မခ်ိဳ

Posted on

တစ္ေန႔ … က်ေနာ္ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းပိတ္တုန္းကေပါ့။ ဧၿပီလေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ အိမ္ကအေဖရယ္၊ အေမရယ္၊ က်ေနာ္ရယ္ သုံးေယာက္သား ကားေလးနဲ႔ ျပင္ဦးလြင္ကိုသြားလည္ျဖစ္တယ္ဗ်။ က်ေနာ္တို႔ေနတာက မႏၲေလးဆိုေတာ့ ျပင္ဦးလြင္နဲ႔ ေန႔ခ်င္းျပန္သြားလို႔ရတယ္။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ေနကုန္ဟိုသြားဒီသြားေလ်ာက္သြားၾကမယ္ေပါ့။ မေရာက္တာၾကာတာလဲပါတာေပါ့။ မနက္ေစာေစာ မဟာအံ့ထူးကံသာဘုရားကိုဝင္ဖူးတယ္။ အဲဒီမွာစေတြ႕တာပဲ။ ဘုရားဖူးေနရင္းနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕တာ..။ က်ေနာ္နဲ႔ ရြယ္တူေလာက္ေတာ့ရွိမယ္။ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ဆံပင္ေလးမတိုမရွည္နဲ႔ အသားေဖြးေဖြး၊ လူေကာင္ေသးေသးေလး၊ ႏွာေခါင္းေလးက ခၽြန္ခၽြန္ေလးနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြက နီနီေလး။အဲဒီေတာ့ အီေဖကိုယ္လဲ ဘုရားဖူးၿပီးတာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ေက်ာ္ေလာက္က ေကာင္မေလးကို ခဏခဏလွမ္းၾကည့္ျဖစ္တယ္ေပါ့။ သူလဲ သူ႔အေဖအေမတို႔နဲ႔လာတယ္ထင္တာပဲ။ သူနဲ႔ပါလာတဲ့မိန္းမႀကီးက သူနဲ႔႐ုပ္ခ်င္းခပ္ဆင္ဆင္တူတယ္။ သူနဲ႔ ပါလာတဲ့ ဘိုးေတာ္ႀကီးနဲ႔ ဘြားေတာ္ႀကီးက ဘုရားရွစ္ခိုးတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔မၿပီးဘူး။ သူေလးကေတာ့ ဘုရားရွိခိုးၿပီးတာနဲ႔ ဟိုဟိုဒီၾကည့္ရင္းက်ေနာ္နဲ႔ အၾကည့္ခ်င္းသြားဆုံျဖစ္တယ္။ သူလည္းက်ေနာ့္ကို ခဏေလာက္ေၾကာင္ၿပီးၾကည့္ေနေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ ခ်က္ခ်င္းပဲဟိုဘက္ျပန္လွည့္သြားတယ္။ က်ေနာ္လည္း အေမတို႔မျပန္မခ်င္းေကာင္မေလးကို ခဏခဏၾကည့္ၾကည့္ေနမိတယ္။ ဘာလို႔လဲမသိဘူး။ အဲဒီေကာင္မေလးကို ကၽြန္ေတာ္အရမ္းခ်စ္မိသြားသလိုပဲ။

ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္မိတယ္ဆိုတာ အဲဒီလိုမ်ိဳးကိုေခၚတာလားမသိဘူးေနာ္…။ ေနာက္ေတာ့ အေဖတို႔လည္း ဘုရားဖူးလို႔ၿပီးေတာ့ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာတစ္ပတ္ပတ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ သူေလးကိုေနာက္တစ္ခါထပ္ေတြ႕ေသးတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေလးျမင္လိုက္တာနဲ႔ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲက ဒိန္းကနဲ ၊ ဒိန္းကနဲခုန္ခုန္လာတယ္…။ အင္း ခက္ေတာ့ခက္ေနၿပီေကာင္မေလးရယ္…။ ေနာက္လည္း ဆုံရဖို႔မလြယ္ဘူး။ အဲလိုနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ဘုရားက ျပန္ေတာ့ ပြဲေကာက္ေရတံခြန္ဝင္တယ္။ ပြဲေကာက္မွာမ်ားေတြ႕ဦးမလားဆိုၿပီး က်ေနာ္ ဟိုဟိုဒီဒီရွာၾကည့္မိေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကံတရားက က်ေနာ့္ဘက္မွာမရွိဘူးဗ်ာ…။ ျဖဴျဖဴေသးေသးေကာင္မေလးကိုကၽြန္ေတာ္မေတြ႕ရဘူး။ ပြဲေကာက္ေရတံခြန္က ျပန္ေတာ့ ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ကိုသြားတယ္…။ပိတ္ခ်င္းေျမာင္က လွိုင္ဂူႀကီးဆိုေတာ့ ႏွလုံးေရာဂါရွိတဲ့ က်ေနာ့္အေမထဲ အထဲထိမဝင္ဘူး။ အထဲမွာအသက္ရႈက်ပ္တယ္ေလ။ အေမမဝင္ဘူးဆိုေတာ့ က်ေနာ့္အေဖလည္း အျပင္မွာေစာင့္ေနခဲ့တယ္ေပါ့… ဟဲဟဲ…. ဒါက သဘာဝပဲေလ…။ သား… အထဲသြားခ်င္ရင္သြားေလ ဆိုတာနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အထဲကို ဝင္ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္ အထဲကိုသာသြားေနတာ။ စိတ္ထဲမွာ ဘာမွမရွိဘူး..။ အဲ… ဘာမွမရွိဘူးေတာ့မဟုတ္ဘူး။ မနက္က မင္းသမီးေလးအေၾကာင္းပဲ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိေနတာ..။ က်ေနာ္နဲ႔ ဘယ္လိုမွမဆုံနိုင္တဲ့ ဘဝမဟုတ္ပါလား။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ သူေလးကို က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးခ်စ္မိေနၿပီပဲဆိုတာေပါ့။ သူ႔မ်က္ႏွာေလးျမင္ၿပီးကတည္းက ဘာကိုပဲၾကည့္ၾကည့္ သူ႔မ်က္ႏွာေလးပဲျမင္ျမင္ေနတာေလ။

ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ဂူအဆုံးထိေလၽွာက္ၿပီးသြားေတာ့ ဘုရားဖူးမယ္ဆိုၿပီး အစြန္နားေလးမွာထိုင္လိုက္တယ္။ ဘုရားရွိခိုးၿပီးေတာ့ ဘုရားမွာဆုေတာင္းမိတယ္။ မနက္က ေကာင္မေလးနဲ႔ ျပန္ၿပီးဆုံေတြ႕ရပါေစသားေပါ့။ ဆုေတာင္းၿပီးလို႔ မ်က္လုံးလဲဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေရာ…. က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ႀကီးထဲမွာ ဒိန္းကနဲျဖစ္သြားျပန္တယ္…။ က်ေနာ့္မ်က္လုံးေထာင့္စြန္းမွာ ဘုရားရွိခိုးေနတဲ့ သူေလးကို ဖ်တ္ခနဲေတြ႕လိုက္မိလို႔…။ ေကာင္မေလးရဲ့ ေဘးနားကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ေတာ့ မနက္က ဘိုးေတာ္ႀကီးတို႔ပါမလာဘူး။ ၾကည့္ရတာ သူလည္း က်ေနာ့္လိုပဲထင္တယ္။ တစ္ေယာက္ထဲအေပၚတက္လာတာ။ ဆံပင္ေလးကို ေျဖာင့္စင္းၿပီး ေရႊေရာင္ဆံပင္ေလးဆိုထားနဲ႔ ပုံေလးကို က်ေနာ္ေနာက္ကေနတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနမိတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္ေလးေတြမကုန္ဆုံးပါရေစနဲ႔…။ခဏေလာက္ၾကာေတာ့ သူ က်ေနာ့္ဘက္ကို ျဖတ္ခနဲလွည့္ၾကည့္တယ္ဗ်။ က်ေနာ္လည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိတာနဲ႔ သူ႔ကို ရယ္ျပလိုက္တယ္။ သူလည္းက်ေနာ့္ကိုျပန္ၿပီးရယ္ျပတယ္ထင္တာပဲ။ ရင္ေတြခုန္လြန္းလို႔ ဘာျဖစ္လို႔ ျဖစ္ေနမွန္းကိုမသိေတာ့တာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ့္ေရွ႕တည့္တည့္မွာထိုင္ေနတဲ့အတြဲက ထထြက္သြားတယ္။ ကံေကာင္းတယ္လို႔ေျပာရမွာေပါ့။ က်ေနာ္နဲ႔ ေကာင္မေလးၾကားထဲမွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္လည္း ဖင္ကိုတရြတ္တိုက္ဆြဲၿပီးသူ႔နားကို အသာေလးတိုးသြားလိုက္တယ္။ ”ဘုရားလာဖူးတာလား…။” သူ လွည့္ၾကည့္တယ္။ ဘာမွေတာ့ျပန္မေျပာဘူး။ ”မနက္ကလည္းေတြ႕တယ္ေနာ္။ ျပင္ဦးလြင္ကိုလာလည္တာလား။” က်ေနာ္ တည္တည္တံ့တံ့ပဲ ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာလိုက္မိတယ္။

