Unicode Version(အောက်တွင် Zawgyiဖြင့်တင်ပေးထားပါသည်)

“ဖြန်းးး!!!”လွှတ်စမ်း..ရသ နင်ငါ့ကို ခု လွှတ်…… ထူပူသွားတဲ့ ဘယ်ဘက်ပါးကြောင့် မမနဲ့ လူချင်းခွာပြီး ကျနော်အမြတ်တနိုးကြည့်ခဲ့ဖူးတဲ့ မျက်နှာလေးကို ငေးရင်း…..။ နင် ငါ့ကို ဒီနေရာကို ချိန်းတာ ငါ့ကိုဖက်ပြီး ငါ့နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းဖို့လား?နင့်ရဲ့ အရေးတကြီး ကိစ္စရှိတယ်ဆိုတာ ဒါလားးးး? “မဟုတ်ဘူး မမ” မမနဲ့သန့်စင်ဆိုတဲ့ ဘီးကြဲ လက်ထပ်ဖို့တစ်ပတ်အလိုမှာ ကျနော့်ဘဝနဲ့ရင်းပြီးချစ်ခဲ့ရတဲ့ မမကို ခနတဖြုတ်အဖြစ်တွေ့ခွင့်မရှိတော့ ဘူးလား? “ပြောစမ်းပါအုံး ဒေါ်စုစုမောင်” ငြိတွယ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သံယောဇဉ် တွေက သဲထဲရေသွန် ဖြစ်ကုန်တာလား၊အသွေးအသားတွေပုံအောပြီး ချစ်ခဲ့ရတာတွေက တိမ်ပေါ် အရုပ်ရေးသလိုလား? “ခင်ဗျား ဗျာ”ရက်စက်လွန်းမနေဘူးလား? စကားလုံးတွေကို နှုတ်ခမ်းဝမှ တရစပ်ဖွင့်ဟရင်း ကျနော့်ပါးပြင်ထက်ဆီမှာ မျက်ရည်တွေ စကျလာပြန်တယ်….။

“နေရာကား အထင်ကရနယ်မြေ အင်းလျားကန်ဘောင်” ထိုကန်ဘောင်ထက်မှာ အင်းလျားရေပြင်ကိုဘေးခိုင်းပြီး မျက်ရည်စတွေနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်နေတဲ့ “ရသနဲ့စုစုမောင်” လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်ခန့်က ဒီရက်ဒီနေရာမှာတွေ့ဖို့ မမကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ခွင့်တောင်းခဲ့တာ….။ နှစ်ယောက်သားကြား တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အခြေနေကို ကျနော်ကပဲ ပြန်လည်စတင်လိုက်တယ်….။ “မမဘက်က ပြောစရာမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ကျနော်ပြန်တော့မယ်”။ကျောက်ဆစ်ရုပ်တစ်ရုပ်ပမာ ရပ်နေနိုင်တဲ့ စိမ်းကားနိုင်သူကြီးကို ကျောခိုင်းပြီး ခြေလှမ်းတွေကို ရန်ကုန်-ပြည်လမ်း ဟိုဘက်ခြမ်းရှိ ဘတ်စ်ကား ဂိတ်လေးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်တော့တယ်….။ ခြေထောက်နဲ့မြေကြီး ထိနေလားမသဲကွဲပေမယ့် ကျနော့်အတွေးတွေကတော့ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်ဆီသို့….ပြေးလွှားကူးခပ်ရင်း…..။ ကျနော်တို့ မြို့လေးမှာ အဝေးသင်တက်ရင်း အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေတာကို မကြည့်ရက်နိုင်တဲ့ ဖခင်က “သာကေတ”မှာရှိတဲ့ အဖွားအိမ်ကနေတစ်ဆင့် သင်တန်းတစ်ခုခုတက်ဖို့ တချက်လွှတ် အမိန့်ကြောင့် အထုပ်အပိုးပြင်ရင်း ရန်ကုန်မြေကို ခြေချခွင့်ရခဲ့ပြန်တယ်။

အဖွားနဲ့အန်တီလေးရဲ့ အစီစဉ်ကြောင့် အဖွားတို့အိမ်အောက်ထပ်မှာပဲ စတည်းချလိုက်တယ်…။ “သား ရသရေ” အိမ်ငှါး ကောင်မလေးရောက်လာရင်တော့ ငါ့မြေးအပေါ်ထပ်ပြောင်းရမယ်ဆိုတဲ့ စကားခံကြောင့် အိပ်ယာလောက်သာ အောက်ထပ်မှာ ပြင်ဆင်ပြီး ဘာသင်တန်းတက်ရင်ကောင်းမလဲ တွေးကြည့်တော့ အန်တီလေးကသူ့သူငယ်ချင်း ကွန်ပျူတာ (ဂရက်ဖစ်) သင်တန်းဖွင့်ထားတယ်။ အဲ့မှာလိုက်အပ်ပေးမယ်လို့ ပြောလာတော့ ကျနော်လည်းစဉ်စားမနေတော့ပဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရတယ်။ အစ်ကိုဝမ်းကွဲနဲ့ သင်တန်းတူစတက်တဲ့နေ့မှာ ကျနော့်ကမ႓ာကို ဖျက်စီးမယ့်၊ကျနော့်ကို နယ်ပယ်တစ်ခုထဲရောက်အောင်ဆွဲသွင်း ပစ်ခဲ့တဲ့ “စုစုမောင်”ဆိုတဲ့ မိန်းမရိုင်းကြီးကို စတင်ဆုံစည်းခွင့်ရခဲ့တယ်….။ “(ကြည်နူးဖွယ်ရာ အတိတ် (သို့မဟုတ်)မာယာများနဲ့ကခုန်ခြင်း” သြရှချိုသာသော အသံတစ်ခုက နားစည်ထဲသို့ ပဲ့တင်ဝင်လာတာကြောင့် ခေါင်းမော့ အကြည့်မှာ…… “မင်္ဂလာပါ ” မမက မင်းတို့ကို ဂရက်ဖစ် ပိုင်းနဲ့ပက်သက်ပြီး အခြေခံကစသင်ပေးမှာပါ..။မမနာမည်က “စုစုမောင်”လို့ခေါ်တယ်…။

အကြည့်တွေကို ထိုမမဆီသို့ ရွေ့လိုက်ချိန်မှာတော့ မြင့်မာတဲ့အရပ်နဲ့လိုက်ဖက်တဲ့ ကောက်ကြောင်း အလုံးအဝန်းအဖုအထစ်တွေနဲ့ နုနုယ်ပျိုပျစ်တဲ့မျက်နှာလေးကို မှင်သက်ငေးမောလိုက်မိတယ်။ “အိုး လှချက်„…(ကျနော့်အရမ်း ကြိုက်တဲ့ လုလုအောင် အစပ်အပေါက်မျိုး) တံတွေးကို ဂလုခနဲမြိုချလိုက်ပြီး…တပြိုင်တည်းမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တပ်မက်ခြင်းနဲ့ရာဂ မီးတွေကြောင့် အောက်က ကိုရွှေပန်းက ဖြောင်းခနဲ အမောက်ထောင်လာတယ်…။ တတွတ်တွတ်ရှင်းပြနေတဲ့ သင်တန်းစာကို စိတ်မဝင်စားပဲ မမရဲ့ရူမငြီးတဲ့ အလှကိုခေါင်းစခြေဖျား မျက်တောင်ခတ်တမ်းရူစားနေတော့ ဘေးက နောင်တော်ဝမ်းကွဲက “အမောင်ရသ” ရွှေစိတ်တော်ထိန်းပါလို့ ခနဲ့တဲ့တဲ့ကြောင့် မျက်လွှာချပြီး စာဘက်ကို အာရုံပြန်စိုက်လာရတယ်…။ “ဖူးစာ ဟူသည် နဖူးမှာစာမကပ်ထားသလိုိ..ဦးရာလူပါ စနစ်လည်းမဟုတ်တာကြောင့်„ကျနော်နဲ့မမကို သံသရာစက်ဝိုင်းက နောက်တစ်ကျော့ပြန်အပတ်မှာ ဆုံခွင့် ပေးလိုက်ပုံက….။

