က်ေနာ့္ဇနီျဖစ္သူ အေစာႏွင့္ ေတြဆံုရျခင္းမွာ အေတာ္ကေလး ထူးသည္ေတာ့မဟုတ္ပါ။က်ေနာ္ၿမိဳ႕ဖက္သြားေလတိုင္း အေစာတို႔ရြာကေလးကို ခဏတျဖဳတ္ေလာက္ေတာ့၀င္ၿပီး အေမာအပန္းေျဖရသည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုကဲ့သို႔ အပန္းေျဖခ်င္စဖြယ္ျဖစ္ရျခင္းမွာလည္း အေစာတို႔ရြာဦးထိပ္တြင္ ထန္းေတာၾကီးရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ထိုထန္းေတာအုပ္ကေလးတြင္ က်ေနာ္ႏွင့္ အေစာ ႏွဖူးစာဆံုခဲ့ရျခင္းျဖစ္၏။ တစ္ေန႔တြင္ ေစ်း၀ယ္ၿပီးအျပန္ ထန္ရည္အမူးလြန္ကာ အျပန္ခက္ေနခ်ိန္၀ယ္ လွည္းေမာင္းလာသည့္အေစာက က်ေနာ့္အား သနားညွာတာစြားျဖင့္ တင္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္။အေစာမွာ တစ္ခါတစ္ခါ က်ေနာ့္ထံကို ေခါင္းကေလး သမင္လည္ျပန္ၾကည့္ၿပီး ‘အင္း.. အခုထက္ထိ အမူးလည္း မေျပေသးဘူး၊ လူကထန္းရည္တျမျမေပမဲ့ လူကေတာ့ လူေခ်ာပါ.. အဟိ’ ဟု တေယာက္ထဲေျပာကာ ၾကိတ္၍ရယ္ေမာလိုက္ပါေသးသည္။ တဖန္ က်ေနာ္တကယ္ပင္အိပ္ေပ်ာ္သတိမရျဖစ္ေနၿပီဟုထင္ေနသျဖင့္ က်ေနာ္၏နဖူးမ်ားကို မသိမသာ စမ္းသပ္လိုက္ျပန္ေသး၏။က်ေနာ္သည္ သူ၏သေဘာကို သိလိုေသာေၾကာင့္ အာ-အာ-အင္-အင္ႏွင့္ ညီးညဴရာက သူမ၏တင္ပါးၾကီးကို ေခါင္းနဲ႔တိုးယင္း ခါးကို သိမ္းဖက္ထားလိုက္ရာ ရုတ္တရက္ဆိုေသာ္ ‘အို’ ဟုအသံကေလးက ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔ ပြင့္ကန္ထြက္လာပါေတာ့၏။

သို႔ေပမဲ့ သူကေလးမွာ အာေမဋိတ္အသံကေလးႏွင့္ ေယာင္ယမ္းလိုက္ေပမဲ့ ရုန္းကန္ျခင္းမျပဳဘဲ က်ေနာ္က သူမ၏ခါးကို ယစ္ဖြဲထားေလသည့္လက္ၾကီးကို မရဲတရဲႏွင့္ကိုင္တြယ္လ်က္ရွိပါသည္။အေစာ၏ခါးႏွင့္ ေပါင္ရင္းကို ထိေတြ႔ေနရသျဖင့္လည္း အေစာကေတာ့ မေျပာတတ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ခ်စ္ရမၼက္ေတြ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္လာရပါ၏။ရင္တစ္ခုလံုးမွာလည္း ေရငတ္သူပမာျဖစ္လရသလို တစ္ကိုယ္လံုးတြင္လည္း ဓာတ္လိုက္ခံရသူပမာ တဒိန္းဒိန္းႏွင့္ ျဖစ္ေနေတာ့၏။ အေစာကိုယ္တိုင္လည္း က်ေနာ့္လိုပင္ ခံစာရလ်က္ရွိေၾကာင္း မေျပာပဲႏွင့္ သိသာလ်က္ရွိပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူမ၏ ကိုယ္ကေလးမွာ တေရြ႕ေရြ႕က်ေနာ့ဆီသို႔ မွီက်လာသလို နတ္ပူးသည့္သဖြယ္ တုန္တုန္လႈပ္လႈပ္ကေလး ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရ၏။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ေခ်ာင္းတံတားေလးကို ေရာက္လာၿပီး ႏြားမ်ားကို ေရတိုက္လိုက္ပါသည္။

က်ေနာ္သည္ သူေလး၏ခါးၾကီးကို တြယ္ဖက္ထားရာ လက္မ်ားေျပေလ်ာ့က်သြားၿပီး သူကေလး၏ တုတ္တုတ္ၿဖိဳးၿဖိဳး ေပါင္တံၾကီးမ်ားအေပၚ လက္ေရာက္ကာ မသိမသာဆုတ္ကိုင္ထားမိ၏။ က်ေနာ္ဆုတ္ကိုင္ထားယံုမက အသာအယာပြတ္သပ္ေနသကဲ့သို႔ ေပါင္ရင္ကိုတိုးဖိကာထားမိပါသည္။ ထိုသို႔ က်ေနာ္၏အျပဳအမူေၾကာင့္ပင္ သူကေလးကိုယ္တိုင္ပင္ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ျဖစ္လာဟန္ရွိပါသည္။က်ေနာ္မွာ ၾကာရွည္စြာ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ခ်က္ျခင္းပင္ သူမဘက္လွည့္ကာ သူမ၏ ခါးကေလးကို ရစ္ပတ္ေနလိုက္မိသည္။ထို႔ေနာက္မေတာ့ က်ေနာဟာ အေစာကိုယ္လံုးေလးကို ဆြဲယူလိုက္ရာက-‘အေစာ.. ကိုယ့္ကိုခ်စ္တယ္ေနာ္ ခ်စ္တယ္မဟုတ္လား’ ဟု အာလုတ္သံၾကီးႏွင့္ေျပာယင္း ကမန္းကတန္းသူေလး၏ ပါးကေလးမ်ားကို ဘယ္ျပန္ညာျပန္ ေမႊးလိုက္ပါ၏။

