ဟင့္အင္း….ဝင္ေနၿပီ ပဲကြာ….ေျဖးေျဖးလုပ္….ေနာက္မွၾကမ္း ခ်င္ၾကမ္းေပါ့…. အားအင္ခ်ိနဲ႔ေသာ သြယ္သြယ္ ၏ ေလသံေလး က အိမ္ေထာင္ဦး ဒုတိယည၏ ဂီတသံစဥ္ေလး ျဖစ္ေနသည္။ အထဲကို တစ္ေခ်ာင္းလုံး ဝင္ေနၿပီ။ အရည္ၾကည္ေတြက ရႊဲကနဲ ရႊဲကနဲ ထြက္လာေနသည္။

ေစာက္ဖုတ္အုံ တစ္ခုလုံး၏ အျပင္ဖက္ေရာ အတြင္းဖက္မွာပါရွိသည့္ ၾကြက္သားေတြ အသားစိုင္ေတြက တေျဖးေျဖး မာက်စ္ကာ ေဖာင္းထလာၾကၿပီ။ ဒီအေျခအေနတြင္ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ရပ္လိုက္လုိ႔ျဖစ္မလဲ။ သြယ္သြယ္မွာ ဒီအခ်ိန္တြင္ အလိုးရပ္လိုက္မည့္ ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ပါ။ သြယ္ သိပ္နာေနမွာစိုးလုိ႔ပါ…. လုပ္မွာလုပ္ကြာ စကားေျပာမေနနဲ႔…. ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္ ၿငိမ္၍စိမ္ထားေသာ လီးေခ်ာင္းပူပူမာမာႀကီးကို အျမန္ဆုံးျပန္၍ လႈပ္ရွားေစခ်င္ေနသည္။ တင္းေနေသာ ဖင္ႀကီးမွာ ဝင္း၍ေဖြးေနသည္။

ထိုဖင္ႀကီးႏွစ္ျခမ္းၾကားမွ ျပဴးၿပီးထြက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးမွာ ေယာက္်ားလက္ခုပ္တစ္ခုစာမွ် ဖူးထြက္ေနသည္။ ခါးေလးကို စုံကိုင္၍ လီးကို တစ္ခ်က္ခ်င္း ဆြဲဆြဲႏႈတ္ကာ လိုးေပးသည္။..ဖြတ္….ျပြတ္…အင့္….အင္း…..ဟင္း…..အ…အင္း….. သြယ္သြယ္ နာေသးလား… တေျဖးေျဖးေပ်ာက္လာၿပီ….လုပ္….အကို႔ သေဘာက်သာလုပ္ေတာ့… ျဗြတ္…စြပ္….ဖြတ္….အင့္….အမေလး….ေလး…အကိုရယ္…. သြယ္သြယ္၏ ဖင္ႀကီးေရွ႕တိုးေနာက္ငင္ႏွင့္ လုပ္ေပးလာသည္။ အရည္ၾကည္ေလးေတြက ပထမေခ်ာ္ခၽြတ္ေခ်ာေမာ ေနရာမွ အထဲတြင္ တေျဖးေျဖးေစးထန္းလာသည္။ႏွစ္ေယာက္စလုံး အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္မိေနၾကသည္။

လင္မယားညားတာမွ ေျခာက္လမျပည့္ေသး။ သိန္းေအးက အလုပ္ျဖင့္ နယ္သုိ႔ဆင္းသြားသည္။ သိန္းေအး အလုပ္က အေဆာက္အဦး ေဆးသုတ္သည့္ ကန္ထ႐ိုက္။ နယ္တြင္ တိုက္သုံးလုံး လက္ခံထားသည္။ အေဆာက္အဦးအျပင္ဘန္းသာမက အတြင္းဖက္နံရံၾကမ္းခင္း၊ အခန္းစီး မ်က္ႏွာက်က္ေတြပါ တစ္တိုက္ လုံး လက္ခံထားေတာ့ အနည္းဆုံး ေျခာက္လေလာက္ၾကာမည္။ ဒီေတာ့ သြယ္သြယ္ တစ္ေယာက္ထဲ အိမ္တြင္ေန၍ မျဖစ္ေတာ့။ အမျဖစ္သူတုိ႔ အိမ္သုိ႔ေျပာင္း၍ေနခဲ့ရသည္။ သြယ္သြယ္၏ အမ ႏြယ္ႏြယ္က သာေကတ (၇) ရပ္ကြက္ထဲတြင္ေနသည္။

သူ႔ေယာက္်ား ကိုစိုးက လိုင္းကားဒ႐ိုက္ဘာ။ သားသမီးမရွိေတာ့ ဆယ္ေပအိမ္ေလး တစ္လုံးကို အပိုင္ဝယ္၍ေနႏိုင္ခဲ့သည္။ အရင္က သြယ္သြယ္မွာ အမျဖစ္သူႏွင့္ အတူေနခဲ့ရာမွ သိန္းေအးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး အိမ္ခြဲဆင္းသြားတာျဖစ္သည္။ ဒီေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္းက သြယ္သြယ္အဖုိ႔ စိမ္းမေနပါ။ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း အိမ္နီးခ်င္းေတြနဲ႔ သြယ္သြယ္ ေနေပ်ာ္ပါ သည္။ ဒါေပမယ့္ အိပ္ယာဝင္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ လင္ျဖစ္သူကို သတိရလွသည္။ ဟိုတုန္းက အေၾကာင္းေတြကို ျပန္ေတြးၿပီး သတိရေနတတ္သည္။ သြယ္သြယ္ စိတ္ကူးယဥ္ေတြးေတာမိေနတာက မဆုံးေသး။ အခန္းထဲမွ အမျဖစ္သူတုိ႔လင္မယား၏ အသံက သဲ့သဲ့ထြက္၍လာသည္။

ျပြတ္….စြပ္…ဘြပ္….ျပစ္….အင့္….အင့္… အိမ္ေလးက ၿငိမ့္ကနဲ သိမ့္ကနဲခါယမ္း၍ တကၽြီကၽြီျမည္ေနသည္။ ေျဖးေျဖးပါဆို ကိုစိုးကလဲ… ေျဖးေျဖးလုပ္ရတာ အားမရဘူးဟ…. အျပင္ဖက္မွာ သြယ္သြယ္ရွိတယ္…. သူလည္း အိမ္ေထာင္က်ေနၿပီပဲကြာ….သူအပ်ဳိတုန္းက ငါအသံမျမည္ေအာင္ ႀကိတ္လုပ္ခဲ့တာပဲ….ခုေတာ့ မတားပါနဲ႔ကြာ…. ျပြတ္…စြပ္….ျပြတ္….အင့္….အင့္… ႏြယ္ႏြယ္ႏွင့္ ကိုစိုးတုိ႔ အသံက ခပ္အုပ္အုပ္ေျပာေနေသာ္လည္း သြယ္သြယ္မွာ သူတို႔အသံေတြကို သဲသဲကြဲကြဲၾကား ေနရသည္။ သြယ္သြယ္ သက္ျပင္းေလးတစ္ခ်က္ခ်၍ ထဘီေလးကို ဆြဲလွန္ကာ လက္ကေလးတစ္ဖက္က အရည္ေလးေတြ စိမ့္ထြက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ရြရြေလး ပြတ္ေပးေနမိသည္။ စိတ္ထဲတြင္ ဝမ္းနည္းသလိုလည္း ခံစားေနရသည္။