သူ႔ကို ေႏွာက္ယွက္တဲ့ ေတေလဂ်ပိုးလို႔ မထင္ေစခ်င္ဘူးေလ။ ”အေကာင္းနဲ႔ေမးတာပါ။ ခရီးသြားတဲ့လူခ်င္းအတူတူဆိုေတာ့ေလ…။ ကိုယ္က မန္းေလးကလာတာ။ ဒီကိုမေရာက္တာၾကာလို႔..။” ”ခ်ိဳက ျပင္ဦးလြင္မွာပဲေနတာ..။ ျမင္းၿခံက အေဒၚလာလို႔ လိုက္ပို႔တာ…။” သူေလးဆီက ဘယ္လိုမွမထင္မွတ္ထားတဲ့ အသံေလးကိုၾကားလိုက္ရတယ္။ ေကာင္မေလးရဲ့ နာမည္ေလးကိုပါတစ္ခါထဲသိလိုက္ရတယ္…. ခ်ိဳတဲ့….။ သူေလးနဲ႔ ေတြ႕ရတာ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာလည္း ခ်ိဳျမသြားတာပါပဲ ေကာင္မေလးရယ္…။ ”မျပန္ေသးဘူးလား။ ေအာက္မွာ အေဒၚေတြေစာင့္ေနတယ္မဟုတ္လား။ ”က်ေနာ္ စကားမရွိစကားရွာၿပီးေလၽွာက္ေျပာျဖစ္တယ္။ ”အင္း….။ ျပန္ေတာ့မွာ…။ခ်ိဳ ဒီသရက္ပင္ႀကီးကိုေတြ႕တိုင္း သရက္သီးေတြခူးခူးစားခ်င္လို႔ ၾကည့္ေနတာ…။””အာ…. ခ်ိဳကလည္း ဒါက သရက္ပင္အတုႀကီးဟာကို ဘယ္လိုလုပ္သရက္သီးခူးစားလို႔ရမွာလဲ…။” သူကလည္း ခ်ိဳဆိုတာနဲ႔ က်ေနာ္လည္း ေကာက္ၿပီးခ်ိဳပလိုက္တယ္…. မွတ္ကေရာ…။ ”ဟီး… ဟုတ္တယ္ေနာ္…. သရက္ပင္အတုႀကီးပဲဥစၥာ။” က်ေနာ့္ကို ခပ္ျပဳံးျပဳံးေလးၾကည့္ရင္း ရယ္ၿပီးေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခ်ိဳ႕ကို ျပန္ၿပီးရယ္ျပျဖစ္တယ္ထင္တာပဲ။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာသိလိုက္တာေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ ခ်ိဳ ခင္သြားၿပီဆိုတာပဲ။ ”တူတူျပန္ဆင္းရေအာင္ေလ…။” က်ေနာ့္သူ႔ကို ျပန္ဖို႔ေျပာေတာ့ သူလဲ အင္း ဆိုၿပီး ထလာတယ္။ ပိတ္ခ်င္းေျမာင္ဂူထဲက ျပန္အထြက္မွာ ေက်ာက္နံရံၾကားကထြက္လာတဲ့ေရေတြကို လက္နဲ႔လိုက္လိုက္ေဆာ့ေနလို႔ က်ေနာ့္ မွာ ခ်ိဳ ဓာတ္လိုက္မွာစိုးလို႔ မနည္းလိုက္ဆြဲရတယ္။

သူကေတာ့ စပ္ျဖဲျဖဲနဲ႔ တကယ့္ကေလးေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ…။ ဂူအျပင္နားေရာက္ခါနီးမွာ ႏွစ္ေယာက္လုံး မတိုင္ပင္ပဲနဲ႔ အလိုက္တသိလမ္းခြဲၿပီး ျပန္လာခဲ့တယ္။ ျပင္ဦးလြင္က အျပန္လမ္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ခ်ိဳဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးက ကပ္ၿပီးေတာ့ပါလာၿပီ။ က်ေနာ္ အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ သူ႔ကို သတိရလြန္းလို႔ ဖုန္းဆက္မလို႔ စဥ္းစားေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ နဲ႔မေတြ႕မွာစိုးလို႔ သူေပးတဲ့ဖုန္းနံပါတ္ကို မဆက္ျဖစ္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ကသာေၾကာက္ေနတာပါ။ သူေပးထားတာ သူကိုင္တဲ့ လက္ကိုင္ဖုန္းနံပါတ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔မွေတြ႕စရာမရွိပါဘူး။ ညေရာက္မွ ဆက္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ေအာင့္ထားလိုက္တယ္။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ညေရာက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာတယ္လို႔ ခံစားမိတယ္။အဲလိုနဲ႔ ညေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခ်ိဳ႕ဆီကို ဖုန္းဆက္ျဖစ္တယ္။ ”ဟိတ္…. ဘယ္သူလဲ သိလား…။” ” သိတယ္….။ ေန႔လည္က ပိတ္ခ်င္းေျမာင္မွာေတြ႕တဲ့ တစ္ေယာက္မဟုတ္လား။” ”အင္း.. ဟုတ္တယ္ ။ ဘယ္လိုလုပ္သိတာလဲ။” ”ဒီလိုပဲေပါ့…။” စကားဆုံးေတာ့ သူမ ဆီက ရယ္သံလြင္လြင္ေလးကိုၾကားရတယ္။ ”ကိုယ္ ဖုန္းဆက္မွာကို ေမၽွာ္ေနတာမဟုတ္လား…” လို႔ က်ေနာ္စေတာ့.. ”မေမၽွာ္ပါဘူး။ ဘာလို႔ ေမၽွာ္ရမွာလဲ…။ ေန႔လည္က လူကို ခဏခဏငမ္းေၾကာထေနတဲ့ တစ္ေယာက္က ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းသြားေတာ့ သူပဲျဖစ္မယ္ဆိုၿပီးသိတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ခ်ိဳ႕ဆီကို လာတဲ့ဖုန္းမွမ်ားမ်ားစားစားမရွိတာ။” ”ဟုတ္လား….။ ခ်ိဳ႕ဆီကို ေကာင္ေလးေတြဖုန္းမဆက္ဘူးလား။”

