မိုးေကာင္းတာကတစ္ေၾကာင္း အလုပ္ပါးေနတာလည္းပါတာမို႔ ေန႔တစ္ပိုင္းနဲ႔ ခြင့္ယူၿပီး အိမ္ျပန္လာတယ္။ တစ္လမ္းလံုး အံု႔မိႈင္းေနတဲ့ မိုးက အိမ္လမ္းထဲ ဝင္မွ သည္းလာတာမို႔ အေျပးတစ္ပိုင္းနဲ႔ပဲ ဝင္ခဲ့လိုက္ရတယ္။ အထဲေရာက္မွ ေရစို အဝတ္ေတြ ပုဆိုးေတြခြၽတ္လို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တစ္ေယာက္တည္း သပတ္တစ္ထည္ပတ္ထားရင္း ေဆးလိပ္ဖြာကာ အျပင္က သည္းေနတဲ့ မိုးကို ေငးၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္။

ေအာ္ ရန္ကုန္မိုးနဲ႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးက နယ္ကေန ဝမ္းေရးအတြက္ အပန္းေလး ေရာက္ေနသူေတြအဖို႔ေတာ့ မ်က္ႏွာသာ အေတာ္မေပးတဲ့အရာဗ်။ သီဟက ႏြားထိုးႀကီးၿမိဳ႕သား။ အသိတစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ ဘုရင့္ေနာင္ ပြဲရံုမွာ အလုပ္ဝင္ေနတာ။ ရတဲ့လစာနဲ႔ ကုန္တဲ့ ကုန္က်စရိတ္ မမ်ွတာမို႔ ေစ်းသက္သာတဲ့ အိမ္ငွါးတန္းလ်ားမွာ ဘဝတူေတြ ၄ေယာက္သား ေပါင္းလို႔ ေနရတဲ့ကိုယ့္အျဖစ္ကို ျပန္ေတြးရင္း ေဆးလိပ္ေငြ႔ေတြ “ဖူး” ကနဲ အေဝးကို မႈတ္ထုတ္လိုက္မိတယ္။

ေလထဲမွာ လြင့္ေျပသြားတဲ့ ျဖဴလႊလႊ အေငြ႔ေတြကို အဓိပၸါယ္မဲ့စြာၾကည့္ေနတုန္း ဒိန္းကနဲ ခ်ဳန္းလိုက္တဲ့ မိုးနဲ႔အတူ မီးကလည္း ပ်က္သြားျပန္ပါေရာ… အိမ္ယာေပၚ ေက်ာခင္းလို႔ စခရင္ကြဲေနတဲ့ ဖုန္းအစုတ္နဲ႔ ေဖ့စ္ဘြတ္ ပြတ္ေနမိေတာ့တယ္။ အျပင္မွာေတာ့ မိုးက အညိႉးနဲ႔ ရြာလို႔ေကာင္းတုန္း… “ဖက္..ဖက္..ဘက္..ဖက္… ဖုတ္.ဖက္.ဘက္..ဘြတ္..ႁပြတ္.ပလြတ္..ေဖာင္း..ေျဖာင္း..” “အြင္း..အင္း…အင္း..အဟင္း…အြင္း..အင္း…” သံုးထပ္သားျပားသာ ကာထားတဲ့ တစ္ဖက္ အခန္းကလင္မယားရဲ႕ လိုးသံဗ်င္းသံ သဲ့သဲ့က မိုးသံနဲ႔အတူ စီးဝင္လာတာ။

အိမ္ငွါး တန္းလ်ားဆိုေပသည့္ က်ဳးတဲသာသာ အခန္းတြဲေတြမို႔ တစ္ဖက္အခန္းေတြဆီက ၾကည္ခ်ိန္ဆို လိုးသံတို႔ ခပ္ညံညံၾကားရတက္သလို မၾကည္ခ်ိန္မ်ားဆို ဝုန္းဒိုင္းအုန္းဂြမ္းနဲ႔ ႐ိုက္သံ ပုတ္သံ ဆဲသံ ဆိုသံတို႔နဲ႔ ရန္ပြဲ သံေတြကိုလည္း ၾကားရတက္စျမဲမို႔ လိုးသံပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဆဲသံပဲျဖစ္ျဖစ္ သီဟတို႔ အတြက္က မဆန္းေတာ့ဘူး.. ခုလည္းပဲ တစ္ဖက္အခန္းက ဆိုင္ကယ္ကယ္ရီသမား ခ်စ္ေမာင္နဲ႔ ဖင္ႀကီးႀကီး သူ႔မိန္းမ မႏြယ္တို႔ မိုးေအးေအးနဲ႔ ႏွပ္ေနၾကတဲ့ အသံတို႔က ကပ္လ်က္အခန္းမွာ ေအးေဆး နားေနတဲ့ သီဟနားထဲ မေခၚပဲ ေရာက္လာေနေတာ့တာ။