ထိုအခါမွာေတာ့ သူကေလးမွာ မ်က္ရည္ကေလးအ၀င့္သားႏွင့္ ဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္ေတာ့ပဲ-‘လႊတ္ပါ-လႊတ္ပါ အကိုရယ္’‘ဟဲဟဲ- ဘာရမလဲ အေစာရယ္ အကိုက ႏိုးေနတာၾကာၿပီ၊ အခုမွ ရွက္မေနပါနဲ႔ အေစာရာ’ က်ေနာက လက္ေရာ ႏႈတ္ခမ္းေရာ ေျပာင္းဆန္ကာအလုပ္ေပးကာ သူကေလး၏ ကိုယ္ေလးကိုု ခပ္သြက္သြက္ကေလး ေပြ႔ခ်ီလ်က္ ၿခံဳေတာၾကီးအတြင္း ေျပး၀င္မိပါေတာ့သည္။ ‘ဟင့္အင္း.. ဟင့္အင္း.. ညီမ ဒီအထိေတာ့ မလိုက္ေလ်ာပါရေစနဲ႔ အကိုရယ္’အေစာချမာ သနားစရာ ေတာင္းပန္ရွာေပမဲ့ က်ားသတၱ၀ါ က်ေနာ္ကေတာ့ အၾကင္နာေတြဖက္၍ လက္လႊတ္လိမ့္မည္ မထင္ပါနဲ႔။ က်ေနာ္ရဲ႕ လွ်င္ျမန္သြက္လက္လွတဲ့ လက္ေတြက အေစာရဲ႕ အသားစိုင္ အသားခဲေတြကို ဆြဲယူဆုပ္ကိုင္ ပိုင္ႏိုင္စြာ အသံုးခ်ေနပါတယ္။ ေျပေလ်ာ့ေလ်ာ့ အေစာရဲ႕ ထမီကို ခၽြတ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ခံုးခံုးမို႔မို႔ ေဖာင္းအိ ေနတဲ့ အေစာက္ဖုတ္ဟာ လက္တ၀ါးမွ်ရွိတာကို က်ေနာ္ဟာ လက္နဲ႔ အသာအယာ အုပ္ကိုင္ေနသည့္အခ်ိန္မွာ အေစာတစ္ကိုယ္လံုး တြန္႔၍လာရာမွ‘အို-အကို ဟင့္ဟင့္-ညီမ ရွက္ပါတယ္ အကိုရယ္’အဲဒီလို ညီးတြားရြတ္ဆိုေနျပန္ပါတယ္။

က်ေနာ္ဟာ တစ္ဆင့္ပိုကဲၿပီး လက္၀ါးကို အေစာေစာက္ဖုတ္ကြဲေၾကာင္း တစ္ေလွ်ာက္ တေစာင္းပြတ္တိုက္ေပးလိုက္ျပန္ပါတယ္။ အေစာမွာလည္း တြန္႔၍တြန္႔၍သြားၿပီး သူ႔လက္ကေလးနဲ႔ က်ေနာ့္ရဲ႕ လက္မ်ားကို ဖက္ယင္း တဟင္းဟင္း ညီးတြားေနရွာတယ္။ က်ေနာ္လည္း အလြတ္မေပးဘဲ အေစာရဲ႕ တစ္ကိုယ္လံုးကို သိမ္းဖက္ထားၿပီး ပါးမို႔မို႔ကေလးကိုပါ ႏႈတ္ေခါင္းၾကီးနစ္ျမွဳပ္သြားေအာင္ ေမႊးၾကဴလိုက္ပါတယ္။ ပါးကေလးကို ေမႊးၾကဴရာက တဆင့္ သႏၲာေရာင္ႏႈတ္ခမ္းကေလးကို က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းႏွင့္ ငံုၿပီး တမွ်င္းမွ်င္း စုပ္ယူလိုက္ေတာ့ အေစာမွာ အသဲႏွလံုးကို ဆြဲယူႏႈတ္သလို ခံစားလိုက္ရ၏။ က်ေနာ္ဟာ အေတြ႕အၾကံဳရွိထားသူမို႔ အပ်ိဳရုိင္းပန္းကေလး အေစာကို ၾကမ္းၾကမ္းရမ္းရမ္းမလုပ္ပဲ အေစာစိတ္ပါလက္ပါ ျဖစ္လာေစရန္ ႏူးႏွပ္၍ေနပါသည္။ ႏႈတ္ခမ္းကို စုပ္ယူေနယင္းက လက္ကလည္း အေစာရဲ႕ အေပၚအကႌ်က်ယ္သီးကေလးေတြကို တစ္လံုးခ်င္းျဖဳတ္ေနပါသည္။

က်ယ္သီးကေလးေတြ အကုန္လံုးျပဳတ္သြားသည့္အခါ တင္းရင္ျပည့္ၿဖိဳးၿပီး လံုး၀န္းေနတဲ့ ရင္ႏွစ္မႊာကို အတင္းခ်ဳပ္ေနွာင္ထားတဲ့ အတြင္းခံဇာေဘာ္လီကေလးကို ေတြ႕ရတယ္ဆိုရင္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အတြင္းခံဇာေဘာ္လီခ်ိတ္ေတြကို ျဖဳတ္ၿပီး ခြာလိုက္တဲ့အခါ အတြင္းခံရဲ႕ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေအာက္မွ လြတ္လပ္ၿပီျဖစ္တဲ့ ေရႊရင္ႏွစ္မႊာဟာ ထင္းလင္းစြာ ေပၚထြက္လာပါေတာ့တယ္။ လံုး၀န္းသည့္ ေရႊအဆင္း၀င္း၀င္း၀ါလ်က္ ႏို႔သီးေလးက ပတၱျမားခဲပမာ ရဲရဲနီလ်က္ရွိပါသည္။ က်ေနာ္က အေစာရဲ႕ ႏို႕ကို လက္၀ါးနဲ႔ အသာအယာအုပ္ကိုင္ၿပီး ဆုတ္ေခ်ပြတ္သပ္ေပးယင္းက ဘယ္လက္ညိႈးႏွင့္ လက္မၾကားတြင္ ႏို႔သီးထိပ္ကေလးကို လွိမ့္ကစားၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေခ်ာ့ျမဴထားရာမွ အေစာေပါင္ႏွစ္လံုးကို ေဘးတစ္ဖက္ဆီ ကား၍ထားၿပီး အေစာေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားထဲငုတ္တုတ္၀င္ထိုင္ၿပီး က်ေနာ္ရဲ႕လီးနဲ႔ အေစာရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလးကိုပြတ္တိုက္ၿပီး အသာအယာထိုးသြင္းလိုက္ပါတယ္။

