သီရိ

Posted on

“ေအာ္ သူ႔အေကာင့္ေလးမီးစိမ္းေနပါ လား” ဖုန္းေလးကိုကိုင္ၿပီးfbေလးကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ သီရီအေကာင့္ေလး မီးေလးစိမ္းေနတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါမွလည္း ႏႈတ္မဆက္ရဲတဲ့ဘဝ။ သီရိေရ ကိုယ့္မွာသာ ကိုယ့္အျပစ္ႏွင့္ ကိုယ္ျဖစ္ခဲ့ရၿပီ။ တို႔ႏွစ္ေယာက္ခ်စ္ျခင္းကို ကိုယ့္ရဲ့ဇီဇာေၾကာင္မႈေၾကာင့္ တို႔ေတြေဝးခဲ့ၾကရတာ မဟုတ္လားေလ။ အားလုံးကိုယ့္အျပစ္ေတြပါကြာ” လို႔ ေဆြးေဆြးေျမ့ေျမ့ေလးေတြးရင္း အတိတ္ကို ေဇာ္မိုးတစ္ေယာက္ တမ္းတၿပီးမဆုံနိုင္တဲ့ဘဝမို႔ ေဆြးေနရတယ္ေလ။ ‘”ေအာ္သီရိရယ္” က်ေနာ္..ရန္ကုန္အေရွ႕ပိုင္းတကၠလိုလ္ lecture therater တည္ေဆာက္ေရးမွာ အန္ဂ်င္နီယာကန္ထရိုက္တာ အျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္ကေနၿပီး အလုပ္သြားရတာေလ။ ကားေမာင္းၿပီးေပါ့။ ေဖာင္ေဒးရွင္းေလးစတင္ေနခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ပုံစံေတြက မတည္မၿငိမ္၊ အခုတစ္မ်ိဳး ေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ မူလဒီဇိုင္းအတိုင္း လုပ္ထားရကေန ပုံစံေျပာင္းတဲ့အတြက္ ေပါက္ကြဲေနတာအခ်ိန္ ကားကိုျမန္ျမန္ေလးေမာင္းလာခဲ့တယ္။

သံလၽွင္ဘက္ကမ္းေရာက္ေတာ့ လမ္းရွင္းပါတယ္ဆိုၿပီး အရွိန္တင္လိုက္တယ္။ လူက ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ ကိုယ္ဆိုေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို က႐ုမစိုက္အားဘူးဗ်။ လမ္းသြယ္ေလးကေန ဆိုင္ကယ္တစ္စီး အတင္းထြက္လာတယ္။ ကားေရွ႕အထိေရာက္လာတာေၾကာင့္ “ကၽြီ..ဟီ..ဟီ..ကၽြီ” ကားဘရိတ္ကိုအတင္းဖမ္းနင္းရင္း ေဒါသေထာင္းကနဲ ထြက္သြားတယ္။ မတိုက္မိေပမယ့္ ဆိုင္ကယ္ကလဲတယ္။ လဲသာလဲသာ ေသာက္ခေလးမက လက္ထဲက ေရခဲေခ်ာင္းကို မလႊတ္ဘူး။ သိတဲ့အတိုင္း အလုပ္ထဲမွာဆဲေနက်ပုံစံအတိုင္း အယုတ္တအနတၱေတြ ထြက္သြားတယ္။ ကားေပၚကဆင္းၿပီး ဆိုင္ကယ္ကိုထူရင္း ၾကည့္လိုက္ကာ “ေဟ့ေကာင္မေလး..ဒါကာကား ဟဲ့ကားတိုက္ရင္ ေသတတ္တယ္ နားလည္လား၊ နင္လင္မလိုခ်င္ေတာ့ဘူးလား” “အံမာ တိုက္ခ်င္တိုက္ပလိုက္၊ လင္မလိုခ်င္ေတာ့ဘူးလား ဘာလာနဲ႔” က်ေနာ္လည္း အဲဒီအခါမွ သတိထားမိတယ္၊ ေကာင္မေလးက မ်က္ေၾကာတင္းေလး ေဆးဆိုးဆံပင္ေလးႏွင့္။ ႐ုပ္ေလးက ခ်စ္စရာေလးပါ။

ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း လွတယ္။ သူ႔အရပ္ႏွင့္လိုက္ဖက္တဲ့ အလွအပ အဖုအထစ္ေတြက ရင္ခုန္စရႀကီးေပါ့။ ရင္ထဲမွာ ေရခဲျမစ္ေလးစီးဆင္းသြားတယ္။ သိပ္ခ်စ္သြားၿပီေခးရယ္။ “အဲဒီလိုပါ လင္ယူမယ္ဆို ငါ့ကိုစဥ္းစားေပးပါလို႔” “အမ္မသာႀကီး..႐ုပ္ကျဖင့္ သင္းခ်ိဳင္းကို ေျခတလွမ္းေနၿပီ ငါခဲႏွင့္ေကာက္ထုလိုက္ရ” ေကာင္မေလးက ပါးစပ္ကလည္းေျပာရင္း ခဲေကာက္ကိုင္လို႔ က်ေနာ္ကားေပၚတက္ၿပီး အတင္းေမာင္းေျပးရေတာ့တယ္။ “ဟိုက္ မလြယ္ေၾကာဇတ္ဇတ္ၾကဲေလး” က်ေနာ္..အဲဇတ္ဇတ္ၾကဲေလးကိုခိုက္သြားတယ္။ အင္း..အသက္ကလည္း ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္ကြာမယ့္ သေဘာရွိတယ္။ ဒီလိုအလန္းေလးက ငါလိုလူကို ဘယ္ႀကိဳက္မလဲကြာ.. ဘာျဖစ္ျဖစ္သူ႔အခ်စ္ကို ရဖို႔ငါ့သိကၡာေတြမာနေတြကို ခဝါခ်ရမွာပဲေလ။ ခ်စ္ေတာ့လည္း လူငယ္စတို၈္ဖမ္းရမွာေပါ့။ ေနာက္ေန႔ အဲေဆာ္ကို အဲဒီေနရာေလးမွာပဲ ႀကိဳေစာင့္ဖို႔ စဥ္းစားလိုက္တယ္။ အဟဲနဖူးစာရြာလယ္ၿပီ။ ရန္ကုနသားႏွင့္ သံလၽွင္သူ၊ အဟီး..မိုက္တယ္။

