ေဒါက္ေဒါက္ … ေဒါက္ေဒါက္“ အဆက္မျပတ္ တံခါးေခါက္သံေၾကာင္ က်မလည္း သားေလး ဇင္ကိုနဲ႔ကစားရင္း တိုက္ခန္းတံခါး ဖြင့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ တံခါးဝမွာ ဖိတ္စာေလးကိုင္ၿပီး ၿပဳံးျပေနတဲ့ လူေခ်ာေလး တစ္ေယာက္ပါ။ ”မမ … မဂၤလာပါ“ က်မလည္း တခါမွ မျမင္ဖူးတဲ့ ေကာင္ေလးကို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ ၿပဳံးျပမိလိုက္တာေပါ့။ မဂၤလာပါကြာ … ဘာကိစၥလည္း မသိဘူး” ဒီတိုက္ခန္းကို သားေလး ၆လေလာက္က ေျပာင္းလာတာ။ ခုသားေလး ၁ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ က်မတို႔ေရာက္တာ ၅လေက်ာ္ ၆လပဲ ရွိေသးတယ္။ အသိမိတ္ေဆြလည္း သိပ္မရွိဘူး။ ေမာင္နဲ႔က်မက ၃ႏွစ္ကြာတယ္ က်မက၂၂ႏွစ္ ေမာင္က ၂၅ႏွစ္ထဲမွာပါ။ ေမာင္က အလုပ္နဲ႔အိမ္ပဲ အခ်ိန္ကုန္တတ္တာ။ က်မကလည္း ေဈးနဲ႔အိမ္ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတာေပါ့ရွင္။ သူမ်ားတိုက္ခန္းေတြဘက္ အလည္မသြားတတ္ တာလည္းပါမယ္။ ”သားနာမည္ … ေတဇာႏိုင္ပါ … မမတို႔ ေတာင္ဘက္ခန္း ေျပာင္းလာတာ မၾကာေသးဘူး … နက္ဖန္ တိုက္တက္ဆြမ္းကပ္မလို႔ … မာမီက ဖိတ္ခိုင္းလိုက္တာ” ေျပာၿပီး ၿပဳံးျပေနတဲ့ ေကာင္ေလးႏူတ္ခမ္းက နီေထြးေထြးနဲ႔ရွင့္။ သြားတက္ေလးက အထင္းသားပဲ။ မ်က္ခုံးထူထူ ႏွာတံေပၚေပၚေလးနဲ႔ မ်က္ႏွာသြယ္သြယ္ေလးမို႔ တကယ္ကို လူေခ်ာေလးပါပဲ။ ဆံပင္ခလယ္ကြဲ ဂုတ္ေထာက္ေလးနဲ႔ တေခါင္းလုံးမဟုတ္ပဲ ေရွ႕ပိုင္းေလးတင္ ေ႐ႊအိုေရာင္ေလး ဆိုးထားေသးတယ္။ အသားျဖဴျဖဴ တီးရွပ္အနက္ ကိုယ္က်ပ္ေလးနဲ႔ လက္ေမာင္းေဖြးေဖြးေလးက ႏွင္းဆီပုံတက္တူးေလးေရာ ေအာက္က သရီးကြာတား ေဘာင္းဘီတိုဝတ္ထားတာ ေဘာ္ဒီက်စ္က်စ္ေလးနဲ႔ လုံးဝအမိုက္စားေလး။

”ေအာ္ … မမနာမည္က … ေဟသီဟန္စိုးပါ … မမအမ်ိဳးသားက … ကိုေသာ္ဇင္တဲ့ အလုပ္သြားတုန္း” က်မလည္း ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ မိတ္ဆက္ရင္း ေကာင္ေလးနား တိုးကပ္လိုက္တယ္။ ပထမဆုံး ေရေမႊးနံ႔သင္းသင္းနဲ႔ ေယာက်ၤားေခြၽးနံ႔ ေရာရက္ေလး က်မႏွာေခါင္းထဲ တိုးဝင္လာတာေပါ့။ ”ဟုတ္ … မမ … ဟိုဘက္ခန္းေတြ အကုန္ဖိတ္ၿပီးၿပီ … မမတို႔ အခန္းက လူမရွိဘူးထင္လို႔ … ခုနဒီက ျဖတ္သြားရင္း ကေလးသံၾကားမွ လူရွိမွန္း သိတာ … ဟီး” ၿပဳံးျပန္ၿပီ ဒုတိယအႀကိမ္ ဒီတခါ အနီးကပ္မို႔ က်မရင္ခုန္သြားတယ္ရွင္။ မျဖစ္သင့္မွန္းသိတယ္ ေမာင္နဲ႔က်မက ရည္းစားသက္တမ္း ၂ႏွစ္ေက်ာ္မွ လက္ထပ္ခဲ့တာ။ အိမ္ေထာင္သက္ ၃ႏွစ္အတြင္း ၂ႏွစ္ေလာက္က အိမ္ငွားေနရင္း ဒီတိုက္ခန္းက ေမာင့္ဘက္က အေမႊရလို႔ ဝယ္ၿပီးေနၾကတာပါ။ ၿမိဳ႕အစြန္နားမို ေပ၂၀ ေပ၄၀ အခန္းေတြပါ။ တိုက္ခန္းတတြဲကို အခန္း၈ခန္း တြဲေဆာက္ထားတာ။ လူသြားလူလာ ျပတ္တာကလြဲလို႔ ေအးေအးလူလူ ေနတတ္တဲ့ ေမာင္နဲ႔က်မအတြက္ တကယ္အဆင္ေျပတဲ့ ေနရာေလးပါပဲ။ ”ေအာ္ … မမက … အျပင္မထြက္တတ္ေတာ့ … အၿမဲ တံခါးပိတ္ထားမိတာ … တံခါးပတ္ထားေတာ့ ဖုံမဝင္ဘူးေလ … ဖုံမဝင္ေတာ့ အမႈိက္လွဲရ သက္သာတာေပါ့ကြ … ခ္ခ္” မထင္ပဲ က်မလည္း ေကာင္ေလးကို အ႐ႊန္းေဖါက္မိသြားတယ္။ ”မမ … သား အိမ္ထဲ ဝင္လို႔ရမလား … ကေလး ခ်ီၾကည့္ခ်င္လို႔” ”ဝင္ေလကြာ … သားေလးကလည္း မင္းေမာ့ၾကည့္ေနတာ သူငယ္ခ်င္း ဖြဲ႕မလိုထင္တယ္”

က်မစကားဆုံးေတာ့ ေကာင္ေလးက တိုက္တက္ဖိတ္စာကို က်မလက္ဆီလွမ္းေပးၿပီး သားေလးဆီ ေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္။ ေမာ့ၾကည့္ေနတဲ့ သားေလးကို ေပြ႕ခ်ီရင္း သားေလးပါးျပင္ ႏုႏုေလးကို သူ႔ႏွာေခါင္းေလး ျမဳပ္ေအာင္ ဖိနမ္းပစ္တာ။ အံေအာစရာပါပဲ သားေလးက ေကာင္ေလးနမ္းတာကို မေၾကာက္တဲ့အျပင္ တခိခိနဲ႔ မ်က္လုံးေလးပိတ္ေနေအာင္ ရီေနတာရွင္။ ”ေဟ့ေရာင္ … ဦးဦးကို ခ်စ္လားကြ” ေကာင္ေလးက ျမဴေတာ့ သားေလးက သူ႔လက္ကေလးနဲ႔ ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာကို ဖမ္းကုတ္ေနေတာ့တာ။ ”ေတဇာႏိုင္ … အဲ … ကိုႏိုင္ … အဲ ေမာင္ေလး” ”ခ္ခ္ … မမ အဆင္ေျပသလို ေခၚပါ … အိမ္က … ေတဇာလို႔ေခၚတယ္ … သားအသက္ ေနာက္လဆို ၁၉ႏွစ္ ျပည့္ၿပီ … အဲက် … ေမြးေန႔လုပ္မွာ … မမတို႔ မိသားစုကို ႀကိဳဖိတ္တယ္ေနာ္ … ကေလးလည္း ေခၚခဲ့ … မာမီနဲ႔ ဒယ္ဒီက … ကေလး တအားခ်စ္တာဗ်” ”ဟုတ္ပါၿပီ … ေတဇာရယ္ … သားအသက္က ၁၉ႏွစ္သာေျပာတယ္ … ထြားလိုက္တာကြာ” ”ဗ်ာ … မမ” ”အာ … ေတဇာ … ေဘာဒီက … ထြားႀကိဳင္းတာ ေျပာတာပါ” ”သားက … ဂ်င္မ္ … ေဆာ့တယ္ေလ … ေက်ာင္းပိတ္လို႔ ဒီလာေနတာ … ဒုတိယႏွစ္ အီကိုဘာသာ ယူထားတာ” ”ေအာ္ … ကေလးက … မ်က္ႏွာ ကုတ္တယ္ေနာ္ … သတိထား” ”ဟုတ္ … အ” ”ေဟာ … ေျပာရင္း ဆိုရင္း … ကုတ္မိၿပီ ထင္တယ္” တကယ္လည္း ကေလးက ေတဇာ့မ်က္ႏွာကို လွမ္းကုတ္ေနတာ။ ေတဇာက မ်က္ႏွာေနာက္ဆုတ္ လိုက္ေပမယ့္ ကုတ္မိသြားတယ္။ ”ရပါတယ္ … မမရယ္” ”ျပပါဦး … မမကို” က်မလည္း ေတဇာႏိုင့္လက္ထဲက ကေလးကိုယူၿပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚခ် ၿပီးမွသူမ်က္ႏွာကို အနီးကပ္ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္တာ။ ႏွာတန္စင္းစင္းေလး ေဘးနား ပါးျပင္ဘက္ အစင္းေၾကာင္းေလး ထင္သြားတာေပါ့။

”ေနဦး … အရက္ပ်ံေလး တို႔သြား ခဏနဲ႔ ေျခာက္သြားမွာပါ” ”ဟာ … ေနပါေစ … မမရာ … ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး” ”ခဏပဲ စပ္တာပါကြ … ဒီကေစာင့္ … မမ အရက္ပ်ံနဲ႔ဂြမ္း သြားယူမယ္” က်မလည္း အိမ္ထဲ အရက္ပ်ံနဲ႔ ဂြမ္းသြားယူၿပီး ေတဇာႏိုင့္ ပါးေလးေပၚက လက္သည္းရာ အစင္းေၾကာင္းေလးကို အရက္ျပန္ တို႔ေပးလိုက္တယ္။ စိတ္ထဲ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ အားနာစိတ္ေလး ျဖစ္ေနမိတာ။ ကိုယ့္ကေလးက ကုတ္လိုက္တာေလ။ ”အ” ”ဟယ္ … ဒီခႏၶာကိုယ္ႀကီးက … ဒီေလာက္ စပ္တာေလး … မခံႏိုင္ဘူးေပါ့ … ခ္ခ္” ”႐ုတ္တရက္ … မို႔ပါဗ်” ”အာ … ဘယ္လာကိုင္တာလဲ” ေတဇာႏိုင္က က်မ အရက္ျပန္တို႔ေတာ့ စပ္ၿပီး သူ႔လက္နစ္ဖက္က က်မကို လွမ္းကိုင္တာ မထင္မွတ္ပဲ က်မ ႏို႔အုံေတြ ကိုင္မိလ်က္သားျဖစ္တာ။ က်မ ေသြးသားေတြ ခ်က္ခ်င္း ဆူပြက္လာတယ္။ အိမ္မွာ ကေလးနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနခ်ိန္မို႔ အစပါးေလးကို ဂါဝန္အတိုပုံစံေလးနဲ႔ တြဲခ်ဳပ္ထားတဲ့ အက်ႌလက္တကိုင္းေလး ဝတ္ထားမိတာ။ ခါတိုင္းလိုပဲ ေအာက္က ေဘာ္လီခံမထားမိဘူး အတြင္းခံေဘာင္းဘီလည္း ဝတ္မထားဘူး။ ေတဇာႏိုင္က က်မ ကေလးနဲ႔ကစား ေနတဲ့ခ်ိန္ ႐ုတ္တရက္ ေရာက္လာတာေလ။ ေတဇာႏိုင္လက္က က်မ ရင္သားေတြ ဆုပ္ကိုင္မိေတာ့ အက်ႌအပါးေလးပဲ ျခားၿပီး ကိုင္ခံရသလို ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ”ဟာ … ေဆာရီးေနာ္ … မမ … က်ေနာ္က လက္ေမာင္းကို