ထိုအခါ အေစာဟာ တြန္႔တြန္႔လူးမွ်နာၾကင္သြားသလိုရွိၿပီး လက္ကလည္း က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို တြန္းထားၿပီး‘အား.. အေမ့.. အင္း.. နာတယ္.. နာတယ္.. အကိုရယ္’ပါးစပ္ကလည္းေျပာ ေခါင္းတခါခါႏွင့္ ရုန္းကန္ေနပါသည္။ က်ေနာ္ဟာ ဆက္မသြင္းေသးပဲ ရပ္ထားရာမွ အေစာရဲ႕ တုန္ခါေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို စုပ္နမ္းလိုက္ပါတယ္။ ႏို႔သီးေခါင္းကေလးကို ငံု၍ စုပ္ယူတဲ့အခါမွာ အေစာမွာမည္သို႔ေသာအရသာ ခံစားရသည္မသိ။ ပါးစပ္မွ တအင္းအင္း တဟင္းဟင္း ညီးညဴေနရွာပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ သြင္းလက္စလီးကို အသာအယာ အႏႈတ္အသြင္းျပဳယင္းက‘ညီမ.. နာေသးသလားဟင္..’ လို႔ အေစာရဲ႕ နားနားတိုးကပ္ၿပီးေမးေတာ့ အေစာဟာ မ်က္လံုးေလး စံုမွိတ္ထားရာက မပြင့္တပြင့္အသံကေလးႏွင့္-‘နာတာေပ့ါ အကိုရယ္’ လို႔ေျဖရွာတယ္။

အခုေတာ့လည္း သူ၏အေခ်ာ့အျမဴ အႏႈးအဆြးေကာင္းမႈေၾကာင့္ ဖီလင္တက္လာျပန္သည္။ က်ေနာ္သည္ တ၀က္သာသာေဆာင့္ေပးေနရာမွ အေစာခံႏိုင္လာမွန္းသိ၍ လီးၾကီးကို အဖုတ္၀သို႔ ဒစ္ေပၚထိဆြဲထုန္ၿပီး ျပန္ေဆာင့္ထည့္လိုက္သည္။အရည္မ်ားေၾကာင့္ ေခ်ာေမြ႔စြာ၀င္သြားၿပီး အေစာတစ္ခ်က္ေကာ့ေပးလိုက္ေသာ္လည္း အသံထြက္မလာေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ့္လီးကို အဖ်ားအထိဆြဲထုတ္ၿပီး အရင္းထိတိုင္ဆြက္တိုက္ၾကီး ေဆာင့္ခ်ေပးေနေတာ့သည္။ အေစာမွာ ခံစားရေသာ အရသာမ်ားေကာင္းေန၍ ရင္မွာၿငိမ့္ကနဲ႔ သိမ့္ကနဲ႔ ျဖစ္ေနရေတာ့သည္။ တင္းမွာေထာင္တေနေသာ လီးၾကီးက အဖုတ္အတြင္းသို႔ ၀င္သြားေသာအခါ ရင္မွာစို႔တက္သြားၿပီး ျပန္ဆြဲထုတ္လိုက္ေသာအခါ ရင္မွာဟာက်န္ခဲ့၏။ ထိုအခါမ်ားတြင္ အေစာသူ႔ကို အတင္းပင္ဖက္တြက္ထားမိ၏။ က်ေနာ္သည္ အေစာရဲ႕ ဒူးႏွစ္လံုးကိုဖက္ၿပီး တျဖည္းျဖည္း တခ်က္ခ်င္းေဆာင့္ေဆာင့္သြင္းေနပါသည္။ အေစာမွာ ခံစားေနရတဲ့ အရသာက တျဖည္းျဖည္းေကာင္းလာသလိုရွိသျဖင့္ က်ေနာ္ရဲ႕ေၾကာကို တအားဖက္ထားယင္း ‘အခ်စ္… ခ်စ္… ခ်စ္လိုက္စမ္းပါ ကိုရယ္… သေဘာရွိအကို’ပါးစပ္ကေျပာ ေအာက္ကေနၿပီး ခါးကေလးေကာ့ေပးေနပါသည္။ က်ေနာ္လည္း အေစာကို အေစာအလိုက် အားပါးတရာကုန္းေဆာင့္ေနပါေတာ့သည္။အရွိန္ရလာေတာ့ က်ေနာ္မွာ စိတ္ကို လႊတ္ယင္း အားရပါးရ ေဆာင့္ေနမိေတာ့သည္။ ‘အို.. အကိုရယ္ ျဖည္းျဖည္းေဆာင့္ပါ.. တကယ္တည္းမွဘဲ အကိုရယ္… အဟင့္အဟင့္’က်ေနာ္မွာ ၿပီးကာနီးမို႔ ရွိသမွ်အစြမ္းကုန္အားျပဳၿပီး၊ ဖိ၍ဖိ၍ ေဆာင့္ေဆာင့္လိုးေနပါသည္။

အေစာမွာ လူးလြန္႔ရာမွ ‘အဟင့္…ဟင့္.. အကို.. အကို.. နာနာေဆာင့္လိုးစမ္းပါ.. တအားေဆာင့္စမ္းပါ. ဟုတ္ၿပီးအကို.. အား..ဟင့္.. ေကာင္း.. ေကာင္းလိုက္တာ.. ဟင္းဟင္းဟင္း’က်ေနာ္လည္း ေနာက္ဆံုးၿပီးကာနီးၿပီးျဖစ္၍ အေစာ၏ေစာက္ဖုတ္က်ဥ္းက်ဥ္းကေလးထဲသို႔ အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ခန္႔ ဆက္တိုကၾကီး ေဆာင့္လိုးထည့္လိုုက္ရာ၊ အေစာမွာ တစ္ကိုယ္လံုး သိမ့္သိမ့္တုန္ခါၿပီး က်ေနာ့္ကို သိမ္းၾကံဳးေပြ႔ဖက္လိုက္ခ်ိန္မွာ ႏွစ္ဦးသာ ေလာကအရသာကို တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ ခံစားလိုုက္ရပါေတာ့သည္။ က်ေနာ့္ဇနီးအေစာႏွင့္ရခဲ့သည္မွာလည္း ဤအျဖစ္အပ်က္ကေလးက စခဲ့ပါသည္။