ေအာ္..ငါေတာ့ ရွင္ေမြ႕လြန္းႏွင့္ေတာ့ ေတြ႕ၿပီ။ အင္း..အဆင္ေျပေအာင္ပဲ လုပ္ရမယ္၊ ငါ့အသက္က မိန္းမယူရမယ့္အရြယ္ေရာက္ေနၿပီပဲ။ စိတ္ကူးႏွင့္႐ူးေပါ့ဗ်ာ သီရိတစ္ေယာက္ေပါက္ကြဲေနတယ္။ မနက္က ေရခဲေခ်ာင္းေလးဝယ္ၿပီး ဆိုင္ကယ္လက္တဖက္ႏွင့္ ထိန္းစီးၿပီး လမ္းသြယ္က လမ္းမႀကီးေပၚတက္ေတာ့ အရွိန္နည္းနည္းလြန္ၿပီး သူမ်ားလမ္းေၾကာေပၚ ေရာက္သြားတာ။ ရန္ကုန္ဘက္ကလာတဲ့ ကားႏွင့္တိုက္မိေတာ့မလို႔။ လဲသြားတာ လူကို မထူပဲဆိုင္ကယ္ကိုထူတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေသာက္အားမနာလည္း ေျပာေသးတယ္။ ဘာတဲ့ လင္မလိုခ်င္ဘူးလားတဲ့။ သူ႔အပူက်ေနတာပဲ။ ၿပီးေတာ့လည္း ရိသဲ့သဲ့ရည္းစား စကားေျပာေသးတယ္။ လူကဘဲ အိုဘဲနာႀကီးျဖစ္ေနၿပီ။ ဒီကမွ ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတာ။ အားမနာလၽွာမက်ိဳးေျပာတယ္။ စိတ္တိုၿပီးခဲႏွင့္ထုမလို႔။ “ေခြးသားႀကီးေတြ႕ရင္ေတာ့.ဟင္းးးဟင္းး” ေဒါသစိတ္ေလးေလ်ာ့လိုက္ၿပီးမွ ျပန္ေတြးၾကည့္လိုက္တယ္။ အသက္သာႀကီးတာပါ။

႐ုပ္ကမဆိုးဘူးပဲ “အမယ္သူ႔တစ္ကိုယ္လုံးလဲ ေရေမြးနံေတြႏွင့္ ေမြးေနတာပဲ။ ေရေမြးပုလင္းမ်ား ဖိတ္က်လာခဲ့သလားမသိဘူး” “အာ..ငါဘာေတြေတြးမိေနတာလဲ” ဆတ္ဆတ္ၾကဲေလး သီရိရင္ထဲ အေတြးတခ်က္ ခဏတာေလးဝင္သြားေတာ့။ သီရိတစ္ေယာက္ ရွက္ျပဳံးေလး ျပဳံးမိသြားတယ္။ သီရိလည္း ေက်ာင္းဘက္တက္ဖို႔အတြက္ ဆိုင္ကယ္ကို ေက်ာင္းဘက္ဦးတည္ထြက္လိုက္တယ္။ ေက်ာင္းဘက္ေရာက္ၿပီး က်ေနာ္လည္း အလုပ္မ်ားေနတာေၾကာင့္ ဘယ္မွမထြက္ပဲ အလုပ္အတြက္ စီစဥ္ေပးေနရေပမယ့္ ခုနတုန္းက လမ္းမွာေတြ႕တဲ့ ေကာင္မေလးက အေတြးထဲမွာ စိုးမိုးေနတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ျပဳံးမိတယ္။ ဆယ္လီနာဂိုမက္လို လွတဲ့ေကာင္မေလးရယ္ မင္းဆီမွာလဲေလ။ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ကင္တင္းဘက္ကို သြားလိုက္တယ္။ ဆိုင္ကလည္း ရင္နီးေနၿပီ။ ဆိုင္ရွင္မခ်ယ္ရီက အခါတိုင္းဆို က်ေနာ္ကေနာက္က်ၿပီးမွ လာေလ့ရွိေတာ့ အံဩေနတယ္။

ဆိုင္မွာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ မ်ားေနလို႔ လက္မလယ္ဘူး။ က်ေနာ္လည္း ဆိုင္ထဲကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟားးးး ဟိုေကာင္မေလး၊ ၾကည့္စမ္း ေဝးေဝးရွာစရာမလိုဘူး ဒီေက်ာင္းကပဲ. နဖူးစာမွန္ေတာ့ေတြ႕ရၿပီေပါ့။ “ထမင္းေပါင္းတစ္ပြဲလာခ်၊ ၿပီးေတာ့ သံပုရည္တစ္ခြက္” ေအာသူမွာၿပီငါခြင္ဖန္ၿပီးအနားကပ္လိုက္ဦးမယ္။ “အေၾကာ္ဆရာ ထမင္းေပါင္းျမန္ျမန္လုပ္ကြာ” “ဆရာစားမလို႔လား၊” “မဟုတ္ဘူး ဟိုေဆာ္ေလးေလသူမွာတာ” “ေအာ္မသီရိလား.” “မင္းသိလို႔လား.သိတယ္ ဂ်စ္တူးမ” “ေဟ..သီရိတဲ့လား” “သီရိရတနာတဲ့ ဆရာ” “ေအးးးရၿပီလား၊ထမင္ေပါင္း” “ရၿပီဆရာ” “ေပး..ငါ့ကိုေပး” “ဆရာပို႔ေပးမလို႔လား” “အင္းးးးး” က်ေနာ္လည္း ထမင္းေပါင္းပန္းကန္ယူကာ သီရိအနားကိုသြားၿပီး “ရပါၿပီ.ထမင္းေပါင္း” သီရိေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ရင္ေတာင္ခုန္သြားတယ္။ “ဟာ. ဘဲရီးစားပြဲထိုးလား” “ဟုတ္ကဲ့” သီရီသေဘာက်သြားတယ္ လက္စားေခ်ခြင့္ရၿပီ။ “ေအာ.ေရေႏြးေပးဦး” “ရမယ္.” က်ေနာ္ေရေႏြးအိုးခ်ေပးလိုက္တယ္။

“တစ္ရႉးဘူးေပးအုံး” “ရမယ္” တစ္ရႉးဘူးခ်ေပးလိုက္တယ္။ “ဟင္..ဇြန္းေတြကမသန႔္ဘူး” “ေပးပါ.က်ေနာ္ေရေႏြးစိမ္ေပးမယ္” ေရေႏြးစိမ္ေပးၿပီးဇြန္းခက္ရင္း ေဆးေပးလိုက္တယ္။ စားပြဲခုံက ညစ္ပတ္ေနတယ္။ သုတ္ေပးလိုက္တယ္။ သူ႔အနားမထိတထိေလးကပ္ၿပီး သုတ္ေပးလိုက္တာ။ “ေဟ့လူ..ဘာလို႔အနားကပ္တာတုန္း” “အဲေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ခ်င္လို႔ပါ” “ဘာရွင့္..” “ေအာ္ ေမာင္ေလးေဇာ္မိုး.. အားနာလိုက္တာကြယ္၊ သီရိညီမေလး သံပုရာရည္ေသာက္ဦးမလား” က်ေနာ္လည္း မခ်ယ္ရီအနားေရာက္ာလို႔ ဆက္စကားမေျပာပဲ ခြာလိုက္တယ္။ မခ်ယ္ရီႏွင့္ သီရိတို႔စကားေျပာေနတယ္။ မခ်ယ္ရီက က်ေနာ့္ဘက္လွည့္ၾကည့္ၿပီး အားတုံ႔အားနာ ျဖစ္ေနပုံပဲ။ သူကေတာ့ ျပဳံးစိစိႏွင့္… အင္းးသီရိရယ္ မင္းငါ့ကိုျပဳစားနိုင္တယ္ကြယ္။ ညေနသုဲးနာရီေလာက္အလုပ္ကေနျပနခဲ့တယ္။ ဘုရားကုန္းေက်ာ္ၿပီး က်ိဳက္ေခါက္အလြန္မွာ သီရိကိုဆိုင္ကယ္တြန္းရင္း လမ္းမွာေတြ႕တယ္။ “ေဟ့…သီရီ” “ဟင္..ဘဲရီး”