“ရသ..မြေးရေ..ရသ” ဖွားမြေးလေး ထကွဲ့..မင်းနေတဲ့အောက်ထပ်ကို ငှါးမယ့် သမီးလေးရောက်လာပြီကွဲ့…သားနေရာရွေ့ပေးအုံး။ ကျနော်ရဲ့ ဘုံရွှေနန်းကို လုယူမယ့် ရန်သူတော် ကို မော့ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့……… “ဟာ….မမ…အဲ့မဟုတ်ပေါင် တီချာ” ကျနော့်ကို ကလေးလေးတစ်ဦးပမာကြည့်နေတဲ့ မမရဲ့မျက်ဝန်းလေးတွေနဲ့ဆုံတွေ့ခိုက်မှာတော့…….. “ဝုန်း…ဘလုန်း…ဘွမ်းး” ရင်ထဲမှာ သင်္ဘောကြီး ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ဖြတ်မောင်းသွားသလိုပါပဲလားး ဟိတ်…ဘာကြည့်နေတာလဲ ထတော့..နှုတ်ခမ်းဝတွေမှာ အာပုတ်ရည်စီးကြောင်းတွေနဲ့ကွာ…။ မမစကားကြောင့် နှုတ်ခမ်းဝကို လက်နဲ့အသာသုတ်ရင်း အိပ်ယာသိမ်းကာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ မျက်နှာသစ်ဖို့ ထွက်လာလိုက်တော့ တယ်…..။ “အို အသင်လောကကြီး”မမကို မွေးဖွားပေးလိုက်တဲ့ အတွက် ခင်ဗျားကို စောက်ရမ်း ကျေးဇူးတင်တယ်ဗျာ….။ “တစ်အိမ်တည်းမှာနေတဲ့ အပေါ်ထပ်နဲ့အောက်ထပ်ဇာတ်လမ်းက ခင်ဗျားတို့ကြားနေကျ ဇာတ်လမ်းတွေလိုပဲ အိုးချင်းထား အိုးချင်ထိကြကုန်တာပေါ့….။

မမနဲ့ကျနော့်ရဲ့ ရင်းနှီးမှုက တစထက်တစ ငြိတွယ်ရစ်ပတ်လာပုံက မြန်ဆန်လွန်းတယ်…ကျနော့်နဲ့ကျနော့် မိသားစုအကြောင်းကို ပြောပြထားသလို မမရဲ့မိသားစုရယ်၊မမမှာ လူကြီးတွေစေ့စပ်ပေးထားတဲ့ “ကိုသန့်စင်”ဆိုတဲ့ လူရယ်ရှိနေတာ သိလိုက်ရတယ်…။ ဒါပေမယ့် မမက လက်ထပ်ပြီးသားမှာမဟုတ်တာ…မမကိုချစ်ခွင့် ကျနော်မှာလည်းရှိတယ်…။ “ရသရေ…ရသ” မင်းကြိုက်တဲ့ ရုပ်ရှင် ရုံတင်ပြီကွ…။ ဟုတ်လား…မမလိုက်ပြမယ်ပြောထားတယ်လေ…အဲ့တာ ဒီည ညပွဲလိုက်ပြပါ။ အေးပါကွာ…မမသင်တန်းက စောပြန်ခဲ့မယ်..မင်းအဆင်သင့်ပြင်ထားး ညရောက်တော့…ခရမ်းနုရောင်ပါတိတ်ဝမ်းဆက်လေးနဲ့အရမ်းလှနေတဲ့ မမနဲ့ယှဉ်တွဲကာ သာကေတမြရတနာ ရုပ်ရှင်ရုံထဲသို့ ည ၉နာရီပွဲကြည့်ရန် ရောက်သွားကြတယ်…။ ရုံထဲရောက်တော့ အဲကွန်းအေးဒဏ်ကြောင့် လက်ပြတ်လေးဝတ်လာမိတဲ့ မမက ချမ်းလို့ ထင်ပါရဲ့ ကျနော်နဲ့ပူးကပ်ထိုင်ပြီးးလက်ဖျားလေးတွေပါ အေးလာတယ်…။ မမ ချမ်းနေမှန်သိတော့ သူမလက်ဖျားလေးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး “အရမ်းချမ်းနေလား မမ” “အင်းးနည်းနည်းချမ်းတယ်” ဆိုပြီး မဝံ့မရဲပြန်ဖြေတဲ့မမစကားအဆုံးမှာ …..မမပခုံးလေးကို လှမ်းဖက်ပြီး ကျနော့်ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲယူကာ ရုပ်ရှင်ထဲ စိတ်ပြန်နှစ်လိုက်တယ်….။

သို့ပေမယ့်…ကျနော့်အာရုံတွေ ရုပ်ရှင်ထဲနှစ်မရတော့ပဲ ကျနော့်ခါးကို ပြန်သိုင်းဖက်ပြီး တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ မမအထိတွေ့တွေကို နစ်မျောနေပါပြီ…။ သက်ပြင်းကို အခါခါချပြီး မဖြစ်သင့်မှန်းသိပေမယ့် အမည်မဲ့နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ တွန်းအားကြောင့် မမနှုတ်ခမ်းအစုံကို ငုံ့ပြီး စုပ်ယူလိုက်ချိန်မှာတော့…..။ “ရသ…ဟင့်အင်းတဲ့” မမရဲ့ အငြင်းဝါဒကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး မမနှုတ်ခမ်းအစုံကို စုပ်ယူရင်း ကျနော်နဲ့မမ အချစ်နယ်ပယ်တစ်ခုဆီသို့ သက်ဆင်းသွားရတယ်…။ တုံ့ပြန်နမ်းလာတဲ့ မမနှုတ်ခမ်းတွေရယ် ခပ်တင်းတင်းဖက်လာတဲ့ မမလက်အစုံရယ်ကြောင့် ကျနော့်အချစ်ပိုက်ကွန်ကို အုပ်မိုးကာ ဖမ်းယူလိုက်ချိန်မှာတော့….။ “ဟင်းးအင်း..အင်း…”ဆိုတဲ့ ညည်းညူ သံလေးတွေနဲ့အတူ အချစ်နွံထဲသို့သက်ဆင်းကြရင်း….မမရဲ့ရင်သားထွားထွားလေးတွေကို လက်အစုံပို့ကာ ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်ရင်း…လည်တိုင်ကျော့ကျော့လေးဆီသို့ အနမ်းရွေ့ကာ စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လိုက်တယ်…..။ “အိုး တော်ပါတော့…ရသရယ်” မမ ဘယ်လိုမှ မနေတတ်တော့ဘူး”တဲ့….။ “ကျနော် တို့ အိမ်ပြန်ကြရအောင်..မမ” “ဟင်..ရုပ်ရှင်မှ မပြီးသေးတာကွ..မင်းပဲကြိုက်တယ်ဆိုလို့ လိုက်ပြတာလေ…”။ ဟင့်အင်း ခု ရုပ်ရှင်ကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘူးဗျာလို့..မမနဖူးလေးကို နမ်းရင်း ပြောလိုက်တော့….”သွားလူဆိုးလေးတဲ့” တက္ကစီငှါးပြီး အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဖွားနဲ့ အန်တီလေးက မအိပ်သေးပဲ တံခါးထဖွင့်ပေးတယ်…။

အပေါ် ထပ်တက်ကာ အဝတ်စားလဲပြီး မမနဲ့ရုပ်ရှင်ရုံထဲကအကြောင်းကို ပြန်စဉ်းစားရင်း အောက်က ညီတော်မောင် ခေါင်းထောင်လာတော့…ဖြေးဖြေးလေးပွတ်သပ်ပေးကာ…ရှေ့တိုးနောက်ငင် လုပ်ပေးလိုက်တယ်….။ “အင်းး…ဟင်း”အံလေးကြိတ်ကာ လက်တွေကို ညီတော်မောင်ဆီ ပွတ်သပ်ပေးရင်း….။ “ဖျပ်…ဖျပ်…” ဟာ မီးပျက်သွားပြီ။ မမရေ ဖယောင်းတိုင် ဝယ်ပြီးသားရှ်ိရဲ့လား?ကျနော့်မှာ အပိုရှိတယ် မမ..ယူမလားဗျ။ အေး အဲ့တာဆိုရင်..ယူခဲ့ပေးအုံးကွာ..မမအောက်ထပ်မှာ မှောင်မဲနေပြီ…။ ဖယောင်းတိုင်ယူ အောက်ထပ်ဆင်းကာ မမခန်းဆီသို့ ဝင်လိုက်တယ်….။မီးခြစ် ခြစ်ကာ ဖယောင်းတိုင်းကို မီးညှိလိုက်ချိန်မှာတော့ အဝတ်စားလဲရင်း မီးပျက်သွားတုန်း ရင်လျားလေးနဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ မမကို တွေ့လိုက်ချိန်မှာတော့…….။ ဘယ်လိုမှ ထိန်းသိမ်းမရတော့တဲ့ အချစ်ရေလျင်တွေကို မမပေါ်ကို စီးဆင်းခွင့်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်… မတ်တပ်လေးရပ်နေတဲ့ မမကိုယ်လေးကို နံရံဆီတွဲ မှီပီး နှုတ်ခမ်းအစုံကို နမ်းယူစုပ်ငင်လိုက်တယ်…။