က်ေနာ္တို႔အိမ္ကေလးမွာ ရြာအစြန္တြင္ရွိၿပီး က်ေနာ္၏ဇနီးအသံကိုလည္း မၾကား၊ မီးခိုးလည္းမေတြ႕ရ။ က်ေနာသည္ ႏြားတင္းကုန္းထဲ၀င္လာကာ အိမ္မဆီသို႔ လွမ္းလာခဲ့သည့္တိုင္ေအာင္ အေစာ၏အသံမွာ လံုး၀ေပ်ာက္ကြယ္ေနပါသည္။ က်ေနာ္အိမ္အနီးကပ္လာကာ ထရံေပါက္မွ ေခ်ာင္းၾကည့္ရန္အတြက္ ကုန္းလိုက္စဥ္မွာပင္-‘ကိုခိုင္.. ျပန္ပါေတာ့.. အိမ္ကလူၾကီးကို ထမင္းသြားပို႔ရအံုးမယ္.. ကိုခိုင္ရယ္’ ဟု ေျပာလိုက္သံေၾကာင့္ က်ေနာ္၏ ဦးေခါင္းမွာ ခ်ာခ်ာလည္းသြားေတာ့သည္။ ထိုအသံေၾကာင့္ လွ်င္ျမန္စြာ ထရံေပါက္မွ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ရာ၊ ပဒုမေပါင္တို ဇာတ္ခင္းေနသည္ကို ဘြားကနဲ ေတြ႔ရပါသည္။ ဇာတ္လိုက္က အံ့ၾသစြာၾကံဳေတြ႕ရပါ၏။ က်ေနာ္၏ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပါ။ သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ ျမင္ကြင္းမွာလည္း ရွင္းလင္းလွပါသည္။

အင္မတန္မွလည္း ရဲရဲတင္းတင္း ဆက္ဆံေနသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။‘ျမန္ျမန္ရွင္.. ျမန္ျမန္.. ရွင္ဟာ ဇြတ္ၾကီးပဲ’‘ဟဲဟဲဟဲ.. ငါက ဇြတ္မဟုတ္ရပါဘူးကြာ.. မင္းကစလို႔ ငါကလိုးေနရတာမဟုတ္လား’ခိုင္ဦး၏အသံက ေပၚထြက္လာခဲ့ပါသည္။ က်ေနာ္သည္ သူငယ္ခ်င္းကို ယံုစားမိေသာေၾကာင့္လာ၊ တဖန္ က်ေနာ့္မိန္းမ အေစာကိုယ္တိုင္ကလည္း တဏွာၾကီးလွေသာ မိန္းမတဦးမို႔လား၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ့္အဖို႔ အေတာ္ကေလး ေဒါသျဖစ္လာေသာ္လည္း၊ သူတို႔ႏွစ္ပါၾကည္ဇာတ္ထုတ္ကို အစအဆံုးၾကည့္ေနမိပါသည္။ ခိုင္ဦးေရာ အေစာပါ အ၀တ္အစားမရွိၾကပါ။ အေစာမွာ တကိုယ္လံုးျဖဴေဖြးေသာအျဖစ္က သူ၏တင္ပါးၾကီးေတြ ေကာ့ေကာ့ကာ ထံုးစံအတိုင္းပင္ ေကာ့ေပးေနသလို ခိုင္ဦးကလည္း အေစာ၏ေပါင္ႏွစ္လံုးကို သူ႔အေပးဆြဲတင္ကာ ဒလၾကမ္း အေသာႏွင္လ်က္ ကာမဇာတ္ထုတ္ၾကီးကို သြင္သြင္ၾကီးခင္းေနပါ၏။

ခုိင္ဦး၏လီးၾကီးကလည္း အေတာ္ကေလးပင္ ေခၚေတာဆန္ဆန္ၾကီးမားလွသလို တအားေဆာင့္ကာေဆာင့္ကာလိုးလိုက္ေသာအခါမွာေတာ့ အေစာ၏တင္ပါးၾကီးေတြပင္ ၾကံဳ႕ကာၾကံဳ႕ကာ ၀င္သြားေတာ့သည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ က်ေနာ္၏စိတ္ေတြမွာလည္း မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ကာလာရပါ၏။ ခပ္ေစာေစာက ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ျခင္းအျပည့္ႏွင့္ မိုးသဲေလသဲေျပးလႊားလာရျခင္းေတြသည္ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ကြယ္၍ သြားေတာ၏။ က်ေနာ္သည္ ေနာက္ျပန္ဆုတ္လိုက္ပါသည္။ က်ေနာ္လာခဲ့သည္မွာ သိပ္မၾကာလွေသးပါ။ ထိုသို႔ေသာအခ်ိန္၀ယ္ ဒင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို သုတ္သင္ပစ္ရန္ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္မို႔ က်ေနာ္သည္ နံရံတြင္ထိုးထားေသာ ကိုင္းခုတ္ဓားကိုယူ၍ အိမ္ေပၚသို႔ လွ်င္ျမန္စြာတက္ၿပီး သစၥာေဖာက္ေသာ သူငယ္ခ်င္းနွင့္ ေဖာက္ျပန္ေသာ မိန္းမကို အဆံုးစီရင္လုိက္ပါေတာ့သည္။ အလွည့္မေရွာင္ ၀ရမ္းေျပးဂ်ပန္မ်ားၾကီးစိုးေသာအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ရြာတြင္ မေနရဲေတာ့ပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ က်ေနာ့္မိန္းမ အေစာႏွင့္ ခိုင္ဦးကို သတ္ခဲ့မိသည့္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ၀ရမ္းေျပး လူသတ္သမားျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။

က်ေနာ္ထြက္ေျပးလိုက္ျခင္းမွာ ပိုဆိုးသြား၏။ က်ေနာ္ထြက္ေျပးရာကပင္ အထူးနာမည္ၾကီးလွေသာ ဓားျမ ဗုိလ္ယကၡလက္ေအာက္သို႔ ေရာက္သြား၏။ က်ေနာ္မွာ ငယ္ရြယ္သူျဖစ္သည့္အျပင္ လူသတ္၀ရမ္းေျပးတစ္ေယာက္မို႔ ဗုိလ္ယကၡအေနျဖင့္ အေတာ္ကေလးသေဘာက်သြားၿပီး က်ေနာ့္ကို သူကိုယ္တိုင္ ေသနတ္ပစ္သင္ေပးမည့္အေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ အ့ံၾသစရာေကာင္းလွသည္မွာ ဗိုလ္ယကၡတြင္ မိန္းမႏွစ္ေယာက္ယူထားျခင္းျဖစ္ရာ၊ တစ္ဦးက အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ေလးျဖစ္သလို တစ္ဦးကလည္း အသက္ႏွစ္ဆယ္ခန္႔ေကာ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ရုပ္ေခ်ာကေလးေတြျဖစ္ရာ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ေရာဘာမွ် အျပစ္ဆိုစရာတစ္ေရြးသာမွ်မရွိပါ။

ယခုလို အေခ်ာအလွကေလးေတြျမင္ရေသာအခါ က်ေနာ့္ရင္ထဲလွဳပ္ရွားသြားသည္ကေတာ့ မွန္ပါသည္။ က်ေနာ့္ကို ဗိုလ္ယကၡက ေသနတ္ပစ္သင္ေပးရာတြင္ ဆယ္ရက္အတြင္း ေျခာက္လံုးျပဴေရာ ရိုင္ဖယ္အပစ္ပါ ကၽြမ္းက်င္ခဲ့ေလ၏။ ေနာက္ဆံုတြင္ က်ေနာ္မွာ ဗိုလ္ယကၡ၏ လူယံုတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့၏။ သူသည္ က်ေနာ့္ကို စိတ္ခ်ယံုၾကည္သည့္အတိုင္း တစ္ခါတစ္ရံ စခန္းတြင္ အေစာင့္ထားခဲ့သည္။

တစ္ေန႔မွာေတာ့…‘ရွင့္ကိုၾကည့္ရတာ တမႈိင္မႈိင္နဲ႔ မမတို႔ဆီမွာေနရတာ မေပ်ာ္ဘူးလား’အႏွင္းမွာ က်ေနာ့္ထက္ အမ်ားၾကီးငယ္သည့္တိုင္ေအာင္ သူ႔ကိုယ္သူ မမဟု ေခၚခဲ့သည္ေၾကာင့္ က်ေနာ္က သိပ္ၿပီးရီခ်င္ေနပါသည္။ ‘ရွင္ဒီမွာေနရတာ မေပ်ာ္ဘူးလား’‘ေပ်ာ္တယ္ဗ်ာ… ေပ်ာ္တယ္’‘အမေလး.. ရွင္ကလည္း စိတ္ၾကီးပါဘဲလား’‘လူတစ္ေယာက္မွာ စိတ္တစ္ခုေတာ့ ရွိတာေပ့ါ’‘ဟား.. ဟား.. ဟား.. သိပ္ရယ္စရာစကားေျပာတဲ့လူဘဲ.. ရွင္ဘာလဲ.. ရီးစာပ်က္လာလို႔လား.. ဒါမွမဟုတ္ မယားလင္ငယ္ေနၿပီး သူမ်ားေနာက္လိုက္သြားလို႔လား’ထိုစကားၾကားလိုက္ေသာအခါ က်ေနာ့္မွာ အနာေပၚဒုတ္က်သြားသလို ဆတ္ဆတ္ခါ နာမိေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၿဗံဳးကနဲ မတ္တပ္ရပ္ကာ အႏွင္း၏ ပုခံုးကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းကေလး ဆြဲကိုင္မိ၏။

‘ရွင္က်မေျပာလိုက္တာမ်ား စိတ္ဆိုးသြားသလားဟင္’‘က်ေနာ့္ကိုထပ္မံၿပီး ဘုစကားေျပာတာထက္ ခင္ဗ်ားလင္ေတာ္ေမာင္ ေငြဘယ္ေလာက္.. ေရႊဘယ္ေလာက္ ရလာမလဲ တြက္ေနတာက ပိုေကာင္းပါလိမ့္မယ္ေနွာ’‘က်မဟာ ေရႊေငြမက္တဲ့ မိန္းမမဟုတ္သလို သူ႔ကိုလည္း ခ်စ္လို႔ယူရတာမဟုတ္ဘူး အတင္းဓားျမတိုက္ၿပီး သိမ္းပိုက္ထားလို႔ ယူေနရတာ’‘အႏွင္းက ရဲတင္းစြာပင္ က်ေနာ့္လက္ကိုကိုင္ၿပီး‘က်မရွင့္ကို အားကိုးပါရေစလား’‘က်ဳပ္.. ဗိုလ္ယကၡကို သစၥာမေဖာက္ဘူး’‘က်မ.. ရွင့္ကို ျမင္ျမင္ခ်င္းဘဲ အားကိုးတယ္.. ယံုၾကည္မိတယ္.. က်မကိုသာ ကယ္မယ္ဆိုရင္ ရွင့္သေဘာရွိပါ.. ရွင့္ကိုလဲ ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ေနခဲ့မိတာဘဲ’သူမသည္ က်ေနာ့္ရင္ခြင္အတြင္း သူ႔ကိုယ္လံုးကေလး ပစ္လွဲခ်လိုက္ပါသည္။ က်ေနာ့္စိတ္ေတြမွာ ဒိန္းကနဲျဖစ္သြားရ၏။

မိန္းမေတြ ေဖာက္ျပားမႈက လက္ေတြ႕ေတြေနရေခ်ၿပီ။ က်ေနာ့္ခ်စ္ဇနီးအေစာသည္ ကၽြန္ေတာ္မရွိတုန္း ေနာက္မီးလင္းခဲ့သလို ဗိုလ္ယကၡဇနီးေခ်ာကေလးမွာလည္း ေနာက္မီးလင္းရန္ ျမဴဆြယ္ေနၿပီျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္က သူမကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းတြန္းဖယ္ ပစ္လိုက္ေသာအခါ သူမက ႏႈတ္ခမ္းကေလးစူလိုက္ကာ ‘ရွင္.. က်မကို မခ်စ္ဘူးလား’‘ငါ.. မင္းကို သနားတယ္.. ၿပီးေတာ့ သစၥာလည္း မေဖာက္ခ်င္ဘူး’‘ရွင္ေတာ္ေတာ္မိုက္တာဘဲ.. ဒီေနရာမ်ိဳးဟာ လူျပတ္တဲ့ေနရာ ဘယ္သူမွမရွိဘူး၊ ရွင့္ကို က်မကခ်စ္ေနတယ္.. ေျပာင္ဘဲေျပာတဲ့ဟာကို ျငင္းပယ္ရင္ ရွင့္ဆရာကို က်မက တနည္းနည္းနဲ႔ ေဂ်ာက္တြန္းရမွာဘဲ’က်ေနာ္သည္ ေထာင္းကနဲ႔ ေဒါသထြက္သြားပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ သူမပုခံုးကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဆုပ္ကိုင္လုိက္ၿပီး‘မင္းလဲ ေနာက္မီးလင္းခ်င္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယက္ဘဲ.. ကဲ.. မင္းလိုခ်င္တာ ကာမဘဲမဟုတ္လား.. ရွင္းရွင္းေျပာေဟ့ က်ဳပ္က ရွင္းရွင္းဘဲၾကိဳက္တယ္’က်ေနာ္က ထိုကဲ့သို႔ မ်က္လံုးမ်က္ဆံျပဴးေမးလိုက္ေသာအခါ အႏွင္းမွာ မ်က္ႏွာကေလးေပၚတြင္ ေသြးေျခဥကေလး ေပၚထြက္လာကာ ရွက္သြားဟန္ရွိပါသည္။ ‘ခုမွ ရွက္မေနပါနဲ႔ကြာ.. ကဲ.. ကဲ.. ငါ့ကိုလည္း ေဂ်ာက္မတြန္းနဲ႔ေတာ့.. မင္းအကႌ်ေတြ ခၽြတ္စမ္း’‘အို ဘာလို႔ခၽြတ္ရမွာလဲ’ဒီတစ္ခါေတာ့ အႏွင္းမွာ ပိုမိုရွက္သြားဟန္တူပါသည္။ က်ေနာ္က ခပ္ခ်ဥ္ခ်ဥ္ရွိေလေသာေၾကာင့္ သူကေလူအား ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေျပာဆိုေနျခင္းျဖစ္သည္။