ခ်စ္ေမာင္က လက္ေၾကာတင္းတဲ့ေကာင္မဟုတ္၊ ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီလိုက္တယ္သာ ေျပာတာ၊ တကယ့္ တကယ္က ဖာေခါင္းသာသာရဲ႕၊ သူ႔မိန္းမ မႏြယ္ဆိုတာလည္း သူနဲ႔ မရခင္က ဖာခံစားတာ။ ရၿပီးေနာက္ပိုင္းလည္း ပိုက္ဆံမရိွရင္ မရိွသလို ခံေနတုန္းပါပဲ။ ပိုထူးဆန္းတာက ခ်စ္ေမာင္က သူ႔ဆိုင္ကယ္ လာငွါးတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြ ဖာခ်ခ်င္တယ္ေျပာရင္ တစ္ျခားမေခၚသြားပဲ သူ႔မိန္းမဆီ ေခၚလာ ခ်ခိုင္းတက္ျပန္ေသး။ ေအးေပါ့ေလ.. ဝမ္းေရးအတြက္ဆိုေတာ့လည္း မိန္းမေသာ ဘာေသာ ဘယ္ျမင္ႏိုင္ပါေတာ့မလဲ။ သူတို႔ လင္မယား ရန္ျဖစ္ရင္ ေစာက္ရမ္း ရီရတယ္။ ခ်စ္ေမာင္က မႏြယ္ကို ဖာသယ္မလို႔ ဆဲရင္ မႏြယ္က ဖာေခါင္းလို႔ ျပန္ဆဲတက္ေရာ။ ဟီး.. ေနာက္ေတာ့ ဆဲရင္းနဲ႔ပဲ သူတို႔အျဖစ္က ဟုတ္ေနေတာ့ ခ်က္ခ်င္းႀကီးကို ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ထခြီးၾကျပန္တာ။ ေဘးအခန္းက သီဟတို႔ကေတာ့ ျပံဳးၿဖီးၿဖီးေပါ့ဗ်ာ။

“ဖုန္း..ဘုန္း..” “ဟား..ကိုခ်စ္.. မိုးေအးေအးနဲ႔ ပြဲၾကမ္းေနတာလားဗ်.. အားက်သကြ..” သီဟက အခန္းနံရံကို ထုလို႔ လွမ္းေနာက္လိုက္ေတာ့.. “ဟာ..သီဟလား.. ေအးကြ.. ပြဲၾကမ္းေနတာမဟုတ္ဘူးဟ.. မင္းမႏြယ္က ေတာင္းတေနလို႔ ျဖည့္ဆည္းေပးေနတာ ဟား…” လိုးရင္းတန္းလန္းနဲ႔ ခ်စ္ေမာင္ ျပန္ေျဖတာ။ မႏြယ္ကေတာ့ ေပါင္ႀကီးျဖဲလို႔ အိုးအီးနဲ႔ ခံလို႔ပါပဲ။ သီဟက အမွန္ဆို အဲ့လို ကိစၥေတြဆို အရင္က တစ္အား႐ွက္ပဲ။ အခုေတာ့လည္း တံငါနားနီးတံငါးကိုး… လိုးတဲ့သူလည္း မ႐ွက္သလို ေခ်ာင္းတဲသူလည္း မ႐ွက္အားေတာ့.. လုိက္ပ္ လႊင့္သလို လိုးေနၾကတဲ့ ခ်စ္ေမာင္တို႔ လင္ခန္းမယားခန္းကို ပံုမွန္လိုေတာင္ ေခ်ာင္းၾကည့္ျဖစ္တယ္။ မႏြယ္က ေအာက္ကေန သူ႔ေယာက္်ား ခါးကို ေျခခြင္ခ်ိတ္လို႔ ေအာ္ေအာ္ၿပီးခံ၊ ခ်စ္ေမာင္က ေစာင့္ေစာင့္ၿပီးက်ံဳး ဟုတ္ေနေရာပဲ။ ခ်စ္ေမာင္ လီးက တုတ္တုတ္တိုတိုနဲ႔။ မႏြယ္ေစာက္ဖုတ္က မဲမဲျပဲျပဲႀကီး.. ဘယ္ႏွဲ႔လုပ္ မ်ွမလဲေနာ္။ ဒါမယ့္လည္း ခ်စ္ေမာင္က သူလိုးရင္ ေအာ္ညဥ္းေနမွ ႀကိဳက္တာမို႔ မႏြယ္က “အား နာတယ္..အိုး..အား..” နဲ႔ အံ့ႀကိတ္သံႀကီးနဲ႔ ေအာ္ညဥ္းေပးရပါတယ္။