“ဟာတစ္ခါတည္းဘဲ အျဖစ္ေခၚလိုက္တာလား” “ဘာရွင့္.နာခ်င္ျပန္ၿပီ” “အာကူညီမလို႔ပါကြာ” “မလိုဘူး..ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးပဲ၊ ရွင္တို႔ေယာက္်ားေလးေတြက နည္းနည္းကူညီမယ္၊ ခင္ခ်င္တယ္ေျပာမယ္၊ ၿပီးရည္းစားစကားေျပာမယ္မ သိတာက်လို႔” “ေအာသီရိကႀကိဳသိၿပီးၿပီပဲ.. အေျဖေပးဖို႔ စဥ္းစားေတာ့” “ဘာရွင့္..” “ေပးပါ.ဆိုင္ကယ္၊ ေရာ့ကားေသာ့ကားေပၚေနခဲ့ ဆိုင္ကယ္သြားျပင္လာခဲ့မယ္” က်ေနာ္ကားေသာ့အတင္းေပးၿပီး ဆိုင္ကယ္ကို တြန္းလာခဲ့တယ္။ ဆယ့္ရွစ္ကုန္းမွာ ဆိုင္ကယ္ျပင္ဆိုင္မရွိေတာ့ ေအာင္ခ်မ္းသာအထိ တြန္းလာခဲ့တယ္။ ေမာမွန္းေတာင္မသိဘူး၊ အခ်စ္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပါက္ဖြားေနလို႔ေပါဗ်ာ။ ကားေသာ့ေလးေပးၿပီး ဆိုင္ကယ္တြန္းကာ ထြက္သြားေသာ ကိုေဇာ္မိုးကို သီရိသနားသြားမိတယ္။ စိတ္ထဲလည္း ၾကည္ႏူးမိတယ္။ သူ႔အေပၚ တကယ္ဂ႐ုစိုက္ေသာ လူတစ္ေယာက္၊ ခ်စ္ေသာသူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕ရတဲ့အတြက္လည္း ျဖစ္တယ္။

သီရိစိတ္ထဲမွာ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးၿပီး သူတပါးကို ကူညီတတ္ေသာ ဘဲရီးကိုေလးစားသြားတယ္။ ဘဲရီးကေတာ့ သီရိအေပၚ တရားဝင္ခ်စ္ခြင့္ပန္လာမွာကိုလည္း ေတြးမိတယ္။ အဲလိုဆိုရသ္လည္း ကိုယ့္အေပၚ ဘ္းေလာက္သည္းခံနိုင္မလဲ စမ္းသတ္ဖို႔ စဥ္းစားမိၿပီး မိမိအျဖစ္ကို ရယ္ခ်င္ေနမိေတာ့တယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘီးဖာၿပီးဆိုင္ကယ္စီးကာ သီရိဆီလာလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သီရိကိုေသာ့လွမ္းေပးရင္း “သီရိေရာ့ေသာ့..ကေလးေတြစာသင္ရဦးမယ္မလား” “ဟင္ဘယ္လိုလုပ္သိလဲ” “သီရိဆယ္တန္းကေလးေတြကို Guide လုပ္ေနတယ္မလား သြားေတာ့ ဆိုင္ကယ္တြန္းထားတာ ေခၽြးေတြနဲ႔.. ေရေလးဘာေလးခ်ိဳးၿပီးမွ သြား၊ မဟုတ္ရင္ ကေလးေတြမူးလဲသြားမယ္” “ဘာာာာာာာာာာ” “႐ုပ္ကေလးကလွရက္သားနဲ႔ လူကညစ္ပတ္လို႔ပါ” “ဘာ…ဘာေျပာတယ္” “ဟဲ..ဟဲအလုပ္ေတြရႈပ္ၿပီး ေရမခ်ိဳးျဖစ္ဘူးဆို” “အမေလး စြပ္စြပ္စြဲစြဲ” “သြားေတာ့ေလ သီရိမနက္မွ ကိုေစာင့္ေနမယ္” သီရိလန႔္ေတာင္လန႔္လာတယ္၊

ဒီလူႀကီးက သီရိအေၾကာင္းသိေနလို႔ေလ၊ သီရိရယ္ခ်င္သြားတယ္၊ စိတ္ထဲမွာလည္း ေတြေဝသြားတယ္၊ ဘဲရီးႏွင့္ေတြ႕ေတာ့ သီရိစိတ္ထဲ ဘဲရီးကစိုးမိုးၿပီးေနတာေလ။ ညေနကေလးေတြႏွင့္ စာသင္ေနရင္းျပဳံးမိတယ္။ ညလည္း အိပ္မေပ်ာ္ဘူး မနက္ေရာက္ေတာ့ ေစာေစာေလးထလိုက္တယ္။ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး အလွျပင္ရာက ရယ္ခ်င္ေနတယ္။ ဘဲရီးကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္တယ္။ “လူဆိုးႀကီး တေျဖးေျဖးႏွင့္သီရိစိတ္ကို ဖမ္းစားနိုင္တယ္ဟင္းး” အဲဒါႏွင့္ဆိုင္ကယ္ေလးထုတ္ၿပီးစီးကာ လမ္းထိပ္ကိုထြက္တယ္၊ လမ္းထိပ္ဝဲယာၾကည့္ေတာ့ ဘဲရီးကားကိုေတြ႕တယ္။ လမ္းထိပ္ဆိုေတာ့ သီရိရွက္သြားတယ္။ မေတာ္တဆ အိမ္ကလူေတြႏွင့္ေတြ႕ရင္ အရွက္ကြဲမွာမို႔ ေခါင္းငုံၿပီး ဆိုင္ကယ္အတင္းေမာင္းထြက္ၿပီး ေက်ာင္းကို လာခဲ့လိုင္တယ္။ ေစာေစာေရာက္ေတာ့ ေယာင္ခ်ာခ်ာႏွင့္ေလ၊ က်ေနာ္လည္း က်ေနာ့္ေရွ႕က ဆိုင္ကယ္အတင္းေမာင္းသြားတဲ သီရီေနာက္က လိုက္ခဲ့တယ္။ သီရိေနာက္ကကားရပ္ၿပီး “သီရိ..တစ္ခုခုစားရေအာင္” “ဟုတ္..ဟုတ္”

က်ေနာ္ကင္တင္းဘက္ကိုလမ္းေလ်ာက္ရင္းကေန သီရိကိုၾကည့္ေတာ့ သီရီကေခါင္းငုံကာ စဥ္းစားေနတယ္။ “သီရိ..ကိုယ္မင္းကိုခ်စ္တယ္” “ရွင္…ဘဲရီး၊ အဲလိုေျပာဖို႔မေစာလြန္းဘူးလား” “မေစာဘူး..မင္းအနားမွာရွိတဲ့၊ ခ်စ္ရင္ထူး၊ မဟူရာႏွင့္ ဟိုဘဲေလးေတြရဲ့ေခါေတာ တစ္ေထာင္ႏွင့္ၾကည့္တဲ့ အၾကည့္ေတြက စိုးရိမ္စရာေကာင္းလို႔ပါ” “အမ္..သူတို႔ကႏွာဗူးအၾကည့္ႏွင့္ၾကည့္တယ္ေပါ့.. ဘဲရီးက ဘယ္လိုလုပ္သိလဲ” “ေႁမြေႁမြခ်င္းေျချမင္တယ္ေလ” “အဲဒါဆို ဘဲရီးလည္းႏွာဗူးေပါ့” “မဟုတ္ပါဘူး က်ေနာ္က အခ်စ္စြမ္းရည္ႏွင့္ ၾကည့္တာပါ” “ဘဲရီးက လိပ္မ်ိဳးပဲသိပ္သိတတ္တယ္” “သီရိကိုယ့္ကိုအေျဖေပးဦေလ” “ခ်က္ခ်င္းဘယ္ေပးမလဲေစာင့္ေပါ့” “ေအးပါကြာေစာင့္ပါ့မယ္” ဒီလိုႏွင့္ကင္တင္းထဲေရာက္ေတာ့ စားစရာမွာလိုက္တယ္။ က်ေနာ္ကေကာ္ဖီ၊ သူကလက္ဘက္ရည္တဲ့။ က်ေနာ္လည္း အႀကိဳက္တူေအာင္ လက္ဖက္ရည္မွာရတယ္။ ပိုက္ဆံရွင္းေတာ့လည္း သူကအရွင္းမခံဘူး၊

