“ရွင္က..အဲေလ ကို ကို က အျမဲတမ္း ဒီလိုပဲ ေနာက္က်တာခ်ည္းပဲ” “ေဆြ ကလည္းကြာ အလုပ္ကိစၥေတြ မျပတ္လို့ပါ။ တစ္ခါတေလ စိတ္မဆိုးပဲ ေနပါ့လား” ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ဆံပင္အုံေလးကို မထိတထိ ဖြလိုက္ရင္း ေျပာလိုက္တယ္။ “ေအာ္ ကိုကိုရယ္ စိတ္ဆိုးတာ ဝါသနာပါလို့ စိတ္ဆိုးေနတယ္မ်ား ထင္လား။ စိတ္တိုရတာ စိတ္ဖိစီးတယ္ရွင့္။ တကယ္ပဲ ကိုကို နဲ႔ ဆို ေဆြ အသက္တိုမယ္။ ေဒါသထြက္ရတာ” “ေအးပါ ေဆြရယ္။ ဒီလို အမွတ္တရေန႔ဆိုတာ ရန္မျဖစ္ရဘူး။ လာ.. ဟိုဆိုင္ေလးမွာ သြားထိုင္ရင္း ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ေသာက္ၾကမယ္။ ၿပီးရင္ ဟိုသြားမယ္” “ဟိုသြားတာက ျဖစ္ပါ့မလား ကိုကိုရယ္” ေဆြက ေခါင္းေလးငုံ႔ရင္း မဝံ့မရဲ ေျပာတယ္။ သူရွက္ေနတာလား မသိဘူး။ ေဆြ က တစ္ခုခုကို ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားတယ္ဆို အျမဲတမ္း ေခါင္းငုံ႔ထားေလ့ရွိတယ္။ “ေဆြက ရွက္လို့လားဟင္” “ရွက္တာလည္း ရွက္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ပိုက္ဆံကုန္မွာ စိုးတာ” “ပိုက္ဆံအေၾကာင္း မေျပာဘဲ တစ္ရက္ေလာက္ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ေနၾကရေအာင္လားကြ” ကိုကို့ သေဘာပါ ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမာ့ၾကည့္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ေဆြ႕ကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေျပာျပရင္ ခင္ဗ်ားတို့ ယုံမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ ႏွစ္ေယာက္သားထိုင္ေနက် အေအးဆိုင္ေလးကို သြားၾကတယ္။ မေရာက္တာေတာင္ အေတာ္ၾကာၿပီ။ ဆိုင္ရွင္အမႀကီးက သူတို့ စုံတြဲကို မွတ္မိတယ္။ “ဟယ္ ငါ့ေမာင္နဲ႔ ငါ့ညီမ မေရာက္လာတာေတာင္ အေတာ္ၾကာၿပီေအ။ ေမာင္ေဇာ္ျမင့္ က အေတာ္ဝလာပါလား။ ငါ့ညီမ ေဆြ က လွတုန္းပဲ” ကၽြန္ေတာ္လည္း ဟီးဟီး ဆိုၿပီး ပါးစပ္ကိုျဖဲထားရတယ္။ ေဆြကေတာ့ ေတြ႕တယ္မဟုတ္လားဆိုတဲ့ ႐ုပ္နဲ႔။ “ဟုတ္တယ္ အမႀကီးေရ။ အမႀကီးရဲ့ ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ကို လြမ္းလို့။ ႏွစ္ခြက္ေပးပါ။ လက္ေဖ်ာ္ေနာ္။ ေရခဲေလွ ်ာ့ထည့္” အစ္မႀကီးက သူ႔ရဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ ႏွစ္ခြက္ကို လာခ်တယ္။ ဘယ္တုန္းကတည္းက ေသာက္ခ်င္ေနမွန္းမသိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေရာ ေဆြေရာ အားရပါးရ ေသာက္ခ်လိုက္တာ ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ႏွစ္ခြက္ဟာ ၿပိဳက္ကနဲ ကုန္သြားတယ္။ ေဆြ႕ ႏူတ္ခမ္းေထာင့္နားမွာ ေပေနတဲ့ စိမ္းစိမ္း အဖတ္ေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ လက္နဲ႔ ဖယ္ေပးလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ လက္ကို ေဆြက ဖမ္းဆုပ္ထားၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ေနတယ္။