အဲ့လို အခါမ်ိဳးေတြဆို သီဟစိတ္ထဲ “သူ႔ေယာက္်ား ပဲျမစ္ေလာက္ လီးေလးကို ေအာ္ေနလိုက္တာမ်ား ဓားနဲ႔အထိုးခံေနရတဲ့အတိုင္းပဲ၊ ငါ့ ၇ လက္မေက်ာ္ လီးနဲ႔သာ အလိုးခံလိုက္ရရင္ အသက္ေတာင္ ထြက္သြားမလားပဲ” လို႔ ေတြးဖူးတယ္။ တကယ္လည္း ဟုတ္တယ္ ႏြားထိုးႀကီးသား သီဟရဲ႕လီးက အတုတ္အ႐ွည္ စံခ်ိန္မီလီးမ်ိဳး။ သီဟပံုစံက အသားညိဳညိဳ ကိုယ္ထည္ျပားျပားနဲ႔။ အၾကမ္းဗတမ္းသမားပီပီ ေဘာ္ဒီေတာင့္ေတာင့္.. ေျပာေနၾကတဲ့ အညိဳဆင္အေတာင့္ဆိုတဲ့ အစားမ်ိဳး။ ႐ုပ္ကေတာ့ အညာသား႐ုပ္ေပမယ့္ အဆိုးထဲလည္း မပါသလို အေခ်ာထဲလည္းမပါ။ ရြက္ၾကမ္းရည္က်ိဳပဲ။ ဒါေပသိ အဲ့ေကာင္က စန္းေတာ့ အပြင့္သားဗ်။ ရြာမွာဆို ရည္စားကို ႏွစ္ေယာက္ၿပိဳင္ သံုးပြင့္ဆိုင္ အဲ့လိုေတြထားတာ။ ေကာင္မေလးေတြကလည္း သူ႔အေပၚဆို က်သဗ်။ ရြာကာလသားေတြထဲမွာေတာ့ သီဟက ႏွင္းဆီခိုင္ႀကီးေပါ့ဗ်ာ။

ရန္ကုန္တက္ဖို႔လုပ္တုန္းက လမ္းစရိတ္ကိုလည္း သူ႔ေကာင္မေလးေတြက ဝိုင္းေပးလိုက္ၾကတယ္ဆိုပဲ။ အဲ့လို ေစာ္ၾကည္တာ။ အခု ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့မွ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ေျခၿငိမ္ေနရတာ။ ဒါေတာင္ ပြဲရံုက စာေရးမေလးေတြက သီဟအေပၚဆို ၾကည္ေနတက္ျပန္ေသးတာ။ အာ့ေၾကာင့္ေျပာပါတယ္ စန္းအျပည့္နဲ႔ပါလို႔။ “အီး.အား..အြင္း..အ..အား..နာတယ္..နာတယ္…” “ေဖာင္း..ေျဖာင္း..” “အေမ့..အား…” နာတယ္ေျပာေလ ဆက္ကနဲ ဆက္နဲ ေစာင့္ခ်ေလနဲ႔ တံုးလံုးႀကီးေတြ အိပ္ယာထဲမွာ လိုးေနၾကတာကို သီဟလည္း ေခ်ာင္းၾကည့္ရင္း ခါးမွာ ပတ္ထားတဲ့ သပတ္ကို ဆြဲဖယ္လိုက္ပါတယ္။ လေမႊးအံု ထူထူမဲမဲတို႔ ေတာထေနေအာင္ ေပါက္ေရာက္ေနတဲ့ ဆီးခံုေအာက္က အ႐ွည္အတုတ္ စံခ်ိန္မီ ေသြးေၾကာအၿပိဳင္းၿပိဳင္းနဲ႔ လီးႀကီး ေငါက္ကနဲ ေထာင္ထေနလုိက္ပံုမ်ား မာန္ေတြေတာင္ ဖီေနသေယာင္ပဲ။