ျပြတ္….ဖြတ္….အင့္…ဟင္း….ဟင္း….ေကာင္းလိုက္တာ ကိုစိုးရယ္….ဟင္း….ဟင္း…. မေအာင့္ႏိုင္ မအီးႏိုင္ဘဲ ညီးတြားလိုက္ေသာ အမျဖစ္သူ ႏြယ္ႏြယ္၏ ညီးတြားသံ ေနာက္ဆုံးစကားရပ္က သြယ္သြယ္ကို အိပ္ယာထဲမွ ေငါက္ကနဲ ထထိုင္သြားေစသည္။ တဆက္ထဲ သြယ္သြယ္ ျခင္ေထာင္ကို မ၍ ထြက္လိုက္သည္။ အိမ္က ဆယ္ေပအိမ္ျဖစ္ၿပီး အိမ္ေရွ႕ခန္းႏွင့္ အတြင္းဖက္ကို ဝါးထရံျခား၍ကာထားသလို ေနာက္ေဖးမီးဖိုေခ်ာင္ႏွင့္လည္း ဝါးထရံျခား၍ ကာထားသည္။ သြယ္သြယ္ အိပ္တာက မီးဖိုေခ်ာင္ေခါင္းရင္းပိုင္းဖက္တြင္ျဖစ္သည္။ ေျခရင္းဖက္တြင္ဝင္ေပါက္ထြက္ ေပါက္တစ္ခုရွိ၍ ထိုဝင္ေပါက္ထြက္ေပါက္၏ အျပင္ဖက္တြင္ ငါးေပပတ္လည္ခန္႔ အဖီေလးထိုး၍ မီးဖိုရွိသည္။

ျခင္ေထာင္ထဲမွ ထြက္လာၿပီးသည္ႏွင့္ သြယ္သြယ္မွာ မီးဖိုေခ်ာင္ႏွင့္အတြင္းဖက္ ပိုင္းျခားကာထားေသာ ထရံနားသုိ႔ ကပ္၍ တစ္ဖက္သုိ႔ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္။ အိမ္ေရွ႕ခန္းတြင္ထြန္းထားေသာ ႏွစ္ေပမီးေခ်ာင္း၏ အလင္းေရာင္က သူမ၏အမ ႏြယ္ႏြယ္တုိ႔ အိပ္ခန္းထဲသုိ႔ လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း ဝင္ေရာက္လ်က္ရွိသည္။ ျမင္လိုက္ရသူ သြယ္သြယ္သည္ ေသြးသားေတြ ေသာင္းက်န္းေနသည့္အၾကားကပင္ မ်က္စိရွက္သြားသည္။ ကိုစိုးေရာ ႏြယ္ႏြယ္ပါ ႏွစ္ေယာက္စလုံးတြင္ အဝတ္အစားမရွိၾကေပ။ ႏြယ္ႏြယ္က အိပ္ယာေပၚတြင္ ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းကို ျပားေနေအာင္ဝပ္၍ ဖင္ပူးေတာင္းေထာင္ေပးထားၿပီး ကိုစိုးက ေနာက္မွေန၍ သူမ၏ ဖင္သားႀကီးႏွစ္ခုကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ဆုပ္ကိုင္ကာ ေဆာင့္ေဆာင့္လိုးေနသည္။

ေနာက္သုိ႔စူထြက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးထဲသုိ႔ လီးႀကီးအရည္တရႊဲရႊဲျဖင့္ ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ျဖစ္ေနေသာေနရာကို အေသအခ်ာၾကည့္လိုက္မိရင္း သြယ္သြယ္ အသက္ေအာင့္လိုက္မိကာ တစ္ကိုယ္လုံး ၾကက္သီးျဖန္းကနဲထသြားမိသည္။ အိမ္ေထာင္သည္ဘဝေရာက္လို႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အလိုးခံခဲ့ရေပမယ့္ ဒီလိုေယာက္်ားႏွင့္ မိန္းမ ပယ္ပယ္နယ္နယ္လိုးေနၾကတာမ်ဳိးကို သြယ္သြယ္ တစ္ခါမွ မျမင္ဘူးခဲ့ေပ။ အျမင္ဆန္းသေလာက္ ကာမမီးရွိန္ကလည္းငယ္ထိပ္ထိေရာက္လာသည္။ ဒူးေထာက္၍ ထိုင္လိုက္ကာ သြယ္သြယ္သည္ ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ခ်ဲလိုက္ၿပီး ထဘီကို လွန္တင္ကာ သူမ၏ လက္ကေလးက ေစာက္ပတ္ေပၚသုိ႔ျပန္၍ေရာက္သြားျပန္သည္။

ျပြတ္….ဖြတ္….စြပ္…ဖြတ္….ေဆာင့္စမ္းပါ…..လုပ္စမ္းပါ….ကိုစိုးရယ္….နာနာေလး….အင္း….ဟင္း…အင္း…. ေစာေစာက ေျဖးေျဖးလုပ္ပါဆိုခဲ့ေသာ ႏြယ္ႏြယ္မွာ အခုပြဲၾကမ္းလာၿပီ။ ကိုစိုးကလည္း အႀကိဳက္ေတြ႔သြားသည္။ တင္သားႀကီးႏွစ္ဖက္ကိုကိုင္ထားေသာ သူ၏ လက္ႏွစ္ဖက္က ႏြယ္ႏြယ္၏ ခါးေပၚေရာက္သြားၿပီး ခါးေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ညွပ္ကိုင္ကာ သူ၏လီးေခ်ာင္းႀကီးကို တဆုံးနီးပါး ထုတ္ထုတ္ၿပီး အားရပါးရ ေဆာင့္ေတာ့သည္။ ျပြတ္….ဖြတ္….စြပ္….ျပြတ္…. အင္း….ဟင္း….ေကာင္းလိုက္တာ ကိုစိုးရယ္….ဟင္း….ဟင္း….ဘယ္လိုေကာင္းမွန္းမသိဘူး….ဟင္း….ဟင္း…တမိုက္ေလာက္ရွိေသာ လီးတန္တုတ္တုတ္မဲမဲႀကီးက အလိုးခံေနေသာ အမျဖစ္သူ ႏြယ္ႏြယ္၏ ေစာက္ဖုတ္ထဲသုိ႔ အားရပါးရလိုးေဆာင့္ရင္း သူမ၏ ေသြးသားေတြကိုသာ ထိုးဆြေနတာမဟုတ္။ ၾကည့္ေနေသာ သြယ္သြယ္၏ တစ္ကိုယ္လုံးရွိ ေသြးသားေတြကိုလည္း အျပင္းအထန္ ထိုးဆြေနေလသည္။