“ကိုကို ေဆြ႕ ကို ခ်စ္ေသးလားဟင္” “ဟာကြာ ေဆြ ကလည္း ေမးမွ ေမးရက္တယ္။ ေဆြ သာ ကိုကို့ အေပၚ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့တာ” “အလုပ္ေတြမ်ားလို့ပါ ကိုကိုရယ္။ ေဆြ ဘဝမွာ ကိုကို တစ္ေယာက္တည္း ရွိတာ ကိုကို သိရဲ့သားနဲ႔” “ ကဲ ခ်စ္သူေလးေရ။ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး။ ကိုကို တို့ ဟိုတယ္သြားရေအာင္။ ပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းပဲ” “ ဟုတ္ကဲ့ ကိုကို” ဆိုၿပီး ေဆြက လက္က်န္ေရခဲတုန္းေလးကို ေမာ့ခ်လိုက္တယ္။ ေဆြ႕လက္ကို ဆြဲၿပီး ဆိုင္ထဲက ထြက္လာခဲ့တယ္။ အစ္မႀကီးရဲ့ အသံက်ယ္ႀကီးက အေအးဆိုင္ ေကာင္တာေနာက္က ထြက္လာေသးတယ္။ “အမယ္ေလး။ ဒီစုံတြဲက ငါ့ဆိုင္မွာ လာက်ဴေနၾကတာ အေအးဖိုးေတာင္ေပးမသြားေတာ့ဘူးလားေဟ့” ရွက္ရွက္နဲ႔ ေဆြက ေရွ႕ကို ခပ္သုတ္သုတ္ထြက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေအးဖိုး ရွင္းလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို့ စုံတြဲ သြားေနက် ဟိုတယ္ ေတာင္ မေရာက္တာၾကာလို့ လမ္းကို မနည္းရွာရတယ္။ အလိုက္မသိတဲ့ တက္စီသမားက အဲဒီလမ္းထဲက ဟိုတယ္ကို သြားမွာလား ဆိုၿပီး ေမးေနလို့ ေဆြ ေတာင္ ေခါင္းေလးကို ငုံ႔ထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေယာင္နန နဲ႔ ဟုတ္တယ္ဗ်လို့ ေျပာလိုက္တယ္။ ဟိုတယ္ က ရွိပါေသးတယ္။

ဒါေပမဲ့ အရင္နဲ႔ေတာ့ မတူေတာ့ဘူး။ ေဆးအသစ္သုတ္ထားတယ္။ အထပ္ေတြလည္း ျမင့္သြားၿပီ။ ဟိုတယ္ အဝင္မွာ ထြက္လာတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ စုံတြဲတစ္တြဲကိုေတြ႕ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ မ်က္ႏွာေတြပူလို့။ ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္လက္ကို ညႇစ္ထားတယ္။ ဟုတ္တယ္ ..ေဆြက ရွက္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို အျမဲ အဲဒီလို လုပ္ေနက်။ ဧည့္ႀကိဳဝိတ္တာေလးက ဆက္ရွင္လား တစ္ေနကုန္လားဆိုၿပီး ေမးတယ္။ ပိုက္ဆံႀကိဳရွင္းရမယ္ဆိုလို့ ၄ နာရီ တစ္ဆက္ရွင္ ယူၿပီးေတာ့ ေကာင္တာမွာ ေငြရွင္းလိုက္တယ္။ ေကာင္တာမွာ ထိုင္ေနတဲ့ လူဝႀကီးက ကၽြန္ေတာ္တို့ အတြဲကို မွတ္မိတယ္ဗ်ား။ “ဟား…ဆံရွည္တို့ စုံတြဲပါလား။ အမယ္ ဆံပင္ေတြဘာေတြ တိုလို့ ဝလာလိုက္တာ။ ခုထိခ်စ္ေနၾကတုန္းပဲလားကြ..