“ဖြီ.. ထြီ..” လက္ဝါးျပင္ထဲ တံေတြး ေထြးထည့္လို႔ သူ႔လီးကို ပါကင္လိုးသလိုမ်ိဳး ဖီးလ္ရေအာင္ ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ဆုပ္ကိုင္ကာ ဂြင္းထုေနမိပါေတာ့တယ္။ တစ္ဖက္အခန္းက ခ်စ္ေမာင္နဲ႔မႏြယ္တို႔က ေလွႀကီးထိုးနဲ႔ အေသလိုးေနၾကသလို ဒီဖက္အခန္းက သီဟကလည္း လက္ဝါးနဲ႔ လီး အခ်စ္ႀကီးလို႔ ဖက္ဖက္ျမည္ေအာင္ ဂြင္းတိုက္ေနပါေတာ့တယ္။ အျပင္မွာေတာ့ မိုးကေကာင္းဆဲ…. ဥပုသ္ေန႔မို႔ အခန္းမွာ တစ္ျခား အခန္းေဖာ္ေတြလည္း ဆံုေနလို႔ ဂရမ္းေတာင့္ ေထာင္လို႔ ဝိုင္းေကာင္းေနတာ။ ေလးေယာက္လံုးက မိန္းမနဲ႔ ေဝးေနၾကတဲ့ေကာင္ေတြခ်ည္ဆိုေတာ့ ဝိုင္းထဲ ေျပာတဲ့စကားက ေစာ္အေၾကာင္းပဲ။ သူတို႔ ေစာ္ထားတုန္းက ဘယ္ေစာ္ကို ဘယ္လိုၿဖိဳတာတို႔ ေ႐ွ႕ေပါက္တင္မကဘူး ေနာက္ေပါက္ပါဖြင့္တာတို႔ ဆံုေနေရာပဲ။ “ေအးဟ.. ေနာက္ေပါက္ဖြင့္တယ္ဆိုလို႔ သတိရတယ္၊ ငါ ဟိုတစ္ေန႔က လမ္းထိပ္က ဆံပင္ညႇပ္ဆိုင္မွာ ေအာက္ေမြွးသြားရိတ္ေတာ့ အဲ့ဆိုင္က မာမီႀကီးက သီဟအေၾကာင္းေတြ ေမးေနတယ္..”

“ဟ.. ေဟ.. ေစာက္ဆန္းႀကီးပါလား၊ ဘယ္လိုေျပာၿပီး ရိတ္ခိုင္းရလဲ” မ်ိဳးႀကီးစကားကို စိုးႏိုင္က ၾကားျဖတ္ေမးလိုက္တာ “ေတာ႐ွင္းခ်င္လို႔ လို႔သာေျပာလိုက္ အေနာက္ခန္းထဲ ေခၚျပီး ရိတ္ေပးတယ္၊ ၿပီးရင္ ဂြင္းပါထုေပးတယ္..” “ေနပါဦးဟ၊ အဲ့အေျခာက္မႀကီးက ငါ့ ဘာကိစၥနဲ႔ ေမးရတာလဲ.. သူ႔ဆိုင္လဲ တစ္ခါမွ မသြားဖူးပါဘူးကြာ. ဟုတ္ေရာ ဟုတ္လို႔လား” “ဟုတ္တယ္.. ညာလက္မွာ တက္တူးနဲ႔တစ္ေယာက္တဲ့.. တို႔ေလးေယာက္ထဲ လက္မွာ တက္တူးနဲ႔က မင္းဘဲရိွတာပဲ..” “မင္း ဘာေတြ ေမးေနတာလဲ.?” “အစံုပဲ.. ဘယ္ကလဲတို႔.. ေစာ္ရိွလားတို႔.. ငါလည္း ေဆးထိုးေပးလိုက္တယ္၊ အဲ့ေကာင္က ေစာ္မထားဘူး ေဂ်ာ္ပဲထားတာလို႔ ဟား…” “ဟားး..ဟား..ဟီး… ” “အသာလုပ္ပါကြာ ေတာ္ေနၾကာ သူ႔ဆိုင္ေ႐ွ႕ျဖတ္ရင္ ငါ့လိုက္ဆြဲ ေနမွျဖင့္ ဟုတ္ပဲ့ျဖစ္ေနပါ့မယ္ကြာ..” “ဆြဲေတာ့လည္း ခံလိုက္ေပါ့ကြ၊ မခါးပါဘူးကြာ၊ အဲ့ေဂ်ာ္ႀကီးက အိုးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ႐ွယ္ႀကီးပါဟ..” “ဟား..ဒီေကာင္ ဇာတိေတြျပေနၿပီ..ဟိုေန႔ကေရာ ဆြဲလိုက္ေသးလား.ဟားး…” “မဆြဲလိုက္ရဘူး အခ်ိန္မရလို႔ ဟီး” ရယ္ပြဲဖြဲ႔လို႔ ေသာက္ကာ စားကာနဲ႔ အပန္းေျဖေနၾကတာ။ ဟုတ္တယ္ေလ.. တစ္ပတ္လံုး ပင္ပန္းထားခဲ့သမ်ွ ဒီတစ္ရက္ေလးပဲ ေျဖရတာမို႔လား..။