‘မင္းအခုမွ ရွက္ေနသလား.. ငါ့ကို ခ်စ္တယ္ဆို ငါကလည္း ဘြင္းဘြင္းဘဲ.. ခပ္ရွင္းရွင္းဘဲ ခ်စ္ျပမယ္.. မင္းရဲ႕ တကုိယ္လံုး အ၀တ္အစားေတြခၽြတ္ကြာ’က်ေနာ္မွာ ခပ္ေစာေစာကလို မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ယခုလို နီးနီးစပ္စပ္ေရွ႕ေတာ္ေရာက္လာသူေလးအား လက္မလႊတ္ခ်င္ေတာ့၍ ဆူဆူၿဖိဳးၿဖိဳးကိုယ္လံုးကေလးကို ၿဗံဳးကနဲ ဆြဲယူကာ သူကေလး၏ပါးေရာ လည္ပင္းပါ ဒလစပ္နမ္းလိုက္မိသည္။ က်ေနာ္၏ ျမန္ဆန္မႈမွာ အ့ံၾသစရာ သူမ၏ေယာက်္ားအကီ်သဖြယ္ခ်ဳပ္ထားေသာ စစ္အကႌ်က်ယ္သီးေတြကို ခပ္သြက္သြက္ၾကီး ျဖဳတ္ပစ္လိုက္သည္။ က်ယ္သီးေတြ ျပဳတ္သြားလွ်င္ အတြင္းမွ တင္းတင္းရင္းရင္း ျပည့္ျပည့္ၿဖိဳးၿဖိဳးနွင့္ ဖြံၿဖိဳးကားေပၚထြက္ေနေသာ အတြင္းခံေဘာ္လီအကႌ်အတြင္းမွ ရင္သားအနည္းငယ္ ေပၚထြက္ေနသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ယခုအခါတြင္ အႏွင္းမွာ ေျမျပင္ေပၚတြင္ ကိုယ္ကိုလွဲခ်လ်က္ ေဘာ္လီအကႌ်မွ တြယ္ထားေလေသာ ဂ်ိတ္ၾကီးမ်ားကို သူမကိုယ္တိုင္က ရက္ရက္ေရာေရာႏွင့္ ျဖဳတ္ခ်ပစ္လိုက္ပါသည္။

ေဘာ္လီဂ်ိတ္ကေလး ျပဳတ္သြားလွ်င္ ၀င္း၀င္း၀ါ၀ါႏွင့္ တုန္တုန္လွဳပ္လွဳပ္ကေလး ရင္သားအစံုမွာ က်ေနာ့္ႏွလံုးကို ခုန္၍သြား၏။ က်ေနာ္ သူမ၏ပါးမို႔မို႔ကေလးကို ကုန္း၍နမ္းလိုက္ပါသည္။ အႏွင္းမွာ က်ေနာ္၏ ရင္ပတ္က်ယ္ၾကီးေအာက္တြင္ ျပားျပား၀ပ္ေနပါသည္။ သူမ၏အလွဖူး ရင္သားထိပ္မွ ႏို႔သီးလံုးကေလးေတြကို တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ယူေနရာကပ္ က်ေနာ္၏လက္မ်ားမွာ သူမ၏ေအာက္ပိုင္းကို တေရြ႕ေရြ႕ ပြတ္သပ္ေနမိရာ ႏွင္း၏ ျဖဴေဖြးတုတ္ၿဖိဳးေနေသာ ေပါင္တံၾကီးေတြက အလိုလိုပင္ အေပၚသို႔ ေထာင္ကားလာပါေတာ့သည္။ သူမ၏ ပိုးေပ်ာ့ထမီကေလးမွာလည္း ေလွ်ာကနဲေနေအာင္ပင္ ေျမျပင္၀ယ္ ပံုက်သြားေလေတာ့သည္။ ထိုအခါမွေတာ့ အအိုဟုသာ ဆိုလင့္ကစား ေဖာင္းေဖာင္းၾကြၾကြၿဖိဳးၿဖိဳးလွလွ အသားအစိုင္အခဲကေလးမ်ားမွာ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ အျပစ္ဆိုမရေအာင္ တည္ရွိေနသလို ႏွစ္သြယ္ေသာ မ်က္နွာသြယ္ၾကားမွ ေစာက္ဖုတ္ကေလးသည္ ဖူးပြင့္ကာ ခုိနားခ်င္စဖြယ္တည္ရွိေန၏။

က်ေနာ္သည္ အႏွင္း၏ ကိုယ္လံုးေလးကို ပြတ္သပ္ေပးယင္း ႏို႔သီးကေလးကို စုပ္ယူေနရာမွ လွ်ာျဖင့္ထိုးကလိေပးလိုက္သည္။ အႏွင္းမွာ တြန္႔တြန္႔သြားကာ ရင္ကိုေကာ့ေပးေနယင္းမွ‘အဟင့္ဟင့္.. ယားတယ္.. အဟိ’က်ေနာ္သည္ အထက္ပိုင္းရွိ ႏႈတ္ခမ္း၊ လည္တိုင္၊ ရင္သား၊ ခါး၊ ေနာက္ေၾကာျပင္တို႔ကို ပြတ္သပ္ေပးျခင္းျဖင့္ ကာမခလုတ္တို႔ကို ဖြင့္ေလသည္။ လက္တစ္ဖက္ကလည္း အႏွင္း၏ အတြင္းသားတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေပါင္ဂြဆံုရွိ ေဖာင့္မို႔မို႔ေစာက္ဖုတ္ကို ပြတ္သပ္ေလရာ အႏွင္းမွာ တဟင့္ဟင့္ ကာမဆိပ္မ်ား တကိုယ္လံုးသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႕ကုန္၏။အႏွင္း၏ ေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းကေလးမွ ျပဴးထြက္ေနေသာ ေစာက္ေစ့ကေလးကို လက္ညွိဳးႏွင့္ လက္မညွပ္ကာ အသာအယာဆြဲေပးေသာအခါ အႏွင္းမွာ တြန႔္ကနဲျဖစ္သြား၍ ေစာက္ေစ့ကေလးမွာလည္း မာတတ္တတ္ႏွင့္ ခၽြန္ေတာင္မတ္လာေလသည္။အႏွင့္မွာ ကာမအဓိကေသာ့ခ်က္ ေစာက္ေစ့ကေလးကို ေသခ်ာစြာ ကလိခံေနရေသာေၾကာင့္ ခါးကေလးတြ႔န္တြန္႔ကာသြား၏။