သူ႔စားတာသူေသာက္တာ သူ႔ဟာသူရွင္းသြားၿပီး၊ က်ေနာ္ကို ထားကာေက်ာင္းထဲကိုသြားတယ္။ သူ႔မာနကို လုံးဝအထိမခံတဲ့မိန္းကေလးပါဗ်ာ။ သီရိတစ္ေယာက္ရင္ထဲမွာေတြေဝခဲ့ရၿပီ။ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ တေလွႀကီးႏွင့္ ေနလာခဲ့တာ။ ကိုေဇာ္မိုးရဲ့အၾကင္နာခ်စ္ျခင္းက သူအေပၚလႊမ္းမိုးခဲ့ရၿပီ။ ဘယ္သူခံနိုင္မလဲေလ ကိုယ့္ေလာက္ဂ်စ္က်ေနသူတစ္ေယာက္ သိသိႀကီးႏွင့္ ဆိုးတဲ့သူအေပၚ သည္းခံစိတ္ေတြေမြးၿပီး ကိုယ့္ေပးမဲ့ ေမတၱာတရားကို ေစာင့္ေမ်ာ္ေနသူအေပၚမွာ ႏွလုံးသားက ခ်စ္ခြင့္ေပးလိုက္မိၿပီ။ ကိုေဇာ္မိုးအေပၚမွာ ခ်စ္မိေပမယ့္ ကိုယ္ရဲ့လြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြအေပၚ ထိပါးလာမွာလည္း စိုးတယ္။ ေလာကဓံတရားကို အံတုၿပီးရြဲ႕တတ္တဲ့ သီရိရဲ့အျပဳအမူေတြကို ကိုေဇာ္မိုးနားလည္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ ေတြးမိတယ္။ ေနာင္တပတ္ေတြမွာလည္း ေဇာ္မိုးဟာ သီရိႏွင့္အျမဲေတြ႕တယ္။ သီရိဆိုးႏြဲ႕တာ ခံရင္းႏွင့္ပဲ “သီရိ ကိုသီရိေလးကိုခ်စ္တယ္ကြာ.. သီရိသေဘာထားေလးသိပါရေစေတာ့”

“သီရိကန႔္ကြက္စရာမရွိဘူး ကိုကို” “ကိုယ့္ကို ကိုကိုလို႔ေခၚလိုက္တယ္ေပါ့ေႏွာ္ သီရိ’” “အာ မသိဘူး” “ထပ္ေခၚကြာသီရိရာ” “ေခၚခ်င္ပါဘူး” “ေခၚပါသီရိရာ” “ဘဲရီး” “ဟာကြာ..ရြတ္” က်ေနာ္နမ္းပစ္လိုက္တယ္။ စိတ္ထဲမွာ အားမလိုအားမရျဖစ္လာလို႔။ “အာ ကိုကိုေႏွာ္” “ေဟးးးးးေပ်ာ္တယ္ေဟ့..ဟားးးဟားးးးဟားးးး” “ဟာ ကိုကိုဘာေတြျဖစ္ေနလဲ” “ဝမ္းသာလြန္းလို႔ပါကြာ” “ခစ္..ခစ္..ခစ္” “ကိုကိုတို႔ဘုရားသြားရေအာင္” “ဒီမွာကိုကို ဒါမ်ိဳးကရိုးေနၿပီ၊ ပထမဘုရားသြားမယ္၊ ဒုတိယပန္းၿခံသြားမယ္၊ ၿပီးရင္ ဟိုတယ္ကိုေခၚအုံးမွာ မဟုတ္ဘူးမလား” “ဟာသီရိကလည္းကြာ အဲလိုမဟုတ္ပါဘူး” “ဘာမဟုတ္ရမွာလည္းကိုကို၊ အဲဒါေယာက္်ားေလးေတြ လုပ္ေနတဲ့ သီအိုရီပဲေလ” “အင္းသီရိမွတ္ထားေႏွာ္. ကိုကိုက သီရိကို ဘယ္ေတာ့မွဟိုတယ္မေခၚဘူး” “တကယ္လား ကိုကို” “အင္းးး” “သီရိက ဟိုတယ္ပဲသြားခ်င္တာ” “နိုး မေခၚဘူး”

“ကိုကိုပိုက္ဆံမရွိလို႔ မဟုတ္လား” “ဘာ..မဂၤလာေဆာင္ၿပီးရင္ တစ္လေလာက္ဟိုတယ္မွာ ဟန္းနီးမြန္းလုပ္ပစ္မွာ.. သီရိကိုမနားေစရဘူး” “သြားညစ္ပတ္” “ဟားးးးးဟားးမေၾကာက္ပါႏွင့္သီရိရယ္” “ဘာလဲပဲျမစ္မို႔လား” “အမ္..ပဲျမစ္..ဟားးးးဟားးးးး” “ေတာ္ၿပီ…..ဘဲရီး” “သီရိကိုကိုခ်စ္တယ္ေျပာေလ” “ခ်စ္တယ္ခ်စ္တယ္” “ခ်စ္တယ္သီရိရယ္” က်ေနာ္လည္း သီရိကိုဖက္ၿပီး သီရိရဲ့ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးကို နမ္းလိုက္တယ္။ သီရိလည္း က်ေနာ့္အနမ္းေတြကို ျပန္တုန႔္ျပန္ၿပီးနမ္းတယ္ဗ်။ အခ်စ္ကိုေတြ႕ရေတာ့ ရင္ခုန္သံခ်င္းပါနီးစပ္ခဲ့ၿပီေလ။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အျမဲပဲေတြ႕ခ်င္တယ္။ ေတြ႕ရင္လည္း သီရိက ဘာပစၥည္းလက္ေဆာင္ေပးေပး လက္မခံဘူးဗ်။ အစားအေသာက္စားရင္ေတာင္ တစ္ေယာက္တလွည့္ အကုန္ခံခိုင္းတယ္။ က်ေနာ္ဘယ္လိုၿမိဳက်မွာလည္းဗ်ာ။ သူ႔မွာ ကေလးေတြက်ဴရွင္ျပရင္း ပိုက္ဆံရွာတယ္။ ဘဝအတြက္ဆိုၿပီး သင္တန္းေတြတက္တယိ။

