အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ေတြးလိုက္တာ ေနာက္ကေန ပုခုံး ကို လာပုတ္မွ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူရ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သည္။ ”လာေလကြာ… မင္းမလည္း အလြမ္းသယ္ေနတာနဲ႔ မၿပီးေတာ့ဘူး ငါတို႔က မင္းကိုေစာင့္ေနတာ ဒီမွာ မိန္းကေလးေတြနဲ႔ ဘာမွလုပ္တတ္တာမဟုတ္ဘူး” ”ေအးပါကြာ လာပါၿပီ” သူရ စိတ္ကိုတစ္ခ်က္တင္းၿပီး အလုပ္ေတြကို ဆက္ၿပီးလုပ္လိုက္သည္။ ကားငွားတာ၊ ကားသမားနဲ႔ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္တာ၊ ခရီးစဥ္ေ႐ြးတာေတြအားလုံး သူရ တစ္ေယာက္ထဲ ဦးေဆာင္ၿပီးလုပ္ထားတာျဖစ္လို႔ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သူရမပါလို႔မၿပီးျဖစ္ေနသည္။ ထိုင္ခုံေနရာေတြအားလုံးခ်ထားေပးၿပီးေတာ့ က်န္တဲ့ ယူစရာရွိတာေတြ အားလုံးမေမ့က်န္ခဲ့ေအာင္ အကုန္လုံးလိုက္စစ္ရသည္။ သူရ တို႔သြားရတဲ့ ၿမိဳ႕က မြန္ျပည္နယ္ရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ အနီးၿမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ၿမိဳ႕။ ပိုၿပီးတိတိက်က် ေျပာရရင္ေတာ့ ေမာ္လၿမိဳင္နဲ႔ မိုင္ေျခာက္ဆယ္ေလာက္ေဝးတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ သူရတို႔ အဲဒီၿမိဳ႕ကိုေရာက္ေတာ့ ေဆး႐ုံအုပ္က အစည္းအေဝးရွိလို႔ ေနျပည္ေတာ္သြားတာ ငါးရက္ေလာက္ၾကာမည္ေျပာသည္။ သူရတို႔လည္း လုပ္စရာအလုပ္ေတြ မပုံေသးခင္ ခဏနားၿပီး အနားတစ္ဝိုက္ ေလ်ာက္လည္ဖို႔ျပင္သည္။ ေမာ္လၿမိဳင္ကို တစ္ရက္သြားလည္ၾကမည္။ ၿပီးေတာ့ က်ိဳက္ထီး႐ိုးဘုရားဖူးမည္။ အျပန္မွာ ဗ်ိဳင္းႏွစ္ေကာင္ကို ဝင္၊ ဘုရားဖူးၿပီး ေနာက္ဆုံး စက္စဲကမ္းေျခမွာ စခန္းခ်ၾကမည္ လို႔ အစီအစဥ္ေတြဆြဲထားသည္။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ခရီးပန္းတာရယ္၊ အဖြဲ႕သားအားလုံးစည္းစည္းလုံးလုံးရွိေအာင္ရယ္ေၾကာင့္၊ သုံးရက္ေလာက္ ေဆး႐ုံကေပးတဲ့ အေဆာင္မွာပဲနားေနၾကသည္။ အလာတုန္းက လမ္းမွာ ခရီးတစ္ေထာက္နားရင္း ထမင္းစားေတာ့ သူရတို႔ အဖြဲ႕ထဲက အေခ်ာဆုံး ရွမ္းမေလးက သူရကို မၾကာမၾကာ ခိုးခိုးၾကည့္တာ ေတြ႕သည္။ သူရ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း ဘာသိဘာသာေနခဲ့သည္။

ဟိုကိုေရာက္မွ အဖြဲ႕သားအားလုံးထမင္းတူတူစား၊ အတူတူသြား၊ နီးနီးကပ္ကပ္ေနေတာ့မွ နန္းကလ်ာခမ္း အရမ္းေခ်ာေၾကာင္း သူရ သိရေတာ့သည္။ အသားေလးေတြက ျဖဴေဖြးဆြတ္ေနၿပီး ပါးအို႔ေလးေတြက နီရဲေနသည္။ ႏွာေခါင္းခြၽန္ခြၽန္ေလးႏွင့္ ႏွင္းဆီေရာင္ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးတို႔က ျမင္သူတိုင္းကို ရင္ခုန္သံေတြ ျမန္လာေစႏိုင္သည္။ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ကလည္း ေျပာဖြယ္ရာမရွိ။ ရွမ္းတ႐ုတ္မေလးပီပီ ရင္သားအစုံက ဘေလာက္ အသားေပ်ာ့ေပ်ာ့ေအာက္မွာ တင္းမို႔ေနသည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီက်ပ္က်ပ္ေအာက္က တင္သားထြားထြားကလည္း ျမင္ရသူ ေယာက္်ားေလးတိုင္း ႏွစ္ခါျပန္ၿပီး လွည့္ၾကည့္ေလာက္သည္။ ဒီေလာက္ ႐ုပ္ကလည္းေခ်ာ၊ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္လည္း ေတာင့္တင္းတဲ့ ရွမ္းတ႐ုတ္မေခ်ာေခ်ာေလးကို သူရဘာလို႔ရင္မခုန္ခဲ့မိမွန္း သူရကိုယ္တိုင္လည္း ျပန္ၿပီးအေျဖရွာလို႔မရခဲ့ေပ။ တစ္ခုရွိတာ နန္းကလ်ာခမ္းက ေယာက္်ားေလးေတြကို ဖုန္းနဲ႔ အီတတ္တယ္ဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြ မၾကာခဏေျပာတာကိုၾကားဖူးတာေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာ အာ႐ုံမလာတာပဲျဖစ္မည္။ ဒီကိုေရာက္ေတာ့လည္း သူရ မမေ႐ႊစင္ရဲ႕ ဖုန္းထဲက အသံခ်ိဳခ်ိဳေအာက္မွာပဲ မဂၤလာရွိတဲ့ ေန႔ရက္သစ္ေတြကို ျဖတ္သန္းျဖစ္သည္။ ေန႔လည္ ထမင္းစားနားခ်ိန္မွာလည္း တစ္ခါဖုန္းဆက္သည္။ ညဘက္ဆိုရင္ ေဆး႐ုံေရွ႕က ခုံတန္းေလးမွာပဲ လမင္းႀကီးရဲ႕ အလွအပေတြကို ခံစားရင္း မမေ႐ႊစင္နဲ႔ ဖုန္းေျပာျဖစ္သည္။ ဒုတိယေန႔မွာ မမေ႐ႊစင္နဲ႔ ဖုန္းေျပာၿပီးလို႔ ခုံတန္းေလးမွာ သူရတစ္ေယာက္ထဲထိုင္ေနမိသည္။ ”ဟိတ္… တစ္ေယာက္ထဲ ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ” စကားေျပာသံနဲ႔ အတူ ညဝတ္အက်ီေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေဘးမွာလာထိုင္သည္။

သူရ ေဘးကို ေစာင္းငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လေရာင္ေအာက္မွာ လွခ်င္တိုင္းလွေနတဲ့ နန္းကလ်ာခမ္း။ ”နန္းကလ်ာခမ္း၊ နင္မအိပ္ေသးပဲ ဒီမွာ ဘာလာလုပ္တာလဲ ညဥ့္နက္ေနၿပီ သြားအိပ္ေတာ့” ”နင္ကလဲ…၊ ငါအိပ္မေပ်ာ္ေသးလို႔ပါဟ၊ ငါ့ကို နန္းကလ်ာခမ္း ၊ နန္းကလ်ာခမ္းနဲ႔မေခၚပါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြေခၚသလို ကလ်ာလို႔ ပဲ ေခၚစမ္းပါဟာ” ”မေခၚခ်င္ပါဘူးဟာ ကလ်ာဆိုတာ ငါၾကားဖူးတဲ့ ေသြးေဆးနာမည္ႀကီး၊ ခြိ…” ”အမ္… နင္ေျပာမွ ငါ့နာမည္အလန္းေလးလည္း ေသြးေဆးျဖစ္ေတာ့မယ္ ဒါဆိုလည္း ငါ့အိမ္က ေခၚသလို ခမ္းေလး လို႔ပဲေခၚေလ ဟုတ္ၿပီလား” ”ခမ္းေလး၊ ခမ္းေလး ေအး… မဆိုးဘူး ငါနင့္ကို ခမ္းေလးလို႔ပဲေခၚမယ္” ”ေအး…. ၿပီးတာပဲ သူရ နင္ငါ့ကို ေသြးေဆးနာမည္ႀကီးလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြေရွ႕မွာ မေခၚရဘူးေနာ္’‘ ”မေခၚပါဘူးဟာ… နင္ကလည္း ….” သူရ တစ္ေယာက္ ရွမ္းတ႐ုတ္မေခ်ာေခ်ာေလး နဲ႔ ညတစ္နာရီထိုးေလာက္ထိ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ သူရ မိဘေတြအေၾကာင္း၊ ခမ္းေလးရဲ႕မိဘေတြအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ႀကိဳက္တတ္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြနဲ႔ ၾကည့္ဖူးတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ေတြ အေၾကာင္းေျပာၾကသည္။ ေသေသခ်ာခ်ာ စကားေျပာၾကည့္မွ နန္းကလ်ာခမ္းသည္ ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာေသာ္လည္း မာနမႀကီးပဲ ခင္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း သူရသိခဲ့ရသည္။ အဲဒီည က နန္းကလ်ာခမ္းကို သူတို႔အိပ္တဲ့ အေဆာင္တံခါးဝအထိ လိုက္ပို႔ေပးရသည္။ မိန္းကေလးေတြေနတဲ့ အေဆာင္က ေယာက္်ားေလးအေဆာင္နဲ႔ ေဝးၿပီး ေဆး႐ုံေနာက္နားထိ ေတာ္ေတာ္ေလးေဝးသည္။ သူရတို႔ေနတဲ့ေဆး႐ုံက ဘာမွလိုေလေသးမရွိပဲ အစစအရာရာျပည့္စုံသည္။ တစ္ခုပဲရွိသည္။ မိန္းကေလးေတြေနတဲ့အေဆာင္မွာ ေရခ်ိဳးခန္းအိမ္သာမပါပဲ အိမ္သာသြားခ်င္ရင္ ေဆး႐ုံေနာက္မွာရွိတဲ့ အိမ္သာကိုသြားရတာျဖစ္သည္။