ေဟးေဟးေဟး” ဒုကၡပဲ ေဆြက ရွက္ပါတယ္ဆိုမွ ဘိုးေတာ္က အမ်ိဳးစပ္ေနတယ္။ “ဟဲ..ေနာက္မွေတြ႕မယ္ ဆရာႀကီးေရ” လို့ ေျပာၿပီး ခပ္သုတ္သုတ္နဲ႔ ဝိတ္တာေလးေနာက္ကို ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေဆြ လိုက္သြားတယ္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ဝိတ္တာေလးက တရွူးရွူးနဲ႔ အေမႊးဘူးႀကီး ျဖန္းေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တားလိုက္ဖို့ ေမ့သြားတာ။ ေဆြ က အဲဒီအနံ့ကို တအားမုန္းတာ။ အရင္ ဝိတ္တာ အေဟာင္းေလးဆို အဲဒါေတြ ျဖန္းတာ ကၽြန္ေတာ္တို့ မႀကိဳက္တာ သူသိတယ္။ ေကာင္ေလး ထြက္သြားေတာ့ ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ ေပါင္ေပၚလာထိုင္တယ္။ “ေဆြ တို့ ဒီလိုမေနျဖစ္တာေတာင္ ၾကာၿပီေနာ္ ကိုကို” “ဟုတ္ပ ကိုကို့ ခ်စ္သူေလးကို မခ်စ္ရတာေတာင္ ၾကာၿပီ။ မွန္းစမ္း နမ္းရေအာင္” “ဟာ ကိုကို့ မုတ္ဆိတ္ႀကီးေတြက စူးလိုက္တာ။ ဒါေလးေတာင္ မရိတ္လာဘူး။ တကယ့္လူ သိလား ရွင္က” “ေအးပါကြာ။ ေနာက္မွ ကိုကို ရိတ္လိုက္ပါ့မယ္” ကၽြန္ေတာ္ေဆြ႕ခါးေလးကို ဖက္ထားလိုက္တယ္။ ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ လည္ဂုတ္ကို ဖက္ၿပီးေတာ့ ပါးကိုရႊတ္ကနဲ နမ္းတယ္။ “ကိုကို့ အတြက္ ေဆြဝယ္ထားတာေလး ရွိတယ္။ ခဏေလးေနာ္” ဆိုၿပီး သူ႔ ဆလင္းဘတ္အိတ္ေလး ထဲက အထုပ္ေလး တစ္ထုပ္ကို ယူျပတယ္။ “ဘာလဲ ေဆြရဲ့” “ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ၾကည့္ေပါ့ လူႀကီးရဲ့” ေဆြ႕အသံက ခၽြဲႏြဲ႕ႏြဲ႕ေလး။ ဒီလိုအသံမ်ိဳး မၾကားရတာေတာင္ ၾကာၿပီ။ စကၠဴပါကင္စ ကို ေဖာက္လိုက္တာနဲ႔ အထဲမွာ ဘာမွန္းကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ သားေရပိုက္ဆံအိတ္ေလး။ ကၽြန္ေတာ္သိပ္ႀကိဳက္တာ။ ငါးေသာင္းေလာက္ ေပးရေလာက္တယ္။ လက္ေဆာင္ရလို့ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲ လွိုက္ကနဲ ဝမ္းသာသြားတာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ခ်စ္ရတဲ့ ကပ္ေစးနည္းမ ေဆြ ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဒါေပးခ်င္လြန္းလို့ သူဘယ္ေလာက္ ျခစ္ကုတ္ၿပီး စုခဲ့မလဲ ဆိုတာကို ေတြးၿပီး ၾကည္ႏူးသြားတာ။ “ကိုကို ေဆြ႕ ဖို့ လက္ေဆာင္ေပးဖို့ မဝယ္ရေသးဘူးကြာ။ လကုန္မွပဲ ဝယ္ေပးေတာ့မယ္” “မဝယ္ရပါဘူး” “ဟမ္ ဘာျဖစ္လို့လည္း” “ပိုက္ဆံကုန္တယ္ရွင့္။ အလကားအရည္မရအဖတ္မရေတြ” ကဲ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူက အဲလို ေဆြ ပါဆို။ “ကဲ ခ်စ္ေတာ့မယ္ ေဆြ ရာ။ ဒီမွာ ညီေလး က ဆႏၵျပေနၿပီ” “ေတြ႕မယ္ အဲဒီအေကာင္” ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ပစၥည္းကို လွမ္းကိုင္လိုက္ၿပီး သူလက္နဲ႔ မနာေအာင္ လိုက္ထုေနတယ္။