”မဆက္ပါဘူး။ ခ်ိဳကမွျပန္မေျပာတာ။ မသိရင္လုံးဝမကိုင္ဘူး။” ”အခု ကိုယ့္ဖုန္းက်ေတာ့ေရာ….။” ”အဲဒါက သူ ဆက္တဲ့ဖုန္းမွန္း ခ်ိဳ႕ စိတ္ထဲမွာသိေနလို႔ကိုင္လိုက္တာ…။” ”ဒါဆို ခ်ိဳက ကိုယ့္ကို ခင္တယ္ေပါ့။” ”အင္း…. ။ ဘယ္လိုမွန္းမသိဘူး။ သူ႔ကိုေလ… ခ်ိဳ ျမင္ျမင္ခ်င္း ခင္မိသလိုခံစားရလို႔…။” ”ဘယ္က ‘သူ’ လဲ…။” ”အခု ဟိုဘက္က ဖုန္းေနတဲ့သူ ေပါ့။” ”ေအာ္…..။ ဟုတ္သားပဲ။ ခ်ိဳက ကိုယ့္နာမည္မွမသိေသးတာ…။ ကိုယ့္နာမည္က ေက်ာ္သူစိုးတဲ့…။” ”ဟုတ္လား…။ ငယ္ငယ္ကေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ထင္တယ္…။ နာမည္က ေက်ာ္သူဆိုး ဆိုေတာ့…။” ”အာ… ကြာာာ…. မဟုတ္ပါဝူး…။ ေက်ာ္သူဆိုးမဟုတ္ဘူး….။ ေက်ာ္သူစိုး…။” ”ဟုတ္ပါၿပီ… ေက်ာ္သူစိုးဆိုေတာ့လည္း ေက်ာ္သူစိုးေပါ့။ ခစ္ခစ္ ”အဲလိုနဲ႔ ပထမဆုံးေန႔မွာပဲ သူမနဲ႔ က်ေနာ္ စၿပီး ခင္မင္မႈရခဲ့တယ္။ ဧၿပီလေက်ာင္းပိတ္ရက္ တစ္လလုံး သူမနဲ႔ညတိုင္းဖုန္းေျပာျဖစ္တယ္။ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုအေၾကာင္း ၊ သူမရဲ့ မိသားစုအေၾကာင္းေပါ့။ ခ်ိဳနဲ႔ မနက္ပိုင္းေတာ့ ဖုန္းမေျပာျဖစ္ဘူး။ သူ႔ အိမ္က ဆြယ္တာဆိုင္ဆိုေတာ့ တစ္ေနကုန္ ဆိုင္မွာကူထိုင္ေပးရတယ္။ တစ္ခါတေလ ဆိုင္မွာလူရွင္းရင္ေတာ့ လူဆိုးေလး… ဘာလုပ္ေနလဲ ဘာညာနဲ႔ message ေတြပို႔တယ္။ က်ေနာ္က သူ႔ကို ခ်ိဳလို႔ပဲေခၚေပမဲ့ သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္မွာ စိုး ပါတာနဲ႔ လူဆိုးေလးဆိုၿပီး ေခၚတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘာမွလဲ မဆိုင္ပါဘူးေနာ့္…။ အဲလိုနဲ႔ ဧၿပီလကုန္လို႔ ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင့္ေတာ့ ေက်ာင္းျပန္တက္ရတယ္။ က်ေနာ္က မန္းေလးမွာပဲ ေက်ာင္းတက္တယ္ေလ။

သူကေတာ့ ျပင္ဦးလြင္တကၠသိုလ္မွာပဲ BC Major တက္တယ္။ က်ေနာ္ ခ်ိဳ႕ကို ေမးၾကည့္ဖူးတယ္။ ”ခ်ိဳကဒီေလာက္ေခ်ာတာ ေမဂ်ာကြင္းမရဘူးလား”လို႔ေပါ့။ သူမ ရီၿပီးေတာ့ျပန္ေျပာတယ္။ ”ခ်ိဳက သူမ်ားေတြကို အယ္စတုံႀကီးေတြမွမဟုတ္တာ…။ ဘယ္လိုလုပ္ကြင္းရမွာလဲ”တဲ့။ ဟုတ္လည္းဟုတ္တယ္။ ခ်ိဳက ပိန္ပိန္ပါးပါးေလး။ အရပ္က ငါးေပႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ က်ေနာ္နဲ႔ယွဥ္ရင္ေတာ့ ပုမွာေပါ့။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့အေတာ္ေလာက္ပါပဲ။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာလည္း ပိန္ၿပီး အရမ္းအရပ္ရွည္တဲ့မိန္းကေလးေတြဆိုရင္ ကလန္ကလားနဲ႔ ၾကည့္မရဘူး။ ေက်ာင္းဖြင့္ၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ ခ်ိဳ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ဖြင့္ေျပာလိုက္တယ္။ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး။ စာေတြကလည္းမ်ားတာနဲ႔ စိတ္ညစ္ၿပီး ဖြင့္ေျပာလိုက္တာ…။ အဲလိုနဲ႔ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ၿပီး ႏွစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ ခ်ိဳ႕ဆီက အေျဖျပန္ရတယ္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ အေျဖရတဲ့ေန႔က သူမေမြးေန႔။ ခ်ိဳက က်ေနာ့္ထက္ေတာ့ ႏွစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ငယ္တယ္။ လူ႔ သဘာဝဆိုတာကလည္း ဆန္းၾကယ္သားေနာ္..။ ညတိုင္းဖုန္းေျပာ႐ုံနဲ႔လည္း မတင္းတိမ္ဘူးျဖစ္လာတယ္ဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႔ သူနဲ႔လာေတြ႕လို႔ရမလားဆိုေတာ့.. ခ်ိဳကလည္း ”ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ တစ္ရက္လာခ်င္ေတြ႕ေလ” တဲ့…။ တကယ္ေတာ့ ခ်ိဳတို႔အိမ္ကအရမ္းစည္းကမ္းႀကီးတယ္ဗ်…။ ဒီအရြယ္ႀကီးေရာက္တဲ့အထိ ခ်ိဳ ကို သူ႔အေဖက ကားနဲ႔ အပို႔အႀကိဳလုပ္တုန္းပဲ…။ ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ လာေတြ႕ခိုင္းတာက သူ႔အိမ္က လိုက္ပို႔ၿပီးရင္ ေက်ာင္းတက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးမွ က်ေနာ္နဲ႔ အျပင္ထြက္လည္မလို႔ေလ..။

အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း ကမန္းကတန္း ဗိုလ္သင္တန္းတက္ေနတဲ့ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ကမန္းကတန္းအပူကပ္ၿပီး စုံစမ္းရတယ္။ ျပင္ဦးလြင္က အတြဲေတြထိုင္လို႔ေကာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြရယ္၊ ႐ုပ္ရွင္႐ုံရယ္၊ ၿပီးေတာ့…. ဟီးဟီး…. ပိတ္သတ္ႀကီးသိတဲ့အတိုင္းပဲေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေန႔လည္ပိုင္း ေလ်ာက္လည္ဖို႔ဆိုင္ကယ္တစ္စီးလည္းငွားရတာေပါ့ဗ်ာ…။ အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေက်းဇူးနဲ႔ ၿမိဳ႕ခံသူ႔သူငယ္ခ်င္းဆီကပဲ ဟြန္ဒါဆိုင္ကယ္အေကာင္းစားတစ္စီးကို အလကားငွားလို႔ရလိုက္တယ္…။ အဲ…. ကိုယ္ကေတာ့ ဆီထည့္ေပးရတာေပါ့ေနာ္..။ ပထမတစ္ေခါက္သြားေတြ႕တုန္းကေတာ့ လက္ေလးကိုင္၊ သူကလည္း ဆိုင္ကယ္စီးရင္ က်ေနာ့္ခါးေလးဖက္စီးေပါ့။အေအးဆိုင္ထိုင္ေတာ့လည္း လူလစ္ရင္ ခ်ိဳ႕ပါးေလးကို ခိုးခိုးနမ္းေပါ့။ သူမကေတာ့ က်ေနာ္နမ္းလိုက္တိုင္း ပါးျပင္ျဖဴျဖဴႏုႏုေလးမွာ ပန္းေရာင္ေလးေတြျဖာေနတာပဲ…။ က်ေနာ္ တအားဖိနမ္းလို႔ ျဖစ္တယ္လို႔မထင္နဲ႔ေနာ္ ပိတ္သတ္ႀကီး…။ က်ေနာ္နမ္းတာဖြဖြေလး၊ သူ႔ဘာသာသူ အနမ္းမခံဖူးလို႔ ရွက္ေသြးျဖာတာ..။ ပထမတစ္ေခါက္ေတာ့ လက္ေလးကိုင္လိုက္၊ ပါးေလးနမ္းလိုက္နဲ႔ပဲ ၿပီးသြားတယ္။ အခ်ိန္ကလည္းသိပ္မရဘူးမဟုတ္လား။ အျပင္မွာ စေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လုံးေျပာစရာစကားေတြမ်ားလြန္းတာနဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္တြတ္ထိုးေနလိုက္တာ မၿပီးနိုင္ဘူး….။ ျပန္ခါနီးအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့မွပဲ မခြဲခ်င္ခြဲခ်င္နဲ႔ သူတို႔ေက်ာင္းဝင္းထဲကို လိုက္ပို႔လိုက္ရတယ္။