က်ေနာ္သူ႔ကို စိတ္မခ်ေတာ့ဘူး၊ သူ႔မွာလည္း ေယာက်ားေလးသူငယ္ခ်င္းေတြက အမ်ားသား။ သိတဲ့အတိုင္းမစားရေညႇာ္ခံ။ အနံ့ရႉေနတဲ့ခ်စ္ရင္ ထူးႏွင့္မဟူရာတို႔ရွိတယ္။ ဖုန္းေတြေျပာတယ္။ သူ႔လြတ္လပ္ခြင့္ဆိုၿပီး ပိတ္ပင္လို႔ကမရဘူး။ က်ေနာ္သီရိကို အပိုင္ခ်ည္ဖို႔ႀကိဳးစားတယ္။ လုံးဝလက္မခံဘူး။ “ကိုကိုသီရိကိုခ်စ္ရင္ အဲလိုမလုပ္နဲ႔တဲ့ဗ်ာ” က်ေနာ္အႀကံအစည္ေတြထုတ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီလိုႏွင့္ ခ်စ္သူသက္တမ္းသုံးလျပည့္တဲ့အခါ က်ေနာ္အလုပ္ေတြလည္း ၿပီးၿပီမို႔လို႔ က်ေနာ္သီရိတို႔ေက်ာင္းကို မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ သင္တန္းတက္ခ်ိန္ မနက္ပိုင္းေတာ့ ေတြ႕ခြင့္ရတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား ခဏေတာ့ စကားေျပာျဖစ္တယ္ေလ။ နီးေနတဲ့အခ်ိန္ သိပ္မသိသာေပမယ့္ က်ေနာ္တစ္လေလာက္ ခရီးထြက္ရတဲ့အခါ အရမ္းလြမ္းလာတယ္။ သီရိလည္း က်ေနာ္လိုပဲလြမ္းေနတယ္ေလ။ ျပန္ေရာက္ရင္ ဖုန္းဆက္ေျပာထားလို႔ က်ေနာ္သီရိဆီကိုဖုန္းဆက္တယ္။ “ခေလးေလးကိုကိုျပန္ေရာက္ၿပီ” “မနက္သီရိဆီလာေလ’”

“လာခ်င္တယ္ကြာ.ကိုကိုအရမ္းလြမ္းေနၿပီ” “သီရိလဲအရမ္းလြမ္းေနတယ္ကိုကို၊ သီရိဆီလာခဲ့ပါကြာ” “ကိုကိုေနမေကာင္းဘူး သီရိရယ္” “ဟင္ဘာျဖစ္လို႔လဲကိုကို၊ သီရိလာခဲ့မယ္ေလ” က်ေနာ္ဝမ္းသာသြားတယ္။ အိမ္မွာ က်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္းေလ။ သီရိလာရင္ က်ေနာ္..ခ်စ္လိုက္မယ္ဆိုၿပီး အႀကံအစည္ေတြ လုပ္လိုက္တယ္။ ပဲျမစ္မဟုတ္ေၾကာင္း သီရိသိသြားေစရမယ္ေလ။ “ကလင္..ကလင္” “သီရိ..လာၿပီပဲ” “အင္းကိုကို” “လြမ္းတယ္သီရိရယ္” က်ေနာ္သီရိကိုဖက္ၿပီးနမ္းလိုက္တယ္။ “အာ….ကိုကိုအိမ္မွာလူမရွိဘူးလား” “ရွိဘူးေလ” “ေဟာ့ေတာ့. ဘာလို႔လိမ္ေခၚတာလဲ ေနမေကာင္းဘူးဆိုၿပီး” “သီရိကလည္းကြာ ကိုအရမ္းလြမ္းေနလို႔” “သီရိလည္းလြမ္းတယ္ကိုကို.ဒါေပမယ့္………” “သီရိရယ္ ကိုကိုသီရိကိုအရမ္းခ်စ္တာေလ” “သီရိသိပါတယ္ကိုကိုရယ္၊သီရိေလ အပ်ိဳစင္ဘဝကို ဒီလိုႀကီး…” က်ေနာ္သီရိႏႈတ္ခမ္းကိုလက္ညႇိုးေလးႏွင့္ ပိတ္လိုက္တယ္။ “သီရိရယ္ခ်စ္သူေတြျဖစ္ၿပီး ခ်စ္သူဘဝမွာ ဒီလိုပဲခ်စ္ၾကတာပဲေလ

ကိုကိုသီရိကို လက္ထပ္ယူမွာပါ.. ကိုကိုသီရိအေပၚမွာ တသက္လုံး သစၥာရွိရွိ ေပါင္းသင္းမွာပါသီရိရယ္” “ဒါဆိုလည္းဂတိပဲေနာ္” “ေအးပါသီရိရာ” “ေနာက္က်မွ သီရိကိုပစ္သြားမယ္ဆိုရင္လည္း သီရိက ဂ႐ုမစိုက္ဘူး” “ကိုကိုပိုင္ဆိုင္ခ်င္လြန္းလို႔ပါ သီရိရယ္” “အင္းပါ ကိုကို” “ခ်စ္တယ္သီရိရယ္” က်ေနာ္လည္း သီရိခါးကိုက်စ္ေနေအာင္ဖက္ရင္း သီရိမ်က္ႏွာအႏွံ့ အနမ္းမိုးေတြရြာခ်လိုက္တယ္။ တအိမ္ထဲ ႏွစ္ေယာက္တည္းသာရွိတယ္ဆိုတဲ့ အသိက က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးကို စိတ္အရမ္းလႉပ္ရွားေစတယ္။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးလည္းျဖစ္ေတာ့ လူမရွိတဲ့ေနရာမွာျဖစ္ေတာ့ သီရိေရာက်ေနာေရာ ကာမစိတ္ကို ထိမ္းခ်ဳပ္လို႔ မရေတာ့ဘူးေလ။ က်ေနာ္သီရီႏႈတ္ခမ္းသားေလးကို နမ္းလိုက္တယ္။ သိရီလည္း ရမက္ခိုးေတြေဝလာၿပီေလ။ မ်က္ေတာင္ေလးစင္ၿပီး က်ေနာ္အၾကင္နာေတြကို ေမ်ာ္လင့္ေနၿပီေလ။ က်ေနာ္သီရိကို အနမ္းေလးေပးရင္း သီရိအက်ီေလးကို အေပၚမခၽြတ္လိုက္တယ္။ သီရိရဲ့စေနႏွစ္ခိုင္ေပါ့ဗ်ာ လွလိုက္တာ။

