူမ်ားထက္ ၃ဆပိုေပးထားတာကြ။ႀကိဳးစားပါ.. ငါဆိုရင္—– ” က်ဴရွင္ဆရာတို႔ထုံးစံအတိုင္း ေတာင္စဥ္ေရမရ ေရာက္တတ္ရာရာေတြေလ်ာက္ေျပာရင္း “ကဲ..ငါအိပ္ၿပီ..ဒါပဲ..မီးပိတ္ ၿခံတံခါးစစ္” ၁၂ေလာက္ဆို အိပ္ေတာ့ ၾကားလား” “ဟုတ္..အကို” .. ၁၁နာရီထိုး.. ပုရစ္ေအာ္သံေတြပဲရွိသည္။ သာမန္လူဆိုရင္ေတာ့ ဒီခ်ိန္ၿခံက်ယ္ႀကီးထဲ ေၾကာက္လို႔တုန္ေနမည္။ ငလင္းကေတာ့ အႀကံနဲ႔ဆိုေတာ့ လီးကိုဆုပ္လိုက္ မင္းေအာင္အေျခေနၾကည့္လိုက္နဲ႔။ ၁၁ခြဲက်ေတာ့ မင္းေအာင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။

ထိုေတာ့မွ ဇာတ္လမ္းစသည္။ ႏွင္းျဖဴအိပ္ခန္းတခါးကို သြားေခါက္သည္။ “ေဒါက္ေဒါက္..ေဒါက္” “ဘယ္…သူ..လဲ” “မႏွင္းျဖဴ က်ေနာ္ငလင္းပါ..ဆရာကေသာ့ေပးထားတယ္ဆိုလို႔” “ခနေလး..” “”ကြၽီ””…. တံခါးဖြင့္သံမွာမက်ယ္လွေသာ္လည္း တိတ္ေနေသာေၾကာင့္ မင္းေအာင္ ႏိုးမည္ကိုပင္ စိုးရိမ္ရသည္။ “ေရာ့..ဒီမွာၿခံေသာ့” “ဟုတ္..မႏွင္းျဖဴတံခါးလိုက္ပိတ္ဦးေလ..” “အင္း..အင္း..” ၿခံေရွ႕နားကေဘာလုံးကြင္းနားအထိ တိတ္တိတ္ ေလး ေလ်ာက္လာၾကရင္း ငလင္းမွ တုန႔္ခနဲရပ္ကာ “ႏွင္းျဖဴ ဖင္ကႀကီးတယ္ေနာ္” “အို..” ဒီေကာင္မွန္းအခုမွ ႏွင္းျဖဴသိမိသည္။ မထူးးေတာ့… .. “ႏွင္းျဖဴ က်ေနာ့္ လီးကိုမွတ္မိလား။” အေမွာင္ထဲမွာဆိုေပမယ့္ တဲဖက္က အလင္း မိန္ျပျပေၾကာင့္ မသဲမကြဲေတာ့ျမင္ရသည္။ စကားတစ္တစ္ခြခြေတြကေတာ့ အတိုင္းသား.. “ဒီမွာ ကိုင္ၾကည့္..” ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ပင္ လက္ကိုဆြဲကာ လီးေပၚတင္ေပးလိုက္သည္။