ေနာက္ထပ္ေတြ႕ျဖစ္ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးေတြ႕ခ်င္တယ္ကြာဆိုၿပီး ႐ုပ္ရွင္တူတူသြားၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္တယ္သာေျပာတာပါ.. တကယ္တန္းက်ေတာ့ ႐ုပ္ရွင္႐ုံထဲမွာ ဘာကားျပမွန္းေတာင္မသိပါဘူး။ ဘာကားမွန္းမေျပာနဲ႔ မင္းသားမင္းသမီးဘယ္သူဆိုတာေတာင္ အသံၾကားလို႔ပဲ သိတာ…။ ပိတ္ကားကို ၾကည့္လို႔သိတာမဟုတ္ဘူး။ ခ်ိဳ႕ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးကို အျမဲနမ္းေနတာ။ နမ္းလိုက္တိုင္းလည္း နမ္းလို႔မဝဘူး။ ေႏြးေႏြးေလးနဲ႔ ခ်ိဳခ်ိဳအီအီေလး… ၊ တကယ္ပဲ နာမည္နဲ႔လည္းလိုက္ပါတယ္။ ႐ုပ္ရွင္အလယ္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ့္လက္က တျဖည္းျဖည္းနယ္ခ်ဲ႕လာတယ္။ ခ်ိဳ႕ နို႔လုံးလုံးေလးေတြကို အက်ီေပၚေနအုပ္ကိုင္ၿပီးပြတ္တာေပါ့။ ခ်ိဳလည္းနမ္းရင္းနဲ႔ စိတ္ပါလာလို႔ထင္တယ္။က်ေနာ္ သူ႔နို႔ေလးေတြကို ပြတ္ေပးတာကိုဘာမွမေျပာဘူး။ သူကဘာမွမေျပာတာနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အက်ီေအာက္ေနလက္ကို အသာေလးလ်ိဳၿပီး သူ႔နို႔ေလးေတြကို ကိုင္လိုက္တယ္။ ခ်ိဳဝတ္ထားတဲ့ အက်ီက တီရွပ္အေပ်ာ့သားဆိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းလက္လ်ိဳသြင္းလို႔ရတယ္။ ေဘာ္လီကလည္း အေပ်ာ့သားခပ္ေသးေသးေလးဆိုေတာေဘာ္လီကို အသာေလးေအာက္ကို ဆြဲခ်ၿပီး အဖုံးအကာမရွိတဲ့ နို႔အိအိေလးေတြကို စမ္းမိတယ္။ နို႔ေလးေတြက လိေမၼာ္သီးခပ္လတ္လတ္အရြယ္ေလာက္ပဲရွိမယ္ထင္တယ္။ နို႔သီးေခါင္းေလးေတြက ေသးေသးေလးေတြ။ ႐ုပ္ရွင္႐ုံအေမွာင္ထဲမွာဆိုေတာ့ နို႔သီးေခါင္းေလးေတြဘာေရာင္လဲဆိုတာေတာ့မျမင္ရဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာပါတယ္။ နို႔သီးေခါင္းေလးေတြက ပန္းေရာင္ေလးေတြပဲျဖစ္မွာပါ။

အေပၚပိုင္းကို နယ္ခ်ဲ႕လို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ေအာက္ပိုင္းကို နယ္ခ်ဲ႕ဖို႔ႀကိဳးစားျဖစ္တယ္ခင္ဗ်။ ခ်ိဳဝတ္ထားတာက ထမိန္စကတ္ ၊ ထမိန္စကတ္ဝတ္ဖူးတဲ့သူေတြဆိုရင္ေတာ့သိမွာပါ… (အဲ မွားကုန္ၿပီ က်ေနာ္ဝတ္ဖူးတယ္လို႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္) ထမိန္စကတ္ဝတ္တဲ့ မိန္းကေလးေတြနဲ႔ ေတြ႕ဖူးရင္ေတာ့သိၾကမွာပါ။ ထမိန္စကတ္က တစ္ကြင္းလုံးခၽြတ္စရာမလိုဘူးဗ်၊ ခါးမွာခ်ိတ္ထားတဲ့ခ်ိတ္ကိုလည္း ျဖဳတ္စရာမလိုဘူး။ ထပ္ထားတဲ့ထမိန္ႏွစ္လႊာၾကားကို အသာေလးလက္လ်ိဳသြင္းလိုက္၊ ခင္ဗ်ားတို႔နားလည္ေအာင္က်ေနာ္လည္း မေျပာတတ္ေတာ့ဝူးဗ်ာ..၊ ထမိန္မွာ သုံးလႊာ တို႔ ေလးလႊာတို႔ ခ်ဳပ္ဝတ္ၾကတာသိတယ္မလား၊ မသိရင္လည္းထားလိုက္ေတာ့၊ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ…။အင္း… လက္ကို ထမိန္အလႊာႏွစ္ခုၾကားထဲအသာေလးလ်ိဳသြင္းလိုက္၊ ဆီးစပ္နားေလးမွာ V shape အခြဲေလးရွိတယ္ဗ်…၊ လက္ကအရမ္းမႀကီးဘူးဆိုရင္ အသာေလးလ်ိဳသြင္းလိုက္ရင္ အဖုတ္ေလးနဲ႔ကြက္တိပဲ။ အတြင္းခံဝတ္ထားရင္ေတာ့ ေရႊၾကဳတ္ေလးနဲ႔ တိုက္ရိုက္မေတြ႕ဘူးေပါ့ဗ်ာ..၊ ညီမေလးေပၚက ပင္တီေလးကိုပဲစမ္းမိမွာေပါ့။ ေျပာရင္းနဲ႔ ေခ်ာ္ကုန္ၿပီ။ အဲလိုနဲ႔ က်ေနာ္လည္း ခ်ိဳရဲ့ ထမိန္စကတ္ေလးထဲကို အလိုက္သင့္ေလးလက္ကိုထိုးသြင္းလိုက္ေတာ့ ခ်ိဳ႕အဖုတ္ေလးကိုစမ္းမိတယ္ဗ်ာ၊ ပင္တီေပၚကေပါ့။ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးက ႏုၿပီးအိေနတာပဲ။ ေတာ္ေတာ္ကို ေကာင္းတဲ့အထိအေတြ႕ပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ျမင္ေအာင္ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ ပူစီ ဘိတ္ကရီကထုတ္တဲ့ ၾကက္ဥကိတ္မုန႔္ေလးကို စမ္းမိသလိုပဲ။

ေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္ ပူစီ ၾကက္ဥကိတ္မုန႔္စားရင္ေတာင္ ဒီကိတ္မုန႔္ က နာမည္နဲ႔လဲလိုက္ပါတယ္လို႔ေတာင္ ေတြးမိေသးတယ္။ ( ပူစီမုန႔္တိုက္ပိုင္ရွင္သိရင္ က်ေနာ့္ကိုတရားလာစြဲေနဦးမယ္… ခြိ… ) ခ်ိဳရဲ့ ညီမေလးက အရည္ေတြေတာ္ေတာ္ထြက္ေနၿပီဗ်။ ပင္တီေလးမွာဆို ရႊဲနစ္ေနတာပဲ။ က်ေနာ္လည္း လက္ေလးနဲ႔ အသာဖိဖိၿပီးပြတ္ေပးတာေပါ့။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္လည္း ညီမေလးအထဲကို လက္တစ္ဆစ္ေလာက္ထည့္ထည့္ၿပီး ေမႊေပးတယ္။ အထဲကိုေတာ့ အမ်ားႀကီးထိုးမထည့္ပါဘူး။ အေမွးေလးရွိေသးရင္ ညီေတာ္ေမာင္အတြက္ခ်န္ထားမလို႔ေလ။ ခ်ိဳနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းေတ့စုတ္ရင္း လက္တစ္ဘက္က နို႔လုံးလုံးေလးေတြကို ေခ်၊ ေနာက္လက္တစ္ဖက္က ေရႊၾကဳတ္ေလးကို ေမႊလိုက္တာ၊ တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ ခ်ိဳလည္း တရႈးရႈးျဖစ္လာၿပီး အနမ္းေတြၾကမ္းလာေတာ့တာပဲ။သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္က က်ေနာ့္ေခါင္းကိုတင္းတင္းဆုတ္ရင္း နဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနမ္းလာတာ။ က်ေနာ္လည္း ခ်ိဳၿပီးေတာ့မယ္ဆိုတာ ရိပ္မိတာနဲ႔ ေအာက္ကိုနယ္ခ်ဲ႕ထားတဲ့ လက္တစ္ဖက္ကို ခပ္သြက္သြက္ေလးလႈပ္ရွားေပးလိုက္ေတာ့ အသာေလးကားေပးထားတဲ့ ေပါင္ေလးႏွစ္ေခ်ာင္းက ႐ုတ္တရက္စိသြားၿပီး တစ္ကိုယ္လုံးတြန႔္ၿပီး တစ္ခါၿပီးသြားတယ္ဗ်ာ…။ သူ႔ ႏႈတ္ခမ္းကေတာ့ က်ေနာ့္ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ မခြာေသးဘူး၊ တပ္ရက္ပဲ။ တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔နမ္းေနတာေပါ့။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ဆို အသံပါထြက္တယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ ၊ ႐ုပ္ရွင္က အသားကုန္ ရန္ျဖစ္ေနတဲ့ကားမို႔လို႔သာပဲ။ နို႔မို႔ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔နမ္းတဲ့အသံေတြ ေဘးခုံကၾကားသြားေလာက္တယ္။ ႐ုပ္ရွင္ၿပီးေတာ့ ႐ုံထဲကေန လူေတြအကုန္ကုန္မွ ထြက္ျဖစ္တယ္။

ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ခ်ိဳ႕ထမိန္ေအာက္မွာ ကြက္ေနလို႔၊ ကြက္ေနတာမွ အႀကီးႀကီးကြက္ေနတာ၊ ဝတ္ထားတဲ့ထမိန္ကလည္း အနက္ေရာင္မဟုတ္ေတာ့ ျမင္ရတယ္ေလ၊ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းပဲ။ က်ေနာ္အေပၚက ထပ္ဝတ္ထားတဲ့ အေပၚအက်ီကိုခၽြတ္ေပးၿပီး ခ်ိဳ႕ကို ခါးမွာစည္းခိုင္းထားလိုက္ရတယ္။ နို႔မို႔ရင္မလြယ္ဘူး။ အရွက္ေတြကြဲကုန္မွာ။ အခု အေပၚကအက်ီထပ္စည္းထားတာလည္း သိၾကမွာပါပဲ။ က်ေနာ္နဲ႔ ခ်ိဳလည္း ေခါင္းေလးအသာငုံ႔ၿပီး ထြက္လာၾကတာဆိုေတာ့ တျခားသူေတြဘယ္လိုေနမလဲ မသိလိုက္ဘူး။ ခ်ိဳကေတာ့ အသားျဖဴတဲ့သူဆိုေတာ့ မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးရဲေနတာပဲ။ သူလည္းရွက္မွာေပါ့။ ဒီတစ္ေခါက္ျပင္ဦးလြင္သြားတာ ခ်ိဳနဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလး ခရီးေရာက္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာရမယ္။႐ုပ္ရွင္႐ုံထဲမွာ နို႔ကိုင္႐ုံတင္မဟုတ္ဘူး၊ ညီမေလးကိုပါ နယ္ခ်ဲ႕လိုက္တာမဟုတ္လား။ အဆုံးစြန္အထိလုပ္ဖို႔ေတာ့ စိတ္ကူးမရွိပါဘူး။ ႏွစ္ေယာက္လုံးကလက္ထပ္ဖို႔အထိ စိတ္ကူးထားၾကတာဆိုေတာ့ မဂၤလာဦးညမွာရင္ခုန္ဖို႔ ခ်န္ထားဦးမွ လို႔ ေတြးမိလို႔ေလ။က်ေနာ္လည္း ခ်ိဳရွိတဲ့ျပင္ဦးလြင္ကို ခဏခဏသြားျဖစ္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိသြားျဖစ္လဲဆိုရင္ တစ္လထဲကိုေျခာက္ေခါက္ေလာက္က်မယ္ထင္တာပဲ။ ျပင္ဦးလြင္ကလည္း လည္စရာေတြ အေပါသားဆိုေတာ့ ဘုရားေတြေလၽွာက္ဖူး၊ အတြဲေတြေအးေအးေဆးေဆးထိုင္လို႔ရတဲ့ အေအးဆိုင္ေလးေတြမွာထိုင္၊ တစ္ခါတစ္ခါက်ေတာ့လည္း ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ျဖစ္တာေပါ့။ ႐ုပ္ရွင္ကေတာ့အေခါက္တိုင္းမၾကည့္ျဖစ္ဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူက အခ်ိန္ကုန္တယ္ဗ်။

က်ေနာ္သူနဲ႔လည္လို႔ရတဲ့အခ်ိန္က ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ေလးပဲဆိုေတာ့သိပ္မမ်ားဘူးေလ။ ၿပီးေတာ့႐ုပ္ရွင္႐ုံကလည္း ခပ္ေသးေသးဆိုေတာ့ ႐ုပ္ရွင္ တစ္ကားနဲ႔ တစ္ကားကေတာ္ေတာ္နဲ႔ခ်ိန္းတာမဟုတ္ဘူး။ ေတာ္ၾကာတစ္ကားထဲကို ႏွစ္ခါသုံးခါျပန္ၾကည့္ရင္ ႐ုပ္ရွင္႐ုံကလူေတြဟားမွာေၾကာက္တာလည္းပါတာေပါ့။ အဲလိုနဲ႔ ရည္းစားျဖစ္ၿပီးတာ ႏွစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ ႐ုပ္ရွင္သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ထုံးစံအတိုင္း သြားသြားနမ္းတာေပါ့။ က်ေနာ္ ဒီတစ္ေခါက္မတိုင္ခင္မေရာက္ျဖစ္တာ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာသြားေတာ့ လူကလည္းေတာ္ေတာ္ေလး ႂကြေနတာ။ သူလည္း အဲလိုပဲထင္တာပဲ။ ႐ုပ္ရွင္႐ုံထဲမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္နမ္းရင္းျပဳရင္းနဲ႔ စိတ္ကမထိန္းနိုင္ေတာ့ဘူး။က်ေနာ့္ ညီေတာ္ေမာင္ကို ေဘာင္းဘီထဲက အသာထုတ္ၿပီး ခ်ိဳ႕ကို ကိုင္ခိုင္းလိုက္တယ္။ေျပာသာေျပာတာ။ က်ေနာ့္ ညီေလးကို သူတစ္ခါမွမေတြ႕ဖူးေသးဘူး။ က်ေနာ္ကသာ လက္သရမ္းၿပီး သူ႔ကို လိုက္ကိုင္ေနတာ။ သူလည္း က်ေနာ့္ ညီေလးကိုကိုင္ရင္း လူက တစ္ရႈးရႈးျဖစ္လာတယ္။ က်ေနာ့္ မ်က္ႏွာကို လာလာထိတဲ့ သူ႔ရဲ့ ဝင္သက္ထြက္သက္ေတြက အေတာ္ေလးျမန္လာတယ္ေလ။ က်ေနာ္ ခ်ိဳ႕ကို တစ္ခါၿပီးသြားေအာင္လက္နဲ႔ပဲလုပ္ေပးၿပီးေတာ့ ခ်ိဳက က်ေနာ့္ကိုတိုးတိုးေလးညီးတယ္။ ”လူဆိုးေလး…. အရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ…။ အတူတူေနခ်င္ၿပီတဲ့….။” တကယ္ေတာ့သူေျပာတဲ့အတူတူေနခ်င္ၿပီဆိုတာက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္လက္ထပ္ၿပီး အတူတူေနခ်င္တာကိုေျပာတာေနမွာပါ။