ေနေရာင္မထိဘဲ ဖြင့္ထြားခ်က္ျဖဴေဖြးေနတာပဲ၊ ရင္သားေတြက ဘရာအေပၚမွာ ထြက္လုဆဲဆဲေပါ့။ က်ေနာ္လည္း ဘရာခ်ိတ္ကိုျဖဳတ္ၿပီးသီရိနို႔ေတြကို ၾကည့္မိတယ္။ စိတ္ေတြထန္ေနေတာ့ နို႔သီးေခါင္းေလးေတြစူၿပီး ခၽြန္ထြက္ေနတယ္၊၊ ပန္းေရာင္သမ္းတဲ့ နို႔သီးေခါင္းႏွင့္ ဝန္းရံထားတဲ့ နိုးဝန္းေလးေတြက ခ်စ္စရာအလြန္ေကာင္းေနလို႔ က်ေနာ္လည္း ေရငတ္ေနသူပမာ တႁပြတ္ႁပြတ္ အငမ္းမရစို႔လိုက္တယ္။ “ႁပြတ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္” “အားးးကိုကို..အားးးးေျဖးေျဖးစို႔ပါကိရယ္” “ကိုအားရပါးရစို႔ပါရေစ သီရိရယ္” “အင္းပါ ကိုကိုရယ္.. သီရိက ကိုကိုျပဳသမၽွ ခံရေတာ့မွာပဲေလ” “အဲလိုသေဘာမထားနဲ႔ေလခ်စ္ရာ၊ ခ်စ္ၾကၿပီဆိုမွေတာ့ စိတ္တူကိုယ္တူခ်စ္ခ်င္တာ” “အင္းပါ ကိုကို ကိုကိုစိတ္တိုင္းက်သာခ်စ္ပါ၊ သရီခံပါ့မယ္” “သီရိကလည္းကြာ သီရိအႀကိဳက္ေလးေျပာေပါ့” “ဟင့္ သီရိမွမလုပ္ဖူးေသးတာ ဘယ္လိုလုပ္သိမွာလဲ” “အင္းေလ သီရိ၊ လုံခ်ည္ပါခၽြတ္လိုက္ေတာ့မယ္”

“ကိုကို႔သေဘာပါကိုကို” သီရိရဲ့ခြင့္ျပဳခ်က္ရၿပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ပဲ လုံခ်ည္ကို ခၽြတ္လိုက္တယ္။ လုံခ်ည္ေလးကၽြတ္ျပန္ေတာ့ ပင္တီေလးေပၚလာျပန္တယ္။ အနက္ေရာင္ ပင္တီေလးကို ခၽြတ္လိုက္တယ္။ သီရိကလည္း ကုတင္ေပၚထိုင္ၿပီး အခၽြတ္ခံတာေလ။ သီရိက ကုတင္ေပၚထိုင္ေနတဲ့တြက္ ပိပိကို ထင္ထင္ရွားရွား မေတြ႕ရေပမယ့္ ဆီးခုံမွာမေမြးေလးေတြ ေပါက္ေနတာေၾကာင့္ က်ေနာ္စိတ္က အရမ္းကိုဖီလ္းျဖစ္တယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရင္ က်ေနာ္သီရိကို အရမ္းလြမ္းတယ္။ သီရိကလည္း က်ေနာ္ကို အရမ္းလြမ္းေနတာေလ။ က်ေနာ့္ရဲ့တဏွာစိတ္က ငယ္ထိပ္အထိေရာက္ေနတယ္ ေျပာရမလားပဲ။ သီရိနို႔ကိုစို႔ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္လုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္က သီရိပိပိေလးကို အရမ္းယက္ေပးခ်င္တာေပါ့။ သီရိကို ကိုကုတင္ေပၚလွဲလိုက္တယ္။ မို႔ေဖာင္းေနတဲ့ ပိပိကအရမ္းကိုလွတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္မေနနိုင္ေတာ့ဘူး။ သီရိဘယ္လိုခံစားေနလဲ က်ေနာ္မသိခ်င္ဘူး။ ရတဲ့အခြင့္အေရးကို က်ေနာ္လက္လြတ္မခံေတာ့ဘူးေလ။

က်ေနာ္ကုတင္ေအာက္ကေနကာ သီရိေပါင္ေလးကို ကားကာအေပၚေျမႇာက္တင္လိုက္တယ္။ အရြတ္ေသးေသးေလး ပိပိအကြဲေၾကာင္းက က်ေနာ့္ကိုယက္လွဲ႕ပါ။ လို႔ဖိတ္ေခၚေနသလိုပါ။ သီရိပိပိအကြဲေၾကာင္းေအာက္ေျခမွာေတာ့ က်ေနာ့္ခ်ိဳစို႔ေပးမႈေၾကာင့္ အရည္ၾကည္ေခ်ာဆီေလးေတြ စိမ့္ေနတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ အခ်စ္ေရ ခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြေပါ့ဗ်ာ။ ခ်စ္သူရဲ့ပိပိက ထြက္တဲ့အရၾကည္ခ်ိဳခ်ိဳေလးကိုယက္လိုက္တယ္။ “ပလပ္..ပလပ္” “အားး အင့္ဟင့္ ကို..ကိုေရ..အားး” သီရိဆီက အခ်စ္အသံေလးထြက္ေပၚလာတယ္။ က်ေနာ္လၽွာကို အျပားလိုက္လုပ္ၿပီး အားရပါးရ ယက္လိုက္တယ္။ “အာ့အင့္ဟင့္ဟင့္ ကိုကိုရယ္ ခ်စ္႐ူးရလိမ့္မယ္” အဲဒီအသံေလးက က်ေနာ့္စိတ္ကို အရမ္းဖီးျဖစ္ေစတယ္။ အရြတ္ေသးေသး တြန႔္တြန္းေလးကိုလည္း လၽွာႏွင့္အျပားလိုက္ ယက္လိုက္တယ္။ “အင္းးဟင္းးးဟင္းးကိုကိုအရမ္းေကာင္းးတယ္ကြာ” သီရီကအိပ္ရာခင္းကိုဆြဲဆုပ္ကိုင္ၿပီး တဟင္းဟင္းနဲ႔ ညည္းေနရွာတယ္။

သူ႔အတြက္လည္း ဒါဟာ ပထမဆုံးအခ်စ္ခံရျခင္းေလ။ ပထဆုံးအထိအေတြ႕ကို အရသာရွိေနေအာင္ က်ေနာ္စြမ္းေဆာသ္ေပးေနတာေလ။ တခ်က္တခ်က္ယက္လိုက္တိုင္း သီရိဗိုက္သားေလးေတြ တင္းတင္းသြားတယ္ဗ်ာ။ လၽွာကိုဖိၿပီးျမဳပ္သထက္ျမဳပ္ေအာင္ ဖိသိပ္လိုက္တယ္။ အပ်ိဳစစ္ေလးျဖစ္လို႔ အကြဲေၾကာင္းက ေပါင္ကားထားေပမယ့္ ေစ့ေနတယ္ေလ။ က်ေနာ္အားစိုက္ရတယ္ေလ။ အကြဲေၾကာင္းတေလ်ာက္ အတင္းယက္ရင္း သီရိအေစ့ကေလးကို ထိေအာင္ယက္လိုက္တယ္။ ပိပိကမို႔ေဖာင္းေနတာမို႔ အေစ့ကအထဲမွာ ေရာက္ေနတာေလ။ အေစ့ကေလးကို လၽွာႏွင့္ကေလာ္ၿပီးနိုးဆြေပးလိုက္တယ္။ ဖိသိပ္လိုက္ ကေလာ္လိုက္မို႔လို႔ သီရိမွာ တဟင္းဟင္းေအာ္ေနရၿပီ။ သီရိပိပိကလည္း အရည္ေတြရြဲရြဲစိုေနတာေလ။ အရည္ေတြ လၽွာႏွင့္သိမ္းယက္ၿပီးၿမိဳခ်လိုက္တယ္။ “အားးကိုကို..သီရိရင္ထဲမွာ ကတုန္ကရင္ႀကီးကြာ” က်ေနာ္သီရိ အေစ့စုပ္လို႔ရေအာင္ ပိပိႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ဘက္ျဖဲလိုက္ၿပီး အေစ့ကို တႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္လိုက္တယ္။