ညဦးပိုင္းမွ နည္းနည္း ပူလာတာနဲ႔ စြတ္က်ယ္အက်ႌ၊ ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ လမ္းေလ်ွာက္ေနတဲ့ သီဟ။ ေန႔ခင္း အရက္ဝိုင္းမွာတုန္းက မ်ိဳးႀကီးရဲ႕ စကားမ်ားက နားထဲက မထြက္.. (“ေဂ်ာ္ႀကီးက ခင္ဗ်ားကို ဂြၽတ္ေနတဲ့ပံုဗ်..”) မ်ိဳးႀကီး အိပ္ေနၿပီလားမသိဘူး၊ သီဟလည္း ေတြးရင္း အခန္းထဲ ဝင္လိုက္ေတာ့ မ်ိဳးႀကီးက ဖုန္းသံုးလို႔ ေကာင္းတုန္း “ေဟ်ာင့္ မ်ိဳးႀကီး.. မအိုက္ဘူးလားကြာ..လာ ထဦး…” သီဟ လမ္းေခၚလိုက္ေတာ့ အေပၚအက်ႌဗလာကိုမွ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီေပၚေအာင္ ပုဆိုးကို စလြယ္သိုင္းလို႔ ထ ထြက္လာတဲ့ မ်ိဳးႀကီး။ အျပင္ လမ္းမေရာက္မွ သီဟက “ေဟ်ာင္.. ေန႔လည္က မင္းေျပာတာ တကယ္လား. ဟို ေဂ်ာ္ႀကီး ကိစၥ..” “တကယ္ေျပာတာ.. ငါ့ကို မင္းအေၾကာင္းေတြ ေမးေနတာ.. တကယ္ဟ၊ ဘာလဲ လေမႊးရိတ္ခိုင္းမလို႔လား” “မဟုတ္ဘူး၊ ဖင္သြားခ်မလို႔..” မ်က္စပစ္ျပၿပီး သြားရေအာင္ဆိုတဲ့ ပံုနဲ႔ အေဖာ္ဆက္လိုက္တယ္။ ခုေနခါက ဖာခ်ရင္ေတာင္ ၈ေထာင္ ၁ေသာင္း ေပးေနရမွာ။ ဖရီးလိုးရ နည္းလားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ မ်ိဳးႀကီးနဲ႔ သီဟတို႔ ႏွစ္ေယာက္ လမ္းထိပ္က ဗ်ဴးတီစလြန္းကို ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ ည၁၀နာရီ ဝန္းက်င္မို႔ အိပ္ေနပံုရတယ္။