လွမ္းဆြဲလိုက္တာပါ” ေျပာရင္း ရဲတက္လာတဲ့ ေတဇာႏိုင့္ မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာေလးကို ၾကည့္ရင္း က်မစိတ္ထဲ ရယ္ခ်င္သလိုလို ၾကည္ႏူးသလိုလိုနဲ႔ ေဝဒနာေလးတခု ခံစားလိုက္မိတယ္။ ေမာင္ကလြဲၿပီး က်မႏို႔အုံေလးကို ဘယ္သူမွ မကိုင္ဖူးဘူးေလ။ ”အင္းပါ … လြတ္ေတာ့ေလကြာ” ”ဟာ … ဟုတ္ဟုတ္” က်မႏို႔ေတြ ကိုင္ထားရင္း က်မသတိေပးမွ ႏို႔အုံကိုလြတ္ၿပီး တံခါးေပါက္ဆီ ထြက္ေျပးသြားတယ္။

အဲဒီခ်ိန္က စၿပီး ေတဇာႏိုင္က က်မရင္ထဲ ေမာင္နဲ႔အတူ ေနရာယူသြားတာ က်မ မသိခဲ့ပါဘူး။ ေမာင့္အေပၚ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတာင္းပန္ခဲ့ရတဲ့ ရက္ေတြလည္း မ်ားလွပါၿပီေလ။ ”ေဟသီေရ … ေမာင္သြားၿပီေဟ့ … သားေလးကို ညေနၾကမွ … အမတို႔ ျပန္ပို႔ေပးလိမ့္မယ္” သားေလးက ေမာင္နဲ႔ အျပင္လိုက္ရမွာမို႔ ၿပဳံး႐ႊင္ေနတာပဲ။ ေမာင့္အမက ၁ပတ္ကို ၂ရက္ေလာက္ ကေလးကို ဖုန္းဆက္ေခၚေလ့ရွိတယ္။ မနက္ကေန ညေနထိ ေခၚထားၿပီး ညေနပိုင္းက် လင္မယား ၂ေယာက္လုံး လာပို႔ေပးၾကပါတယ္။ ေမာင္က မနက္ပိုင္း အလုပ္သြားရင္း ကေလးကို သူ႔အမအိမ္ ဝင္ပို႔ေပးရတာေပါ့။ ”အင္းပါ ေမာင္ရဲ႕ … ဆိုင္ကယ္ … ေသခ်ာေမာင္း … သားေလးေရ … တာ့တာ” ေမာင္တို႔ သားအဖ ႏူတ္ဆက္ၿပီးတာနဲ႔ က်မလည္း တိုက္ထဲ ျပန္ဝင္ခဲ့တယ္။ ထမင္းဟင္းခ်က္ၿပီး မေန႔က အဝတ္ေတြေလွ်ာ္ ၿပီးရင္ အိပ္ယုံပဲ။ ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ မီးဖိုခန္းထဲ ဝင္လာလိုက္တယ္။ ထမင္းက်က္ၿပီးတာနဲ႔ ဆူးပုဒ္႐ြတ္နဲ႔ ၾကက္ဥေလး ေရာေၾကာ္လိုက္တယ္။ မေန႔က ဆိတ္သားခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး က်န္ေသးတာမို႔ အသားမခ်က္ေတာ့ပဲ ပဲရာဇာဟင္းရည္ေလး တည္ေနတုန္း က်မခါးေပၚ လက္ေလးႏွစ္ဖက္ ေရာက္လာတာပဲ။ ႏွာေခါင္းထဲ ေရေမႊးနံ႔ေလး ဝင္လာတာနဲ႔ လွည့္ၾကည့္စရာ မလိုပါဘူး ေတဇာႏိုင္မွန္း က်မသိတာေပါ့။ မွတ္မွတ္ရရ ေတဇာႏိုင့္ ေမြးေန႔ကစၿပီး က်မနဲ႔ေတဇာႏိုင့္ ဆက္ဆံေရး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့တာပဲ။ သူ႔ေမြးေန႔မွာ ေဘာင္းဘီတို တစ္ထည္လက္ေဆာင္ဝယ္ၿပီး က်မတို႔မိသားစု သြားခဲ့ၾကတာ။ အက်ႌလက္ျပတ္ အျပာႏုေလးနဲ႔ ဂါဝန္အရွည္ အနက္ေလး ဝတ္သြားလိုက္တယ္။ ေမာင္က စတစ္ေကာ္လံနဲ႔ ပိုးပုဆိုးေလးဝတ္တာ။