“အာ့ရွီးးရွီးး အာ့ ကိုကို” သီရီတကိုယ္လုံးတုန္တက္လာတယ္ဧလ။ သီရိေအာ္ဟစ္ညည္းညဴရင္း တြန႔္လိမ္ကာၿပီးသြားတယ္။ “အားးကိုကိုထြက္ကုန္ၿပီထြက္ကုန္ၿပီအားးးရွီးးရွီးးး” သီရိဆီကအရည္ေတြလွမ့္ထြက္လာတယ္ဗ်ာ။ သီရီၿပီးသြားေတာ့ က်ေနာ္လီးက အတြင္းခံေဘာင္ဘီထဲမွာ အရမ္း႐ုန္းထြက္ေနၿပီ။ က်ေနာ္ေဘာင္းဘီခၽြတ္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ့္လီးက ခ်က္အထိကပ္ေနၿပီ။ “ဟယ္..အႀကီးႀကီးပါပဲလားကိုကို” “အင္း” “သီရိထင္မထားဘူးကိုကို.ေၾကာက္စရာႀကီး” “မေၾကာက္ကာႏွင့္သီရိရယ္.သူလည္းသီရိကို အရမ္းခ်စ္တာ နာေအာင္မလုပ္ပါဘူး.. သီရိေကာ သူ႔ကိုအၾကင္နာမေပးခ်င္ဘူးလား” “အြန္း…သီရိေၾကာက္တယ္” “လုပ္ပါကြာ သူလည္းသီရိအၾကငိနာကို တမ္းတေနၿပီ” “ၾကင္နာေပးခ်င္တာေပါ့ကိုကိုရယ္ ကိုယ့္ခ်စ္သူရဲ့ဥစၥာပဲေလ” သီရိလည္းေျပာရင္း က်ေနာ့္လီးကို ကိုင္ဆြဲၿပီးစုပ္လိုက္တယ္။ က်ေနာ္လီးဟာ လုံးပတ္တစ္လက္မ သုံးမတ္အခ်င္းရွိကာ အရွည္ေျခာက္လက္မ စြန္းစြန္းကေလးရွိတယ္။

ဆယ္တန္းကတည္းက အေရျပားျဖတ္ ေနာက္လွန္ခ်ဳပ္ထားၿပီး ခ်ဳပ္ရိုးေနရာမွ ဖုထစ္ေတြထေနတယ္။ “ကိုကို ဒါႀကီးဘာႀကီးလဲ ကိုကို” “ေနာက္လွန္ခ်ဳပ္ထားတဲ့အရာပါကြာ” “အမေလးၾကက္သီးထလိုက္တာကြာ” သီရိကေျပာလည္းေျပာစုပ္လည္းစုပ္လိုက္တယ္။ သီရိက သူ႔ပါးစပ္ထဲလီးဝင္ဆန႔္ေအာင္ အားထုတ္စုပ္လိုက္တယ္။ ႏူးညံ့တဲ့သီရိရဲ့ လၽွာအစြမ္းေၾကာင့္ က်ေနာ့္လီးက အစြမ္းကုန္ေတာင္လာတယ္။ အေၾကာႀကီးပ်ိဳင္းပ်ိဳင္ထၿပီး သံေခါင္းတစ္ေခ်ာင္းလို မာထန္လာတယ္။ သီရိခင္မ်ာ က်ေနာ့္လီးဒစ္ႀကီးငုံစုပ္ရတာၾကာေတာ့ ေညာင္းလာတယ္။ အျပင္ကပဲ ေရခဲမုန႔္စားသလို လၽွာႏွင့္လီးဒစ္ကို ယက္ေပးတယ္ေလ။ စူၾကားဖူးနာဝရွိသလိုပဲလုပ္ေပးရွာတယ္။ “သဲ အေပါက္ကေလးလၽွာေလးႏွင့္ထိုးေပး” “အင္းးအင္းးး” လီးကိုယက္ရင္းေခါင္းညိတ္ျပရွာတယ္။ ၿပီးေတာ့ လီးအဝေလးကိုလၽွာႏွင့္ထိုးေပးရင္း “ဒီလိုလားကိုကို” “အင္းေကာင္းလိုက္တာသီရိရယ္” “ကိုကိုကသာေကာင္းေနသီရိမွာေတာ့ အာေတြေညာင္းလွၿပီ”

“အင္းပါသီရီရယ္.. ကိုကိုလိုးပါရေစေတာ့” “ကိုကိုေသဘာပါ ကိုကို” “ကဲ ခုနတုန္းကအတိုင္းေလးေန၊ ကိုကိုကုတင္ေအာက္ကေနၿပီး လုပ္မယ္” သီရိလည္း ကုတင္ေအာက္ေျခဆင္းထိုင္ရင္း ေနာက္သို႔လွခ်လိုက္တယ္။ ပုံစကေတာ့ က်ေနာ့္အႀကိဳက္ ကုတင္ကန႔္လန္ျဖတ္အိပ္တဲ့ပုံပါ။ ဒီလိုးနည္းက အရမ္းအားရစရာေကာင္းတယ္။ သီရိေျခႏွစ္ဘက္မိုးေပၚေထာင္လိုက္ေတာ့ သီရိအဖုတ္ရဲ့ ႏႈတ္ခမ္သးျပဴးၿပီး ထြက္လာတယ္။ က်ေနာ္လည္း လီးကိုလက္တဖက္နဲ႔ကိုင္ၿပီး လီးဒစ္ျမဳပ္႐ုံ အကြဲေၾကာင္းတေလ်ာက္ ေရွ႕တိူးေနာက္ဆုတ္ လုပ္လိုက္ေတာ့။ “အာ့..အင္းးဟင္းးးကိုကို” သီရိရဲ့အသံေလးကတုန္တုန္ရီရီေလး ထြက္လာတယ္။ က်ေနာ္လည္း ပိပိအေပါက္ထဲလီးကို ဖိႏွိပ္ၿပီးသြင္းလိုက္တယ္။ လီးဒစ္ကဝင္သြားတာ သီရီရဲ့ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြပါ လိပ္ဝင္သြားသလို ျမင္ရတယ္ဗ်ာ။ ျ”ပြတ္..ပလြတ္” ဆိုတဲ့အသံႏွင့္အတူ “အားး ကိုကို.အားကၽြတ္ကၽြတ္” သီရိရဲ့အလန႔္တၾကားေအာ္သံႏွင့္အတူ လက္ကတြန္းထုတ္တယ္။