အရည္ၾကည္ေတြ ဆက္တိုက္ထြက္ေနေသာ ေစာက္ေခါင္းဝသုိ႔ သြယ္သြယ္၏ လက္ေခ်ာင္းေလးထိုးသြင္းမည္ျပဳၿပီးမွ သြယ္သြယ္၏ အၾကည့္က မီးဖိုေခ်ာင္ေျခရင္းဖက္သုိ႔ ေရာက္သြားသည္။ ညေနေစ်းမွ သူမကိုယ္တိုင္ဝယ္ခဲ့သည့္ ခရမ္းသီးမ်ားကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ သြယ္သြယ္ တစ္ဖက္ခန္းသုိ႔ တစ္ခ်က္ေခ်ာင္း ၾကည့္လိုက္ၿပီးမွ ခရမ္းသီးမ်ားရွိရာအနီးသုိ႔ ေလွ်ာက္လာၿပီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ခ်လိုက္ကာ အရွည္တစ္ထြာေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ႏွင့္ လုံးပတ္တစ္က်ပ္ခြဲလုံးေလာက္ရွိေသာ ခရမ္းသီးတစ္လုံးကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ၿပီး ေနာက္မွနံရံသုိ႔ ေက်ာမွီ၍ ခပ္ေလွ်ာေလွ်ာေလးထိုင္ကာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေထာင္၍ကားလိုက္ၿပီးထဘီေလးကို လွန္တင္လိုက္ျပန္သည္။ ၿပီးေတာ့ အေမႊးေလးေတြ ခပ္စိပ္စိပ္ေပါက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို လက္ဖဝါးျဖင့္ သုံးေလးခါေလာက္ ပြတ္တိုက္ၿပီးမွ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ ခမ္းသားႏွစ္ဖက္ကို အသာၿဖဲ၍ ခရမ္းသီးကို ေတ့လိုက္သည္။

အင္….ဟင့္….ဟင့္….ခရမ္းသီးထိပ္ႏွင့္ ေစာက္ေစ့ေလးကို ထိုးေမႊရင္း သြယ္သြယ္ တစ္ကိုယ္လုံး ဆတ္ဆတ္တုန္သြားသည္။ ၿပီးေတာ့မွ မ်က္လုံးစုံမွိတ္ကာ ခရမ္းသီးကို ေစာက္ေခါင္းထဲသုိ႔ တေျဖးေျဖးႏဲွ႔၍ သြင္းယူရင္း သြယ္သြယ္၏ ပါးစပ္ေလးက ဟ၍ ဟ၍လာသည္။ သြယ္သြယ္လက္ထဲမွ ခရမ္းသီးကုိ ေစာက္ေခါင္းထဲသုိ႔ ဝင္ႏိုင္သေလာက္ဝင္ေအာင္ သြင္းသည္။ ကၽြတ္….ကၽြတ္….အဟင္း….ဟင္း…. သားအိမ္ဝသုိ႔ ခရမ္းသီးထိပ္ႏွင့္ထိ၍ က်င္ကနဲ ျဖစ္သြားေတာ့မွ အသြင္းရပ္လိုက္သည္။ တထြာသာသာရွိေသာ ခရမ္းသီးက အျပင္ဖက္တြင္ လက္သုံးလုံးခန္႔သာ က်န္ေတာ့သည္။ ခရမ္းသီးကို ေစာက္ေခါင္းထဲမွ တဝက္ေလာက္ ျပန္ထုတ္လိုက္ႏွင့္ လုပ္သည္။ ခရမ္းသီးကို ႐ိုး႐ိုးသြင္းတာထုတ္တာမဟုတ္ဘဲ လက္ျဖင့္ကိုင္ထားရင္းက ခရမ္းသီးကို လွည့္၍ လွည့္၍ ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္ ေမႊေမႊၿပီး သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္လုပ္ေနတာျဖစ္သည္။ ဒီအခ်ိန္တြင္ သြယ္သြယ္အား ေတြ႔ျမင္ရသူ မည္သူမဆို သြယ္သြယ္မွာ တဏွာႀကီးေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ခ်မည္မွာ မလြဲဧကန္ျဖစ္ေလသည္။

စြပ္..အင္း….ဟင္း….ဟင္း….. အရည္ေတြက ရႊဲသထက္ရႊဲရႊဲၿပီး ထြက္လာသလို သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္လုပ္ေနေသာ ခရမ္းသီးႀကီးကလည္း အဝင္ အထြက္ သြက္လက္လ်င္ျမန္၍လာသည္။ စြပ္….ျပြတ္….စြပ္…..အင္း….ဟင္း…အင္း…..အင္း….ကၽြတ္….ကၽြတ္…. သြယ္သြယ္မွာ အားမလိုအားမရျဖင့္ လွ်ာေလးကိုထုတ္၍ သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ယက္လိုက္ၿပီး ခရမ္းသီးကို သြက္သြက္ႀကီး အထုတ္အသြင္းလုပ္ေနသည္။ ခဏမွ်အၾကာတြင္ေတာ့ သြယ္သြယ္မွာ ေမးေၾကာေလးေတြ ေထာင္ထလာေအာင္ အံကိုႀကိတ္လိုက္ၿပီး ခရမ္းသီးကို လက္ျဖင့္အေသအခ်ာဆုပ္ကိုင္၍ ခပ္ျပင္းျပင္းေလးငါးခ်က္ေလာက္ ေစာက္ေခါင္းထဲသုိ႔ ထိုး စိုက္ကာ…. အ….အ…အင္း….အီး…. ဟူေသာ မသဲမကြဲညီးသံေလးႏွင့္အတူ တစ္ကိုယ္လုံး ေပ်ာ့က်သြားေလေတာ့သည္။ လူပ်ဳိႀကီး….ခုမွအိပ္ယာထလာသလား…. အသံၾကား႐ုံႏွင့္ မသန္းရီမွန္း ေဖတင္ သိလုိက္သည္။ လက္တစ္ဖက္က သြားပြတ္တံကိုင္ရင္း အိမ္ေရွ႕ေရစည္ေဘး သုိ႔ မ်က္ႏွာသစ္ရန္ဆင္းလာေသာ ေဖတင္ ေခါင္းရင္းအိမ္ဖက္သုိ႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ဟုတ္တယ္ မသန္းရီေရ….အလုပ္ပိတ္ရက္မုိ႔ ေနျမင့္ေအာင္ အိပ္လိုက္တာ….ဟဲ….ဟဲ…. မသန္းရီ စကားရွည္တတ္မွန္းသိ၍ မေျပာခ်င္ဘဲႏွင့္ ေဖတင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေဖတင္က သူမကိုလည္း စူးစူးရဲရဲၾကည့္လိုက္မိသည္။