ေတဇာႏိုင္က ေကာ္လံပါတဲ့ အက်ႌလက္ရွည္ အျဖဴကို ေအာက္ခံထားၿပီး ကုတ္အက်ႌနီညိဳ ဝမ္းဆက္နဲ႔ တကယ္ကို ေမာ္ဒယ္တစ္ေယာက္အတိုင္း အျပတ္မိုက္ေနတာပဲ။ ေတဇာႏိုင့္ မိဘေတြကလည္း က်မတို႔မိသားစုကို ခင္ပါတယ္။ ကေလးဆို ျမင္တာနဲ႔ လက္ေပၚက မခ်ဘူး။ အဲ့ေန႔က အုံးႏို႔ေခါက္ဆြဲ စားၿပီးေတာ့ ေမာင္က ျပန္သြားတာေပါ့။ က်မနဲ႔ကေလးပဲ က်န္ခဲ့တာ။ က်မလည္း တျခားဧည့္သည္ေတြ ကူၿပီး ဧည့္ခံေပးေနတာပါ။ လူရွင္းေတာ့ က်မလည္း ဆီးသြားခ်င္တာနဲ႔ သန႔္စင္ခန္းဝင္ၿပီး ေသးေပါက္လိုက္တယ္။ ျပန္အထြက္မွာ ေတဇာလႈိင္က မထင္မွတ္ပဲ က်မနားေရာက္လာၿပီး ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ေတာင္းေနတာေပါ့။ က်မက ေဘာင္းဘီတို ေပးထားေၾကာင္း ေျပာတာကို မရဘူး ေနာက္ထပ္ေပးရမယ္ ဆိုၿပီး က်မ နားနားေလး တိုးတိုးကပ္ေျပာေနတာ။ ေတဇာႏိုင့္ စကားေၾကာင့္ က်မတကိုယ္လုံး ေသြးေတြဆူပြက္လာၿပီး စိတ္ထဲ တရွိန္းရွိန္းနဲ႔ ခံစားလိုက္ရတယ္ရွင္။ က်မ ျပန္ေျပာမယ္ အလုပ္ ေတဇာႏိုင္ လက္ေတြက က်မအက်ႌ ေအာက္နားစေလးကို အေပၚလွန္တင္ပစ္တယ္။ က်မစိတ္ထဲ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ ဝင္လာမွာ ေၾကာက္ေနမိတာေပါ့။ ေတဇာႏိုင္က ေအးေဆးပဲရွင့္ က်မအက်ႌကို လည္ပင္းထိလွန္ ၿပီးတာနဲ႔ ေဘာ္လီကို ႏို႔ႏွစ္လုံးၾကား အလယ္ကေန ေအာက္ဆြဲခ်ပစ္တယ္။ ေဘာ္လီက ပင့္ထိန္းေပးသလိုျဖစ္ၿပီး တင္းကားလာတဲ့ က်မႏို႔အုံထိပ္က ႏို႔သီးေခါင္းေလးေတြကို တဖက္ၿပီးတဖက္ အငမ္းမရ စို႔ေနေတာ့တာပဲ။ အားရေတာ့မွ လက္ေဆာင္အတြက္ ေက်းဇူးလို႔ ေျပာၿပီး လွည့္ထြက္သြားတာ။ က်မလည္း သန႔္စင္ခန္းထဲ ျပန္ဝင္ၿပီး ေဘာ္လီျပန္တင္ရင္း အက်ႌကို ျပန္ဆြဲခ်ေတာ့ ေပါင္ၿခံက စိုစိစိုစိေလး ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ထမိန္ေအာက္နားစ ဆြဲတင္ၿပီး လက္နဲ႔ ေပါင္ၾကားစမ္းမိေတာ့ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေအာက္က က်မအဖုတ္ေလး အရည္ေတြ ႐ႊဲေနေတာ့တာ။