ေဆြ႕ကို ဆြဲဖက္လိုက္ၿပီး သူ႔ပါးကို ရွူးကနဲ နမ္းလိုက္တယ္။ မိတ္ကပ္နံ့နဲ႔ သနပ္ခါးနံ့ ေပါင္းထားတဲ့ ရနံ့ေလးက သင္းေနတာပဲ။ ေဆြက ခဏေနာ္ ကိုကို ဆိုၿပီး သူ႔ေခါင္းေပၚက ဖန္စီကလစ္ေတြကို ျဖဳတ္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ပါးကို နမ္းေတာ့တာပဲ။ “ဒုကၡပဲ ငါေတာ့ ။ ဒီလူႀကီးကို ဘယ္လို ခ်စ္မွန္းမသိဘူး” လို့ ေျပာေသးတယ္။ တစ္ေယာက္ပါးကို တစ္ေယာက္ ျမတ္ျမတ္နိုးနိုးနဲ႔ အၾကာႀကီး နမ္းၾကၿပီးတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ့္ မုတ္ဆိတ္ေတြ စူးတယ္လို့ ေဆြ မေျပာေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ႏူတ္ခမ္းကို နမ္းတယ္။ ေဆြးခံတြင္းထဲက ခုန ေသာက္ထားတဲ့ ေထာပတ္သီးေဖ်ာ္ရည္က နို့နံ့ေလးေတာင္ရတယ္။ ယုံလားေတာ့မသိဘူး။ ခ်စ္ေနတယ္ဆိုရင္ မနက္ခင္း သြားမတိုက္ရေသးခင္ နမ္းတာေတာင္ အနံ့ဆိုးကို အာ႐ုံမရဘူးခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေဆြဟာ ႏူတ္ခမ္းခ်င္း အၾကာႀကီးေတ့ၿပီး စုပ္ေနၾကတယ္။ ေဆြ ဟာ စိတ္ပါလာရင္ တကယ့္ က်ားေပါက္မေလးလိုပဲ သိပ္သန္တာ။ ခုလည္းၾကည့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆြဲလွဲလိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ ေအာက္ႏူတ္ခမ္းကို စုပ္လိုက္တာ ဆိုတာမ်ား။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔ အေပၚႏူတ္ခမ္း ဖူးဖူး ေထာ္ေထာ္ေလးကို အားရပါးရ ျပန္စုပ္နမ္းေနတယ္။ လက္ေတြကေတာ့ ခိုင္းေတာင္မခိုင္းရဘူး။ အလိုလို သူ႔ နို့အုံပုံေပၚမွာ။ ေဆြ႕ ရင္သားက ထြားတယ္။ ကိုင္လို့ ေကာင္းတယ္။ ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္လက္ကေန ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ႐ုန္းလိုက္ၿပီး ထထိုင္ကာ သူ႔အကၤ်ီ ၾကယ္သီးေတြကို ျဖဳတ္ေနတယ္။ ေဆြ ၾကမ္းလာၿပီဆို ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ေလ။ သူ စိတ္ေကာင္းေကာင္း ပါလာၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဝတ္လာတဲ့ စပို့ရွပ္ကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္တယ္။ ေခါင္းမွာ တစ္ေနလို့ ေဆြကေတာင္ ကူခၽြတ္ေပးရေသးတယ္။ “ကဲ ဦးဗိုက္ပူ ပက္လက္လွန္ပါ” တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလိုက္သင့္ ပက္လက္ေလး လွန္ေပးထားလိုက္တယ္။ ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ ပါးကို ရႊတ္ကနဲ နမ္းၿပီး လည္ပင္းေတြကို နမ္းတယ္။ ေဆြ႕ လၽွာ က ဘာမ်ား ပါသလဲ မသိဘူးဗ်ာ။ သူ႔ လၽွာနဲ႔ ထိလိုက္ရင္ ဘယ္ေနရာ ျဖစ္ျဖစ္ေကာင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ခႏၲာကိုယ္ေပၚကို ရြစိရြစိျဖစ္ေအာင္ လူ႔လက္ကေလးနဲ႔ လိုက္ကစားေနတယ္။