“ရသရယ်…ဆိုတဲ့ ညည်းသံလေးကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ နောက်တစ်တစ်ဆင့်တက် ဖို့ မမရင်သားအပေါ်ကို အုပ်စိုးထားတဲ့ ထမီစလေးကို ဖြည်ချလိုက်ချိန်မှာတော့……..။ ဖယောင်းတိုင် မီးရောင်ကြောင့် ဝင်းဝါစိုပြေပြီး မကြီးမသေးလွန်တဲ့ ရွှေရင်နှစ်မွှာကို အခိုက်တန့် ငေးကြည့်ရင်း…… ကျနော့် ခေါင်းလေးငုံကာ နှုတ်ခမ်းအစုံကို ချိုသီးခေါင်းလေးတွေဆီ စို့ယူနမ်းရှိုက်လိုက်တော့တယ်….။ (ပြွတ်စ့်….စ့်စ်စ့်..ပြွတ်စ့်) တဖက်ကို စို့ယူနေချိန် တဖက်ကို ပွတ်နယ်ပေးလိုက်တော့ ကျနော့်ဆံပက်တွေကို ထိုးဖွကာ တအင်းအင်းညည်းညူသံတွေက အခန်းပြင်ဘက်ကို လျှံထွက်မှာ စိုးရွံ့စရာ…။ ချစ်တလင်း ခင်းဖို့ အတွေ့အကြုံကို သဘာဝတရားကြီးက သင်ပေးလိုက်ရုံမက ဟိုကားတွေရဲ့ အတွေ့ကြုံကြောင့် နှုတ်ခမ်းတွေကို ရွှေရင်အစုံကိုကျောခိုင်းကာ ဗိုက်သားရှပ်ရှပ်လေးတွေကို နမ်းရင်း ဒူးထောက်ကာ မမဆီးခုံမွှေးညင်းလေးတွေကတဆင့် ပိပိကွဲကြောင်းလေးကို နှာခေါင်းချွန်လေးနဲ့ထိတွေ့ခွင့်ပေးလိုက်တော့…….။မမ ဒူးမခိုင်တော့ဘူး ထင်ပါရဲ့….အိပ်ယာပေါ်သွားကြရအောင်ကွာတဲ့…။

မမကိုယ်လေးကို ပွေ့ယူပြီး အိပ်ယာပေါ်တင်ကာ မမပေါင်ကြားထဲ တိုးဝှေးရင်း ရန်စနေတဲ့ အစိလေးကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ဖိကိုက်ပြီး ခပ်ဆတ်ဆတ်လေးခါပေးလိုက်တော့……အိုး..အချစ်ရာ,.မမရူးလိမ့်မယ်တဲ့…။ ခါးလေးခွေပြီး ကျနော့်ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဘုန်းနိမ့်မှာ မကြောက်ဘူးလားတဲ့….။ဟင့်အင်းးအဲ့အယူတွေ ကျနော့်မှာမရှိပါဘူး မမ…မမကို ချစ်တာ ရှုံးခြင်းမြတ်ခြင်း ဘုန်းနိမ့်ခြင်းစတာတွေ ဘာမှမရှ်ိပါဘူးဗျာ..။ “မောင်ရယ် ချစ်တတ်လိုက်တာကွာ”လို့ တီတာလေးပြောပြီး သူမပေါင်လေးတွေကို ဟပေးလာတော့ ကျနော်လည်း မရဲ့ပိလေးကို အသာလေးဖြဲယူကာ အတွင်းသားရဲရဲလေးတွေကို လျှာဖျားလေးနဲ့ ခပ်ပြင်းပြင်းလေး လျက်ပေးလိုက်တယ်။မမပိပိက ဝတ်ရည်လေးတွေ လျှံကျလာတော့ နှုတ်ခမ်းတွေကို ခွာလိုက်ပြီး ညာလက်ခလယ်လေးနဲ့ အကွဲကြောင်းလေးကို ထိုးမြုပ်လိုက်တော့ တင်းခံနေတဲ့ အရာတစ်ခုကြောင့်…..မမမျက်နှာလေးကို မြတ်တနိုးကြည့်ရင်း မမရဲ့အပျိုရည်လေးကို ယူငင်ဖို့ ကျနော် ချီတုံချတုံဖစ်သွားရတယ်…။ မမကတော့ နားလည်သည့်အလား မမရဲ့ အပျိုရည်ကို မောင့်ကိုပဲ ပေးပါရစေလို့ တိုးလေးကပ်ပြောလာတော့…အတွေ့ကို မရှောင်နိုင်တော့ပဲ မမပိပိလေးနဲ့မျက်နှာပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ဆင်းသက်ခွင့်ပေးလိုက်တော့တယ်…..။

အရည်စတွေက နှာခေါင်းနဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ထိပေလာတော့ ညှီတီတီအနံ့လေးက စိတ်ရိုင်းတွေကို ပို၍နှိုးဆော်လိုက်သလိုလို…။ ထောင်မတ်နေပြီ ဖြစ်တဲ့ ညီတော်မောင်က မမရဲ့ ညီမလေးကို ငိုယိုပြီးထိတွေ့ပေးဖို့ ခွင့်ပန်လာတော့ မမပေါင်ကြားထဲက ထွက်ကာ ဒူးထောင်ပြီး ပုဆိုးစကို ဖြည်ချလိုက်တယ်…။ခြောက်လမကျော်လောက်မတ်ကာ ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးက ကျနော့်အတွက်တော့ ရိုးနေပေမယ့် မမအတွက်တော့ ရင်ဖိုစရာ…။ “ထွားလိုက်တာ မောင်ရာ”တဲ့ ဟုတ်ပါရဲ့ ကျနော့်ညီတော်မောင်က တကယ့်ကို ထွားကြိုင်းမာတင်းနေတာ သဘာဝကြီးက ပေးထားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပါပဲ…..။ မမပေါ်ကို အုပ်မိုးကာ ကျနော့်လီးကို မမရဲ့ ပိပိအဝလေးကို တေ့ပေးပြီး ဖြေးညှင်းစွာ ဖိချလိုက်တယ်…အထိတွေ့က အာခေါင်တွေခြောက်သွားပြီး မမပိထဲက အမှေးပါးလေးခံနေတဲ့အတွက် နာမှာစိုးရိမ်တာကြောင့်..သွင်းနေတဲ့လက်စကို ရပ်ထားရင်း မမလည်တိုင်လေးကို မနာအောင်ကိုက်ပေးလိုက်တယ်…။

(စာဖတ်သူတွေ မှတ်ထားကြဗျ…ကောင်မလေးတွေရဲ့လည်တိုင်ကို ကိုက်ပေးရင် ထွန့်ထွန့်လူးသွားတတ်ကြတယ်..ခြွင်းချက်တော့ရှိပေမယ့် များသောအားဖြင့် အဲ့လည်တိုင်လေးကိုဖွပြီးကိုက်ပေးရင် ဟော့သွားတတ်ကြတယ်ဗျ) မမ လူးလွန့်နေတာ မြင်တော့ သွင်းလက်စ လီးကို အသာလေးပြန်ထုတ်ကာ အားနဲ့ ဖိချပေးလိုက်တယ်…..။ “အင့်…အားး” လီးကအမှေးပါးလေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးးသုံးလက်မလောက်ဝင်သွားတော့ ရှုံ့မဲ့နေတဲ့မျက်နှာလေးကို နမ်းရင်း..တဆုံးထိဖိချလိုက်တယ်……။ “အိုး…မမအချစ်ရယ်…” မမရဲ့ အသံလေးကိုမကြားတော့ပဲ ကျနော့်လီးကို ဖြေးညင်းစွာ သွင်းထုတ်လုပ်ပေးရင်း မမရဲ့ ရင်သားလေးတွေကို ဆုပ်နယ်ရင်း…ကာမရေပြင်မှာ ကူးခပ်နေလိုက်တာ….., “အချစ်ရေ…အသဲ..မမ့အသဲရေ” မမရှူး ထွက်ချင်သလိုကြီးပဲကွာ…အားအား..ဟင်းးဟင့်အင်းမထိန်းနိုင်တော့ဘူးးမမထွက်ကျကုန်ပြီဆို ကာ ဗို့အားပြင်းတဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုမမကိုယ်ထဲစီးဝင်သွားသလို ဆန့်ငင် ဆန့်ငင် ဖြစ်သွားတော့တယ်…(ဒါမိန်းကလေးတစ်ယောက် ပြီးမြောက်ခြင်းလား?) မောဟိုက်နေတဲ့ မမက ခနရပ်ပေးကွာ…အားး,အ့..အချစ်ရာ……။