”မ” ေတဇာႏိုင္ အသံေၾကာင့္ က်မဟင္းရည္ေမႊရင္း ေတြးေနတဲ့ အေတြးစေလး ပ်က္သြားရတာေပါ့ရွင္။ ”ဘာလဲ … သားရယ္ … ၿငိမ္ၿငိမ္ေနကြာ … ဟင္းရည္ တည္ထားတာ … မက်က္ေသးဘူး” က်မလည္း ေတဇာႏိုင့္ကို ျပန္ေျပာရင္း ဟင္းရည္ ျမည္းၾကည့္ေနတာ ေပါ့တာနဲ႔ ဆားနဲနဲ ထပ္ခတ္လိုက္တယ္။ ေတဇာႏိုင့္ေမြးေန႔ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ရက္ေတြ ေတဇာႏိုင္က က်မတိုက္ခန္းဘက္ ေရာက္ေရာက္ လာေတာ့တာပဲ။ ကေလးလည္း ေတဇာႏိုင္က သံေယာဇဥ္ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ေမာင္ကေတာင္ စေနေသးတယ္။ ေတဇာႏိုင့္ကို မိန္းမယူ ကေလးေမြးကြ ဆိုၿပီး။ ေတဇာႏိုင္က မိန္းယူစရာ မလိုေၾကာင္း က်မတို႔သားေလး ရွိတယ္ဆိုၿပီး ျပန္ေျပာေနတတ္တာ။ အေနနီးေတာ့လည္း မျမင္ႏိုင္တဲ့ သံေယာစဥ္ ႀကိဳးေလးေတြ ရစ္ပတ္မိတာေပါ့။ ေတဇာႏိုင္က လူမရွိရင္ က်မကို ‘မ’လို႔ ေျပာင္းေခၚတတ္တယ္။ က်မကေတာ့ သူကို အရင္အတိုင္း သားလို႔ပဲ ေခၚတာပါ။ ”ဇင္ေလးေရာ … မ” ”ကေလးက … ဒီေန႔ … သူ႔အေဒၚအိမ္ ပါသြားေလရဲ႕ေတာ္” ”ဒီေန႔ေတာ့ ပ်င္းစရာႀကီးပဲ … ဒါေပမယ့္ … တမ်ိဳးေကာင္းပါတယ္ေလ” ”အမယ္ေလးေတာ္ … ဘာေကာင္းေနတာပါလိမ့္” က်မလည္း ေတဇာႏိုင့္ကို ေက်ာေပးေျပာရင္း ဆူလာတဲ့ ဟင္းရည္ကို ဇြန္းအႀကီးနဲ႔ ေမႊေပးေနတာ။ ”ဇင္ေလး … မရွိေတာ့ … သားတစ္ေယာက္ထဲ … ႏို႔စို႔ရမွာေလဗ်ာ” ေျပာရင္း ေတဇာႏိုင့္ လက္ေတြက က်မခါးေပၚကေန အေပၚတက္လာရင္း ႏို႔အုံကို ညႇစ္ေခ် ကစားေနတာရွင္။ ”ဒါပဲ … ဟြန႔္ … လူႀကီးက ႀကီးလွၿပီ … ႏို႔က မဝႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတာ” ”ဒါေတာ့ … မ ႏို႔သီးေလးက ဘယ္ခ်ိန္စို႔စို႔ ရဲၿပီး ႏို႔ရည္ထြက္ေတာ့ … စို႔ မဝတာေပါ့ဗ် … ဟီး” ”ကဲပါ … ဖယ္ေပးဦး … ဟင္းရည္က်က္ၿပီ … ဘာစားလာခဲ့လည္း … ထမင္းစားမလား” ”မစားခ်င္ပါဘူး … မရာ … ႏို႔စို႔ခ်င္တာပါဆို”

”ခ္ခ္ … ဒါဆိုလည္း … အခန္းထဲက ေစာင့္ … မ … ေရခ်ိဳးၿပီး … လာခဲ့မယ္ … ၁၅မိနစ္ပဲ ေစာင့္ ဟုတ္ပီလား” ”မေစာင့္ပါဘူး … လာေတာ့ဗ်ာ” ေတဇာႏိုင္က က်မႏို႔ေတြညႇစ္ရင္း မီးဖိုခန္းထဲက ဇြတ္ဆြဲေခၚေနတာေပါ့။ ေနာက္ေက်ာကေန က်မဖင္ၾကားထဲ ေထာက္ထားတဲ့ ဟာႀကီးကလည္း မာထင္ေနၿပီ။ ”ဟဲ့ …… ခဏ …… ဟင္းရည္အိုး ေအာက္ခ်ဦးမယ္ … တကတည္း … ဇြတ္” က်မလည္း