ေႏြေက်ာင္း ပိတ္ ရက္ တရက္။ ” ကဲ ေျမး ဆရာမႀကီး ။ သည္ေန႔ ဘာ ဇာတ္ ကား ၾကည့္မွာလဲ။ ဇိမ္နဲ႔ သာ ၾကည့္ေန ရစ္ေတာ့ ။ ႀကီးႀကီး ဥပုဒ္ေစာင့္ သြားေတာ့မယ္။ ” ႀကီးႀကီး ျမ ထြက္သြား သည္ ႏွင့္ သင္းသင္း သည္လမ္းေဘး အေခြဆိုင္ က ေသခ်ာ ေရြး ဝယ္ၿပီး ဘီရိုထဲမွာ ဝွက္ထားသည့္ ဂ်ပန္ အခ်စ္ ဇာတ္ကားကို ထိုးၾကည့္ပါ၏။ အေဖာ္ အခၽြတ္ေလးေတြႏွင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ရိုက္ျပထားသည္ျဖစ္၍ ရင္ တခုန္ခုန္ႏွင့္ ၾကည့္ေကာင္းလွပါသည္။

ဟား…. ဘဝႀကီးက ဒီလိုေတာ့လည္း ေပ်ာ္စရာပါ့လား။ မွန္၏။ သူမ ဘဝသည္ ယခုမွ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မွု အရသာကို စိတ္တိုင္းက် ခံစားရပါေခ်၏။ မူလတန္းျပ ဆရာမေဒၚသင္းသင္း သည္ ရြာက ေယာကၡမကို၊ အသက္ ၇၀ေက်ာ္ အေဒၚဝမ္းကြဲ အားျပဳစုရန္ အ ေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ မႏၲေလးၿမိဳ့ သို့ ထြက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါ၏။ ၿမိဳ့ေရာက္ေသာအခါ အ ေဒၚ၏ အိမ္တြင္ ေအး ေအးလူလူ ဗြီဒီယိုၾကည့္လိုက္ ၊ ဝတၳဳဖတ္လိုက္ ျဖင့္ ဇိမ္က်ေန၏။ သူမ ေယာက္်ားက စင္ ကာပူမွာ သြားအလုပ္ လုပ္ေန၍ ရြာမွာ စာသင္ ရင္း ေယာက္ခမႏွင့္ အတူ ေနရသည္။

သိပ္မ ေပ်ာ္။ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္ လှ၏။ ေယာက္်ားမိတ္ေဆြ တခ်ိဳ့က သူမကို “ေဟး အပ်ိဳႀကီး ဒီေန႔ တယ္လန္းပါလား” စသျဖင့္ ေနာက္ေျပာင္ လၽွင္ ေယာက္ခမႀကီး က မႀကိဳက္။ သူမ မွာ မိတ္ေဆြကို အားနာရ သလို ေယာက္ခမႀကီးရဲ့ အမဲ့အရြဲ႕ေၾကာင့္ လည္း နာက်ည္းရ၏။ သည္မွာေတာ့ အဲ့ဒါေတြ ဘာဆိုဘာမွ မရွိၿပီ။ သြား။ ဂိုးေတာ့။ … ေနာက္တေန႔မနက္ပိုင္း ။ ေျမာက္ျပင္က ဇီးပင္ႀကီးသင္တန္းမွာ သူငယ္ ခ်င္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆရာမႀကီး တ ေယာက္ထံ အလည္ သြားျပန္သည္။ လိုင္းကားေပၚကအဆင္း ေယာင္ေပေပ ျဖစ္ေန ၍ သူမနဲ႔ အတူကားေပၚက ဆင္းလာတဲ့ ခ်ာတိတ္ေလးကို ေမးသည္။

“ပန္းစံပယ္ စတိုးက ဒီလမ္းမွာလား” “ေအာ္ ဟုတ္ပါတယ္ဗ်။ မမက ဒီက မဟုတ္ဘူး လား။က်ေနာ္က အဲသည္ေရွ႕က ျဖတ္သြားမွာပါ ခမ်ာ။ လိုက္ခဲ့လို့ရပါတယ္ မမ” အလဲ့ ၊ ယဥ္ေက်းလွပါ့လား။ ” မမ့့ မမ “ဆိုတဲ့အသံေလးက သင္းသင္းနား ထဲ ခ်ိဳဆိမ့္ေနသည္။ ခ်ာတိတ္ကို လွစ္ကနဲ ခိုးၾကည့္မိ၏။ အလန္းစားေလးဘဲ။ ညိဳသည္ ။ ဝိတ္သမားလို ေတာင့္တင္းက်စ္လစ္သည္။