မမရဲ့ တားမြစ်သံတွေကို ဂရုမစိုက်မိပဲ ဆောင့်ချက်တွေကို သွက်ပေးလိုက်တော့ ကျနော့်လီးတစ်ချောင်လုံးတင်းမာလာကာ အကြောတွေ ထောင်တတ်ပြီး အရည်တွေ ပန်းထွက်မယ်ဆိုတာ သိလိုက်တော့…စိတ်ကိုလျှော့ချပြီး…… “အ့…အ့..အား”အိုး..မမရာ ကျနော် သုတ်ရည်တွေကို အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ မမရဲ့ ပိပိလေးထဲ ပန်းထည့်ပေးလိုက်တော့ မမတစ်ယောက် လူးလွန့်ကော့ပျံကာ.ဒုတိယ အကြိမ် ပြီးဆုံးချင်းသို့……။ တစ်ညလုံး ချစ်ရည်လူးရင် မနက်၄နာရီလောက်အပေါ်ထပ် အခန်းကို ပြန်တက်လိုက်တယ်…မမလည်းနွမ်းလျတဲ့လေသံလေးနဲ့ မောင့်ကိုမခွဲချင်ဘူးကွာတဲ့…သေချာတာတော့ အပေါ်ထပ်ကိုပြန်တက်လာတဲ့ ကျနော့်ဒူးတွေကလည်း ယိုင်နဲ့နဲ့ရယ်ပါ…။ နောက်ရက်တွေကျ သင်တန်းသားလေးကျနော်နဲ့ သင်တန်းဆရာမလေးမမက အများသူငှါရှေ့မှာတော့ တကယ့်ကို ဆရာနဲ့တပည့်တွေလိုပါပဲ….။ ဒါပေမယ့်..အဲ့နောက်ကွယ်မှာတော့…။ မမနဲ့အတူ ရေချိုးမယ်ကွာ… အာ ရှက်စရာကြီး မောင်ရာ….မရဘူး ငြင်းနေပေမယ့် စွေ့ခနဲ့ပွေ့ချီကာ ရေချိုးခန်းထဲ မလာတဲ့ ကျနော့်ကိုတော့ မမလုံးဝတားခွင့်မသာခဲ့တာပါ…။

ရေချိုးရင် မမတစ်ကိုယ်လုံးကို ဆပ်ပြာနဲ့ပွတ်တိုက်ပေးခြင်း..မမရဲပိပိလေးကို လက်လေးနဲ့ ဆေးကြောပေးခြင်း မမကို ရေချိုးခန်းနံရံမှာ မတ်တပ်ရပ်ခိုင်းပြီး မတ်တပ်လိုးခြင်း…အိုး..လိုးနည်းအစုံ အချစ်ပေါင်းစုံနဲ့ ချစ်လိုက်ကြတာနေ့တွေ ညတွေတောင် မေ့မတတ်ပါပဲဗျာ။ တခါတလေ အဖွားနဲ့အန်တီလေးမရှိခိုက် ကျနော့်ကို အိပ်ယာမနှိုးပဲ ကျနော့်ပေါင်ကြားက ငပဲကိုလွေနေတဲ့ မမရဲ့ပြုမူလေးတွေက သဲယားချင်စရာ…။ ဒီလိုနဲ့ ရာသီစက်ဝန်းကြီးက တစ်ပတ်ပြန်လည်လာပြန်ပြီ….။ ကျနော်နဲ့မမကြားမှာ ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်တဲ့ ကိုသန့်စင် တစ်ယောက် စင်္ကာပူက ပြန်ရောက်လာချိန်မှာတော့….။ မမဒီအိမ်ကနေ ပြောင်းရတော့မယ်..မမကို ကိုသန့်စင်က သူဝယ်ထားတဲ့တိုက်ခန်းမှာ ရွှေ့နေပေးဖို့ ပြောလာတယ်..ပြီးတော့ လက်ထပ်ပြီးရင်လည်းနေရမှာတဲ့…။ မမပြောတဲ့ စကားတွေကို မျက်ရည်အဝိုင်းသားနဲ့နားထောင်နေတဲ့ကျနော့်ကို ကြည့်ရင်း…”မောင်ရာ”ဟုဆိုကာ ကျနော့်ခါးကို သိုင်းဖက်လာတယ်။

“မမကို ခိုးပြေးမယ်ကွာ” မဖြစ်ဘူး…မောင်, မမလေ လူကြီးတွေနဲ့ ကိုသန့်စင်ကို ပေးထားတဲ့ ကတိကို တည်စေချင်တယ်…။ “ဗျာ…ပြောထွက်လိုက်တာဗျာ” အဲ့ကတိတွေကြောင့် ကျနော်တစ်ခုခုဖြစ်သွားမှာ မမကြည့်ရက်သလား? မမ မျက်ဝန်းက မျက်ရည်တွေ ကျလာပေမယ့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကိုတော့ အခိုင်အမာ ချထားတဲ့ပုံပါပဲ။ မမတို့ ပြန်ကြရအောင်…ရသ အပြန်လမ်းက နှစ်ယောက်စလုံးစကားသံတွေ ဆွံ့အနေကြပေမယ့် တစ်ယောက်လက်ကိုတော့ တစ်ယောက်တွဲထားတုန်းပါပဲ….။ နောက်ရက်တွေက စပြီး မမဘက်က သိသိသာသာကြီးကိုပြောင်းလဲသွားကာ ကျနော့်ကို လုံးဝကို အတွေ့မခံတော့တာပါ…စိတ်ဆင်းရဲတဲ့ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့တဲ့ အဆုံး.အရက်ဆိုင်မှာ အရက်သောက်ပြီး အမူးလွန်ကာ…အဲ့နေ့ညက မမအခန်းရှေ့မှာ သွားပြီးပေါက်ကွဲလိုက်တယ်….။နောက်နေ့အရောက် မမလည်းရှက်ပြီး ကျနော်အမူးပြေတော့ အိမ်ပြောင်းသွားပြီတဲ့ဗျာ…..။

အဲ့ရက်ကနေစပြီး ကျနော်နဲ့မမဆက်သွယ်ပြတ်သွားလိုက်တာ…သင်တန်းကနေတစ်ဆင့် မမဖုန်းကိုရတော့…နောက်ဆုံးတွေ့ခွင့်လေးပေးပါဆိုပြီး တောင်းဆိုလိုက်တယ်…….။ အတိတ်အကြောင်းကို ပြန်တွေးရင်းမျက်ရည်စတွေကို ဖယ်ရှားရင်း ရန်ကုန်-ပြည်လမ်း တစ်ဖက်ခြမ်းရှိကားဂိတ်ကို ကူးဖို့ ဖြတ်လိုက်စဉ်မှာတော့………။ “ဟေ့ ကောင်လေး…ညီလေးရေ ရှေ့မှာကား…မကူးနဲ့ရပ်နေ……။ ဟာ…..သူမကြားတာလား? “ကျီွ…..ဒုန်းးးး” ကျနော် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လေထဲမှာ အခိုက်အတန့်တော့ လွှင့်ပါသွားပါတော့တယ်…အဲ့နောက်မှာတော့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အမှောင်ထု ဖုံးသွားပြီး…ကျနော့် နှုတ်ခမ်းဝဆီမှ အမည်နာမတစ်ခုကို တမ်းတလိုက်မိတယ်….။ “မမရယ်” ဟာ…ဟိုမှာကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ကားတိုက်သွားပြီဟေ့…။လူတွေဝိုင်းအုံပြီး ကားတိုက်ခံရတဲ့ ကောင်လေးနား ရောက်လာ ချိန်မှာတော့…….။ သွေးစသွေးနတွေနဲ့ အသက်မဲ့သွားရှာပြီဖြစ်တဲ့……..။

Zawgyi Version

“ျဖန္းးး!!!”လႊတ္စမ္း..ရသ နင္ငါ့ကုိ ခု လႊတ္…… ထူပူသြားတဲ့ ဘယ္ဘက္ပါးေၾကာင့္ မမနဲ႔ လူခ်င္းခြာၿပီး က်ေနာ္အျမတ္တႏုိးၾကည့္ခဲ့ဖူးတဲ့ မ်က္ႏွာေလးကုိ ေငးရင္း…..။ နင္ ငါ့ကုိ ဒီေနရာကုိ ခ်ိန္းတာ ငါ့ကုိဖက္ၿပီး ငါ့ႏႈတ္ခမ္းကုိနမ္းဖုိ႔လား?နင့္ရဲ႕ အေရးတႀကီး ကိစၥ႐ွိတယ္ဆုိတာ ဒါလားးးး? “မဟုတ္ဘူး မမ” မမနဲ႔သန္႔စင္ဆုိတဲ့ ဘီးၾကဲ လက္ထပ္ဖုိ႔တစ္ပတ္အလုိမွာ က်ေနာ့္ဘဝနဲ႔ရင္းၿပီးခ်စ္ခဲ့ရတဲ့ မမကုိ ခနတျဖဳတ္အျဖစ္ေတြ႔ခြင့္မ႐ွိေတာ့ ဘူးလား? “ေျပာစမ္းပါအုံး ေဒၚစုစုေမာင္” ၿငိတြယ္ခဲ့ဖူးတဲ့ သံေယာဇဥ္ ေတြက သဲထဲေရသြန္ ျဖစ္ကုန္တာလား၊အေသြးအသားေတြပုံေအာၿပီး ခ်စ္ခဲ့ရတာေတြက တိမ္ေပၚ အ႐ုပ္ေရးသလုိလား? “ခင္ဗ်ား ဗ်ာ”ရက္စက္လြန္းမေနဘူးလား? စကားလုံးေတြကုိ ႏႈတ္ခမ္းဝမွ တရစပ္ဖြင့္ဟရင္း က်ေနာ့္ပါးျပင္ထက္ဆီမွာ မ်က္ရည္ေတြ စက်လာျပန္တယ္….။