လည္ပင္းကေန ေအာက္ဆင္းလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဝဲဘတ္ နို့ကို ေဆြ စၿပီး လၽွာနဲ႔ ကလိတယ္။ သူ႔ညာလက္ကေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ကၽြန္ေတာ့္ ဂြၾကားကို ေရာက္လာတယ္။ မတ္ေနေအာင္ ေထာင္ေနတဲ့ ေအာက္ကဟာႀကီးကို ေရွာင္ၿပီး ကလိေနတယ္။ ထိေအာင္လည္း မကိုင္ဘူး။ မထိတထိဗ်ာ။ ကၽြမ္းလိုက္တဲ့ ေဆြ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ႐ူးေနတာပဲ။ အေပၚ ဖီလင္ ေအာက္ဖီလင္ေလ။ အားေနတဲ့ ဘယ္လက္နဲ႔ ေဆြ႕ ပစၥည္းကို ထမီထဲ လွမ္းနိူက္ၿပီး ကိုင္လိုက္တယ္။ သူလည္း ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္ရည္ရႊမ္းျမေနၿပီ။ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီ တစ္ခုလုံး ရႊဲလို့။ ၾကည့္ရတာ လမ္းမွာကတည္းကမ်ား ထြက္လာသလား မသိဘူး။ ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ နို့ ေနာက္တစ္လုံးကို စို့ေနတဲ့ အခ်ိန္ သူ႔ ေက်ာေနာက္ကေန ေဘာ္လီကလစ္ေတြကို ျဖဳတ္လိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ကၽြမ္းတယ္ဗ်ာ။ ေတာ္႐ုံတန္႐ုံ ေဘာ္လီေလာက္ကေတာ့ မၾကည့္ဘဲ ျဖဳတ္နိုင္တယ္။ ေဆြေရာ ကၽြန္ေတာ္ေရာ အေပၚပိုင္း ကိုယ္တုံးလုံး ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ ေအာက္ကပုဆိုးကို ေျခေထာက္နဲ႔ ခတ္ထုတ္ၿပီး ဖယ္လိုက္တယ္။ ေဆြလည္း လုံခ်ည္ကို ခၽြတ္လိုက္ၿပီး အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို တစ္လိပ္ခ်င္း ခၽြတ္ခ်လိုက္တယ္။ အေမႊးေတြ ရိတ္ထားတဲ့ ေဆြ႕ ပစၥည္းႀကီးက ျပဴးေနတာပဲ။ မလွေပမဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ မိန္းမရဲ့ ပစၥည္းပဲဗ်ာ။ ခ်စ္ရမွာေပါ့။ ေဆြက အေပၚက ထည့္ေတာ့မယ့္ ပုံစံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ေပၚကို တက္လာတယ္။ “ေဆြကလည္း မနမ္းေပးေတာ့ဘူးလား” “အမယ္ေလး ေတာ္ေတာ္ဇိမ္ခံတဲ့ အဘိုးႀကီးေတာ့။ ဟြန္း ခ်စ္လို့ေနာ္။ ခဏ ခဏ မလုပ္ခိုင္းနဲ႔” ေဆြက ကုတင္ေပၚက ဆင္းၿပီး ေအာက္မွာ ဒူးေလးေထာက္ထိုင္ေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ခုတင္ေပၚကေန ေျခေထာက္ေအာက္ခ်ထိုင္ၿပီး သူ႔မ်က္ႏွာဘက္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ဟာႀကီးကို