က်ေနာ္လည္း ပထမလက္ထပ္တဲ့အထိေစာင့္ထိန္းမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားေပမဲ့ ခ်ိဳ႕ရဲ့ စကားသံေလးကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ဘယ္လိုမွမေနနိုင္ေတာ့ဘူး။ ”႐ုပ္ရွင္ၿပီးရင္ တစ္ေနရာရာသြားရေအာင္ကြာ…။” က်ေနာ့္ပါးစပ္က လႊတ္ကနဲထြက္သြားတယ္။ ခ်ိဳ တစ္ခ်က္ၿငိမ္သြားတယ္။ သူလည္းစဥ္းစားေနတယ္ထင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခပ္ေလးေလးတစ္ခ်က္ေျပာတယ္..။ ”အင္း….သြားမယ္ေလ” တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္နဲ႔ ခ်ိဳ ႐ုပ္ရွင္ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ျပင္က ဟိုတယ္တစ္ခုကိုေရာက္သြားၾကတယ္။ ဟိုတယ္ရွာရတာေတာ့သိပ္မခက္ပါဘူး။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက က်ေနာ္သြားခ်င္သြားရေအာင္ဆိုၿပီးေျပာထားလို႔ သိၿပီးသားဆိုေတာ့ သိပ္မရွာလိုက္ရဘူး။ ဟိုတယ္ရီစက္ပ္ရွင္ကို ျဖတ္ေတာ့ ခ်ိဳေတာ္ေတာ္ရွက္ေနတယ္ထင္တယ္။ေခါင္းကိုလုံးဝမေဖာ္ဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ ခပ္တည္တည္ေပါ့ဗ်ာ..။ ကိုယ့္ၿမိဳ႕မွမဟုတ္တာပဲ။ ဘယ္သူမွသိတာမွမဟုတ္တာ။ အဲလိုနဲ႔ အခန္းေလးထဲေရာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ထိုင္ၾကည့္ၿပီး ဘာစကားမွ မေျပာျဖစ္ၾကဘူး။ ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာသာ အခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းဖက္နမ္းၿပီး အဝတ္ေတြကမန္းကတန္းခၽြတ္ၾကတာ။ က်ေနာ္နဲ႔ ခ်ိဳကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ထိုင္ၾကည့္ေနၾကတာ။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာေတြးမိတာေတာ့ က်ေနာ္ဒီကေလးေလးကိုေခၚလာတာမွားမ်ားမွားသြားၿပီလားေပါ့။ က်ေနာ့္သူ႔ကို လက္မထပ္ခင္အထိ လြန္လြန္က်ဴးက်ဴးလုပ္ဖို႔ လုံးဝစိတ္ကူးမရွိဘူးေလ။ တေအာင့္ေလာက္ေနေတာ့ ခ်ိဳ႕ဆီက သက္ျပင္းခ်ၿပီး စကားတစ္ခြန္းေျပာလာတယ္။

”ကို.. ခ်ိဳ႕ကို တကယ္ယူမွာလား” တဲ့….။ က်ေနာ္လည္း ခ်က္ခ်င္းပဲေခါင္းၿငိမ့္ၿပီးျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။ ”ကိုယ္ ခ်ိဳ႕ကို တကယ္ခ်စ္တာပါ။ အတည္လက္ထပ္ယူမွာပါ” လို႔ေပါ့။ ၿပီးေတာ့မွ က်ေနာ့္ ခ်ိဳ႕နားအသာေလးတိုးၿပီး ခ်ိဳ႕ပခုံးေလးကို ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာသိုင္းဖက္ထားမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္လည္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလသံေလးနဲ႔ပဲ … ” ခ်ိဳ… လည္းတစ္ေနကုန္ေလ်ာက္သြားထားတာေညာင္းေနေတာ့မယ္…။ လာ… ဒီမွာအိပ္” ဆိုၿပီး ကုတင္ေပၚမွာ လွဲခ်လိုက္ၿပီး က်ေနာ့္လက္ေမာင္းတစ္ဖက္ကို ေဘးမွာခ်ထားလိုက္တယ္။ က်ေနာ့္လက္ေမာင္းေပၚမွာ ခ်ိဳ ေခါင္းအုံးၿပီးအိပ္ရေအာင္ေပါ့။ ခ်ိဳလည္း က်ေနာ့္လက္ေမာင္းေပၚမွာေခါင္းအုံးၿပီး အသာေလးလာအိပ္တယ္။ က်ေနာ္ ခ်ိဳ႕နဖူးေပၚမွာ ဝဲက်ေနတဲ့ ဆံပင္ေလးေတြကို အသာသပ္တင္ေပးရင္း ခ်ိဳ႕နဖူးေလးကိုနမ္းလိုက္တယ္။ခ်ိဳက ေခါင္းေလးအသာေစာင္းရင္းက်ေနာ့္ဘက္ကို အသာလွည့္ၾကည့္ေတာ့ မ်က္လုံးခ်င္းဆုံသြားတဲ့ တစ္ခ်က္မွာ က်ေနာ္မေနနိုင္ေတာ့ဘူး။ ေခါင္းကို အသာငုံ႔ရင္း ခ်ိဳ႕ ႏႈတ္ခမ္းပါးနီနီေလးကို အသာနမ္းစုတ္လိုက္မိတယ္။ ခ်ိဳ နဲ႔ နမ္းရတာ ဘယ္ေတာ့မွ နမ္းလို႔မဝဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလးနမ္းလို႔ေကာင္းတယ္။ က်ေနာ္ ခ်ိဳ႕ နို႔သီးလုံးလုံးေလးေတြကို အက်ီေပၚကေန အသာေခ်မိေတာ့ခ်ိဳက … ”လူဆိုးေလး အက်ီေတြေၾကကုန္ေတာ့မယ္။ ျပန္ရဦးမယ္ေလ” တဲ့…။ ခပ္ညဳညဳအသံေလးနဲ႔ေျပာေတာ့မွ က်ေနာ္လည္း သတိဝင္လာေတာ့တယ္။ ”ေဆာရီး… ခ်ိဳ…။ အက်ီေတြခၽြတ္ထားရေအာင္ေနာ္” ဆိုၿပီး က်ေနာ္လည္း ခ်ိဳေခါင္းအုံးထားတဲ့ က်ေနာ့္လက္ေမာင္းကို အသာဆြဲထုတ္ၿပီး ထလိုက္တယ္။ တစ္ဆက္ထဲ က်ေနာ္ဝတ္ထားတဲ့ စပို႔ရွပ္ကိုလည္း ဆြဲခၽြတ္လိုက္တယ္။