မ်ိဳးႀကီးလည္း သြပ္ျပားသားတံခါးကို ခပ္ဖြဖြ ပုတ္လို႔ “မာမီ.. မာမီ…” “ေဟ..ဘယ္လဲဟဲ့.. ဒီအခ်ိန္ႀကီး..” “မ်ိဳးႀကီးပါ.. သီဟသူငယ္ခ်င္းေလ.. သီဟလည္း ပါတယ္..” “ဟယ္..ခဏ..ခဏေနာ္.. လာၿပီ..လာၿပီ…” “ေဂ်ာက္..ေခ်ာက္..” ဆိုတဲ့ တံခါးဖြင့္သံနဲ႔အတူ မာမီမ်ိဳးဆိုတဲ့ အ၆မႀကီး ထြက္လာတယ္ “ဒီအခ်ိန္ႀကီးကို ဘာလာလုပ္တာလဲ ေကာင္ေလးေတြရဲ႕.. လာ အထဲ.. သီဟလား..လာေလ..ေမာင္ေလး..” သီဟနဲ႔ မ်ိဳးႀကီး အထဲ ဝင္သြားၾကတယ္။ “မာမီက ဒီေကာင့္ အေၾကာင္းေတြ ေမးေနတယ္ ဆိုတာ မယံုလို႔တဲ့၊ အဲ့ဒါေခၚလာေပးတာ” “အယ္..ဟုတ္တယ္.. ဒီဆိုင္ေ႐ွ႕မွာ ျဖတ္သြား ျဖတ္လာ ေတြ႔ေနၾကမို႔ေလ.. အာ့နဲ႔ စပ္စုၾကည့္တာပါ..” “အာ့ဆို မာမီတို႔ စကားေျပာႏွင့္ၾကဦး က်ေနာ္ အျပင္ ခဏသြားလိုက္ဦးမယ္..” မ်ိဳးႀကီးက သီဟနဲ႔ မာမီႀကီးကို ေလာ္ထားခဲ့ၿပီး အျပင္ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ “သီဟ..ဇာတ္ကားေတြ ဘာေတြ ၾကည့္မလား.. လာ မ်ိဳး အခန္းထဲ..” သီဟလည္း အိပ္ခန္းထဲ လိုက္သြားတယ္။ ဇာျခင္ေထာင္ ေထာင္ထားတဲ့အထဲ ဝင္လိုက္ၿပီး အိပ္ယာေပၚ ေျခပစ္လက္ပစ္ ပက္လက္လွန္လွဲေနလိုက္တယ္။ မီးေတြ အကုန္ပိတ္လိုက္ၿပီး ပ႐ိုတယ္ဘယ္ ႐ုပ္႐ွင္စက္ အေသးစားနဲ႔ လိုး ကားေတြ ျပပါေတာ့တယ္။ လိုးကားက ေဘာ္ဒီ ေတာင့္ေတာင့္ ဘဲႀကီးက စအို နီတာရဲႀကီး ထြက္လာေအာင္အထိ လိုးခြဲေနတဲ့ကား.. အားရစရာႀကီး။ သီဟလည္း ၾကည့္ရင္းနဲ႔ လီးစေတာင္လာေတာ့တာ။ မာမီႀကီးက သီဟ ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ အတြင္းခံကို ဆြဲခြၽတ္ၿပီး ေတာင္ေနတဲ့ လီးႀကီးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ စံုကိုင္လို႔ ထုမႈတ္ မႈတ္ေပးေနပါေတာ့တယ္။

ျသကားၾကည့္ၿပီး ဖီးလ္တက္တာက တစ္မ်ိဳး သူ႔လီးကို အစြမ္းကုန္စုပ္ေပးေနလို႔ ဖီးလ္တက္ေနရတာက တစ္မ်ိဳးနဲ႔ သီဟတစ္ေယာက္ နတ္ျပည္ေရာက္လို႔ေနပါတယ္။ လီးကို စုပ္တာေလ.. ပ႐ိုက်ခ်က္ပဲ.. ကြမ္းသီးေခါင္း ဒစ္ထိပ္ေလးကို ကြက္ၿပီး ငံုတယ္ စုပ္တယ္။ လိင္တံအရည္ျပားကို ဆြဲခ်လိုက္လို႔ ေပၚလာတဲ့ ဒစ္ထိပ္နဲ႔ ၾကားက အပိုင္းကို လ်ွာနဲ႔ အေသအခ်ာ ယက္သပ္ေပးတယ္။ အဖ်ားကစလို႔ အဆံုးအထိ ပါးစပ္ထဲ တစ္ဆံုးဝင္ေအာင္ ထည့္လို႔ ေ႐ွ႕တိုးေနာက္ငင္လုပ္ကာ ပါးစပ္နဲ႔လိုးေပးတယ္.. သီဟကိုယ္တိုင္ကလည္း ဖင္ကိုေျမႇာက္ကာ ပင့္ကာနဲ႔ ထိုးေကာ္ လိုးေပးေနမိေတာ့တယ္။ ေျမႇာက္ထိုးပင့္ေကာ္ ဆိုတာ ဒါမွ အစစ္… “အု..အူး.အြင္း.အင္း…အြတ္..အင့္..” “ႁပြတ္..ႁပြတ္..ပလြတ္..ျပတ္..ႁပြတ္..” သီဟရဲ႕ ေကာ့ထိုးလိုးခ်က္ေတြကို ပါးစပ္ေပါက္နဲ႔ အားရေအာင္ အလိုးခံေနတဲ့ မာမီႀကီးရဲ႕ ဆံပင္ကို ကိုင္ဆုပ္လို႔ ေစာင့္ေစာင့္လိုးထည့္ေနမိေတာ့တာ။ “အေပၚ.. အေပၚကေန တက္ေစာင့္ေပး..” သီဟေျပာလိုက္ရင္ပဲ သူအဝတ္အစားေတြ ခြၽတ္လို႔ တုံးလံုးႀကီးနဲ႔ သီဟအေပၚတက္ခြကာ ေပါင္းၾကားမွ ေထာင္ထေနတဲ့ ၇လက္မေက်ာ္အ႐ွည္ သီဟလီးႀကီးနဲ႔ သူ႔ဖင္ဝကိုေတ့ကာ ဖိလို႔ စသြင္းပါတယ္။