သင္းသင္း ခ်ာတိတ္နဲ႔လိုက္ပါခဲ့၏။ တခုေသာ အေအးဆိုင္ေရွ႕ အေရာက္။ “ေမာင္ေလး .. ခဏ့” အရမ္းကို ရင္းႏွီးတဲ့ပုံ နဲ႔ ေကာင္ေလးကို လက္ေမာင္းဆြဲကာ အေအး ဝင္ေသာက္ သည္။မိတ္ဖြဲ႕သည္။ သူမ ကိုယ္သူမ နာမည္ ျဖဴျဖဴသိန္း။ ေနတာက ပုသိမ္။ အလုပ္က အထည္ဆိုင္ ပိုင္ရွင္။့့့့ပါးစပ္ထဲေတြ႕ရာ ေျပာလိုက္၏။ ေကာင္ေလး ဖုန္းနံပါတ္ကိုလည္းေတာင္း ယူထားလိုက္သည္ ။

” မမ က ဒီၿမိဳ့ မကၽြမ္းေတာ့ မင့္ကိုဘဲ အားကိုးရ ေတာ့မွာ” လို့ ႀကိဳကြက္ ေရႊ႕မိျပန္၏။ သည္လိုႏွင့္ သင္းသင္း ႏွင့္ ခ်ာတိတ္ မန္းတခြင္ အႏွံ့လည္ၾကပါသည္။ ကုန္က်သမၽွေငြ သူမအိပ္ ထဲကဘဲ ေလၽွာ ေလၽွာ နဲ႔ ထုတ္ ရွင္း၏။ ေအာ္ ။ စင္ ကာပူက ေယာက္်ားက ပို့ပို့ေနတဲ့ ပိုက္ပိုက္ေတြ အမ်ားႀကီးဘဲဟာကိုး ေနာ့္။ … တေန႔။ သူတို့ႏွစ္ေယာက္ ႐ုပ္ ရွင္ အတူၾကည့္ၾက သည္။ အဖ်င္းဆုံး ခ်ာတူးအလန္ဆုံး ဇာတ္ကား၊ ပရိသတ္နဲလြန္းလို့႐ုံထဲမွာ သရဲေခ်ာက္မွာေတာင္ ေၾကာက္ရတဲ့ ဇာတ္ကားကိုမွ သင္းသင္း ေရြးၾကည့္၏။ ဒီစီ မွာ သူတို့နဲ႔မွ အတြဲ ၄ တြဲသာရွိသည္။

ဇာတ္ကားစၿပီး ၁၀ မိနစ္ေတာင္ မၾကာခင္ ေရွ႕က အတြဲေတြက ၾကမ္းကုန္ၾကၿပီ။ ကစ္ဆင္ ဆြဲၾက။ ဘဲရဲ့ ေပါင္ၾကားကို ေစာ္ကႏွိုက္ၿပီးကိုင္ တိုက္ေပးၾက။ ေကာင္ေလးက ေျပာသည္။ “အာ့့။ မမကို အားနာလိုကတြာ… ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္က ဟို႐ုံက တြမ္ခ႐ုရဲ့ အက္ရွင္ ကားၾကည့္ရ ေအာင္ လို့ေျပာသားဘဲ၊ အဲ့မွာ လူျပည့္ေတာ့ ခုလိုအတြဲေတြ မရွိဘူးဗ်” သင္းသင္း ဘာမွ ျပန္မ ေျပာပါ။ ေရွ႕က အတြဲေတြ ၾကည့္ၿပီး စိတ္ ထ ေနတာနဲ႔ ေကာင္ေလး ေပါင္ေတြ ကို ပြတ္ေပးလိုက္ တယ္။