အိမ္သာက မိန္းကေလးအေဆာင္နဲ႔ ေပငါးဆယ္ေလာက္ေဝးၿပီး ညဘက္ဆိုရင္ မီးမရွိတာေၾကာင့္ မိန္းကေလးေတြညေရးညတာ သြားခ်င္ရင္ သုံးေလးေယာက္စုၿပီး သြားၾကရသည္။ သရဲေၾကာက္တတ္ေသာေၾကာင့္ တခါတေလ ေယာက္်ားေလး ႏွစ္ေယာက္သုံးေယာက္ကိုဖုန္းဆက္ ေခၚတတ္သည္။ ေယာက္်ားေလး ႏွစ္ေယာက္သုံးေယာက္စီ အလွည့္က် သြားသြားေစာင့္ေပးရတာ တာဝန္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနသည္။ သူရ ညတိုင္းလိုလို နန္းကလ်ာခမ္းနဲ႔ စကားေတြေျပာျဖစ္သည္။ စကားနည္းနည္းဝဲေပမဲ့ စကားေျပာေကာင္းတဲ့ ရွမ္းတ႐ုတ္မေလးရဲ႕ စကားသံေတြၾကားမွာ သူရ အရည္ေပ်ာ္ခဲ့သည္။ လက္ဟန္ေျခဟန္ေလးေတြနဲ႔ စကားေျပာတတ္သည့္ နန္းကလ်ာခမ္းသည္။ လေရာင္ေအာက္မွာ နတ္သမီးေလးတစ္ပါးလိုပင္လွပေနသည္။ နန္းကလ်ာခမ္း စကားေျပာတာကိုနားေထာင္ရင္း သူရ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ပန္းႏုေရာင္ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးေတြကို စုပ္ၿပီးနမ္းခ်င္စိတ္ကို မနည္းေအာင့္အီးထားရသည္။ သူ႔မွာ အသည္းနင့္ေအာင္ခ်စ္ရတဲ့ မမေ႐ႊစင္ရွိၿပီးၿပီ မဟုတ္ပါလား။ နန္းကလ်ာခမ္းနဲ႔ ညဥ့္နက္ေအာင္ ေရာက္တတ္ရာရာေတြေျပာၿပီးတိုင္း မိန္းေလးေတြေနတဲ့ အေဆာင္ေရွ႕အထိ နန္းကလ်ာခမ္းကို သူရလိုက္ပို႔ရသည္။ ”သူရ….. ခဏေလး” ”ဟင္… ဘာလို႔လဲ ခမ္းေလး” ”ငါအေပ့ါသြားမလို႔ လိုက္ေစာင့္ေပးပါလား မေန႔ညက ငါျပန္ေရာက္ေတာ့ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြက အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကၿပီ ငါလဲမႏိုးခ်င္တာနဲ႔ ေအာင့္ၿပီး အိပ္လိုက္ရတယ္” ”ဟုတ္လား အဲဒါဆို နင္ မေန႔က ေအသင္ခ်ိဳေဆြ ျဖစ္သြားတာေပါ့ ဟုတ္လား” ”ဘာလဲ ေအသင္ခ်ိဳေဆြဆိုတာ” ခမ္းေလးကေမးသည္။ ”ေအာ္… ေအသင္ခ်ိဳေဆြဆိုတဲ့သီခ်င္းလိုေလ တင္းတယ္ တင္းတယ္… ၊ တင္းတယ္ … တင္းတယ္ေဟ့ ဆိုတာ နင္လဲ တစ္ညလုံး တင္းေနမွာေပါ့ ဟီးဟီး…” ”ဟြန္း…. နင္ပဲအရမ္းေျပာတတ္တယ္ ဓာတ္မီးေပး၊ အေဝးႀကီးမသြားနဲ႔ေနာ္ ဒီနားမွာပဲေစာင့္ေန” ”ေအးပါ ခမ္းေလး.. တင္းေနတာေတြ အားရေအာင္သာ ေလ်ာ့ခဲ့ေတာ့” နန္းကလ်ာခမ္း သူရကို မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ ထိုးၿပီး အိမ္သာထဲဝင္သြားသည္။

နန္းကလ်ာခမ္း အိမ္သာထဲမွာထိုင္ရင္း သူ႔ကိုအျပင္မွာေစာင့္ေပးေနတဲ့ သူရအေၾကာင္းေတြးမိသည္။ သူရအေၾကာင္း ေတြးလိုက္တိုင္း နန္းကလ်ာခမ္း ရင္ခုန္သံေတြ ကမန္လာစၿမဲပင္။ ဒီညလဲ သူရနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္စကားေျပာရင္း သူရ မ်က္လုံးေတြက သူမညဝတ္အက်ီေလးေအာက္က ရင္သားလုံးလုံးေလးေတြကို မၾကာမၾကာ ခိုးခိုးၾကည့္တာေတြ႕သည္။ သူရ သူမႏို႔ေတြကို ခိုးခိုးၾကည့္တာ သိေပမဲ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေနခဲ့သည္။ သူမႏို႔ေတြကလည္း သူရခိုးၾကည့္ရေလာက္ေအာင္ သူမ်ားထက္ပိုၿပီးႀကီးေနတာကိုး။ ရာသီလာခါနီးမို႔လို႔ ႏို႔သီးေတြတင္းမာၿပီး ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြကလည္း ေကာ့ခြၽန္ေနသည္။ ေဘာ္လီၾကပ္ၾကပ္ဝတ္ရင္ နာသလိုလိုရွိတာေၾကာင့္ ေဘာ္လီ ပါးပါးေပ်ာ့ေပ်ာ့ နဲ႔ ေခ်ာင္တာကိုေ႐ြးၿပီး ဝတ္ခဲ့သည္။ အဲဒါေၾကာင့္ အရင္ေန႔ေတြထက္ သူမရင္သားေတြက ပိုႀကီးသလိုျဖစ္ၿပီး သူရ လိုက္ၾကည့္ေနတာလား မသိေပ။ သူမႏို႔ေတြကို သူရခိုးၾကည့္တာသိေတာ့ နန္းကလ်ာခမ္း အလိုလိုပင္စိတ္ေတြႂကြလာမိသည္။ နန္းကလ်ာခမ္း အိမ္သာထဲက ထြက္ခါနီး ညဝတ္ေဘာင္းဘီေလးရဲ႕ ပိပိေနရာေလးကို စမ္းၾကည့္ေတာ့ ေဘာင္းဘီဂြၾကားမွာ အရည္ေလးေတြ စိုေနတာေတြ႕သည္။ သူမ ရာသီလာခါနီးတိုင္း ဒီလိုပဲ စိတ္ေတြႂကြလာတတ္သည္။ သူရ နန္းကလ်ာခမ္း အေပါ့သြားတာကို အိမ္သာအျပင္မွာေစာင့္ရင္း စိတ္ေတြႂကြေနမိသည္။ ဒီေန႔ နန္းကလ်ာခမ္းဝတ္လာတဲ့ အက်ီက ေတာ္ေတာ္ေလးပါးသည္။ ေအာက္က ႏို႔သီးေခါင္းေနရာေလးေတြမွာ ဖုေနတာေလးကို လေရာင္ေအာက္မွာေတြ႕ရသည္။ နန္းကလ်ာခမ္းနဲ႔ စကားေျပာရင္း သူရေအာက္က ညီေတာ္ေမာင္က ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆႏၵျပေနသည္။ ညီေတာ္ေမာင္လဲ နားေနရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ့ အလုပ္လုပ္ခ်င္ၿပီထင္သည္။ တင္းနဲ႔တဲ့ ညီေတာ္ေမာင္ကို လက္နဲ႔ဘဲေလ်ာ့ေပးလိုက္ဖို႔ စဥ္းစားထားသည္။ ညီမေလးရဲ႕အထိအေတြ႕ေတြကို ခံစားဖူးတာေၾကာင့္ ညီေတာ္ေမာင္ကို ညီမေလးနဲ႔ ေပးမေလ်ာ့ပဲ လက္နဲ႔ပဲ ေလ်ာ့ရမွာေတာ့ အားနာမိသလိုလိုခံစားရသည္။