ေျပာသာေျပာေနရတာ ႏို႔ေတြညႇစ္ ေနကတည္းက ေအာက္က တဆစ္ဆစ္နဲ႔ ခံစားေနရတာေပါ့။ အိပ္ခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔ ကုတင္ေစာင္းမွာ က်မကို ေျခတြဲေလာင္းခ် ထိုင္ခိုင္းတယ္။ ၿပီးမွ ေတဇာႏိုင္က က်မနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ဒူးေထာက္ၿပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚ ထိုင္လိုက္တယ္။ ဒါက ေတဇာႏိုင့္ အက်င့္ပါ။ က်မလက္တကိုင္း အက်ႌေလးကို ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကေန ဗိုက္ေပၚထိ ဆြဲခ်ပစ္ၿပီး ေပၚလာတဲ့ ႏို႔သီးေခါင္း နီတာရဲေလးေတြကို အငမ္းမရနဲ႔ တဖက္ၿပီးတဖက္ စို႔ေတာ့တာပဲ။ ေတဇာႏိုင္ရဲ႕ ႏူတ္ခမ္းေလးထဲ ႏို႔သီးေခါင္းေလး ျမဳပ္သြားတိုင္း က်မ သူ႔ေခါင္းေလးကို ခပ္တင္းတင္း ဆြဲကပ္ထားရင္း ႏို႔စို႔ခံၿပီး ဇိမ္ယူေနမိတယ္။ ႏို႔သီးေခါင္း တဖက္စို႔တိုင္း ေတဇာႏိုင့္ လက္တဖက္က က်န္တဲ့ႏို႔သီးထိပ္ေလးကို ေခ်ေခ်ေပးတာ။ ႏို႔ရည္ေလး ထြက္လာၿပီး သူ႔လက္ထိပ္ေလးေတြ ကပ္တာနဲ႔ အဲဒီလက္ေခ်ာင္းေလးကို က်မပါးစပ္နား ကပ္ေပးတတ္တယ္။ က်မလည္း ႏို႔ရည္ေပကပ္ေနတဲ့ ေတဇာႏိုင့္ လက္ေခ်ာင္းေလးကို ထိပ္ကေန အရင္းထိ ဆြဲစုပ္ေပးမိတာေပါ့။ ခဏေနေတာ့ က်မလည္း ညာဘက္ေျခေထာက္ေလး ေျမႇာက္ၿပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚ ဒူးေထာက္ထိုင္ေနတဲ့ ေတဇာႏိုင္ေပါင္ၾကား စမ္းၾကည့္ေနတာ။ ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ သူ႔ေပါင္ၾကားထဲက မာထင္ေနတဲ့အရာကို ေျခဖမိုးနဲ႔ ထိမိေနၿပီ။

”မင္းဟာႀကီးက … မာေနၿပီေနာ္သား” ”အင္း … ႏို႔စို႔ဦးမယ္ … မ ရယ္” က်မႏို႔ေတြကို အားရေအာင္စို႔ၿပီးမွ ထရပ္ၿပီး သူ႔ေဘာင္းဘီဇစ္ကို ဖြင့္တာ။ ”ဟိတ္ … ေဘာင္းဘီခြၽတ္ကြာ” ”မ … က်ေတာ့ … ေအာက္က အကာအကြယ္နဲ႔” ”ဒါဆိုလည္း … ၾကည့္” က်မလည္း ေတဇာႏိုင့္ေရွ႕ အက်ႌစကပ္ တြဲလ်က္ေလးကို ခြၽတ္ျပလိုက္တယ္။ အဲက်မွ ေတဇာႏိုင္က သူ႔အဝတ္စားေတြ ခြၽတ္တာ။ ”ခ္ခ္ ခ္ခ္ … ေဘာ္ဒီက အမိုက္စားပါလား သားရယ္ … ဘယ္ခ်ိန္ ၾကည့္ၾကည့္ မိုက္တယ္” ”ေဘာ္ဒီပဲလား … မ ရယ္ … သား ဟာႀကီးေရာ” ”ဟြန႔္ ေနာ္” ”လက္ဖယ္ေပး … မ … ရာ … ဖယ္ကြာ” က်မလည္း ေတဇာႏိုင့္ကို မ႐ိုးမယြေလး ေျပာၿပီး မ်က္ႏွာကို လက္နဲ႔အုပ္ ထားလိုက္တယ္။ မရပါဘူးရွင္ က်မလက္ေတြ ဆြဲဖယ္ၿပီး သူ႔လီးနဲ႔ မ်က္ႏွာအနံ႔ ထိုးပြတ္ေတာ့တာ။ ေမာင္ အျမတ္တႏိုး နမ္းေနတဲ့ က်မ ပါးျပင္ေလးေတြ ေတဇာႏိုင္ရဲ႕ လီးရာေတြ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ တျဖည္းျဖည္း ေတဇာႏိုင့္လီး မာထင္လာတာနဲ႔ က်မႏူတ္ခမ္း ေတြကလည္း အဆင္သင့္ပါပဲ။ က်မကို ကုတင္ေပၚ ပက္လက္လွဲခ်ရင္း က်မႏို႔အုံေပၚ တက္ထိုင္တတ္တယ္။ ထိုင္ၿပီးတာနဲ႔ ညာလက္နဲ႔ သူ႔လီးကို ကိုင္ထိန္းရင္း က်မႏူတ္ခမ္းေပၚ ဒစ္နဲ႔ ထိုးပြတ္ေတာ့တာ။ က်မ လွ်ာေလး ေထာင္ေပးထားရင္ လွ်ာထိပ္ေလးကို လီးထိပ္နဲ႔ ကန္လန႔္ဖ်က္ ပြတ္ရင္း ဇိမ္ယူတတ္ေသးတယ္။

ခဏေနရင္ေတာ့ က်မ ပါးစပ္ကို ဟခိုင္းၿပီး ခါးအားနဲ႔ လီးကို တရစ္ခ်င္း ထိုးသြင္းတာေပါ့။ ေမာင့္လီးကို တခါတေလမွ စုပ္ေပးရတဲ့ က်မ ေတဇာႏိုင့္ လီးက်ေတာ့ ေနတိုင္း လိုလို အရင္းထိ မ်ိဳေပးရတယ္။ က်မပါးစပ္ကို အားရေအာင္ လိုးၿပီး လရည္ကို ပါးစပ္ထဲပဲ ပန္းထုတ္ ပစ္တတ္တာပဲ။ သူၿပီးတာနဲ႔ ရပ္မသြားဘူးရွင့္ ေတဇာႏိုင္ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္က အဲဒါေပါ့။ သူၿပီးတာနဲ႔ က်မ အဖုတ္ကို တန္းယက္ေပးတယ္ တခါတခါဆို ေမာင္က မနက္ပိုင္း ထလိုးသြားတာ မေဆးမိဘူး ေတဇာႏိုင္က မ႐ြံရွာပါဘူး က်မေစာက္ပတ္ ယက္ရင္း ေမာင့္လရည္ေတြပါ ေရာမ်ိဳပစ္တယ္။ ေစာက္ဖုတ္တင္ မဟုတ္ဖူးရွင့္ ဖင္ေပါက္ပါ ထိုးယက္ ကလိေပးတာ။ လူငယ္သေလာက္ ဆြဲေဆာင္မႈ႕ကလည္း ေကာင္းေနတာေပါ့။ လိုးၿပီေဟ့ ဆိုရင္လည္း က်မကို အရင္ၿပီးေအာင္ လိုးၿပီးမွ သူၿပီးေအာင္ လိုးတာ။ ခုလည္း က်မအဖုတ္ ယက္ၿပီးတာနဲ႔ သူ႔လီးကို က်မေစာင္ေခါင္းထဲ ေတ့ၿပီး လိုးေနတာပဲေလ။ လရည္ထြက္ ထားေပမယ့္ လီးက ေလ်ာ့က်မသြားဘူး အဲဒီအတြက္ သူေလ့က်င့္ထားတယ္ ေျပာတာပဲ။ ေတဇာႏိုင္ရဲ႕ ထိထိမိမိရွိလွတဲ့ လိုးခ်က္ေတြ က်မ ၾကာၾကာေတာ့ ေတာင့္မခံႏိုင္ပါဘူး။ ဆီးခုံးခ်င္းထိေအာင္ ေဆာင့္လိုးတတ္တဲ့ သူ႔ရဲ႕ လိုးခ်က္ေတြေအာက္ ေစာက္ရည္ေတြ ပန္းထြက္ခဲ့ရတာပါပဲ။ ခုထိ ေမာင္မသိေအာင္ ေတဇာႏိုင့္ကို က်မ အလိုးခံေနတုန္းပါပဲရွင္။ ၿပီးပါၿပီ…..