“ေနရာကား အထင္ကရနယ္ေျမ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္” ထုိကန္ေဘာင္ထက္မွာ အင္းလ်ားေရျပင္ကုိေဘးခုိင္းၿပီး မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ရပ္ေနတဲ့ “ရသနဲ႔စုစုေမာင္” လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ပတ္ခန္႔က ဒီရက္ဒီေနရာမွာေတြ႔ဖို႔ မမကုိ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ခြင့္ေတာင္းခဲ့တာ….။ ႏွစ္ေယာက္သားၾကား တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အေျခေနကုိ က်ေနာ္ကပဲ ျပန္လည္စတင္လုိက္တယ္….။ “မမဘက္က ေျပာစရာမ႐ွိေတာ့ဘူးဆုိရင္ က်ေနာ္ျပန္ေတာ့မယ္”။ေက်ာက္ဆစ္႐ုပ္တစ္႐ုပ္ပမာ ရပ္ေနႏုိင္တဲ့ စိမ္းကားႏုိင္သူႀကီးကုိ ေက်ာခုိင္းၿပီး ေျခလွမ္းေတြကုိ ရန္ကုန္-ျပည္လမ္း ဟုိဘက္ျခမ္း႐ွိ ဘတ္စ္ကား ဂိတ္ေလးဆီသုိ႔ ဦးတည္လုိက္ေတာ့တယ္….။ ေျခေထာက္နဲ႔ေျမႀကီး ထိေနလားမသဲကဲြေပမယ့္ က်ေနာ့္အေတြးေတြကေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ႏွစ္ဆုိတဲ့ အခ်ိန္ဆီသုိ႔….ေျပးလႊားကူးခပ္ရင္း…..။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမဳိ့ေလးမွာ အေဝးသင္တက္ရင္း အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနတာကုိ မၾကည့္ရက္ႏုိင္တဲ့ ဖခင္က “သာေကတ”မွာ႐ွိတဲ့ အဖြားအိမ္ကေနတစ္ဆင့္ သင္တန္းတစ္ခုခုတက္ဖုိ႔ တခ်က္လႊတ္ အမိန္႔ေၾကာင့္ အထုပ္အပုိးျပင္ရင္း ရန္ကုန္ေျမကုိ ေျခခ်ခြင့္ရခဲ့ျပန္တယ္။

အဖြားနဲ႔အန္တီေလးရဲ႕ အစီစဥ္ေၾကာင့္ အဖြားတုိ႔အိမ္ေအာက္ထပ္မွာပဲ စတည္းခ်လုိက္တယ္…။ “သား ရသေရ” အိမ္ငွါး ေကာင္မေလးေရာက္လာရင္ေတာ့ ငါ့ေျမးအေပၚထပ္ေျပာင္းရမယ္ဆုိတဲ့ စကားခံေၾကာင့္ အိပ္ယာေလာက္သာ ေအာက္ထပ္မွာ ျပင္ဆင္ၿပီး ဘာသင္တန္းတက္ရင္ေကာင္းမလဲ ေတြးၾကည့္ေတာ့ အန္တီေလးကသူ႔သူငယ္ခ်င္း ကြန္ပ်ဴတာ (ဂရက္ဖစ္) သင္တန္းဖြင့္ထားတယ္။ အဲ့မွာလုိက္အပ္ေပးမယ္လုိ႔ ေျပာလာေတာ့ က်ေနာ္လည္းစဥ္စားမေနေတာ့ပဲ ေခါင္းညိတ္လုိက္ရတယ္။ အစ္ကုိဝမ္းကဲြနဲ႔ သင္တန္းတူစတက္တဲ့ေန႔မွာ က်ေနာ့္ကမ႓ာကုိ ဖ်က္စီးမယ့္၊က်ေနာ့္ကုိ နယ္ပယ္တစ္ခုထဲေရာက္ေအာင္ဆဲြသြင္း ပစ္ခဲ့တဲ့ “စုစုေမာင္”ဆုိတဲ့ မိန္းမ႐ုိင္းႀကီးကုိ စတင္ဆုံစည္းခြင့္ရခဲ့တယ္….။ “(ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ အတိတ္ (သုိ႔မဟုတ္)မာယာမ်ားနဲ႔ကခုန္ျခင္း” ျသ႐ွခ်ဳိသာေသာ အသံတစ္ခုက နားစည္ထဲသုိ႔ ပဲ့တင္ဝင္လာတာေၾကာင့္ ေခါင္းေမာ့ အၾကည့္မွာ…… “မဂၤလာပါ ” မမက မင္းတုိ႔ကုိ ဂရက္ဖစ္ ပုိင္းနဲ႔ပက္သက္ၿပီး အေျခခံကစသင္ေပးမွာပါ..။မမနာမည္က “စုစုေမာင္”လုိ႔ေခၚတယ္…။

အၾကည့္ေတြကုိ ထုိမမဆီသုိ႔ ေရြ႔လုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ျမင့္မာတဲ့အရပ္နဲ႔လုိက္ဖက္တဲ့ ေကာက္ေၾကာင္း အလုံးအဝန္းအဖုအထစ္ေတြနဲ႔ ႏုႏုယ္ပ်ဳိပ်စ္တဲ့မ်က္ႏွာေလးကုိ မွင္သက္ေငးေမာလုိက္မိတယ္။ “အုိး လွခ်က္„…(က်ေနာ့္အရမ္း ၾကဳိက္တဲ့ လုလုေအာင္ အစပ္အေပါက္မ်ဳိး) တံေတြးကုိ ဂလုခနဲျမဳိခ်လုိက္ၿပီး…တၿပိဳင္တည္းမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ တပ္မက္ျခင္းနဲ႔ရာဂ မီးေတြေၾကာင့္ ေအာက္က ကုိေရႊပန္းက ေျဖာင္းခနဲ အေမာက္ေထာင္လာတယ္…။ တတြတ္တြတ္႐ွင္းျပေနတဲ့ သင္တန္းစာကုိ စိတ္မဝင္စားပဲ မမရဲ႕႐ူမၿငီးတဲ့ အလွကုိေခါင္းစေျခဖ်ား မ်က္ေတာင္ခတ္တမ္း႐ူစားေနေတာ့ ေဘးက ေနာင္ေတာ္ဝမ္းကဲြက “အေမာင္ရသ” ေရႊစိတ္ေတာ္ထိန္းပါလုိ႔ ခနဲ႔တဲ့တဲ့ေၾကာင့္ မ်က္လႊာခ်ၿပီး စာဘက္ကုိ အာ႐ုံျပန္စုိက္လာရတယ္…။ “ဖူးစာ ဟူသည္ နဖူးမွာစာမကပ္ထားသလုိိ..ဦးရာလူပါ စနစ္လည္းမဟုတ္တာေၾကာင့္„က်ေနာ္နဲ႔မမကုိ သံသရာစက္ဝုိင္းက ေနာက္တစ္ေက်ာ့ျပန္အပတ္မွာ ဆုံခြင့္ ေပးလုိက္ပုံက….။

“ရသ..ေျမးေရ..ရသ” ဖြားေျမးေလး ထကဲြ႔..မင္းေနတဲ့ေအာက္ထပ္ကုိ ငွါးမယ့္ သမီးေလးေရာက္လာၿပီကဲြ႔…သားေနရာေရြ႔ေပးအုံး။ က်ေနာ္ရဲ႕ ဘုံေရႊနန္းကုိ လုယူမယ့္ ရန္သူေတာ္ ကုိ ေမာ့ၾကည့္လုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့……… “ဟာ….မမ…အဲ့မဟုတ္ေပါင္ တီခ်ာ” က်ေနာ့္ကုိ ကေလးေလးတစ္ဦးပမာၾကည့္ေနတဲ့ မမရဲ႕မ်က္ဝန္းေလးေတြနဲ႔ဆုံေတြ႔ခုိက္မွာေတာ့…….. “ဝုန္း…ဘလုန္း…ဘြမ္းး” ရင္ထဲမွာ သေဘၤာႀကီး ေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္ ျဖတ္ေမာင္းသြားသလုိပါပဲလားး ဟိတ္…ဘာၾကည့္ေနတာလဲ ထေတာ့..ႏႈတ္ခမ္းဝေတြမွာ အာပုတ္ရည္စီးေၾကာင္းေတြနဲ႔ကြာ…။ မမစကားေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းဝကုိ လက္နဲ႔အသာသုတ္ရင္း အိပ္ယာသိမ္းကာ ႐ွက္ကုိး႐ွက္ကန္းနဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္ဖုိ႔ ထြက္လာလုိက္ေတာ့ တယ္…..။ “အုိ အသင္ေလာကႀကီး”မမကုိ ေမြးဖြားေပးလုိက္တဲ့ အတြက္ ခင္ဗ်ားကုိ ေစာက္ရမ္း ေက်းဇူးတင္တယ္ဗ်ာ….။ “တစ္အိမ္တည္းမွာေနတဲ့ အေပၚထပ္နဲ႔ေအာက္ထပ္ဇာတ္လမ္းက ခင္ဗ်ားတုိ႔ၾကားေနက် ဇာတ္လမ္းေတြလုိပဲ အုိးခ်င္းထား အုိးခ်င္ထိၾကကုန္တာေပါ့….။