ကေလးတစ္ေယာက္အေမ အသက္(၃၅)ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီျဖစ္ေသာ မသန္းရီက ပါတိတ္တပတ္ႏြမ္းဝမ္းဆက္ေလးႏွင့္ လွခ်င္တိုင္းလွေနသည္။ လုံးႀကီးေပါက္လွလို႔ဆိုရေလာက္ေအာင္ ခႏၶာကိုယ္က တလုံး တခဲႀကီးမဟုတ္ေသာ္လည္း စြဲမက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ေတာ့ အခ်ဳိးက် ဖြ႔ံထြားလုံးတစ္စြင့္ကား၍ေနသည္။ သူ႔ကို ေဖတင္ စူးစူးရဲရဲၾကည့္ေနမွန္းသိ၍ မသန္းရီ မ်က္ႏွာရဲသြားသည္။ သိပါဘူးေတာ္….လူပ်ဳိႀကီးေတြ ညဖက္ဘာေတြ အလုပ္႐ႈပ္ေနမွန္းမွ မသိတာ….ဟင္း….ဟင္း…. သန္းရီကလည္းဟာ ေစာေစာစီးစီး လုပ္ၿပီ…. ေဖတင္ သူမထံမွ အၾကည့္ကိုလႊဲလိုက္ၿပီး ေရစည္ေပၚမွ ေရဖလားကို လွမ္း၍ကိုင္လိုက္သည္။ အမသန္းရီကလည္း က်မဦးေလးက ႐ိုးပါတယ္….အဲ့လိုမေျပာပါနဲ႔….ဟင္း…ဟင္း…. အဲ လာျပန္ၿပီတစ္ေယာက္။ ေဖတင္ ေျခရင္းအိမ္ဖက္သုိ႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ တီရွပ္အျဖဴေရာင္ေလးႏွင့္ ထဘီအနက္ေလးႏွင့္ ရယ္ႀကဲႀကဲလုပ္ကာ ရပ္ေနေသာ သြယ္သြယ္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။

ေအး….ဟုတ္သားပဲဟာ….ညီးပဲ သန္းရီကို ၾကည့္ေျပာပါေတာ့…မိသြယ္….ညီးဘာသိလို႔လဲ….ဒီလူပ်ဳိႀကီးအေၾကာင္းကို ေနာက္မွငါေျပာျပမယ္….လာ….သြားၾကမယ္…. အမ…ေစ်းျခင္းေတာင္းမပါဘူးလား…. ညီးကေရာ… ဟင္း….ဟင္း…အမ ျခင္းေတာင္းထဲ ကပ္ထည့္မလို႔ ဝက္သားတစ္မ်ဳိးထဲဝယ္မွာ…. ေကာင္မေလးေနာ္….အေခ်ာင္ေတာ္ေတာ္လိုက္….ဟင္း….ဟင္း….ညီးလည္း မလြယ္ဘူး…. လာပါ အမရာ….ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ဝယ္ၿပီး ထည့္ၾကတာေပါ့…. သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ လမ္းမေပၚေရာက္သြားၾကလွ်င္ ေဖတင္က မသိမသာခိုး၍ၾကည့္လိုက္သည္။ သြယ္သြယ္ရဲ႕ အလုံးအထည္ကလည္း မေသးလွပါလား။ သန္းရီေလာက္ကို ရွိေနသည္။ ေဖတင္၏ အေတြးက မဆုံးေသး။ သူ႔ထံသုိ႔ သမင္လည္ ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေသာ မသန္းရီ၏ မ်က္လုံးမ်ားႏွင့္ ဆုံမိလိုက္သည္။ ေဖတင္ သူမတို႔ကို ခိုးၾကည့္ေနတာေတြ႔ေတာ့ မသန္းရီ မ်က္ႏွာၿပံဳးၿဖီးၿဖီးျဖစ္ၿပီး ျပန္လွည့္သြားသည္။

ေဖတင္ အိမ္ေပၚသို႔ျပန္ေရာက္၍ မ်က္ႏွာသုတ္ၿပီး ေဘးျပတင္းေပါက္ကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ သြယ္သြယ္တို႔ အိမ္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ေဖတင္ မသန္းရီေျပာသြားေသာ ညက ဘာေတြအလုပ္႐ႈပ္ေနမွန္းမွ မသိတာ… ဆိုေသာ စကားကို အမွတ္ရလိုက္သည္။ သူတုိ႔အိမ္ေတြက (၁၀)ေပအိမ္ေလးေတြျဖစ္ၿပီး တစ္အိမ္ႏွင့္တစ္အိမ္က သုံးေပမွ်သာ ကြာျခား၍ ညလူေျခ တိတ္ခ်ိန္တြင္ တစ္ဖက္မွ ကိုစိုးႏွင့္ ႏြယ္ႏြယ္တုိ႔ ကဲၾကသည့္အသံေတြက အတိုင္းသားၾကားေနရသည္။ ထိုအခါမ်ဳိးတြင္ ေဖတင္ မေနႏိုင္။ အိမ္ႏွစ္လုံးၾကားသုိ႔ဝင္၍ ေခ်ာင္းတတ္သည္။ ဝါးထရံကာအိမ္ဆိုေတာ့ ေဖတင္အဖို႔ အေခြၾကည့္ရသည္ ထက္ပိုၿပီး ရွင္းရွင္းလင္းလင္းရွိလွသည္။ ညတုန္းကေတာ့ ေဖတင္ ကံဇာတာ တက္လာသည္။ ႏြယ္ႏြယ္တုိ႔ လင္မယား ကာမစပ္ယွက္ေနတာတင္မက သြယ္သြယ္တစ္ေယာက္ စိတ္ေတြထၿပီး ျဖစ္ခ်င္တုိင္းျဖစ္ေနပုံကိုပါ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရေလသည္။