.. “အို..ႀကီးလိုက္တာ။” ဟုတ္သည္.. ငလင္း၏လီးမွာ လူႀကီးတစ္ေယာက္လီးေလာက္ရွိသည္။ ေဆးထိုးထားသလို ေဂၚလီ၃လုံးထည့္ထားသည္။ ပုဆိုးအေပၚမွစမ္းသျဖင့္ေဂၚလီေတာ့ မစမ္းမိေသး။ “ႏွင္းျဖဴ ဖင္အလိုးခံခ်င္ေနတာမလား”. ..”…” “..ႏွင္းျဖဴကို က်ဳပ္ အခုေဘာလုံးကြင္းထဲမွာလိုးမယ္”ဟုဆိုကာ တြန္းလွဲလိုက္သည္။ ငလင္း၏ အေျပာေတြနဲ႔တင္ အဖုတ္က အရည္႐ြဲေနၿပီ။ ဒါတင္မက ငလင္း၏လက္ကလည္း ႏွင္းျဖဴတင္ပါး၂လုံးကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ဆုပ္ကိုင္သည္။ က်န္လက္ကလည္း ရင္ဖုံးေအာက္ေနပင့္ၿပီး ႏို႔ေတြကိုေခ်သည္။ ေအာက္ကႏွင္းျဖဴမွာထြန႔္ထြန႔္ကိုလူးလ်က္။ ေျမတလင္းမွာ တိ၇စာၦန္မ်ားလိုျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနၾကေတာ့သည္။ ႏွင္းျဖဴ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းအားဆြဲၿဖဲကာ မညႇာမတာ လီးကိုေဆာင့္ထည့္ခ်လိုက္သည္။

“ျဗစ္…ၿဗိ…” အား…အား.. အားး ဝု ဝူး ေအာ္သံက စူးခနဲထြက္သြားသျဖင့္ ပါးစပ္အား အတင္းအုပ္လိုက္သည္။ “နင့္လင္ႏိုးသြားမယ္ ေကာင္မရဲ႕ ေစာက္သံမထြက္နဲ႔ဟ” ဟုဆိုကာ ညာလက္ျဖင့္ႏို႔တစ္လ့ုံးကိုပင့္ကိုင္ ဘယ္လက္ျဖင့္ ပါးစပ္ကို အုပ္ကာ အားနဲ႔ေစာင့္ပါေတာ့သည္။ ႏွင္းျဖဴမွာ အပ်ိဳမဟုတ္ေတာ့ေသာ္လည္း လီးမဝင္တာၾကာသည့္ေစာက္ဖုတ္မွာ စီးပိုင္ေနသည္။ တင္ပါးေတြၾကားထဲမွာ သဲေတြနဲ႔လူးေနသည္။ ေစာက္ေရေတြႏွင့္ ဖုန္ေတြေရာကာ ေျခာက္ကပ္ကပ္ ၾကမ္းရွရွ..။ ဒါတင္မက ငလင္းက အားနဲ႔မညႇာမတာ ေစာင့္လိုးသျဖင့္ ေကာင္းတာထက္နာတာပဲခံစားရသည္။

“အု..အု..ဝု..ဝူူး” ေအာ္သံေတြက အုပ္အုပ္ေလးဆိုပင္မယ့္ ပုရစ္သံကိုေတာ့ ဖုံးသြားသည္။ ငလင္းလည္း ဘာမွ ဂ႐ုမစိုက္ေတာ့ ပုခုံးကို ကိုင္ကာ လီးကြၽတ္တဲ့အထိေေဆာင့္ေဆာင့္ခ်ပါေတာ့သည္။ ..”အား..အေမ့..လုပ္ၾကပါဦး..အ အ..အ.. အကိုေရ…ေမာင္ေလးေရ..” ႏွင္းျဖဴမည္သို႔ပင္ အကူညီေတာင္းေတာင္း.. ငလင္းကေတာ့ လိုးခ်င္တိုင္းလိုးေနေတာ့သည္။ ဒီလိုႏွင့္..အခ်က္ေရေထာင္ခ်ီလို႔ ႏွင္းျဖဴ..ဘယ္ႏွစ္ခ်ီၿပီးမွန္းမသိ..ငလင္းကေတာ့ ေဆာင့္ေကာင္းေနတုန္း ၂ေယာက္လုံးကို ၾကည့္ရင္း အိမ္ထဲမွေန ဂြင္းတိုက္ေနသူမွာ မင္းေအာင္ျဖစ္သည့္ အေၾကာင္းကိုေတာ့ အထူးေျပာစရာမလိုေတာ့ေပ.. ။ — ၿပီး