ေခ်ာက္… ခနဲ တံခါးဖြင့္သံနဲ႔အတူ နန္းကလ်ာခမ္းထြက္လာသည္။ နန္းကလ်ာခမ္းသူရကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီးၿပဳံးျပရင္း သူရအနားကိုခပ္သြက္သြက္ေလ်ာက္လာသည္။ ”ခမ္းေလး… နင္တင္းေနတာေတြ ေလ်ာ့ၿပီးသြားၿပီလား” ”ေအး.. ေလ်ာ့ၿပီးၿပီ နင္လဲေလ်ာ့ခ်င္ေလ်ာ့ေလ ငါေစာင့္ေပးမယ္” ‘လ်ာ့ခ်င္တာေပါ့ဟာ ေလ်ာ့ခ်င္တာမွ နင့္ညီမေလးထဲကို အဆုံးထိသြင္းထားၿပီး အားရပါးရေလ်ာ့လိုက္ခ်င္တာ’ သူရစိတ္ထဲက ေျပာလိုက္ခ်င္းသာျဖစ္သည္။ အျပင္မွာေတာ့… ”ငါတို႔ အေဆာင္မွာ ေရခ်ိဳးခန္းအိမ္သာပါၿပီးသားေလ.. နင္တို႔လို တကူးတကသြားၿပီးေလ်ာ့ဖို႔မွ မလိုတာ ခမ္းေလးရ.. ဟဲဟဲ” ”ဟြန္း… သူရ… နင္ အခ်င္းခ်င္းေတြကို လာႂကြားေနတယ္ ေဆး႐ုံအုပ္ႀကီးျပန္လာမွ အေဆာင္ခ်င္းလဲခိုင္းမယ္” နန္းကလ်ာခမ္း တတြတ္တြတ္ေျပာရင္း ဓာတ္မီးကိုင္ၿပီး ေရွ႕ကေနဦးေဆာင္သြားသည္။ သူရကေတာ့ နန္းကလ်ာခမ္းေျပာတာကို ၾကားတစ္ခ်က္၊မၾကားတစ္ခ်က္နဲ႔ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ဖင္လုံးလုံးေလးေတြကို ၾကည့္ရင္းေနာက္က လိုက္လာသည္။ ”ေအာင္မယ္ေလး….” နန္းကလ်ာခမ္းဓာတ္မီးကိုပစ္ခ်ၿပီး ေနာက္ကေန လိုက္လာတဲ့ သူရကို လွည့္ၿပီးဖက္သည္။ သူရလည္း ေၾကာက္အားလန႔္အားနဲ႔ တအားဖက္လာတဲ့ နန္းကလ်ာခမ္းကို အလိုက္သင့္ျပန္ဖက္ရင္း ေမးလိုက္သည္။ ”ခမ္းေလး… ဘာျဖစ္လို႔လဲ” ”မသိဘူး အေကာင္ႀကီး ငါ့ေျခေထာက္ေပၚက ျဖတ္သြားတယ္ ေႁမြ ထင္တယ္.. ငါေၾကာက္တယ္ သူရ….” သူရ အနီးပတ္ဝန္းက်င္ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ေတာ့ ခုန္ဆြ ခုန္ဆြနဲ႔ေတြ႕လိုက္ရတာက ဖားဂုန္ညင္းေလး တစ္ေကာင္။ ”ေႁမြမဟုတ္ပါဘူးဟာ… ဖားပါ၊ နင္ကလဲ ေၾကာက္တတ္လိုက္တာ ဟားဟား…” ဖားေပါက္စေလးကိုေၾကာက္ေနတဲ့ နန္းကလ်ာခမ္းကို ၾကည့္ရင္း သူရ ရယ္မိသည္။ ”ဘာရယ္တာလဲ ဒီက တကယ္လန႔္သြားတာကို ဟာသလာလုပ္ေနတယ္” နန္းကလ်ာခမ္း သူရရင္ခြင္ထဲကေန ကမန္းကတန္း ခြာလိုက္ရင္း ေမာ့ၾကည့္ၿပီးေျပာသည္။

သူရလည္း ႏႈတ္ခမ္းကိုစူၿပီး ျပန္ေျပာေနေသာ ရွမ္းတ႐ုတ္မ ေခ်ာေခ်ာေလးကိုျပန္အၾကည့္ မ်က္လုံးခ်င္းဆုံသြားၿပီး အာေခါင္ေတြေျခာက္ကပ္လာသည္။ သူရ ေရွ႕အနည္းငယ္တိုးၿပီး နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ကိုယ္လုံးလွလွေလးကို တစ္ခ်က္ေပြ႕ခ်ီလိုက္သည္။ ”သူရ…. ဘာလုပ္တာလဲဟာ လူေတြျမင္…. ျမင္…. ” နန္းကလ်ာခမ္းစကားဆုံးေအာင္မေျပာလိုက္ရေပ။ သူရ ႏႈတ္ခမ္းအစုံက နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို ငုံၿပီးစုပ္လိုက္တာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သူရ နန္းကလ်ာခမ္းကို ေပြ႕ခ်ီၿပီး ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေရခ်ိဳးတဲ့အုတ္ကန္ႀကီးရွိရာကို ေျခဦးလွည့္လိုက္သည္။ ေဆး႐ုံေနာက္က အုတ္ကန္ႀကီးက အေတာ္ႀကီးသည္။ အုတ္ကန္ႀကီးရဲ႕ ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ သံမံသလင္းခင္းထားသည္။ အုတ္ကန္ေထာင့္ နားေလးမွာ အဝတ္ေတြတင္ေလ်ာ္ဖို႔ အဂၤေတေလာင္းထားတဲ့ေက်ာက္ဖ်ာႀကီး