ဖင္ကေလး ေျမွာက္ေျမွာက္ကာ သြား၏။ လွ်ပ္စစ္ႏွင့္ တို႔သလိုု ျဖတ္ျဖတ္လူးမွ် ခံစားေနရ၏။ ‘အို.. ယားတယ္- အဟိ.. က်မမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ေစာက္ဖုတ္ထဲက သိပ္ယားလာၿပီ- လုပ္ပါေတာ့- ဟင္းဟင္းဟင္း’အႏွင္းမွာ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ျဖစ္လာကာ က်ေနာ့္ကို တင္းၾကပ္စြားဖက္ထားေတာ့၏။ အႏွင္း၏ေစာက္ဖုတ္ကို ကိုင္၍ပြတ္သပ္ေပးေနေသာ က်ေနာ့လက္မ်ားေၾကာင့္ ကာမစိတ္မ်ား ထၾကြလာကာ အႏွင္း၏ေစာက္ဖုတ္မွ အရည္ၾကည္တို႔ စိုစိစိ ျဖစ္ေနေလ၏။က်ေနာ့အဖို႔ သည္လိုအေျခအေနတြင္ ပိုေကာင္းေသာေၾကာင့္ အႏွင္းကိုယ္လံုးကေလးကို ေျမေပၚတြင္လွဲလိုက္ေစသည္။ အႏွင္း၏ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေဘးသို႔ကားလိုက္ေစရာ ျဖဴေဖြး၍ ေဖာင္းေဖာင္းအိေနေသာ ေစာက္ဖုတ္မွာ ဟျပဲကေလး ျဖစ္သြား၏။ ေစာက္ေစ့ကေလးေအာက္မွ ေစာက္ေခါင္းကေလးမွာ ခံခ်င္လာၿပီး ပြစိပြစိျဖစ္ေနေလသည္။ က်ေနာသည္ ၀တ္ထားေသာပုဆိုးကို ခၽြတ္လိုက္၏။

ထိုအခါ က်ေနာ့္လီးၾကီးမွာ အႏွင္း၏ ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္ ေပ်ာ္ျမဴးေနခ်င္ရွာေသာေၾကာင့္ တဆတ္ဆတ္ႏွင့္ ေခါင္းညိမ့္ေနရွာေလသည္။က်ေနာ္သည္ တဆတ္ဆတ္ႏွင့္ မာ၍ေတာင္ေနေသာ လီးကို လက္ျဖင့္ကိုင္၍ အႏွင္း၏ေပါင္ၾကားထဲသို႔ ေဆာင့္ေညာင့္၀င္ထိုင္ၿပီး အႏွင္း၏ေစာက္ဖုတ္အကြဲေၾကာင္းကေလးကို အထက္ေအာက္ပြတ္တုိက္ေပးရာ အႏွင္းမွာ ကိုယ္ကေလးတြန္႔၍ ဖင္ကိုေျမွာက္ေပးယင္း- ‘အကိုရယ္ က်မသိပ္ယားလြန္းလို႔ လိုးမွာျဖင့္ ျမန္ျမန္လိုးစမ္းပါ’အႏွင္းမွာ ရမၼက္တံခိုးမ်ားတက္ၾကြေသာေလသံျဖင့္ က်ေနာ့္ကို တစ္လံုခ်င္းေျပာေန၏။ က်ေနာ္သည္ ရႈ႕ံလိုက္ က်ယ္လိုက္ျဖစ္ေနေသာ အႏွင္းေစာက္ဖုတ္အ၀ကို က်ေနာ့္လီးထိပ္ႏွင့္ ေတ့၍ အသာဖိခ်လိုက္ရာ အႏွင္း၏ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ လီးတစ္ေခ်ာင္းလံုး တင္းၾကပ္စြာ ၀င္သြားေတာ့၏။ ‘အား- ေကာင္းလိုက္တာရွင္ရယ္’အႏွင္းမွာ သူမေစာက္ေခါင္းထဲ၀င္ေစခ်င္ေသာ က်ေနာ့္လီးၾကီး ၀င္သြားေသာေၾကာင့္ ကာမဆႏၵျပည္၀သြားေလသည္။ က်ေနာ္သည္ လီးကို အႏွင္းေစာက္ဖုတ္ထဲသို႔ အရင္းအထိ သိပ္သြင္းကာ ဖိကပ္ထား၏။ ထို႔ေနာက္ အသာျပန္ၾကြ၍ တဖတ္ဖတ္ႏွင့္ ၾကြခ်ီ ထိုးခ်ီ လိုးေနေလေတာ့၏။

အႏွင္း၏ေစာက္ဖုတ္၊ ေစာက္ေစ့ေနရာ၊ အခ်ိဳင့္အရႈိက္၏ ေဖာင့္မို႔ေသာ ႏႈတ္ခမ္းသာတို႔ႏွင့္ က်ေနာ့္လီးအရင္းထက္နားမွ အသာျပင္တုိ႔ ရိုက္ခတ္သံေၾကာင့္ တဖတ္ဖတ္ တေဖာက္ေဖာက္ ျမည္သံတို႔မွာ ဆူညံေန၏။ က်ေနာ္၏လီးကို အႏွင္း၏ေစာက္ဖုတ္မွ ဆြဲအႏႈတ္တြင္ ျပြတ္ကနဲအသံၾကားရသလို ျပန္၍ေဆာင့္သြင္းလိုက္ေသာအခါ စြိ ဟု ထြက္လာျပန္သည္။ အမွတ္တမဲ့ေဘးမွ နားေထာင္ေနသူရွိပါက ထိုေနရာမွာပင္ ထိုအသံႏွင့္ ေယာက္်ားမိန္းမမေရြး ကာမအေရတို႔ ထြက္က်ႏိုင္ေပ၏။အႏွင္းမွာ က်ေနာ့္ပုခံုးကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ကိုင္၍ ေကာ့၍ေကာ့၍ေပးေနေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေစာက္ဖုတ္ၾကြက္သားမွာ ရံႈ႕ရႈံ႕သြားရာ က်ေနာ္၏လီး ျပန္အသြင္းတြင္ က်ပ္က်ပ္သြား၏။ က်ေနာ့မွာ ပို၍ပို၍ ေကာင္းမြန္ေန၏။