ခ်ိဳ အိပ္ေနရင္းနဲ႔ က်ေနာ္အက်ီခၽြတ္တာကိုၾကည့္ေနတယ္။ ”ဘာၾကည့္တာလဲ…။ ခ်ိဳလည္း ခၽြတ္ေလကြာ” ဆိုေတာ့မွ.. ခ်ိဳ အိပ္ေနရာကေနအသာထလာတယ္။ ”ကိုခၽြတ္ေပးေလ ” ဆိုၿပီး လက္ႏွစ္ဘက္ကို ေဘးကိုကားေပးတယ္။ ခ်ိဳဝတ္ထားတာက ခ်ည္နဲ႔လုပ္ထားတဲ့ ျမန္မာဆန္ဆန္ရင္ဖုံးအက်ီေလးပါပဲ။ က်ေနာ္လည္း ရင္ခုန္စြာနဲ႔ပဲ ခ်ိဳ႕အက်ီေလးဆီကို လက္လွမ္းၿပီး ခ်ိဳ႕ အက်ီၾကယ္သီးေလးေတြကို တစ္လုံခ်င္းစီျဖဳတ္ေပးမိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္လက္ေတြတုန္ေနမယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ေသခ်ာေျပာရဲတယ္။ ၾကယ္သီးေလးေတြျဖဳတ္ၿပီးေတာ့ အက်ီကို အသာဆြဲခၽြတ္လိုက္ေတာ့ ခ်ိဳရဲ့ ရင္သားေဖြးေဖြးေလးႏွစ္မႊာက အျပာႏုေရာင္ေဘာ္လီေလးနဲ႔ အတူေပၚလာတယ္။ ခ်ိဳ႕ နို႔ေလးေတြကအရမ္းမႀကီးဘူး။အေနေတာ္ပဲ။ က်ေနာ့္လက္နဲ႔ တစ္အုပ္စာေပါ့။ ဥပမာေပးရမယ္ ဆိုရင္ လိေမၼာ္သီးခပ္လတ္လတ္တစ္လုံးစာေလာက္ရွိမယ္။ က်ေနာ္ ခ်ိဳ႕နို႔သီးေလးႏွစ္လုံးကို ဆုတ္ေခ်ခ်င္စိတ္ကို အသာထိန္းရင္း… ”ခ်ိဳ … ခဏထဦးေနာ္… ထဘီပါခၽြတ္ရေအာင္ဆိုေတာ့…။” ”အဲဒါေတာ့ ကို မခၽြတ္ေပးနဲ႔…။ ခ်ိဳရွက္တယ္…။ ခ်ိဳ႕ဘာသာခ်ိဳခၽြတ္မယ္…။ ဟိုဘက္လွည့္”ဆိုတာနဲ႔ သူစိတ္ေက်နပ္ေအာင္ က်ေနာ္ တျခားဘက္လွည့္ေပးထားလိုက္တယ္။ ”ရၿပီ….။ ဒီဘက္လွည့္ေတာ့” ဆိုမွ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့….. ဝွား….. ခ်ိဳက ထမိန္တင္မဟုတ္ဘူး ။ ေဘာ္လီေရာ၊ အတြင္းခံပါတစ္ခါထဲခၽြတ္ထားတာ။ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ ရင္ဘတ္ကို အသာယွက္ထားရင္း က်န္တဲ့ လက္တစ္ဖက္လည္း ေပါင္ဂြၾကားကိုအုပ္ထားတယ္။

က်ေနာ္လည္း ဝတ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ခပ္ျမန္ျမန္ဆြဲခၽြတ္လိုက္တယ္။ အတြင္းခံပါ တစ္ခါထဲေရာလိပ္ၿပီး ဆြဲခၽြတ္လိုက္တာေလ။ ေအာက္က မာန္ဖီေနတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္ကေတာ့ ေအာက္က တေထာင္ေထာင္နဲ႔ေပါ့။ က်ေနာ့္ ကို မ်က္လုံးေလးျပဴးၿပီးၾကည့္ေနတဲ့ ခ်ိဳကို ေပြ႕ခ်ီၿပီး ႏွစ္ေယာက္အိပ္ေမႊ႕ယာႀကီးေပၚကို ပစ္ခ်လိုက္တယ္။ စပရိန္ေမႊ႕ယာဆိုေတာ့ ခ်ိဳ႕ကိုယ္လုံးေလးက အိကနဲ က်သြားၿပီးေတာ့ ျပန္ေျမာက္တက္လာတာေပါ့။ ခ်ိဳလည္း ေၾကာက္အားလန႔္အားနဲ႔ ေမႊ႕ယာကို လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ေထာက္လိုက္ေတာ့ သူအုပ္ထားတဲ့ ဟာေလးေတြ ေပၚသြားတာေပါ့။ က်ေနာ္လည္း တစ္ခါထဲ သူ႔ အေပၚဒိုင္ပင္ထိုးၿပီး ေမွာက္အိပ္လိုက္တယ္။ က်ေနာ္ ခ်ိဳ႕ကို အေပၚကေန မိုးၿပီးၾကည့္ရင္း ခ်ိဳ႕နဖူးေလးကို အသာနမ္းလိုက္တယ္။ၿပီးေတာ့ခ်ိဳ႕ႏႈတ္ခမ္းပါးေလး…။ ခ်ိဳကေတာ့ က်ေနာ့္ လည္ပင္းကို အသာေလးသိုင္းဖက္ထားတယ္။ က်ေနာ္ လက္တစ္ဖက္ကို ခ်ိဳ႕ ေဘးမွာေထာက္ထားရင္း ၊ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ ညီေတာ္ေမာင္ကို အသာထိန္းၿပီး ခ်ိဳ႕ ညီမေလးတစ္ေလၽွာက္အစုန္အဆန္ ပြတ္တိုက္ေပးလိုက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ခ်ိဳ ညီမေလးမွာအရည္ေတြ ထြက္ေနပါၿပီ။ က်ေနာ္ကသာ ပထမဆုံးတစ္ေခါက္ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူနာမွာစိုးလို႔ လုပ္ေပးေနမိတာပါ။ က်ေနာ္ အဲလိုပြတ္ေပးလိုက္ေတာ့ ခ်ိဳလည္း အသက္ရႈသံေတြျမန္လာၿပီး သူ႔တင္ပါးေလးကိုေကာ့ေကာ့တင္ေပးလာတယ္။ သူလည္း မရိုးမရြျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္ညီေတာ္ေမာင္ကို အသာထိုးထည့္လိုက္ေတာ့မဝင္ဘူးဗ်ာ…။ အျပင္ကိုေခ်ာ္ၿပီးထြက္သြားတယ္။

က်ေနာ္လည္း ေနာက္တစ္ေခါက္ေသခ်ာတည့္ၿပီး ထိုးထည့္ေတာ့မွာ ထိပ္ဖ်ားေလးဝင္သြားတယ္။ ခ်ိဳ က်ေနာ့္ကို သိုင္းဖက္ထားတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္က က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ကို ခပ္တင္းတင္းတြန္းၿပီး… ”မရဘူး…. နာတယ္… နာတယ္” လို႔ေျပာေတာ့ က်ေနာ္လည္း ေဇာေခၽြးေတြျပန္လာတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ အေတြ႕မၾကဳံမရွိေသးတာလည္းပါတယ္။ က်ေနာ္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္းႏွဲ႕သြင္းရင္း တစ္ခါဖိသြင္းလိုက္ေတာ့ ေဖာက္ခနဲျမည္ၿပီး က်ေနာ့္ညီေတာ္ေမာင္က ခ်ိဳ႕ ညီမေလးထဲကို ကၽြံဝင္သြားတယ္။ တည္းခိုခန္းကလည္း တိတ္ေနတာဆိုေတာ့ အဲဒီ အပ်ိဳေမွးပါးေလးေပါက္သြားတဲ့ အသံေလးက က်ေနာ့္နားနဲ႔ တကယ္ကိုၾကားလိုက္မိတယ္။ ခ်ိဳ ပါးစပ္ေလးဟ ၿပီး ”အာ့” လို ေအာ္ရင္း ေခါင္းေလးေမာ့လာတယ္။က်ေနာ္ကေတာ့ ခ်ိဳ႕ႏႈတ္ခမ္းကို ခပ္ျမန္ျမန္ေလးဖိဖိနမ္းရင္း ေအာက္က ညီေတာ္ေမာင္ကို အသာေလးၿငိမ္ေနေပလိုက္တယ္။ ခဏေလာက္ေနမွ ခ်ိဳ႕ တင္ပါးေလးေတြ ေကာ့ေကာ့တင္ေပးလာတာနဲ႔ ညီေတာ္ေမာင္ကို နည္းနည္းခ်င္းျပန္ဆြဲထုတ္လိုက္ သြင္းလိုက္နဲ႔ အသြင္းအထုတ္လုပ္ေပးလိုက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ခ်ိဳလည္းခံနိုင္လာတယ္ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အသြင္းအထုတ္လုပ္တိုင္း ေအာက္က ေကာ့ေကာ့လာတာနဲ႔ က်ေနာ္လည္း ခ်ိဳ႕ နို႔သီးေလးေခါင္းနီနီေလးေတြကိုလည္း အသာငုံ႔ၿပီးစို႔ရင္း ခပ္ျမန္ျမန္ေလး လုပ္လိုက္တယ္။ ခ်ိဳ႕ညီမေလးက တင္းၿပီး ၾကပ္ေနတာပဲဗ်ာ..။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မၿပီးဘူး။ က်ေနာ္လည္း စိတ္ကေၾကာက္ေနတာနဲ႔ ၿပီးတဲ့ဆီကို မေရာက္ဘူးျဖစ္ေနတာ။