အမသန္းရီ…..ဦးေလး ေဖတင္အေၾကာင္း ေျပာမလို႔ဆို… ေအာ္ ေအး… ေျပာေလအမ…ညီးကလည္းေအ…ေလာလိုက္တာ….ဘယ္ကစေျပာရမလဲလို႔ စဥ္းစားေနတာ….အင္း….ဒီလိုေအ့…အကိုေဖတင္က လူပ်ဳိႀကီးဆိုေတာ့ မိန္းမမရွိဘူး…. ဟြန္း….ဒါမ်ား အဆန္းလုပ္လို႔…. နားေထာင္စမ္းပါအုံးေအ….ညီးကလဲ….ဆက္ေျပာေလ….နားေထာင္ေနတယ္…. ဟိုတစ္ေန႔က သူအလုပ္ကျပန္လာၿပီး ခဏေနေတာ့ ဒိုဘီကလာပို႔ထားတဲ့ သူ႔အဝတ္ေတြ ငါသြားပုိ႔တယ္….အဲဒါ သူဘာလုပ္ေနတယ္မွတ္လဲ…. ႏိုင္ငံျခားကလာတဲ့ ဝတ္လစ္စလစ္ပိုစတာႀကီးကိုခ်ိတ္ၿပီး အဲဒီေရွ႕မွာရပ္ၿပီး ဂြင္းထုေနတယ္…. အယ္….သူကလည္း မေနႏိုင္ ဝယ္စားလိုက္ရင္ရတာပဲဟာ….မိန္းမ မရွိေတာ့ သနားစရာေပါ့ဟာ….ဟီ…ဟိ….အမကလည္း ပါးစပ္က သနားေနတယ္….ထဘီခၽြတ္ၿပီး ဝင္သြားလိုက္ရင္ၿပီးေရာ…. ေသနာမေလး….လင္ရမွ ပါးစပ္က ၾကမ္းလာတယ္….ညီးသာဝင္သြား…. က်မကေတာ့ ဒါမ်ဳိးမႀကံဳေသးပါဘူး…. ေနပါအုံးေအ….ငါ့စကား ဘယ္ေရာက္သြားလဲမသိဘူး….ငါေျပာခ်င္တာက အဲ့ဒါမဟုတ္ဘူး….ငါေတြ႔လိုက္ရတဲ့ သူ႔ပစၥည္းႀကီး…. ေျပာစမ္း….ေျပာစမ္း….အမ ဘယ္လိုဟာႀကီးလဲ…. ျပာျပာသလဲေမးလိုက္ေသာ သြယ္သြယ္အား မသန္းရီက လွည့္၍မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္သည္။

ဟင္းပန္းကန္ေလးကိုင္၍ သြယ္သြယ္ သူမ၏ အိမ္ေပၚမွ ဆင္းလိုက္သည္ကို ေဖတင္ ေတြ႔လိုက္သည္။ သူ႔ဆီသုိ႔ သြယ္သြယ္လာေတာ့မည္။ အေပၚက ဝတ္ထားေသာ တီရွပ္အျဖဴေလးက ေစ်းသြားတုန္းက တီရွပ္ေလးျဖစ္ေပမယ့္ အထဲကေဘာ္လီကိုေတာ့ ခၽြတ္ထားပုံရသည္။ အိမ္ေပၚမွအဆင္း ႏို႔ႏွစ္လုံးက ဗရမ္းဗတာခါရမ္းသြားသည္ကို ေတြ႔ျမင္လိုက္ရသည္။ ေအာက္ဖက္ကဝတ္ထားတာေတာ့ ေစ်းသြားတုန္းက ထဘီအနက္ေလးမဟုတ္ဘဲ အေရာင္လြင့္ပ်ယ္စပြင့္႐ိုက္ထဘီ အနီ ေရာင္ေလးကို ဝတ္ထားသည္။ ေဖတင္ မသန္းရီကိုေတာ့ တိုက္စစ္ဆင္ၿပီးၿပီ။ သြယ္သြယ္ကိုလည္း တိုက္စစ္ဆင္ရဦးမည္။ ေဖတင္ ေငါက္ကနဲထ၍ အတြင္းခန္းဖက္သုိ႔ ဝင္လာလိုက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ အခန္းထဲတြင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ ဝတ္လစ္စလစ္ပုံေရွ႕တြင္ ရပ္လိုက္ၿပီး သူ႔ ပုဆိုးကို ကြင္းလုံးခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ ေဖတင္က ညကသြယ္သြယ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနတာကိုေတြ႔ျမင္ခဲ့ရၿပီး ေနာက္ သြယ္သြယ္ကို အေတာ္လိုးခ်င္ေနတာျဖစ္သည္။

သြယ္သြယ္ကို အခုေတြ႔လိုက္ရေတာ့ သူ႔လီးႀကီးကေထာင္းကနဲ ေထာင္းကနဲ ထ၍လာသည္။ ပုဆုိးခၽြတ္ခ်လိုက္ၿပီးသည္ႏွင့္ ေဖတင္က အိမ္ေရွ႕ခန္းႏွင့္ အတြင္းခန္း ဝင္ေပါက္ထြက္ေပါက္ဖက္ကို တေစာင္းေပး၍ သူ႔လီးႀကီးကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ သြယ္သြယ္အိမ္ေပၚသို႔ လွမ္းတက္လိုက္ေတာ့ ကိုေဖတင္ကို မေတြ႔ရ။ အသံျပဳမည္ႀကံလိုက္ၿပီးေတာ့မွ မနက္က မသန္းရီေျပာသြားသည္ကို သတိရလိုက္ၿပီး လက္ထဲက ဝက္သားဟင္းပန္းကန္ေလးကို အိမ္ေရွ႕စားပြဲေပၚတင္လိုက္ၿပီး ေျခသံမၾကားေအာင္ အတြင္းသုိ႔ဝင္သည့္အေပါက္နားကပ္၍လာၿပီး အထဲသုိ႔ ၾကည့္လိုက္သည္။ အာ….ဟာ…. အမသန္းရီေျပာသည့္အတုိင္းပင္။ ဦးေလးေဖတင္၏ ပစၥည္းႀကီးက ျငဳပ္က်ည္ေပြ႔ႀကီးလား ေအာက္ေမ့ရသည္။ ဦးေလးေဖတင္က သူ႔ေရွ႕က ဝတ္လစ္စလစ္ပုံကိုၾကည့္ကာ သူ႔လီးႀကီးကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ၿပီး တစ္ခ်က္ျခင္း ဂြင္းတိုက္ေနသည္။

လီးႀကီးသာ ဧရာမျဖစ္တာမဟုတ္။ ေအာက္က ေဂြးအုမဲမဲႀကီးေတြကလည္း ေဖာင္းတင္းလုံးတစ္ၿပီး နဲတာႀကီး မဟုတ္။ ပုဆုိးကို ကြင္းလုံးခၽြတ္ခ်ထားသျဖင့္ သူ၏ တုတ္ခိုင္ေတာင့္တင္းလွေသာ ေပါင္တံႀကီးေတြကလည္း ၾကြက္သားအ ေျမာင္းေျမာင္းထ၍ ေနသည္။ သြယ္သြယ္၏စိတ္ေတြ ထိန္းမရေအာင္ထ၍လာသည္။ သြယ္သြယ္ မ်က္ေစ့ကိုမွိတ္ကာ အခန္း တံခါးကိုမွီၿပီး ထဘီကိုမ၍ လက္လွ်ဳိသြင္းၿပီး ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ဖြဖြေလးပြတ္၍ေပးေနမိသည္။ သူမ၏ ရင္တစ္ခုလုံး ဘေလာင္ဆူေစကာ ရာဂစိတ္မ်ား ထၾကြေလာင္ၿမိဳက္လာသည္။ အလိုးခံခ်င္စိတ္ေတြကလည္း ထိန္းမရေအာင္ ထ၍လာသည္။ ေဖတင္ ၿပဳံးလိုက္သည္။ သြယ္သြယ္က မသန္းရီထက္ပိုၿပီး ထန္သည္။ မသန္းရီတုန္းက ဒီလိုမ်ဳိးမဟုတ္ သူလုပ္ျပတာကို တဝၾကည့္ၿပီး တုန္တုန္ယင္ယင္ဆင္းျပန္ေျပးသြားသည္။ အခုေတာ့ သြယ္သြယ္က သူ႔ကိုပင္ ဂ႐ုမထားေတာ့ေလာက္ေအာင္ စိတ္ေတြထေနၿပီ။