မမနဲ႔က်ေနာ့္ရဲ႕ ရင္းႏွီးမႈက တစထက္တစ ၿငိတြယ္ရစ္ပတ္လာပုံက ျမန္ဆန္လြန္းတယ္…က်ေနာ့္နဲ႔က်ေနာ့္ မိသားစုအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပထားသလုိ မမရဲ႕မိသားစုရယ္၊မမမွာ လူႀကီးေတြေစ့စပ္ေပးထားတဲ့ “ကုိသန္႔စင္”ဆုိတဲ့ လူရယ္႐ွိေနတာ သိလုိက္ရတယ္…။ ဒါေပမယ့္ မမက လက္ထပ္ၿပီးသားမွာမဟုတ္တာ…မမကုိခ်စ္ခြင့္ က်ေနာ္မွာလည္း႐ွိတယ္…။ “ရသေရ…ရသ” မင္းၾကဳိက္တဲ့ ရုပ္ရွင္ ႐ုံတင္ၿပီကြ…။ ဟုတ္လား…မမလုိက္ျပမယ္ေျပာထားတယ္ေလ…အဲ့တာ ဒီည ညပဲြလုိက္ျပပါ။ ေအးပါကြာ…မမသင္တန္းက ေစာျပန္ခဲ့မယ္..မင္းအဆင္သင့္ျပင္ထားး ညေရာက္ေတာ့…ခရမ္းႏုေရာင္ပါတိတ္ဝမ္းဆက္ေလးနဲ႔အရမ္းလွေနတဲ့ မမနဲ႔ယွဥ္တဲြကာ သာေကတျမရတနာ ႐ုပ္႐ွင္႐ုံထဲသုိ႔ ည ၉နာရီပဲြၾကည့္ရန္ ေရာက္သြားၾကတယ္…။ ႐ုံထဲေရာက္ေတာ့ အဲကြန္းေအးဒဏ္ေၾကာင့္ လက္ျပတ္ေလးဝတ္လာမိတဲ့ မမက ခ်မ္းလုိ႔ ထင္ပါရဲ႕ က်ေနာ္နဲ႔ပူးကပ္ထုိင္ၿပီးးလက္ဖ်ားေလးေတြပါ ေအးလာတယ္…။ မမ ခ်မ္းေနမွန္သိေတာ့ သူမလက္ဖ်ားေလးေတြကုိ ဆုပ္ကုိင္ၿပီး “အရမ္းခ်မ္းေနလား မမ” “အင္းးနည္းနည္းခ်မ္းတယ္” ဆိုၿပီး မဝံ့မရဲျပန္ေျဖတဲ့မမစကားအဆံုးမွာ …..မမပခုံးေလးကုိ လွမ္းဖက္ၿပီး က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲ ဆဲြယူကာ ႐ုပ္႐ွင္ထဲ စိတ္ျပန္ႏွစ္လုိက္တယ္….။

သုိ႔ေပမယ့္…က်ေနာ့္အာ႐ုံေတြ ႐ုပ္႐ွင္ထဲႏွစ္မရေတာ့ပဲ က်ေနာ့္ခါးကုိ ျပန္သုိင္းဖက္ၿပီး တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ မမအထိေတြ႔ေတြကုိ နစ္ေမ်ာေနပါၿပီ…။ သက္ျပင္းကုိ အခါခါခ်ၿပီး မျဖစ္သင့္မွန္းသိေပမယ့္ အမည္မဲ့နတ္ဆုိးတစ္ေကာင္ရဲ႕ တြန္းအားေၾကာင့္ မမႏႈတ္ခမ္းအစုံကုိ ငုံ႔ၿပီး စုပ္ယူလုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့…..။ “ရသ…ဟင့္အင္းတဲ့” မမရဲ႕ အျငင္းဝါဒကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး မမႏႈတ္ခမ္းအစုံကုိ စုပ္ယူရင္း က်ေနာ္နဲ႔မမ အခ်စ္နယ္ပယ္တစ္ခုဆီသုိ႔ သက္ဆင္းသြားရတယ္…။ တုံ႔ျပန္နမ္းလာတဲ့ မမႏႈတ္ခမ္းေတြရယ္ ခပ္တင္းတင္းဖက္လာတဲ့ မမလက္အစုံရယ္ေၾကာင့္ က်ေနာ့္အခ်စ္ပုိက္ကြန္ကုိ အုပ္မုိးကာ ဖမ္းယူလုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့….။ “ဟင္းးအင္း..အင္း…”ဆုိတဲ့ ညည္းညဴ သံေလးေတြနဲ႔အတူ အခ်စ္နံြထဲသုိ႔သက္ဆင္းၾကရင္း….မမရဲ႕ရင္သားထြားထြားေလးေတြကုိ လက္အစုံပုိ႔ကာ ပြတ္သပ္ဆုပ္နယ္ရင္း…လည္တုိင္ေက်ာ့ေက်ာ့ေလးဆီသုိ႔ အနမ္းေရြ႔ကာ စုပ္ယူနမ္း႐ႈိက္လုိက္တယ္…..။ “အုိး ေတာ္ပါေတာ့…ရသရယ္” မမ ဘယ္လုိမွ မေနတတ္ေတာ့ဘူး”တဲ့….။ “က်ေနာ္ တုိ႔ အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္..မမ” “ဟင္..႐ုပ္႐ွင္မွ မၿပီးေသးတာကြ..မင္းပဲၾကဳိက္တယ္ဆုိလုိ႔ လုိက္ျပတာေလ…”။ ဟင့္အင္း ခု ႐ုပ္႐ွင္ကုိ စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘူးဗ်ာလုိ႔..မမနဖူးေလးကုိ နမ္းရင္း ေျပာလုိက္ေတာ့….”သြားလူဆုိးေလးတဲ့” တကၠစီငွါးၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဖြားနဲ႔ အန္တီေလးက မအိပ္ေသးပဲ တံခါးထဖြင့္ေပးတယ္…။

အေပၚ ထပ္တက္ကာ အဝတ္စားလဲၿပီး မမနဲ႔႐ုပ္႐ွင္႐ုံထဲကအေၾကာင္းကုိ ျပန္စဥ္းစားရင္း ေအာက္က ညီေတာ္ေမာင္ ေခါင္းေထာင္လာေတာ့…ေျဖးေျဖးေလးပြတ္သပ္ေပးကာ…ေ႐ွ႕တုိးေနာက္ငင္ လုပ္ေပးလုိက္တယ္….။ “အင္းး…ဟင္း”အံေလးႀကိတ္ကာ လက္ေတြကုိ ညီေတာ္ေမာင္ဆီ ပြတ္သပ္ေပးရင္း….။ “ဖ်ပ္…ဖ်ပ္…” ဟာ မီးပ်က္သြားၿပီ။ မမေရ ဖေယာင္းတုိင္ ဝယ္ၿပီးသား႐ွ္ိရဲ႕လား?က်ေနာ့္မွာ အပုိ႐ွိတယ္ မမ..ယူမလားဗ်။ ေအး အဲ့တာဆုိရင္..ယူခဲ့ေပးအုံးကြာ..မမေအာက္ထပ္မွာ ေမွာင္မဲေနၿပီ…။ ဖေယာင္းတုိင္ယူ ေအာက္ထပ္ဆင္းကာ မမခန္းဆီသုိ႔ ဝင္လုိက္တယ္….။မီးျခစ္ ျခစ္ကာ ဖေယာင္းတုိင္းကုိ မီးညႇိလုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့ အဝတ္စားလဲရင္း မီးပ်က္သြားတုန္း ရင္လ်ားေလးနဲ႔ ျဖစ္ေနတဲ့ မမကုိ ေတြ႔လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့…….။ ဘယ္လုိမွ ထိန္းသိမ္းမရေတာ့တဲ့ အခ်စ္ေရလ်င္ေတြကုိ မမေပၚကုိ စီးဆင္းခြင့္ေပးလုိက္ပါေတာ့တယ္… မတ္တပ္ေလးရပ္ေနတဲ့ မမကုိယ္ေလးကုိ နံရံဆီတဲြ မွီပီး ႏႈတ္ခမ္းအစုံကုိ နမ္းယူစုပ္ငင္လုိက္တယ္…။