လီးကသုံးလက္မခန႔္ သီရိအဖုတ္ထဲလီးက တင္းၾကပ္စြာဝင္သြားတယ္။ “ဗ်စ္..ဗ်စ္အသံႏွင့္အတူ “အားးလားးလားကိုကိုေျဖးလုပ္ပါ” “အင္း…..းပါသီရိရယ္” က်ေနာ္လည္း သီရိသက္သာေအာင္နို႔ကို ကုန္း၍စို႔လိုက္တယ္။ နို႔ကိုဘယ္ေရာညာေရာ အျပန္အလွန္ဘက္ညီေအာင့္စို႔ရင္း လၽွာဖ်ားေလးႏွင့္ ယက္လိုက္တယ္။ ကုန္းစို႔ရင္းပင္ သီရိပုခုံးေအာက္လက္လ်ိဳၿပီး လက္ကို ပက္လက္ထားကာ ပုခုံးကိုဆြဲကိုသ္လိုက္တယ္။ သီရိကေတာ့ အဖုတ္မွာလီးဝင္ရင္း နို႔စို႔ခံရတဲ့အတြက္ နာေနရာက သက္သာလာတယ္။ က်ေနာ္လည္းလီးကိုအဆုံးထိ မသြင္းပဲ ဒစ္ႀကီးႏွင့္အေစ့ကို ပြတ္ဆြဲေပးၿပီး တေျဖးေျဖး ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္လုပ္လိုက္ရာ “အင့္..ဟင့္..ဟင့္…ရၿပီကိုကို” က်ေနာ္ေနာက္ထပ္ႏွစ္လက္မခန႔္ ထပ္သြင္းလိုက္တယ္။ “ၿဗိ..ၿဗိ..ေဖာက္” “အားးကိုကို…အားးနာလိုက္တာ ကိုကိုရယ္” က်ေနာ္လီးကအေမွးပါထိုးခြဲပစ္လိုက္တာေလ။ ဒစ္ကားႀကီးဆိုေတာ့ အေမွးကြဲၿပီေပါ့ဗ်ာ။ “ခဏေလးပါသီရီရယ္၊ အပ်ိဳစစ္အေမွးပါး ေပါက္သြားလို႔ပါ”

“အင္း..သီရိသိတယ္ကိုကို အဲလိုနာမွာစိုးလို႔ ကိုကိုကို သီရိမေပးခဲ့တာ” အခုေကာ ဘာလို႔ေပးလဲဟင္” “ကိုကိုကို အရမ္းခ်စ္လို႔” က်ေနာ္ထပ္ၿပီးမသြင္းရဲေသးဘူး။ တင္းက်ပ္လာတဲ့ အဖုတ္ညႇစ္အားကို က်ေနာ္ခံစားရၿပီ။ ေနာက္ဝင္လာမယ့္လီးအတြက္ ေၾကာက္လန႔္ၿပီး ညႇစ္ေလသလား ေကာင္းလြန္းလို႔ ညႇစ္ေလသလားေတာ့ သိေတာ့ဘူး။ ခဏေလးရပ္ကာ နို႔ကိုကုန္းစို႔လိုက္တယ္။ ခဏတာေဝဒနာေလးခံစားၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ “ရၿပီကိုကိုသီရိခံနိုင္ၿပီ” သီရိခံနိုင္ၿပီဆိုမွ က်ေနာ္က်န္ရွိတဲ့လီးကို သြင္းလိုက္တယ္။ က်ေနာ္ဆီးခုံႏွင့္ သီရိဆီးခုံကပ္သြားတဲ့အထိ ဖိကပ္လိုက္တယ္။ ေဂၚလီသီးလို ခ်ဳပ္ရိုးကဘုေတြက သီရိအဖုတ္နံရံတေလ်ာက္ ပြတ္ဆြဲလို႔ေနတယ္။ “အာ့..ကိုကိုရယ္…အာ့.၊သားအိမ္မ်ားထိေလသလားကိုကို အထဲကေအာင့္သြားတယ္” “မထိပါဘူးသီရိရယ္.အစမို႔ပါကြာ.. ကိုကိုဆက္လိုးေတာ့မယ္ေနာ္” “အင္းလိုးေလကိုကို” က်ေနာ္လည္း လီးကိုတစ္လကၡခန႔္ခ်န္ၿပီး အသြင္းအထုတ္မွန္မွန္နဲ႔ အသားက်ေလးက်င့္လိုးလိုက္တယ္။

“ဗ်စ္..ဗ်စ္ ဗ်စ္..ဘြတ္..ဖတ္..ဖတ္” “အာ့အင့္..ဟင္းးးဟင္းး” သီရိကေတာ့မ်က္လုံးေလးစုံမွိတ္ၿပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုက္ကာ ညည္းတြားေနတယ္ေလ။ “အာ့..ရွီးးရွီးျမန္ျမန္ေလးလုပ္ေပးပါ ကိုကို” ထိန္းၿပီးလိုးေနတဲ့က်ေနာ္ဝမ္းသာသြားၿပီး ျမန္ျမ္န္ေလးလိုးလိုက္တယ္။ က်ေနာ္ရဲ့ေဆာင္ခ်က္မွာ သီရိအဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြ လိပ္ဝင္သြားမတတ္ ျဖစ္သလို ျပန္ထုတ္ခ်ိန္မွာလည္း အုံလိုက္ႂကြတက္လာသလို လီးဒစ္ႀကီးက ဆြဲယူလာတယ္။ လီးဝင္ခ်က္တဗ်ိ.ဗ်ိ တဇြပ္ဇြပ္ျမည္ေနသလို ဆီးခုံခ်င္းထိသံက တဖန္းဖန္းျမည္ေနၿပီ။ သီရိရဲ့ေအာ္ညည္းသံလည္း ပိုက်ယ္လာတယ္။ “အားးရွီးးရွီးးကိုကိုရယ္..အာား” “သီရိေကာင္းရဲ့လား” “အားအရမ္းေကာင္းတယ္ကိုကို.. အား.. ရွီး… ၾကမ္းၾကမ္းေလးလုပ္ပါကိုကို. သီရိၿပီးခ်င္ေနၿပီ”

က်ေနာ္ခ်စ္သူေလးနာမွာစိုးလို႔ ၾကမ္းၾကမ္းမလုပ္ခဲ့တာ။ ခ်စ္သူသာ ေတာင္းဆိုလို႔ကေတာ့ ကုတင္က်ိဳးပေစဆိုတဲ့ က်ေနာ္သီရိပုခုံးကိုဆြဲကိုင္ၿပီး ၾကမ္းလိုက္တယ္။ သီရိကလည္း က်ေနာ့္ခါးကိုဆြဲၿပီး ေအာက္ကပင့္လာတယ္။ သီရိရဲ့ လက္သည္းခၽြန္ေတြလည္း က်ေနာ့္အသားကို စူးနစ္ဝင္လာတယ္။ အဲလိုျဖစ္ေလ စိတ္ႂကြေလျဖစ္ၿပီး တဘိုင္းဘိုင္း တဒိုင္းဒိုင္းမည္ေအာင္ လိုးလိုက္တယ္။ “ဖန္းးဖန္းးဖန္း..ဗ်ိ.ၿဗိ..ဘြတ္.ဖန္းးးဖန္း” အား..ကိုကိုသီရီၿပီးၿပီအားးး” သီရိကအေၾကာဆြဲသလို တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ခန႔္တြန႔္ကာ ၿငိမ္သြားေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ မၿပီးေသးဘူး လိုးလို႔ေကာင္းဆဲ။ သီရိၿပီးသြားေတာ့ အရည္ေတြထြက္လာတာေၾကာင့္ သီရိအဖုတ္က အျမႇုပ္ေတြပါထလာတယ္။ လိုးရတာလည္း အရမ္းေကာင္းလာတယ္။ ေနာက္ထ္ငါးမိနစ္ခန႔္ ဆက္လိုးေတာ့ က်ေနာ္သုတ္ေတြ သီရိအဖုတ္ထဲ ပန္းထည့္လိုက္ေတာ့တယ္။