ဟင္….ဦးေလး… လာ….ကုတင္ေပၚကို… ဟင့္အင္း…. လာပါဆို…..အခ်ိန္ၾကာတယ္…..ခရမ္းသီးထက္ ပိုေကာင္းတယ္ဟ….သိလား…..သြယ္သြယ္ ရွက္စိတ္ေတြက ရာဂစိတ္ႏွင့္အၿပိဳင္ျဖာသြားသည္။ သြယ္သြယ္ငိုင္၍အသြား ေဖတင္က သူမကို ေပြ႔၍ ကုတင္ေပၚတင္လိုက္သည္။ ေဖတင္၏ လီးႀကီးက တရမ္းရမ္းျဖစ္ေနသည္။ သြယ္သြယ္ မ်က္လုံးစုံမွိတ္ထားလိုက္သည္။ ေဖတင္က သူမ၏ ထဘီကိုလ်င္ျမန္စြာ ဆြဲခၽြတ္ပစ္လိုက္သည္။ ရိတ္ထားပုံရၿပီး ျပန္ေပါက္ကာစ အေမႊးငုတ္တိုေလးမ်ားျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္အထက္ဆီးခုံဝင္းဝင္းေလးကို လီးထိပ္လုံးလုံးႀကီးျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးလိုက္သည္။

အ….အ…. သြယ္သြယ္ တြန္႔ကနဲ တြန္႔ကနဲျဖစ္သြားသည္။ အကြဲေၾကာင္းေလးၾကားသုိ႔ လီးထိပ္ကို ခပ္ဖိဖိေလးစိုက္ၿပီး အထက္ ေအာက္စုံခ်ီဆန္ခ်ီ ဆြဲေပးလိုက္သည္။ သြယ္သြယ္၏ ေပါင္ႏွစ္လုံး ကားခနဲျဖစ္သြားသည္။ လီးတန္ႀကီးကို ခါးလည္မွကိုင္ၿပီး ေစာက္ပတ္ေအာက္ဖက္နားရွိ အလိုးခံသည့္အေပါက္သုိ႔ ႏွစ္သြင္းဖိခ်လိုက္သည္။ သြယ္သြယ္ထံမွ ‘ အူး ’ ကနဲ အသံတစ္ ခ်က္ထြက္လာၿပီး ေကာ့တက္သြားသည္။ ေဖတင္က သြယ္သြယ္၏ တီရွပ္ေလးကို အေပၚသုိ႔လွန္တင္လိုက္သည္။ ေငါက္ကနဲ ေငါက္ကနဲ က်စ္လစ္မာတင္းေသာ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံး ထြက္ျပဴ၍လာသည္။ ျဖဴဝင္းေသာႏို႔အုံႀကီးမ်ားတြင္ အေၾကာစိမ္းႀကီးမ်ားက ယွက္သန္းေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို စုံကိုင္ကာ ဖြဖြေခ်ေပးရင္း မသိမသာေလးဆြဲကာ လီးကို ေျဖးေျဖးခ်င္းစိုက္ခ်လိုက္သည္။

အိ….အိ….အ..အီး…. လီးတန္ႀကီးက အရင္းထိဝင္သြားကာ ေဂြးအုႀကီးမ်ားက သြယ္သြယ္၏ ဖင္ဝကို ဖိကပ္မိေနသည္။ အေမႊးၾကမ္းႀကီး မ်ား၏ ယားက်ိက်ိအထိအေတြ႔ႏွင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲသုိ႔ ဇိကနဲစိုက္ဆင္းလာေသာ လီးတန္ႀကီး၏ အေတြ႔အရသာမ်ားေၾကာင့္ သြယ္သြယ္ ေလာကႀကီးကို ေမ့သြားကာ မ်က္ေတာင္မ်ားစင္းၿပီး တဟင္းဟင္းျဖစ္လာသည္။ ေဖတင္ သူ႔ကိုယ္ေပၚမွ စြပ္ က်ယ္ခ်ဳိင္းျပတ္ကို ေခါင္းမွဆြဲ၍ခၽြတ္လိုက္သည္။ ေဖတင္ ကို္ယ္လုံးတီးျဖစ္သြားၿပီ။ ထုိ႔ေနာက္ လီးကို တဆုံးသြင္းကာ ဖိကပ္ စိမ္ထားၿပီး ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို ငုံ႔၍စို႔သည္။

ဟင္း…အင္း….လုပ္…..လုပ္ေတာ့ေလ….. ေစာက္ေခါင္းထဲက လီးက ခဏၾကာေအာင္ ၿငိမ္ေနေတာ့ သြယ္သြယ္ မေနတတ္ေတာ့။ အဖ်ားတက္သလို တဟင္း ဟင္းျဖစ္လာၿပီး ေဖတင္၏ လက္ေမာင္းအိုးႀကီးတစ္ဖက္ကို ထု႐ိုက္ရင္းအထဲမွ မဆန္႔မၿပဲဝင္ေနေသာ လီးႀကီးကိုလည္း ေစာက္ဖုတ္ႏွင့္ ညွစ္၍ေျပာသည္။ ေဖတင္ကိုယ္ကိုၾကြကာ လီးကို ေလွ်ာကနဲဆဲြ၍ ထုတ္လိုက္သည္။ ျပြတ္….ဖြတ္…အင္း….ဟင္း…. ေဖတင္ လီးကို ျပန္၍ေဆာင့္အခ် သြယ္သြယ္က မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ သူမ၏ ဖင္ႀကီးကို တစ္ထြာေလာက္ျမင့္ေအာင္ ေကာ့ပင့္ေဆာင့္၍ လီးႀကီးကို ျပန္၍သြင္းလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့မွ ေက်နပ္သြားပုံျဖင့္ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာလွလွ သိပ္ထန္ေသာေကာင္မေလးကို ခ်ေနရၿပီမို႔ ေဖတင္ အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္၍ေနသည္။