ေပးလိုက္တယ္။ ေဆြ က ကၽြန္ေတာ့္ ပစၥည္းထိပ္က ေခါင္းကို အသာေလးငုံလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အထဲကေန လၽွာနဲ႔ ထိပ္ကို ကလိတယ္။ ေကာင္းလိုက္တာ။ သူံဆံပင္ေလးေတြကို သပ္ေပးေနရင္း အမွုတ္ခံေနလိုက္တယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေဆြၾကမ္းလာတယ္။ သူ႔ေခါင္းကို ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္လုပ္ၿပီး ခပ္သြက္သြက္ ပါးစပ္နဲ႔ ဂြင္းတိုက္ေပးလာတယ္။ ဟား…ၿပီးေတာင္ ၿပီးခ်င္ခ်င္ျဖစ္လာတာ မနည္းကို စိတ္ထိန္းထားရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ေတာ့ ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ဖက္ထားတယ္။ သူ႔ပါးစပ္ကို ကၽြန္ေတာ္က ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္နဲ႔ လုပ္တာ။ ဆယ္ခ်က္ေလာက္ လုပ္ၿပီးေတာ့ ေဆြ ေမာမွာ စိုးလို့ ကၽြန္ေတာ္ နားလိုက္တယ္။ “ေဆြေရ ကိုကိုေတာ့ မရေတာ့ဘူး။ လာခုတင္ေပၚတက္” ေဆြက ခုတင္ေပၚတက္ ပက္လက္လွန္ေပးထားတယ္။ ႀကီးမားတဲ့ သူ႔ တင္ပါးႀကီး ႏွစ္ခုၾကားက ခပ္ညိဳညိဳ အကြဲေၾကာင္းထဲကို ကၽြန္ေတာ့္ ဟာ ေခါင္းထိုးထည့္လိုက္တယ္။ “အား ရွီး..။ ကိုကို ျဖည္းျဖည္းထည့္ေနာ္ ေဆာင့္မထည့္နဲ႔” “ကိုကို ျဖည္းျဖည္းထည့္မယ္ေဆြ။ နာရင္ေျပာေနာ္” ကၽြန္ေတာ္ ေခ်ာ့ေခ်ာ့ၿပီး ထည့္လိုက္တာ သူ႔ဟာကလည္း ေခ်ာဆီအျပည့္ျဖစ္ေနေတာ့ ေလၽွာကနဲ ဝင္ခ်သြားတယ္။ သူ႔ေပၚကို ဒူးေထာက္ေမွာက္ခ်လိုက္ၿပီး သူ႔ပါးေလးကို နမ္းလိုက္တယ္။ ေအာက္က ဖင္ကေတာ့ ေညႇာင့္ေနတာေပါ့။ အရည္ေတြ ရႊဲေနတာမ်ား ဗြက္ ဗြက္ ဗြက္ နဲ႔ ျမည္ေနတာ။ ေဆြ က ကၽြန္ေတာ့္ ခါးကို ျပန္ဖက္ထားတယ္။

“အား ရွီး။ ရွီး။ ေကာင္းလိုက္တာ ကိုကို ရယ္။ လုပ္ေပးပါ။ ကိုကို လုပ္ေပးပါ” ခ်စ္သူက ေတာင္းဆိုလာမွေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း တေျဖာင္းေျဖာင္းနဲ႔ လုပ္ေတာ့တာေပါ့။ လူပ်ိဳေပါက္ေတြ ေလာက္ေတာ့ ဘယ္ၾကမ္းနိုင္မလဲဗ်ာ။ ကိုယ့္သက္လုံနဲ႔ ကိုယ္ေလ။ ေဆြက သူ႔ေခါင္းအုံး ႏွစ္စကို ကိုင္ၿပီး မ်က္လုံးကို ေမွးၿပီး သံစုံ ေအာ္ေနတယ္။ “ကိုကို အဆင္ေျပလားဟင္” “သိပ္ေကာင္းတာပဲ။ ေဆြ႕ အထဲက ကိုကို့ ဟာကို ညႇစ္ေပးေနတာ အရမ္းႀကိဳက္တာပဲ။ ခ်စ္တယ္ေနာ္” “ဟုတ္ကိုကို။ ေဆြ အေပၚကေန လုပ္ေပးရမလား” သူအေပၚတက္ခ်င္ေနလို့ ေျပာတာ။ ကၽြန္ေတာ္ အသာအယာ ဆြဲထုတ္ၿပီး ပက္လက္ျပန္လွန္ေပးလိုက္တယ္။ ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ဟာကို တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ ဂြင္းတိုက္လိုက္ၿပီး အေပၚက