တစ္ခ်ပ္ရွိေနသည္။ သူရ ရွမ္းမေခ်ာေခ်ာေလးနန္းကလ်ာခမ္းကို ေက်ာက္ဖ်ာႀကီးေပၚသို႔ အသာအယာ ခ်ေပးလိုက္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ေက်ာျပင္က ေက်ာက္ဖ်ာေပၚက်သြားၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ သူရရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားက နန္းကလ်ာခမ္းဆီသို႔ ေရာက္သြားသည္။ ေရာက္သြားတဲ့ ေနရာက နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ လည္တိုင္ႏုႏုဆီသို႔….။ အမိုးမရွိတဲ့ ေက်ာက္ဖ်ာထက္က လေရာင္ေအာက္မွာ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ လည္တိုင္ေဖြးေဖြးႏုႏုကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးစုပ္လိုက္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ လည္ပင္းမွာ သူရလက္ခ်က္နဲ႔ အနီကြက္ေလးေတြ ျဖစ္သြားသည္။ သူရလက္တစ္ဖက္ကလည္း အၿငိမ္မေနပဲ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ညဝတ္အက်ီပါးေလးေအာက္က ႏို႔သီးလုံးလုံးေလးေတြကို ပြတ္ေနမိသည္။ ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြက ေထာင္ၿပီးတင္းမာေနတာကို အက်ီေပၚကပြတ္ေနရင္းနဲ႔ သူရ သိရသည္။ နန္းကလ်ာခမ္းစိတ္ေတြထေနၿပီ။ သူရ လက္ကို နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ေပါင္ၾကားဆီကိုပို႔လိုက္သည္။ ေဘာင္းဘီဂြၾကားေလးက႐ႊဲ႐ြဲစိုေနသည္။ ျဖဴ႐ႊဲ ၊ ညိဳစီး ဆိုတဲ့စကားလိုပဲျဖစ္မည္။ နန္းကလ်ာခမ္းက အသားျဖဴေတာ့ အရည္ေတာ္ေတာ္႐ႊမ္းသည္။ သူရဘာမွေတာင္မလုပ္ရေသး..။ နန္းကလ်ာခမ္းက အရည္ေတြ႐ႊဲေနၿပီ။

”ခမ္းေလး… နင္ေအာက္မွာ အရည္ေတြ႐ႊဲေနၿပီေနာ္…” ”အာ…. သူရ …. ေကာင္စုတ္….” နန္းကလ်ာခမ္းရွက္ရွက္နဲ႔ သူရ ရင္ဘတ္ကို ခပ္ဖြဖြထုမိသည္။ ဒီအေျခအေနထိေရာက္မွေတာ့ သူရကိုျငင္းဆန္ဖို႔ နန္းကလ်ာခမ္းစိတ္မကူးေတာ့ပါ။ သူမကိုယ္တိုင္က လိုလိုလားလားပင္ ခြင့္ျပဳခ်င္စိတ္ေပါက္ေနၿပီမဟုတ္ပါလား။ သူရတစ္ေယာက္ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ကိုယ္လုံးေလးေပၚမွာ အုပ္မိုးထားရင္း နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ အက်ီေလးကို အေပၚဆြဲတင္လိုက္သည္။ အျပာေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ဘရာေလးေအာက္မွာ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ႏို႔သီးအစုံက တင္းၿပီးမို႔ေနသည္။ ဘရာေလးကေသးေသးေလးျဖစ္ၿပီး ႏို႔အုံထြားထြားကို မႏိုင္မနင္းအုပ္မိုးေနရသလိုျဖစ္ေနသည္။ သူရ ဘရာကို အေပၚသို႔လွန္တင္ဖို႔မႀကိဳးစားပါ။ ရင္သားထြားေသာ မိန္းကေလးေတြမွာအေပၚလွန္တင္ရင္ ႏို႔အုံနဲ႔ ထစ္ေနၿပီး ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္တတ္ေၾကာင္းသူရ သိသည္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘရာေလးရဲ႕ အကြဲေၾကာင္းေဘးကေန ေဘးတစ္ဖက္ တစ္ခ်က္ဆီကို တြန္းထုတ္လိုက္ေတာ့ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ အျပစ္ေျပာစရာမရွိတဲ့ ရင္သားေဖြးေဖြး တစ္စုံက ေပၚထြက္လာသည္။ ျဖဴေဖြးဥေနတဲ့ ရင္သားတစ္စုံကို သူရ ခပ္ၾကာၾကာစိုက္ၾကည့္မိသည္။ ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြ ေထာင္ထေနပုံက အသည္းယားစရာ..