သြယ္သြယ္….အေပၚကေနၿပီး စိတ္ႀကိဳက္ေဆာင့္ပါလား…. အင္း….လုပ္မယ္….ဆင္း…ဦးေလး….ျမန္ျမန္ဆင္း….. သြယ္သြယ္ ရာဂစိတ္ေတြ ေပါက္ကြဲေနၿပီး အငမ္းမရေျပာၿပီး ပက္လက္ျဖစ္သြားေသာ ေဖတင္၏ အေပၚသုိ႔ ခြတက္ ကာ ဧရာမလီးႀကီးကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ကိုင္လိုက္ၿပီး အားရပါးရဖိေဆာင့္ခ်လိုက္သည္။ ျပြတ္…ဖြတ္….ျဗစ္….ျဗစ္….ျပြတ္….အား…အ….အား….. မိန္းမၾကမ္းေတာ့ ေယာက္်ားမခံႏိုင္ျဖစ္ရသည္။ လီးႀကီးအေပၚယံအေရျပားကို ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားျဖင့္ ဖိညွပ္ကာ အားရပါးရဖိေဆာင့္ခ်လိုက္သည့္အတြက္ ေစာက္ပတ္ထဲသုိ႔ လီးတဆုံးဝင္သြားသည့္အခ်ိန္တြင္ အေရျပားကို လီးအရင္းထိဖိဆြဲေဆာင့္ခ်လိုက္သလိုျဖစ္သြားသည့္အတြက္ က်င္ကနဲ နာသြားၿပီး ေဖတင္ မ်က္ႏွာႀကီးမဲ့သြားကာ ‘ အား ’ကနဲ အသံထြက္သြားသည္။

လီးတဆုံးဝင္သြားၿပီးေနာက္ သြယ္သြယ္က ဆီးခုံျခင္းပြတ္လွည့္ေပးကာ ဒူးေထာက္ခ်လိုက္ၿပီး ေဖတင္၏ ရင္အုပ္ႀကီးေပၚသို႔ သူမ၏လက္ေလးမ်ားေထာက္လိုက္ၿပီး ႐ႈံ႕မဲ့မဲ့ျဖစ္ေနေသာ ေဖတင္၏ မ်က္ႏွာကို အငမ္းမရငု႔ံ၍နမ္းသည္။ ၿပီးေတာ့မွ သူမက ဖင္ကိုၾကြၾကြၿပီး တစ္ခ်က္ျခင္း ေဆာင့္ေဆာင့္လိုးသည္။ ျပြတ္…စြပ္…ပလြတ္….ျဗစ္….ျပြတ္…စြပ္….စြပ္…. အင္း….ေကာင္းလားဟင္….ဦးေလး…. အင္း….သြယ္သြယ့္ဟာေလးက ၾကပ္ညွပ္ေနတာပဲ….သိပ္ေကာင္းတာပဲ…. ျပြတ္….စြပ္….ျဗစ္…ျပြတ္….. ဒါဆို ဦးေလးႀကိဳက္ရင္ က်မတုိ႔ ေန႔တိုင္း လုပ္ၾကမယ္ေနာ္…. ရႊတ္…. အင့္….အင့္….အင့္….ျပြတ္….ျပြတ္….စြပ္….ျဗစ္….အင့္….အ….ဖြတ္….ဖြတ္….ပလြတ္….ျဗစ္….ျပြတ္….. ထိုအခ်ိန္တြင္ သူတို႔ရွိရာအတြင္းခန္းထဲသုိ႔ ဝင္လာသူကေတာ့ မသန္းရီပင္ျဖစ္ပါသည္။ မသန္းရီမွာ ေဖတင္အတြက္ ထမင္းႏွင့္ဟင္းလာပုိ႔ရင္း ေဖတင္ႏွင့္ သြယ္သြယ္တုိ႔ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနၾကသည္ကို မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေတြ႔ျမင္လိုက္ရသည္။ မသန္းရီ အေပါက္ဝမွ ရပ္၍သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို ခဏရပ္ၾကည့္သည္။

ဟိုတစ္ေန႔ကတည္းက မသန္းရီမွာ ေဖတင္၏ ပစၥည္းႀကီးကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရၿပီး ႀကိတ္မႏိုင္ခဲမရျဖစ္ေနရသည့္အထဲ ေဖတင္ႏွင့္ သြယ္သြယ္တုိ႔ သဲသဲမဲမဲကာမစပ္ယွက္ေန ၾကပုံ ကို ရပ္ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လိုမွ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ သူတုိ႔ရွိရာ အတြင္းခန္းထဲသုိ႔ မသန္းရီ ဝင္လာခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္ေလသည္။ သြယ္သြယ္…. ဟင္….ဟာ…. သြယ္သြယ္က လီးကိုဆြဲခၽြတ္ၿပီး ေဖတင္၏ အေပၚမွလွိမ့္ဆင္းလိုက္သလို ေဖတင္ကလည္း ေငါက္ကနဲ ထထိုင္လိုက္သည္။ မသန္းရီမွာ အသိဥာဏ္မဲ့ေသာ စက္႐ုပ္တစ္႐ုပ္သဖြယ္ျဖစ္ေနသည္။ သူမပါးစပ္မွ သြယ္သြယ္ဟုေခၚလိုက္ၿပီး သူမ၏ ခါးမွထဘီကို မသန္းရီက ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ အံ့အားသင့္ေနေသာ ေဖတင္က ခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္သြားၿပီး မသန္းရီကို ခုတင္ေပၚသုိ႔ဆြဲထိုင္ေပးလိုက္ၿပီး သူမ၏ အကၤ် ီေတြကို အျမန္ခၽြတ္ပစ္လိုက္ရာ အလုံးလိုက္အခဲလိုက္ႏို႔အုံႀကီးေတြ ထြက္ေပၚ၍လာသည္။ ေဖတင္၏ လက္တစ္ဖက္က မသန္းရီ၏ အေမႊၾကမ္းၾကမ္းႏွင့္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို ပြတ္သပ္ေပးရင္း ႏုိ႔ႀကီးႏွစ္လုံး ကို တျပြတ္ျပြတ္စုိ႔၍ေပးလိုက္ရာ မသန္းရီ၏ လက္ႏွစ္ဖက္က ေဖတင္၏ေခါင္းႀကီးကို ဖြဖြေလးဖက္ထားလိုက္ေလသည္။

ေဖတင္ႏွင့္ မသန္းရီတုိ႔ မိမိေရွ႕၌ ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ေနပုံကိုျမင္ရေသာ သြယ္သြယ္က နဂိုကလည္း ခပ္ထန္ထန္ဆိုေတာ့ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေဖတင္၏ ေဘးသုိ႔ ေျပးကပ္ကာ ေဖတင္၏ လီးႀကီးကို ပထမဂြင္းတိုက္ေပးသည္။ ေနာက္လီးေပၚမွ အရည္ ခြံကို ဆြဲခ်၍ ဒစ္ႀကီးကိုေဖာ္လိုက္ၿပီး ဒစ္ႀကီးကို ပါးစပ္ျဖင့္ ကုန္း၍ငုံကာ လွ်ာျဖင့္ ကလိေပးလိုက္ရာ ေဖတင္မွာ ဖင္ႀကီးခါယမ္းသြားသည္။ လာ….သန္းရီ…လွဲလိုက္…. မသန္းရီကလည္း တုန္႔ဆိုင္း၍မေနေတာ့ဘဲ ကုတင္ေပၚလွဲခ်လိုက္လွ်င္ ေဖတင္က ကဗ်ာကယာတက္ခြၿပီး ေစာက္ပတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးအဝသုိ႔ လီးကိုေတ့၍ လိုးသြင္းလိုက္သည္။