သီဟကလည္း သူ႔စြတ္က်ယ္သူ မခြၽတ္လိုက္ၿပီး ေခါင္းေအာက္မွာ လက္ႏွစ္ဖက္ ယွက္လ်က္ ထည့္လိုက္ကာ ဂ်ိဳင္းေျမႇာက္ထားတဲ့ ပံုစံနဲ႔ အၿငိမ္တစ္လိုင္း ပက္လက္လွန္ ဇိမ္ခံေနပါေတာ့တယ္။ “အိုး…ကြၽတ္.ကြၽတ္…ကြၽတ္…အို႔..ဘုရား.” “ေျဖာင္း..” စုတ္တစ္သတ္ညဥ္းရင္း ဖင္ထဲကို လီးႀကီး ခပ္ျဖည္းျဖည္းသြင္းေနတဲ့အခ်ိန္ ဒစ္ဝင္သြားတာနဲ႔ ေအာက္ကေန ပင့္႐ိုက္ လိုးထည့္လိုက္တဲ့ သီဟရဲ႕ လိုးခ်က္အ႐ွိန္ေၾကာင့္ မာမီႀကီးခမ်ား ဘုရားေတာင္ တသြားရ႐ွာပါတယ္။ မတႏိုင္႐ိုးလား.. ခံခ်င္လြန္းမက ခံခ်င္လို႔သာ ေနာက္ၿပီး သူခိုက္ေနတဲ့ သူငယ္ျဖစ္လို႔သာ ခံရတာ လီးႀကီးက အယ္ထေနေအာင္ ႀကီးတာမို႔ ဖင္ေခါင္းထဲ ပူထူ အီစိမ့္ေနမွာေတာ့ မလြဲ။

“အိုး..အား..ျဖည္းျဖည္း..ျဖည္းျဖည္းလိုးပါသားရယ္…မာမီ့ဖင္ျပဲတာ ကိစၥမရိွဘူး.. သားေလး လီးက်ိဳးသြားမွာဆိုးလို႔.. အိုး..လိုး..လိုးး.. အား..အိုး…” စြင့္ကားေနတဲ့ အ၆မဖင္ႀကီးကို ဖ်စ္ညႇစ္ဆုပ္ကိုင္လို႔ တစ္ေဖာင္းေဖာင္းနဲ႔ လိုးထည့္ေနတာ ခံတဲ့သူေတာ့မသိ. လိုးတဲ့သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ ၿမိန္ေနေရာပဲ “လိုး..လိုး..သား..လိုး…အိုး..စိတ္ႀကိဳက္လိုး..အိုး..အား…” စိတ္ႀကိဳက္လိုးလို႔ ေျပာရင္ သီဟအရိွန္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေစာင့္ႏိုင္ေအာင္ အေပၚကို ခပ္ႂကြႂကြေလး ထေပးထားတာမို႔ သီစတစ္ေယာက္ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လိုးလို႔ ေကာင္းေနေတာ့တာ။ အတန္ၾကာလိုးၿပီးေနာက္ ေအာက္ကေန ပက္လက္အေနအထားမွ ကုန္း႐ုန္းထလိုက္ကာ „ေလးဖက္ကုန္းေပးဦး.မာမီ” အ၆မႀကီးလည္း သီဟစိတ္တိုင္က် ဖင္ႀကီး အေနာက္ပစ္ကာ ေလးဖက္ ကုန္းေပးထားလိုက္တယ္။