“ရသရယ္…ဆုိတဲ့ ညည္းသံေလးကုိ မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ ေနာက္တစ္တစ္ဆင့္တက္ ဖုိ႔ မမရင္သားအေပၚကုိ အုပ္စုိးထားတဲ့ ထမီစေလးကုိ ျဖည္ခ်လုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့……..။ ဖေယာင္းတုိင္ မီးေရာင္ေၾကာင့္ ဝင္းဝါစုိေျပၿပီး မႀကီးမေသးလြန္တဲ့ ေရႊရင္ႏွစ္မႊာကုိ အခုိက္တန္႔ ေငးၾကည့္ရင္း…… က်ေနာ့္ ေခါင္းေလးငုံကာ ႏႈတ္ခမ္းအစုံကုိ ခ်ဳိသီးေခါင္းေလးေတြဆီ စုိ႔ယူနမ္း႐ႈိက္လုိက္ေတာ့တယ္….။ (ႁပြတ္စ့္….စ့္စ္စ့္..ႁပြတ္စ့္) တဖက္ကုိ စုိ႔ယူေနခ်ိန္ တဖက္ကုိ ပြတ္နယ္ေပးလုိက္ေတာ့ က်ေနာ့္ဆံပက္ေတြကုိ ထုိးဖြကာ တအင္းအင္းညည္းညဴသံေတြက အခန္းျပင္ဘက္ကုိ လ်ွံထြက္မွာ စုိးရံြ႔စရာ…။ ခ်စ္တလင္း ခင္းဖုိ႔ အေတြ႔အၾကဳံကုိ သဘာဝတရားႀကီးက သင္ေပးလုိက္႐ုံမက ဟုိကားေတြရဲ႕ အေတြ႔ၾကဳံေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းေတြကုိ ေရႊရင္အစုံကုိေက်ာခုိင္းကာ ဗုိက္သား႐ွပ္႐ွပ္ေလးေတြကုိ နမ္းရင္း ဒူးေထာက္ကာ မမဆီးခုံေမႊးညင္းေလးေတြကတဆင့္ ပိပိကဲြေၾကာင္းေလးကုိ ႏွာေခါင္းခြၽန္ေလးနဲ႔ထိေတြ႔ခြင့္ေပးလုိက္ေတာ့…….။မမ ဒူးမခုိင္ေတာ့ဘူး ထင္ပါရဲ႕….အိပ္ယာေပၚသြားၾကရေအာင္ကြာတဲ့…။

မမကုိယ္ေလးကုိ ေပြ႔ယူၿပီး အိပ္ယာေပၚတင္ကာ မမေပါင္ၾကားထဲ တုိးေဝွးရင္း ရန္စေနတဲ့ အစိေလးကုိ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ဖိကုိက္ၿပီး ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလးခါေပးလုိက္ေတာ့……အုိး..အခ်စ္ရာ,.မမ႐ူးလိမ့္မယ္တဲ့…။ ခါးေလးေခြၿပီး က်ေနာ့္ပါးျပင္ကုိ ပြတ္သပ္ရင္း ဘုန္းနိမ့္မွာ မေၾကာက္ဘူးလားတဲ့….။ဟင့္အင္းးအဲ့အယူေတြ က်ေနာ့္မွာမ႐ွိပါဘူး မမ…မမကုိ ခ်စ္တာ ႐ႈံးျခင္းျမတ္ျခင္း ဘုန္းနိမ့္ျခင္းစတာေတြ ဘာမွမ႐ွ္ိပါဘူးဗ်ာ..။ “ေမာင္ရယ္ ခ်စ္တတ္လုိက္တာကြာ”လုိ႔ တီတာေလးေျပာၿပီး သူမေပါင္ေလးေတြကုိ ဟေပးလာေတာ့ က်ေနာ္လည္း မရဲ႕ပိေလးကုိ အသာေလးျဖဲယူကာ အတြင္းသားရဲရဲေလးေတြကုိ လ်ွာဖ်ားေလးနဲ႔ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး လ်က္ေပးလုိက္တယ္။မမပိပိက ဝတ္ရည္ေလးေတြ လ်ွံက်လာေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြကုိ ခြာလုိက္ၿပီး ညာလက္ခလယ္ေလးနဲ႔ အကဲြေၾကာင္းေလးကုိ ထုိးျမဳပ္လုိက္ေတာ့ တင္းခံေနတဲ့ အရာတစ္ခုေၾကာင့္…..မမမ်က္ႏွာေလးကုိ ျမတ္တႏုိးၾကည့္ရင္း မမရဲ႕အပ်ဳိရည္ေလးကုိ ယူငင္ဖုိ႔ က်ေနာ္ ခ်ီတုံခ်တုံဖစ္သြားရတယ္…။ မမကေတာ့ နားလည္သည့္အလား မမရဲ႕ အပ်ဳိရည္ကုိ ေမာင့္ကုိပဲ ေပးပါရေစလုိ႔ တုိးေလးကပ္ေျပာလာေတာ့…အေတြ႔ကုိ မေ႐ွာင္ႏုိင္ေတာ့ပဲ မမပိပိေလးနဲ႔မ်က္ႏွာျပင္ကုိ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ဆင္းသက္ခြင့္ေပးလုိက္ေတာ့တယ္…..။

အရည္စေတြက ႏွာေခါင္းနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းကုိ ထိေပလာေတာ့ ညႇီတီတီအနံ႔ေလးက စိတ္႐ုိင္းေတြကုိ ပုိ၍ႏႈိးေဆာ္လုိက္သလုိလုိ…။ ေထာင္မတ္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ ညီေတာ္ေမာင္က မမရဲ႕ ညီမေလးကုိ ငုိယုိၿပီးထိေတြ႔ေပးဖုိ႔ ခြင့္ပန္လာေတာ့ မမေပါင္ၾကားထဲက ထြက္ကာ ဒူးေထာင္ၿပီး ပုဆုိးစကုိ ျဖည္ခ်လုိက္တယ္…။ေျခာက္လမေက်ာ္ေလာက္မတ္ကာ ေထာင္မတ္ေနတဲ့ လီးက က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ႐ုိးေနေပမယ့္ မမအတြက္ေတာ့ ရင္ဖုိစရာ…။ “ထြားလုိက္တာ ေမာင္ရာ”တဲ့ ဟုတ္ပါရဲ႕ က်ေနာ့္ညီေတာ္ေမာင္က တကယ့္ကုိ ထြားၾကဳိင္းမာတင္းေနတာ သဘာဝႀကီးက ေပးထားတဲ့ လက္ေဆာင္တစ္ခုပါပဲ…..။ မမေပၚကုိ အုပ္မုိးကာ က်ေနာ့္လီးကုိ မမရဲ႕ ပိပိအဝေလးကုိ ေတ့ေပးၿပီး ေျဖးညႇင္းစြာ ဖိခ်လုိက္တယ္…အထိေတြ႔က အာေခါင္ေတြေျခာက္သြားၿပီး မမပိထဲက အေမွးပါးေလးခံေနတဲ့အတြက္ နာမွာစုိးရိမ္တာေၾကာင့္..သြင္းေနတဲ့လက္စကုိ ရပ္ထားရင္း မမလည္တုိင္ေလးကုိ မနာေအာင္ကုိက္ေပးလုိက္တယ္…။

(စာဖတ္သူေတြ မွတ္ထားၾကဗ်…ေကာင္မေလးေတြရဲ႕လည္တုိင္ကုိ ကုိက္ေပးရင္ ထြန္႔ထြန္႔လူးသြားတတ္ၾကတယ္..ႁခြင္းခ်က္ေတာ့႐ွိေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဲ့လည္တုိင္ေလးကုိဖြၿပီးကုိက္ေပးရင္ ေဟာ့သြားတတ္ၾကတယ္ဗ်) မမ လူးလြန္႔ေနတာ ျမင္ေတာ့ သြင္းလက္စ လီးကုိ အသာေလးျပန္ထုတ္ကာ အားနဲ႔ ဖိခ်ေပးလုိက္တယ္…..။ “အင့္…အားး” လီးကအေမွးပါးေလးကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးးသုံးလက္မေလာက္ဝင္သြားေတာ့ ႐ႈံ့မဲ့ေနတဲ့မ်က္ႏွာေလးကုိ နမ္းရင္း..တဆုံးထိဖိခ်လုိက္တယ္……။ “အုိး…မမအခ်စ္ရယ္…” မမရဲ႕ အသံေလးကုိမၾကားေတာ့ပဲ က်ေနာ့္လီးကုိ ေျဖးညင္းစြာ သြင္းထုတ္လုပ္ေပးရင္း မမရဲ႕ ရင္သားေလးေတြကုိ ဆုပ္နယ္ရင္း…ကာမေရျပင္မွာ ကူးခပ္ေနလုိက္တာ….., “အခ်စ္ေရ…အသဲ..မမ့အသဲေရ” မမ႐ွဴး ထြက္ခ်င္သလုိႀကီးပဲကြာ…အားအား..ဟင္းးဟင့္အင္းမထိန္းႏုိင္ေတာ့ဘူးးမမထြက္က်ကုန္ၿပီဆုိ ကာ ဗုိ႔အားျပင္းတဲ့ လ်ွပ္စီးေၾကာင္းတစ္ခုမမကုိယ္ထဲစီးဝင္သြားသလုိ ဆန္႔ငင္ ဆန္႔ငင္ ျဖစ္သြားေတာ့တယ္…(ဒါမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ၿပီးေျမာက္ျခင္းလား?) ေမာဟုိက္ေနတဲ့ မမက ခနရပ္ေပးကြာ…အားး,အ့..အခ်စ္ရာ……။