ျဗစ္….ျပြတ္….ဖြတ္ ေအ့….အား….ကၽြတ္…ဟင္း….နဲတာႀကီးမဟုတ္ဘူး….. မသန္းရီ ဒီလီးႀကီးကို ေလးငါးရက္ၾကာေအာင္ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ရသည္ မဟုတ္ပါလား။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သြယ္သြယ္က ေဖတင္ေရွ႕ မသန္းရီ၏ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ခြ၍ ေလးဘက္ကုန္းလိုက္သည္။ မသန္းရီက ေဖတင္လိုးတာကိုခံရင္း သြယ္သြယ္၏ ေစာက္ပတ္ႀကီးကို ယက္ေပးသည္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေစာက္ေစ့ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ေလးကို စုပ္၍ေပးသည္။ တအင္း အင္း တအအ အသံမ်ားသည္ သုံးေယာက္စလုံးထံမွ ပူေလာင္ျပင္းျပစြာ ေပၚထြက္၍ေနသည္။

ျပြတ္….ဖြတ္….ျပြတ္….ဘြပ္…အင့္….အြန္း….ရွီး….အား….ဟား….ကၽြတ္. မသန္းရီ၏ ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာ အရည္ၾကည္မ်ား စိုရႊဲ၍ ၿပဲလန္ေဖာင္းကား၍လာသလို သြယ္သြယ္၏ ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာလည္း မသန္းရီ၏ တံေတြးမ်ားျဖင့္ စိုစြတ္ေျပာင္လက္၍ လာသည္။ မသန္းရီမွာ ႀကီးမားေသာလီးႀကီးႏွင့္ ေဖတင္ကကၽြမ္းက်င္စြာလိုးေနသည့္အရသာကို မက္မက္မင္မင္ႀကီးခံစားေနရကာ သြယ္သြယ္၏ ေစာက္ပတ္ကိုယက္ေပးရင္း သူမ၏မ်က္လုံးမ်ားက တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ စင္း၍က်သြားသည္။ အ….အင္း…..အင္း….ထြက္….ထြက္ေတာ့မယ္…..လုပ္….လုပ္….လုပ္စမ္းပါ….အား….အ….အီး…..အီး….အား.. ….အ…. မသန္းရီမွာ သြယ္သြယ္၏ ေစာက္ပတ္ကို ပါးစပ္မွလႊတ္ေပးရင္း ပရမ္းပတာေျပာသည္။ သြယ္သြယ့္ ဖင္ႀကီး ဦးေလး ေရွ႕ကပ္လိုက္…. သြယ္သြယ္က ေလးဖက္ေထာက္လ်က္က သူမဖင္ႀကီးကို ေဖတင္ေရွ႕သုိ႔ တိုးလိုက္ရာ ေဖတင္က သူ႔လက္ညွိဳးကို သြယ္သြယ္၏ ေစာက္ပတ္ထဲထိုးသြင္း၍ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေမႊေပးသည္။ ေဖတင္မွာ တစ္ဖက္မွလည္း မသန္းရီကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီး လိုးေဆာင့္ေနသည္။

အား….အီး….အား..ထြက္…..ထြက္ကုန္ၿပီ…..အား….အ….ကၽြတ္….မသန္းရီမွာ မ်က္စိႏွစ္လုံးစုံမွိတ္ကာ ႐ႈံ႕႐ႈံ႕မဲ့မဲ့ႀကီးေျပာရင္း သူမ၏ ခါးမွာ ေကာ့ေကာ့တက္သြားေလသည္။ မသန္းရီ ၿငိမ္သြားေတာ့မွ ေဖတင္က သူ၏ မၿပီးေသးေသာလီးကို သြယ္သြယ္၏ ေစာက္ေခါင္းထဲ ျဗစ္ကနဲ ထိုးထည့္လိုက္သည္။ လုပ္….ဦး….လုပ္….လုပ္…..ႏို႔ေတြလည္း ဆြဲေပး….. ေလးဖက္ကုန္းထားေသာ သြယ္သြယ္၏ ႏုိ႔ႏွစ္လုံးကို လွမ္းဆြဲၿပီး ေဖတင္က ပယ္ပယ္နယ္နယ္ လိုးသည္။ သြယ္သြယ္မွာ ရင္ထဲတြင္ တဖ်တ္ဖ်တ္တလွပ္လွပ္ ခံစားရင္း သူမ၏ ဖင္ႀကီးကို ေနာက္သုိ႔ပစ္ပစ္ ေဆာင့္ေပးသည္။

ေဆာင့္….ေဆာင့္….နာနာေလး ဖိေဆာင့္…ဦး…. ျပြတ္….ဖြတ္…ျဗစ္ သြယ္သြယ္မွာ မ်က္လုံးႏွစ္လုံးကိုစုံမွိတ္ၿပီး တဟင္းဟင္း မာန္ထလ်က္ အားရပါးရ အလုိးခံေနသည္။ ျပြတ္….ျပြတ္….ဖြတ္….ျပြတ္…ျပြတ္….ပလြတ္….ျဗစ္….ျဗစ္….ျပြတ္…. လုပ္….လုပ္….ထြက္ေတာ့မယ္….ဦး….အား…ဟ….အ….ထြက္….ထြက္…ၿပီ…အား….အီး….အား.. သြယ္သြယ္မွာ ဂေယာင္ဂတမ္း ဆက္တိုက္ေျပာရင္း သူမ၏ ဦးေခါင္းေလး ဘယ္ညာခါရမ္းရင္း ေစာက္ေခါင္းထဲမွ ေစာက္ရည္မ်ား ပန္းထြက္ကုန္ေတာ့သည္။ ေဖတင္ ကိုယ္တိုင္မွာလည္း လီးႀကီးမွာ က်င္တက္လာၿပီး ေတာင့္တင္းလ်က္ ၿပီးခ်င္လာကာ ၿပီးသြားၿပီျဖစ္ေသာ သြယ္သြယ္၏ ေစာက္ေခါင္းထဲမွ သူ႔လီးႀကီးကို အရည္တမွ်ားမွ်ားျဖင့္ ဆြဲထုတ္ၿပီး ပက္လက္အေနအထားပင္ရွိေနေသးေသာ မသန္းရီ၏ ေစာက္ေခါင္းထဲသုိ႔ ထိုးထည့္ကာ ဒလၾကမ္း ေဆာင့္လိုးရင္း လရည္မ်ားကို ပန္းထုတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။