ေစာ္မလိုးရတာေတြ အတိုးခ်လို႔ မာမီႀကီး ဖင္ကို စုတ္ျပတ္သတ္သြားေအာင္ ေစာင့္လိုးေနမိေတာ့တာ။ “အိုး..အား..ထိတယ္..သား..ထိတယ္.အိုး..ေကာင္းလိုက္တာ..ေကာင္းလိုက္တာ…” “ေဖာင္း..ေျဖာင္း..ေျဖာင္း..ေျဖာင္း….” “အင္း..အင္း..အား..အား…” သီဟကိုယ္တိုင္လည္း ေဟာဟဲေတြလိုက္လို႔ ေခြၽးေတြပ်ံကာ အစြမ္းကုန္ ဗ်င္းေနေတာ့တာ။ တစ္ခ်က္ကေလးမွ မနားစတမ္း စက္႐ုပ္တစ္႐ုပ္လို လိုးေနရင္က လီးတစ္ေခ်ာင္းလံုး တစ္ဆက္ဆက္နဲ႔ တုန္တက္လာကာ ဒစ္ထိပ္ဖ်ားတို႔ က်ဥ္လာတယ္။ လဥတြဲႀကီး ႏွစ္လံုးထဲမွာ သိုေလွာင္ထားတဲ့ လရည္မ်ားက အရိွန္အဟုန္နဲ႔ တာထြက္လာၾကပါေတာ့တယ္။ “အား..ထြက္ၿပီ..ထြက္ၿပီ..” “ပလြတ္…” လရည္ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္ကိုက္ပဲ မာမီႀကီးက သူ႔ဖင္ထဲက လီးႀကီးကို ပလြတ္ကနဲျမည္ေအာင္ စြဲခြၽတ္လိုက္ၿပီး သူ႔ပါးစပ္နဲ႔ ေျပာင္းကာ ငံုခဲထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။ လီးေခ်ာင္းႀကီးက ဆက္ကနဲဆက္ကနဲ တုန္ခါရင္း လရည္ေတြ ပါးစပ္ထဲ အလ်ွံအပယ္ ဝင္သြားပါေတာ့တယ္။

မာမီႀကီးက သီဟရဲ႕ လရည္မ်ားကို တစ္စက္မက်န္ ပါးႏွစ္ဖက္ ခ်ိဳင့္ခြက္ဝင္သည္အထိ စုပ္ယူ ျမဳခ်လိုက္ေတာ့တာ။ “ဖုန္း..ဘုန္း..” “သီဟေရ..သီဟ..” အခ်ိန္ကိုက္ထားသလိုပဲ မ်ိဳးႀကီး ေရာက္လာတာမို႔. သီဟလည္း စြတ္က်ယ္ေတြ ေဘာင္းဘီေတြ ေကာက္ဝတ္ၿပီး ျပန္ဖို႔ ျပင္လိုက္တယ္။ တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ္ မ်ိဳးႀကီးက ေစာေစာကအတိုင္းပဲ အေပၚအဝတ္ဗလာ၊ ပုဆိုးကို ကြင္းလံုး စလြယ္သိုင္းထားတာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီႀကီးကို ေပၚလို႔.. ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ဖြားေနၿပီး “မင္း ကိစၥၿပီး ၿပီလား..” “ေအးၿပီးၿပီ..” “မင္းၿပီးရင္ ခဏေစာင့္၊ ငါ ဝင္ လံုးလိုက္ဦးမယ္..” မ်ိဳးႀကီးက ေျပာရင္ အထဲ ဝင္သြားကာ တံခါးခ်က္ထိုးလိုက္တယ္။ သီဟလည္း အေ႐ွ႕က ခံုမွာပဲ ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ မၾကာပါဘူး.. အထဲက ခပ္အုပ္အုပ္ ညဥ္းသံ ေအာ္သံတစ္ခ်ိဳးရယ္ ဆီးခံုနဲ႔ ဖင္သားႀကီးေတြ႐ိုက္ခက္သံတစ္ဖက္ဖက္ေတြ ခပ္သဲ့သဲ့ ၾကားလာရပါတယ္။ မ်ိဳးႀကီး တစ္ေယာက္ ပြဲၾကမ္းေနတဲ့ပံု။ ေနာက္ညမ်ားမွာေတာ့ မ်ိဳးႀကီးနဲ႔ သီဟတို႔အျပင္ က်န္ေဘာ္ဒါ ႏွစ္ေယာက္ပါ လိုက္လာလို႔ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ လိုးျဖဲၾကေတာ့တာ။ ခံႏိုင္စိန္ အ၆မႀကီးကလည္း ဖရီးကုန္း သီဟတို႔ တစ္ေတြကလည္း ဖရီးၾကံဳး… လိုးမဝ ခံမဝ ဖရီးကုန္းည ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖတ္သန္းၾကပါေတာ့တယ္။(ၿပီးပါၿပီ)