ခ်ိဳနာသြားမွာစိုးတဲ့ စိတ္နဲ႔ ပဲ အသာလုပ္ေနရင္းက သူေကာ့ေကာ့တင္ေပးလာလို႔ က်ေနာ္လည္းခပ္ျမန္ျမန္ေဆာင့္ေပးမိတာ။ ခ်ိဳ အသက္ရႈသံေတြျမန္လာၿပီး က်ေနာ္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္လာေတာ့ က်ေနာ္ ခပ္သြက္သြက္အသြင္းအထုတ္လုပ္ေပးလိုက္ေတာ့ ခ်ိဳ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုတ္ရင္း ၿငိမ္က်သြားတယ္။ အဲေတာ့မွ က်ေနာ္လည္း ခ်ိဳသာၿပီးသြားတယ္ က်ေနာ္မၿပီးေသးပါလားဆိုၿပီး စိတ္ကို ညီေတာ္ေမာင္မွာထားၿပီး လုပ္လိုက္တယ္။ ခ်ိဳကေတာ့ မ်က္လုံးေလးမွိတ္ၿပီးၿငိမ္သြားၿပီ။ က်ေနာ့္ကို ဖက္ထားတဲ့လက္ေတာ့ကိုေတာ့ မလႊတ္ေသးဘူး။ က်ေနာ္ စိတ္ကိုသြင္းၿပီးေဆာင့္လိုက္ေတာ့ မၾကာပါဘူး။ ခ်ိဳ႕ ညီမေလးက အရမ္းၾကပ္တာနဲ႔ပဲ ခဏေလးနဲ႔ၿပီးသြားတယ္။တစ္ပတ္ေလာက္ေအာင္းထားတဲ့ အရည္ေတြက ခ်ိဳ႕ အသစ္စက္စက္အဖုတ္ေလးထဲမွာအျပည့္ပဲ။ အျပင္ကိုေတာင္လၽွံက်လာတယ္။ က်ေနာ္ေလး ခ်ိဳ႕ေဘးမွာ အသာလွဲခ်ရင္း ခ်ိဳ႕ကို က်ေနာ့္ဘက္ဆြဲလွည့္ၿပီး ရင္ခြင္ထဲမွာ ခပ္တင္းတင္းဖက္ထားလိုက္တယ္။ က်ေနာ့္ အသက္နဲ႔ တမၽွခ်စ္ရတဲ့ ေကာင္မေလး…၊ က်ေနာ္နဲ႔ အရင္းႏွီးဆုံးအေျခအေနထိေရာက္သြားခဲ့လို႔ေလ။ ”ခ်စ္တယ္….. ခ်ိဳရယ္…..။” က်ေနာ္ သူ႔ကို တိုးတိုးေလးေျပာရင္း ခ်ိဳ႕နဖူးမွာကပ္ေနတဲ့ ေခၽြးစေလးေတြကို တယုတယသုတ္ေပးမိတယ္။ ”ခ်ိဳ….. နာေနလား…။” က်ေနာ္ေမးေတာ့… ”ပထမဝင္တုန္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နာတယ္….။ ေနာက္က်ေတာမနာေတာ့ဘူး … ”တဲ့။ ဒါဆို ေကာင္းေရာ ေကာင္းရဲ့လား ဆိုေတာ့ ”အင္း…. အရမ္းေကာင္းတယ္” လို႔ျပန္ေျဖတယ္။

တကယ္ေတာ့ ခ်ိဳေရာ က်ေနာ္ေရာ ကံေကာင္းတယ္လို႔ေျပာရမယ္။ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မၿပီးသြားတာက ခ်ိဳ႕ကို ပထမဆုံးဆက္ဆံတဲ့အခ်ိန္မွာ အပ်ိဳေမွးေလးေပါက္လို႔ နာယုံမဟုတ္ပဲ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းေအာင္လုပ္ေပးနိုင္ခဲ့လို႔ေလ။ က်ေနာ္ ခ်ိဳ႕ကို ရင္ခြင္ထဲမွာ အေတာ္ၾကာေအာင္ဖက္ထားၿပီး ခ်ိဳ႕မ်က္ႏွာေလးကို ၾကည့္ေနမိတယ္။ ခ်ိဳကေတာ့ မ်က္လုံးေလး မွိတ္ၿပီး မွိန္းေနတယ္။ သူလဲ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းသြားပုံပါပဲ။ နာရီဝက္ေလာက္မွိန္းေနၾကၿပီးေတာ့မွ ႏွစ္ေယာက္သား သန႔္ရွင္းေရးလုပ္၊ အဝတ္အစားေတြျပန္ဝတ္ၿပီး ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္။ ဟိုတယ္က ျပန္အထြက္ ခ်ိဳလမ္းေလ်ာက္တာ ကြတကြတျဖစ္ေနလို႔ က်ေနာ္ေတာင္စမိေသးတယ္။ ခ်ိဳကေတာ့ မ်က္ေစာင္းထိုးၿပီးေတာ့က်ေနာ့္ ေက်ာျပင္ကို မနာေအာင္ထုတာေပါ့။အဲလိုနဲ႔ ခ်ိဳ႕ကို ျပန္ပို႔ခါနီး ေဆးဆိုင္ဝင္ၿပီး တားေဆးလိုက္မိေသးတယ္။ တစ္လုံးကို ခ်က္ခ်င္းတိုက္ၿပီး ေနာက္တစ္လုံးကို ေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္မွေသာက္ဖို႔ေပးလိုက္တယ္။ လက္မထပ္ခင္ မျဖစ္သင့္တာေတြမျဖစ္ရေအာင္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ရမယ္မဟုတ္လား။ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လုံး ပညာကို ဆုံးခန္းတိုင္ေအာင္ သင္ရေသးတာ မဟုတ္ေတာ့ လြန္လြန္က်ဴးက်ဴးမျဖစ္သင့္ေသးဘူးေလ။ ဒီတစ္ေခါက္ က်ေနာ္ အိမ္ျပန္လာေတာ့ ခ်ိဳ႕ကို ပိုၿပီးလြမ္းလာတယ္။ ခ်ိဳနဲ႔ က်ေနာ္လည္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ပိုၿပီး ခ်စ္လာသလိုပဲ။ အဲလိုနဲ႔ အစရွိသြားေတာ့ က်ေနာ္ ခ်ိဳ႕ဆီေရာက္တိုင္း ဟိုတယ္ခန္းထဲမွာပဲအခ်ိန္ျဖဳန္းျဖစ္တာမ်ားတယ္။ ဟိုဟာလုပ္ေတာ့လည္း ပထမစလုပ္တုန္းကလို ရိုးရိုးမဟုတ္ဘူး၊ ပုံစံအစုံပဲ၊ ပက္လက္၊ ေမွာက္ရက္၊ ေလးဘက္ ၊ မတ္တပ္ …..ၿပီး။