။ သူရ ေခါင္းငုံၿပီး ႏို႔သီးေခါင္းတစ္စုံကို တစ္လွည့္စီေျပာင္းရင္း ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းငုံၿပီး စုပ္လိုက္သည္။ ”အား… ရွီး….” နန္းကလ်ာခမ္း သူမရဲ႕ ႏို႔ေတြကို ငုံၿပီးစုပ္ေနတဲ့ သူရ ဆံပင္ေတြကို ဖြရင္းခပ္တိုးတိုးၿငီးမိသည္။ သူရ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို အားရေအာင္စို႔ၿပီးေတာ့ တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေအာက္ကို ဆင္းလာသည္။ ဗိုက္သားရွပ္ရွပ္ေလးကို လွ်ာေလးနဲ႔ အသာယက္ရင္း ခ်က္ေပါက္ေလးဆီေရာက္ေတာ့ သုံးေလးခ်က္ကလိလိုက္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ဗိုက္ေလး အေပၚကိုျမင့္တက္လာၿပီး နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေလးက အေပၚသို႔ ႂကြတက္လာသည္။

နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ဖင္ေလးႂကြလာတာကို သတိျပဳမိတာနဲ႔ သူရ တစ္ေယာက္ခ်က္ေလးကို ဆက္ကာဆက္ကာ လွ်ာေလးနဲ႔ ထိုးထိုးဆြလိုက္သည္။ ေနာက္တစ္ခါ နန္းကလ်ာခမ္းဖင္ေလး ႂကြလာတုန္း ညဝတ္ေဘာင္းဘီေလးကိုခပ္ျမန္ျမန္ဆြဲခြၽတ္လိုက္သည္။ ညဝတ္ေဘာင္းဘီေအာက္က ပန္းေရာင္ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးက ေသးေသးေလး….။ သူရ ရွမ္းမေလးရဲ႕ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ခြၽတ္ဖို႔ မႀကိဳးစားေတာ့ပဲ အဖုတ္ေလးေနရာမွာ ေဘာင္းဘီစကို ေဘးကို တြန္းၿပီးေပၚလာတဲ့ အဖုတ္ေလးကို လွ်ာနဲ႔ အသာေလးယက္လိုက္သည္။ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလးမ်ားက စိေနၿပီး အသည္းယားစရာေကာင္းလွသည္။ သူရ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေလးကို ခ်ိဳခ်ဥ္စုတ္သလို ရႈးခနဲ႔ တစ္ခ်က္စုတ္လိုက္ေတာ့ နန္းကလ်ာခမ္း ဖင္ေလးႂကြတက္လာျပန္သည္။ အဖုတ္ေလးကို အသာၿဖဲရင္း အဖုတ္အတြင္းသားေလးေတြကို လွ်ာနဲ႔ လွည့္ပတ္ကလိလိုက္ေတာ့ နန္းကလ်ာခမ္း တစ္ေယာက္ ပိုၿပီး ႂကြတက္လာသည္။ ”သူရ…. လုပ္ေတာ့ကြာ…. တို႔မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး သိလား….” နန္းကလ်ာခမ္း ပါးစပ္မွပင္ထုတ္ေျပာမိသည္။ သူရ ေဘာင္းဘီကို ခပ္ျမန္ျမန္ဆြဲခြၽတ္လိုက္ေတာ့ ေခါင္းေထာင္ေနတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္က အားရဝမ္းသာ ထြက္လာသည္။ သူရ ကားကားေလးျဖစ္ေနတဲ့ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ေပါင္ၾကားထဲမွာ အသာေလး ေနရာယူရင္း ညီေတာ္ေမာင္ရဲ႕ ထိပ္ဖ်ားကို နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းတစ္ေလ်ာက္ ဆယ္ခ်က္ေလာက္ပြတ္လိုက္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းဆီက ထြက္တဲ့ အရည္ၾကည္ေလးေတြနဲ႔ ညီေတာ္ေမာင္ရဲ႕ထိပ္ဖ်ားကို စိုစြတ္ေအာင္လုပ္ၿပီးတာနဲ႔ အဖုတ္အဝေလးကို ေတ့ၿပီး အသာထိုးထည့္လိုက္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ အဖုတ္ေလးက ေႏြးၿပီးစိုအိေနသည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ အဖုတ္ေလးက ႏူးညံ့ၿပီး စီးစီးေလးျဖစ္ေနသည္။ အဖုတ္ေလးရဲ႕ ႏူးညံ့တဲ့ အရသာကိုခံစားရင္း တစ္ရစ္ရစ္နဲ႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထိုးထည့္လိုက္သည္။

နန္းကလ်ာခမ္းမ်က္လုံးေလးေမွးၿပီး ပါးစပ္ကလည္း တရႈးရႈးနဲ႔ အသံေလးေတြထြက္ေနသည္။ သူရ တစ္ရစ္ခ်င္းထိုးထည့္လိုက္တာ ညီေတာ္ေမာင္က အဖုတ္ေလးထဲ အဆုံးထိဝင္သြားၿပီ။ သူရ တင္ပါးကို ႂကြၿပီးညီေတာ္ေမာင္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အသြင္းအထုတ္ လုပ္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ တင္ပါးေတြက ႂကြႂကြလာၿပီး သူရ ေဆာင့္ခ်က္ေတြကို အားမလိုအားမရေကာ့ေကာ့လာသည္။ နန္းကလ်ာခမ္းက ျမန္ျမန္လုပ္ေစခ်င္တာပဲျဖစ္မည္။ သူရ ၾကမ္းၿပီ။ ညီေတာ္ေမာင္ကို အဖုတ္ေလးထဲက အဆုံးထိနီးပါးဆြဲထုတ္ၿပီး ခပ္ျမန္ျမန္ေဆာင့္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ အဖုတ္အတြင္းသားေတြက တစ္ရစ္ရစ္ဆြဲယူသည္။ သူရ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ႏို႔သီးေခါင္းေကာ့ေကာ့ခြၽန္ခြၽန္ေလးေတြကိုငုံစုပ္ရင္း ေအာက္ကလဲ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ေဆာင့္လိုက္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းဆီက ထြက္တဲ့အရည္ေတြနဲ႔ အသံေတြက တစ္ဖတ္ဖတ္ထြက္ေနသည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ လက္ေတြက သူရ ခါးကို အလိုက္သင့္ဖက္ရင္း တင္ပါးႀကီးေတြကို ေကာ့ကာ ေအာက္ကေနေကာ့ေကာ့တင္ေပးသည္။ သူရ အခ်က္ ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေဆာင့္လိုက္ေတာ့ နန္းကလ်ာခမ္းဆီက အငမ္းမရ ေကာ့တင္မႈနဲ႔ အတူ အသံရွည္ညည္းၿပီး ရွမ္းမေလး ၿငိမ္သြားသည္။ နန္းကလ်ာခမ္း တစ္ခ်ီၿပီသြားၿပီ။ သူရ လည္း စိတ္ကိုႏွစ္ၿပီး ခပ္သြက္သြက္ေဆာင့္လိုက္တာ သိပ္မၾကာခင္ပဲ ညီေတာ္ေမာင္ကို အဖုတ္အတြင္းသားထဲ တစ္ဆုံးထိုးထည့္ရင္း တစ္ပတ္ေလာက္ေအာင္းထားတဲ့ သုက္ရည္ေတြကို ရွမ္းမေလးအဖုတ္ထဲ ပန္းထည့္လိုက္သည္။ မလုပ္တာၾကာၿပီျဖစ္လို႔ သုတ္ရည္ေတြက တစ္ခါႏွစ္ခါနဲ႔ မၿပီးပဲ ေလးငါးခ်က္ ေလာက္ပန္းထြက္သည္။ သူရ သုတ္ေတြပန္းထုတ္ၿပီး ညီေတာ္ေမာင္ကို ျပန္မထုတ္ေသးပဲ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ အဖုတ္ေလးထဲမွာစိမ္ထားရင္း အဖုတ္အတြင္းသားေလးေတြ တ႐ြ႐ြညႇစ္ေနတာကို အရသာခံေနလိုက္သည္။ သူရ ရဲ႕ ေဆာင့္ခ်က္ေတြေအာက္မွ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ပူေလာင္ေနေသာ ကာမစိတ္ေတြေျပေပ်ာက္ခဲ့ရသည္။

သူရကို ႐ုပ္ေခ်ာသေဘာေကာင္းၿပီး အရည္အခ်င္း ရွိသူဟု နန္းကလ်ာခမ္းသိခဲ့သည္။ အခုမွ သူရရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြထဲမွာ ဟိုဟာလုပ္တာ ေတာ္ေၾကာင္းပါ နန္းကလ်ာခမ္းတစ္ေယာက္ ေသခ်ာသိရေတာ့သည္။ အခုလည္းၾကည့္ တစ္ခါၿပီးသြားေသာ္လည္း သူရ အတန္ႀကီးက ေပ်ာ့မသြားပဲ အဖုတ္ထဲမွာ မာမာႀကီးျဖစ္ေနသည္။ ကလ်ာ့အဖုတ္ေလးထဲမွာ သပ္ႀကီးတစ္ေခ်ာင္း လ်ိဳထားသလိုမ်ိဳး ျပည့္ၾကပ္ၾကပ္ႀကီးျဖစ္ေနသည္။ ”အို….” သူရ လာၿပီးနမ္းျပန္ၿပီ။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးေတြကို ငုံစုပ္ရင္းသာသာေလး နမ္းေနျပန္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ပါးစပ္ထဲကို သူရလွ်ာက တိုးဝင္လာသည္။ ကလ်ာ့ပါးစပ္တစ္ခုလုံး ေနရာလပ္မက်န္ရေအာင္ သူရ လွ်ာက ေမႊေႏွာက္ေနသည္။ သူရအနမ္းေတြေအာက္မွာ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ စိတ္ေတြ တစ္ခါထပ္ၿပီး ထႂကြလာရသည္။ ”ခမ္းေလး… ခဏထ…” နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ခ်ိဳင္းႏွစ္ဖက္ကို အသာထူမရင္း သူရေျပာသည္။ နန္းကလ်ာခမ္း ေဆးမိေနသူတစ္ေယာက္လို သူရထူေပးတာခံရင္း မတ္တပ္ေလးျဖစ္ေနသည္။ ”ဟိုဘက္လွည့္ၿပီး ကန္ေဘာင္ကို လက္ေထာက္ထားေနာ္” သူရ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ လက္ေလးေတြကို ေနရာခ်ေပးရင္း ေျပာလိုက္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းဆိုတဲ့ ရွမ္းမေလးတစ္ေယာက္ ဖင္ေလးအေျပာင္သားနဲ႔ အုတ္ကန္ေဘာင္ကို လက္ေထာက္ၿပီး