မမရဲ႕ တားျမစ္သံေတြကုိ ဂရုမစုိက္မိပဲ ေဆာင့္ခ်က္ေတြကုိ သြက္ေပးလုိက္ေတာ့ က်ေနာ့္လီးတစ္ေခ်ာင္လုံးတင္းမာလာကာ အေၾကာေတြ ေထာင္တတ္ၿပီး အရည္ေတြ ပန္းထြက္မယ္ဆုိတာ သိလုိက္ေတာ့…စိတ္ကုိေလ်ွာ့ခ်ၿပီး…… “အ့…အ့..အား”အုိး..မမရာ က်ေနာ္ သုတ္ရည္ေတြကုိ အ႐ွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ မမရဲ႕ ပိပိေလးထဲ ပန္းထည့္ေပးလုိက္ေတာ့ မမတစ္ေယာက္ လူးလြန္႔ေကာ့ပ်ံကာ.ဒုတိယ အႀကိမ္ ၿပီးဆုံးခ်င္းသုိ႔……။ တစ္ညလုံး ခ်စ္ရည္လူးရင္ မနက္၄နာရီေလာက္အေပၚထပ္ အခန္းကုိ ျပန္တက္လုိက္တယ္…မမလည္းႏြမ္းလ်တဲ့ေလသံေလးနဲ႔ ေမာင့္ကုိမခဲြခ်င္ဘူးကြာတဲ့…ေသခ်ာတာေတာ့ အေပၚထပ္ကုိျပန္တက္လာတဲ့ က်ေနာ့္ဒူးေတြကလည္း ယုိင္နဲ႔နဲ႔ရယ္ပါ…။ ေနာက္ရက္ေတြက် သင္တန္းသားေလးက်ေနာ္နဲ႔ သင္တန္းဆရာမေလးမမက အမ်ားသူငွါေ႐ွ႕မွာေတာ့ တကယ့္ကုိ ဆရာနဲ႔တပည့္ေတြလုိပါပဲ….။ ဒါေပမယ့္..အဲ့ေနာက္ကြယ္မွာေတာ့…။ မမနဲ႔အတူ ေရခ်ဳိးမယ္ကြာ… အာ ႐ွက္စရာႀကီး ေမာင္ရာ….မရဘူး ျငင္းေနေပမယ့္ ေစြ႔ခနဲ႔ေပြ႔ခ်ီကာ ေရခ်ဳိးခန္းထဲ မလာတဲ့ က်ေနာ့္ကုိေတာ့ မမလုံးဝတားခြင့္မသာခဲ့တာပါ…။

ေရခ်ဳိးရင္ မမတစ္ကုိယ္လုံးကုိ ဆပ္ျပာနဲ႔ပြတ္တုိက္ေပးျခင္း..မမရဲပိပိေလးကုိ လက္ေလးနဲ႔ ေဆးေၾကာေပးျခင္း မမကုိ ေရခ်ဳိးခန္းနံရံမွာ မတ္တပ္ရပ္ခုိင္းၿပီး မတ္တပ္လုိးျခင္း…အုိး..လုိးနည္းအစုံ အခ်စ္ေပါင္းစုံနဲ႔ ခ်စ္လုိက္ၾကတာေန႔ေတြ ညေတြေတာင္ ေမ့မတတ္ပါပဲဗ်ာ။ တခါတေလ အဖြားနဲ႔အန္တီေလးမ႐ွိခုိက္ က်ေနာ့္ကုိ အိပ္ယာမႏႈိးပဲ က်ေနာ့္ေပါင္ၾကားက ငပဲကုိေလြေနတဲ့ မမရဲ႕ျပဳမူေလးေတြက သဲယားခ်င္စရာ…။ ဒီလုိနဲ႔ ရာသီစက္ဝန္းႀကီးက တစ္ပတ္ျပန္လည္လာျပန္ၿပီ….။ က်ေနာ္နဲ႔မမၾကားမွာ ႐ွိႏွင့္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ ကုိသန္႔စင္ တစ္ေယာက္ စကၤာပူက ျပန္ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့….။ မမဒီအိမ္ကေန ေျပာင္းရေတာ့မယ္..မမကုိ ကုိသန္႔စင္က သူဝယ္ထားတဲ့တုိက္ခန္းမွာ ေရႊ႔ေနေပးဖုိ႔ ေျပာလာတယ္..ၿပီးေတာ့ လက္ထပ္ၿပီးရင္လည္းေနရမွာတဲ့…။ မမေျပာတဲ့ စကားေတြကုိ မ်က္ရည္အဝုိင္းသားနဲ႔နားေထာင္ေနတဲ့က်ေနာ့္ကုိ ၾကည့္ရင္း…”ေမာင္ရာ”ဟုဆုိကာ က်ေနာ့္ခါးကုိ သုိင္းဖက္လာတယ္။

“မမကုိ ခုိးေျပးမယ္ကြာ” မျဖစ္ဘူး…ေမာင္, မမေလ လူႀကီးေတြနဲ႔ ကုိသန္႔စင္ကုိ ေပးထားတဲ့ ကတိကုိ တည္ေစခ်င္တယ္…။ “ဗ်ာ…ေျပာထြက္လုိက္တာဗ်ာ” အဲ့ကတိေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္တစ္ခုခုျဖစ္သြားမွာ မမၾကည့္ရက္သလား? မမ မ်က္ဝန္းက မ်က္ရည္ေတြ က်လာေပမယ့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကုိေတာ့ အခုိင္အမာ ခ်ထားတဲ့ပုံပါပဲ။ မမတုိ႔ ျပန္ၾကရေအာင္…ရသ အျပန္လမ္းက ႏွစ္ေယာက္စလုံးစကားသံေတြ ဆံြ႔အေနၾကေပမယ့္ တစ္ေယာက္လက္ကုိေတာ့ တစ္ေယာက္တဲြထားတုန္းပါပဲ….။ ေနာက္ရက္ေတြက စၿပီး မမဘက္က သိသိသာသာႀကီးကုိေျပာင္းလဲသြားကာ က်ေနာ့္ကုိ လုံးဝကုိ အေတြ႔မခံေတာ့တာပါ…စိတ္ဆင္းရဲတဲ့ဒဏ္ကုိ မခံႏုိင္ေတာ့တဲ့ အဆုံး.အရက္ဆုိင္မွာ အရက္ေသာက္ၿပီး အမူးလြန္ကာ…အဲ့ေန႔ညက မမအခန္းေ႐ွ႕မွာ သြားၿပီးေပါက္ကဲြလုိက္တယ္….။ေနာက္ေန႔အေရာက္ မမလည္း႐ွက္ၿပီး က်ေနာ္အမူးေျပေတာ့ အိမ္ေျပာင္းသြားၿပီတဲ့ဗ်ာ…..။

အဲ့ရက္ကေနစၿပီး က်ေနာ္နဲ႔မမဆက္သြယ္ျပတ္သြားလုိက္တာ…သင္တန္းကေနတစ္ဆင့္ မမဖုန္းကုိရေတာ့…ေနာက္ဆုံးေတြ႔ခြင့္ေလးေပးပါဆုိၿပီး ေတာင္းဆုိလုိက္တယ္…….။ အတိတ္အေၾကာင္းကုိ ျပန္ေတြးရင္းမ်က္ရည္စေတြကုိ ဖယ္႐ွားရင္း ရန္ကုန္-ျပည္လမ္း တစ္ဖက္ျခမ္း႐ွိကားဂိတ္ကုိ ကူးဖုိ႔ ျဖတ္လုိက္စဥ္မွာေတာ့………။ “ေဟ့ ေကာင္ေလး…ညီေလးေရ ေ႐ွ႕မွာကား…မကူးနဲ႔ရပ္ေန……။ ဟာ…..သူမၾကားတာလား? “က်ီြ…..ဒုန္းးးး” က်ေနာ္ ခႏၶာကုိယ္တစ္ခုလုံး ေလထဲမွာ အခုိက္အတန္႔ေတာ့ လႊင့္ပါသြားပါေတာ့တယ္…အဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံး အေမွာင္ထု ဖုံးသြားၿပီး…က်ေနာ့္ ႏႈတ္ခမ္းဝဆီမွ အမည္နာမတစ္ခုကုိ တမ္းတလုိက္မိတယ္….။ “မမရယ္” ဟာ…ဟုိမွာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကုိ ကားတုိက္သြားၿပီေဟ့…။လူေတြဝုိင္းအုံၿပီး ကားတုိက္ခံရတဲ့ ေကာင္ေလးနား ေရာက္လာ ခ်ိန္မွာေတာ့…….။ ေသြးစေသြးနေတြနဲ႔ အသက္မဲ့သြား႐ွာၿပီျဖစ္တဲ့……..။

By admin