ကာမဖီလင္မ်ား တျဖည္းျဖည္းတက္လာေသာေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးစလံုး ဖိန္းကနဲ ရွိန္းကနဲ ျဖစ္သြားၾကကာ က်ေနာ့လီးမွ သုတ္ရည္မ်ား အႏွင္းေစာက္ဖုတ္ထဲသို႔ ေႏြးကနဲ တဆစ္ဆစ္ ထြက္ကုန္ေလသည္။အႏွင္းမွာ က်ေနာ့္ကိုယ္လံုးကိုု တအားဖက္၍ တြန္႔ကနဲ တြန္႔ကနဲ ျဖစ္သြားေလသည္။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ဖက္ထားေသာ လက္မ်ား ေျပေလ်ာ့သြား၏။ က်ေနာ့္လီးမွ သုတ္ရည္မ်ားက အႏွင္း၏ ေစာက္ေခါင္းထဲမွ အျပင္သို႔ ဖင္ၾကားမွ စီးဆင္းကာ ပုဆိုးေပၚသို႔ စိုကုန္ေလေတာ့သည္။ အႏွင္း၏ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္မွာ အေစာထက္ပင္သာလွ၏။အႏွင္းက အေစာေလာက္ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္ မဖြံ႕ၿဖိဳးေပမဲ့ တင္ၾကီးေတြက အေစာထက္ပင္ စြဲမက္စရာေကာင္းေနပါသည္။ထမီမရွိေသာ တင္ပါးႏွင့္အတူ ၿဖိဳးၿဖိဳး ျမျမ ၾကြၾကြရြရြလွပေလသည့္ ေပါင္တံေတြႏွင့္ သြယ္ျဖာသြားေလေသာ ေျခသလံုးသားမ်ားက သူမ၏အလွသရုပ္ကို အင္မတန္မွ အေထာက္အကူျဖစ္ေလ၏။တဖန္သူမ၏ မ်က္လံုးမ်က္ခံုး မ်က္ေတာင္မ်ားေအာက္မွ မ်က္လံုးးမ်ားမွာ ပတၱျမားေလးႏွစ္လံုးပမာ တလက္လက္၀င္းလက္လ်က္ရွိ၏။ အပ်ိဳတံုးကဆိုလွ်င္ ထိုမ်က္လံုးအစံုမွာ အဘယ္မွ် ပိုမိုၾကည့္ေကာင္းမည္ကို မခန္႔မွန္းႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ရ၏။ ယခုပ္င သူကေလး၏ မ်က္လံုးအစံုမွာ အညွိဳ႕ဓာတ္အျပည့္ႏွင့္အတူ သူမ၏ တင္ပါးၾကီးေတြကို ျမွင့္ကာ ျမွင့္ကာေပးလိုက္ယံုမက သူမကိုယ္တိုင္ကလည္း ရမၼက္ေဇာျပင္းထန္ၿပီး က်ေနာ့္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို တအားကုန္ငံု၍စုပ္ယူလိုက္၏။လည္ပင္းေတြကိုေရာ နားရြက္ေတြကိုပါ မနာမက်င္ကိုက္လိုက္ၿပီး တဟင့္ဟင့္ ျဖစ္ေနရွာ၏။

သူမသည္ က်ေနာ္၏ေၾကာျပင္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ အသကုန္ဖက္ထား၏။ လက္တဖက္ကလည္း က်ေနာ္၏ခါးကို ထိုးလိုက္။ ရင္ပတ္က်ယ္ၾကီးကို ဆြဲလိုက္ႏွင့္ ရမၼက္ဟုန္ကို ျပသလွ်က္ရွိပါသည္။ က်ေနာ္ႏွင့္ အႏွင္းတို႔မွာ ဘက္ညီညီ၊ က်ေနာ္ကလိုးလိုက္၊ ေဆာင့္လိုက္တုိင္း သူမက အေကာ့၊ အပင့္၊ အေျမွာက္တို႔ႏွင့္ ေပးေနသည္မို႔ က်ေနာ္က ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ေဆာင့္ျပလိုက္ရာတြင္ သူမမွာ ခါးကေလး ခြက္၀င္သြားသည္အထိ အင့္ကနဲ အင့္ကနဲ အသံျမည္သြားသလို အၿပဳံးပြင့္ေတြမွာလည္း ၀င့္ကာ ၀င့္ကာလာသည္ကို ေတြ႔ရ၏။ေနာက္ဆံုးမေတာ့ သူကေလးက‘ရွင္ဟာ က်မေတြ႔ခဲ့ဘူးတဲ့ေယာက္်ားေတြထဲမွာေတာ့ စြဲမက္စရာပါဘဲရွင္’‘ရွင္က က်မကို ေမ့သြားၿပီေပ့ါေလ’‘အို-ဘယ္မွာ ေမ့ႏိုင္မွာလဲအႏွင္း တကယ္ပါ- အႏွင္းကို မေမ့ပါဘူး’က်ေနာ္မွာ ယခုအခါ မိန္းမေတြသေဘာက်ေအာင္ ေျပာဆိုတတ္ေသာအေနအထားကို ေရာက္ခဲ့ၿပီမို႔ အရင္က မိန္းမေတြကို မုန္းလို႔ ကင္းကင္းေနခဲ့သေလာက္ ယခုေတာ့ မိန္းမေတြကို ကိုယ္ကေခ်ာ့ႏိုင္သေလာက္ သူတို႔ကေလးေတြကို ကိုယ္ကလိုက္ေပးႏိုင္သေဘာက္ ကိုယ့္အတြက္ ဘဲရီးဂြတ္ပါလား ဟူေသာအေတြးျဖင့္ ေဆးေဆာင္စရာမလိုေသာအျဖစ္ကို ေရာက္လာရပါေတာ့သည္။ဗုိလ္ယကၡ အျပင္ထြက္သြားသည္ဆိုလွ်င္ ေန႔တိုင္းဆိုသလို အႏွင္းမွာ က်ေနာ့္ထံေရာက္လာစၿမဲျဖစ္ရာ တီတီတာတာ ေျပာဆိုေနျမဲျဖစ္ပါေတာ့သည္။