ကုန္းကုန္းေလးျဖစ္ေနသည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ခါးကို ခြက္ခြက္ေလးျဖစ္ေအာင္ လက္နဲ႔အသာဖိခ်ရင္း ေအာက္ကလည္း ေပါင္တန္ျဖဴျဖဴေလး ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားက အဖုတ္ေလးကို ညီေတာ္ေမာင္နဲ႔ ေတ့ေထာက္ၿပီး ဖိသြင္းလိုက္သည္။ သူရ လေရာင္ ေအာက္မွာ ကန္ေဘာင္ကို လက္ေထာက္ၿပီးဖင္ကုန္းေပးထားတဲ့ ရွမ္းမေခ်ာေခ်ာေလးရဲ႕ ဖင္သားႀကီးေတြကို ၾကည့္ၿပီး အားရပါးရ လုပ္သည္။ ပထမတစ္ခါၿပီးထားတာမို႔ ႏွစ္ေယာက္လုံးရဲ႕ အရည္ေတြနဲ႔ ေခ်ာေမြ႕ေနသည္။ သူရ အားမနာေတာ့ပဲ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ဆံပင္ရွည္ေတြကို စုကိုင္ၿပီး ေဆာင့္သည္။ လက္တစ္ဖက္က ဆံပင္ေတြကို စုကိုင္ထားသလို ေနာက္လက္တစ္ဖက္ကလည္း တင္သားလုံးလုံးေလးကို တျဖန္းျဖန္း႐ိုက္သည္။ သူရ ရဲ႕ လက္ငါးေခ်ာင္းရာက ေဖြးဥေနတဲ့ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ ဖင္သားေတြေပၚမွာထင္ေနသည္။

ပထမတစ္ခါ ၿပီးထားတာေၾကာင့္ သူရ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာပင္ လုပ္ႏိုင္သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ တင္သားေတြကို ဆုတ္ေခ်ကာ ေဆာင့္ေနရင္း…… ”သူရ…. မၿပီးေသးဘူးလားဟာ…ငါေတာ္ေတာ္ေညာင္းေနၿပီ” နန္းကလ်ာခမ္းထံမွ ႏြမ္းလ်တဲ့ အသံေလးနဲ႔ ေျပာတာကိုၾကားရသည္။ ”ေအးပါဟာ…. ငါၿပီးေတာ့မွာပါ.. လာ….. ဒီမွာပဲ လာအိပ္လိုက္” ေရကန္ေဘာင္မွာ လက္ေထာက္ၿပီးကုန္းေနတဲ့ နန္းကလ်ာခမ္းကို ေက်ာက္ဖ်ာေပၚမွာ အသာလွဲၿပီး အိပ္ခိုင္းလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေပါင္ႏွစ္လုံးကို အသာမၿပီး ဗိုက္နဲ႔ ကပ္ထားလိုက္သည္။ ”ခမ္းေလး … ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ကိုင္ၿပီးထိန္းထားေနာ္’ နန္းကလ်ာခမ္း သူမရဲ႕ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ဗိုက္နဲ႔ ကပ္ၿပီးထားၿပီးတာနဲ႔ သူရလည္း နန္းကလ်ာခမ္းေပၚမွာ ေမွာက္ခ်လိုက္ၿပီး ညီေတာ္ေမာင္ကို အဖုတ္ေလးနဲ႔ ေတ့ၿပီး ေဆာင့္ခ်လိုက္သည္။ ”အ….” နန္းကလ်ာခမ္းထံမွ ညည္းသံေလး ထြက္ေပၚလာျပန္သည္။ သူရ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဘးမွာ ဒိုက္ထိုးသလို ခ်ထားၿပီး နန္းကလ်ာခမ္းဆိုတဲ့ ရွမ္းတ႐ုတ္မေလးရဲ႕ အဖုတ္ကို အေပၚကေန ခပ္သြက္သြက္ေဆာင့္ခ်သည္။ နန္းကလ်ာခမ္းကေတာ့ မ်က္ႏွာေလးအသာမဲ့ၿပီး ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ထိန္းကိုင္ရင္း သူရေဆာင့္ခ်က္ေတြေအာက္မွာ အလူးအလဲခံေနရသည္။ နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ပါးေလးကို နမ္းလိုက္၊ လည္တိုင္ေလးကို နမ္းလိုက္နဲ႔ ခပ္သြက္သြက္ပင္ ေဆာင့္ခ်ေနသလို ေအာက္ကလည္း ခပ္သြက္သြက္ေကာ့တင္ေပးေနသည္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေဆာင့္အၿပီးမွာေတာ့ ေဆာင့္ခ်က္ေတြျမန္လာၿပီး နန္းကလ်ာခမ္းရဲ႕ အဖုတ္ေလးထဲမွာပဲညီေတာ္ေမာင္ကို ထိုးသြင္းၿပီး သုက္ရည္ေတြပန္းထုတ္လိုက္သည္။ ”အား….. ရွီး…. ေကာင္းလိုက္တာခမ္းေလးရယ္….” ” တို႔လဲတူတူပါပဲ သူရ ရယ္…” ႏွစ္ေယာက္သား ကိစၥၿပီးသြားေတာ့ အဝတ္အစားေတြ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ ျပန္ျပင္ၿပီး သူရ နန္းကလ်ာခမ္းကို မိန္းကေလးေတြေနတဲ့ အေဆာင္ထိလိုက္ပို႔ေပးလိုက္သည္။ အခန္းတံခါးျပန္ပိတ္ခါနီး နန္းကလ်ာခမ္းက သူရကို မ်က္လုံးတစ္ဖက္မွိတ္ျပၿပီး ဖလိုင္းကစ္ ေပးသြားသည္။ ၿပီးပါၿပီ