တက္ထိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘတ္ေပၚ လက္ေထာက္ထားၿပီး အားပါးတရ အထိုင္အထ လုပ္ေတာ့တာပဲ။ ေအာက္က ဟာႏွစ္ခုကေတာ့ တက္ညီ လက္ညီ သြားေနတယ္။ “ေယာကၤ်ားရယ္ အား အား ရွီး ။ ၿပီးခ်င္လာၿပီ။ ၿပီးခ်င္လာၿပီ” ဘယ္သူမွ မႏွိပ္စက္ဘဲ သူ႔အသံေလးက ငိုသံစြက္လာတယ္။ ခၽြဲတယ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္ကို တင္းမထားဘဲ လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ “ေဆြ အားရပါးရေဆာင့္ ရတယ္။ ကိုကိုလည္း ၿပီးေတာ့မယ္” “အား… ခ်စ္တယ္။ ခ်စ္တယ္။ ရွီး။ ကိုကို ရယ္။ ႀကိဳက္လိုက္တာ ကိုကိုရယ္” ဗြက္ ဗြက္ ႁဗြတ္ ႁဗြတ္ ႁဗြတ္… ကၽြန္ေတာ္ၿပီးသြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ေဆြ႕ကို ေပြ႕ၿပီး ျပန္ေမွာက္ခ်လိုက္တယ္။ အားရပါးရ အေပၚကေန တက္ေဆာင့္ေနလိုက္တယ္။

ေဆြလည္း တြန္႔လိမ္ေနတာပဲ။ အသံေတြဆိုတာ စုံလို့။ ေသခ်ာနားေထာင္ရင္ ဟိုတယ္ခန္း အျပင္က ၾကားရေလာက္တယ္။ ေဆြ႕ အဖုတ္ထဲကို ကၽြန္ေတာ့္ သုတ္ေတြ ပန္းထည့္လိုက္တာလည္း ကုန္ေရာ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မလုပ္နိုင္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ေပၚ ေမွာက္ေနလိုက္တယ္။ ေဆြက ရင္သားလည္းႀကီးတာမို့ သူ႔ရင္ခြင္က ေနလို့ ေကာင္းတယ္ဗ်။ “ေဆြ” “ရွင္ ..ကိုကို” “ကိုကို တို့ တစ္သက္လုံး ဒီလိုပဲ ခ်စ္ၿပီး တူတူေနၾကမယ္ေနာ္” အင္းေပါ့ ကိုကိုရယ္လို့ ေျပာတဲ့ သူ႔အသံေလးက ေမာပန္းရီေဝေနတယ္။ “ေပ်ာ္စရာ ႏွစ္ပတ္လည္ေလးပါ” လို့ ေျပာလိုက္ေတာ့ “တူတူပါပဲ” လို့ ျပန္ေျပာတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို့ ေရတူတူခ်ိဳးၾကတယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ တစ္ပြဲျဖစ္လိုက္ေသးတယ္။ ၄ နာရီ တဆက္ရွင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို့ ၂ ခါစီၿပီးခဲ့ၾကတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ဟိုတယ္ထဲက ျပန္ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဟိုတယ္က အထြက္မွာ ထုံးစံအတိုင္း ေဆြက ေခါင္းႀကီးငုံ႔လို့။ “ေဆြ .။ ကိုကို လိုက္မပို့ေတာ့ဘူးေနာ္။ အလုပ္ကိစၥ ၃၉ လမ္းမွာ ခ်ိန္းထားတာရွိလို့” “ဟုတ္ ကိုကို ေဆြ ကားငွားျပန္လိုက္မယ္” ေဆြ႕ကို ကားငွားေပးလိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း ညေနခင္း ခ်ိန္းထားတဲ့ေနရာမွာ အလုပ္စကားေတြ သြားေျပာရတယ္။ အလုပ္သာ လုပ္ေနရတယ္ ေန႔ခင္းက ေက်နပ္ပီတိေလးက ေခါင္းထဲမွာ ရွိတုန္း။ အလုပ္ၿပီးတာနဲ႔ တစ္ဖက္လုပ္ငန္းရွင္က ဘီယာလိုက္တိုက္ပါမယ္ ဆိုတာေတာင္ မေသာက္နိုင္ေတာ့ဘူး။ အိမ္ကို တန္းျပန္တာပဲ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ နည္းနည္းေမွာင္ခ်င္ေနၿပီ။ တိုက္ခန္းတံခါးဝက ဘဲလ္ကို တီးလိုက္ေတာ့ သားေတာ္ေမာင္ အႀကီးေကာင္က လာဖြင့္တယ္။ဝယ္လာတဲ့ ေပါက္စီထုပ္ကို ေပးလိုက္ေတာ့ ေမြးရက်ိဳးနပ္တဲ့သားႀကီး က သယ္ေနက်ကၽြန္ေတာ့္ အိတ္ကိုေတာင္ မယူဘဲ မုန္႔ထုပ္ကို လွမ္းယူတယ္။ “အေတာ္ပဲ ေဖေဖ ရာ ေမေမ ဒီေန႔ ဟင္းမခ်က္ဘူး။ တ႐ုတ္ဆိုင္က ေခါက္ဆြဲေၾကာ္နဲ႔ ထမင္းစားရတာ။ ဟင္းမေကာင္းလို့ ညစ္ေနတာ” ဆိုၿပီး အထဲေျပးဝင္သြားတယ္။

ေမ်ာက္လႊဲေက်ာ္ သမီးငယ္ကို မေတြ႕။ “သားႀကီးေရ။ ညီမေလး ေရာကြ” “ေမေမ ေနာက္ေဖးမွာ ညီမေလးကို ေရခ်ိဳးေပးေနတယ္ေဖေဖ” ကၽြန္ေတာ့္ အသံၾကားေတာ့ မိန္းမ က အျပင္ထြက္လာတယ္။ “အမေလး ထူးထူးဆန္းဆန္းပါလား ကိုေဇာ္ျမင့္ ရွင္မူးမလာပါလား” “ဟာ ဒီမိန္းမ ကလဲ ငါ့ကို အရက္သမားမ်ား မွတ္ေနလားမသိဘူး” လို့ ေျပာၿပီး ပါးကို လွမ္းနမ္းလိုက္တယ္။ ရွင္ဘယ္လိုျဖစ္ေနလဲ ကေလးေတြေရွ႕မွာ ဆိုၿပီး မိန္းမက ကၽြန္ေတာ့္ အိတ္ကို ဆြဲယူၿပီး အလုပ္စားပြဲေပၚ သိမ္းေပးေနတယ္။ “ေပေပဂ်ီး က ေမ့ေမ့ကိုေတာ့ နမ္းတယ္။ မီးမီး ကို မနမ္းဘူး” ဆိုၿပီး ေရခ်ိဳးၿပီးကာစ သမီးေလးက ေျပးထြက္လာၿပီးေအာ္တယ္။ “အမေလး ေဖေဖ့သမီး မိန္းမေခ်ာႀကီးလာပါဦး” ဆိုၿပီး ခ်ီလိုက္ရတယ္။ မိန္းမက “သမီး နဲ႔ ဖေအ သိပ္ပိုမေနၾကနဲ႔။ ေရခ်ိဳးရင္ခ်ိဳး ရွင္လဲ။ ေရမခ်ိဳးရင္ ထမင္းသြားစာေတာ့” “မစားနဲ႔ ေဖေဖ ဟင္းမေကာင္းဘူး” ဆိုၿပီး သားႀကီး ေမ်ာက္ေလာင္းက တီဗြီေရွ႕ကေန လွမ္းေအာ္တယ္။ စိတ္ထဲကေတာ့ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သားေရ မင္း အေမ ေဒၚေဆြေဆြနိုင္ တစ္ေယာက္ ဘယ္ဟင္းခ်က္ နိုင္မလဲ။ ေန႔ခင္းက မင္းတို့ကို အဖြါးအိမ္ပို့ၿပီး ေဖေဖနဲ႔ ခ်ိန္းေတြ႕ေနတာေလလို့။ ဟုတ္တယ္ဗ်။ ဒီေန႔က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ ဇနီး ေဆြေဆြနိုင္တို့ ခ်စ္သူသက္တမ္း အိမ္ေထာင္သက္တမ္း ႏွစ္ခုေပါင္း ၁၂ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႔။ ေဆြ႕ကို ကၽြန္ေတာ္သိပ္ခ်စ္တယ္။ ဒီအခ်စ္သက္ေသကေတာ့ အိမ္က ေမ်ာက္ေလာင္းႏွစ္ေကာင္ ျဖစ္တဲ့ စည္သူေဇာ္ျမင့္ နဲ႔ ၾကည္ျပာေဇာ္ျမင့္ ဆိုတဲ့ ခ်စ္စရာ သားသမီးရတနာေလးေတြပါပဲ။ ေဆြကေတာ့ ေန႔ခင္းကလို ခ်စ္သူဘဝ ခ်ိန္းေတြ႕ေနက် ဟိုတယ္ထဲမွာ ခၽြဲသလို မခၽြဲနိုင္။ ေမ်ာက္ေလာင္းႏွစ္ေကာင္ ကို လိုက္ဖမ္းေနရတယ္။ ကဲ သူတို့က ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝပါလို့ ေျပာရင္ လြန္သလားဗ်ာ။ (ခ်စ္ခင္ၾကင္နာစြာျဖင့္)