ခ်ာတိတ္က သူမ လက္ကို အသာ ဆုပ္ ရပ္လိုက္ၿပီး.. “မမ…စိတ္မရွိနဲ႔ဗ်ာ.. မမ အိမ္ေထာင္ နဲ႔မို့လား” သင္းသင္း လန္႔သြားသည္။ သို့ေသာ္ ငိုသံစြက္လ်က္ ။ “ကံမေကာင္းပါဘူး ခေလးရယ္။ လူေပလူေတ မို့ ကြာရွင္းပစ္လိုက္တာ ၅ ႏွစ္ ရွိၿပီ။ ကြာၿပီးေရာ ဆိုၿပီး ရွိပစၥည္း အကုန္ကို ေပးပစ္လိုက္တာ။ “ေအာ့့့္” ေကာင္ေလးက သူမကို သနား သြားပုံ၊ နားလည္သြားပုံ ရ၏။ သင္းသင္းလက္ကို ဖမ္းထားရာက ေျဖ လႊတ္ လိုက္သည္။ သင္းသင္းက ေကာင္ေလးေပါင္ၾကားကို ပြတ္သပ္ ၍ ကိုင္ ပါသည္။ ၿပီးေတာ့ ေကာင္ ေလးလက္တဘက္ကို ဆြဲယူၿပီး သူမရဲ့ နို့အုံ ေပၚတင္ ဖိ ေပး၏။ ခ်ာတိတ္သည္ ပထမ ေတာ့ စိတ္မပါသလို။ သိပ္မၾကာခင္ အားထည့္၍ ဆုပ္နယ္လာေတာ့ သည္။

ဇာတ္ကား တကား ဘယ္လိုၿပီးသည္ပင္ မသိ လိုက္။ ႐ုံထဲ မီးေတြ လင္းထိန္လာမွ သူတို့ ဟန္မပ်က္ ထြက္ ျပန္ခဲ့သည္။ ေနာက္ ေကာင္ေလး ေဘာ္ဒါတေယာက္ ဝယ္ ထားသည့္ လူမ ေန ေသးေသာ တိုက္ခန္းဆီ သို့ တကၠစီ ႏွင့္ လစ္ၾကသည္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ေကာင္ေလးက အရိုင္း မို့ ထန္ေနၿပီ။ သင္းသင္းတကိုယ္လုံး အျမန္ ဆြဲခၽြတ္၏။ နို့ေဖြးေဖြး မို့မို့ႀကီးေတြကို အငမ္းမရ စို့၏။ဆုပ္နယ္ ကိုင္၏။ “မမျဖဴ နို့ေတြက အိတြဲႀကီးေတြ မဟုတ္ဘူးေနာ္” သင္းသင္းက “ခေလးရယ္ မမက ကေလးမွ မေမြးရေသးတာ ကိုးၾက” ဟု အတည္ေပါက္ ရႊီးသည္။

တကယ္က ၂ေယာက္ ေမြးၿပီးၿပီ။ သို့ေသာ္ အငယ္ေကာင္ ကိုက ရွစ္တန္း ေရာက္ၿပီျဖစ္၏။ သင္းသင္းက ကုတင္ေပၚတက္ ေပါင္ ကားၿပီး ခ်ာတိတ္ကို သူ႔ေပါင္ၾကား ေနရာယူခိုင္းသည္။ ထို့ေနာက္ ခ်ာတိတ္၏ ေတာင့္တင္း က်စ္လစ္ ေသာခါးကို ဆြဲယူၿပီး ေပါင္ၾကားခ်င္း ထိကပ္ လိုက္၏။ ခ်ာတိတ္ခမ်ာ လူေရာ ဟိုဟာေရာ တဆတ္ဆတ္။ သင္းသင္းကခ်ာတိတ္ ဟာကို နည္းနည္း ထပ္ဆြေပးသည္ ။

အဖ်ားထိပ္ေလးကို ပြတ္ ေခ်ေတာ့ “အ အ မမျဖဴ လုပ္ၾကစို့.. မမ လက္ထဲ ၿပီးသြားလိမ့္မယ္” “ေအးေလ… ဘာျဖစ္လဲ၊ အဲ့ဒါလဲ ရတာကို” “ဘယ္ ဟုတ္မလဲဗ်ာ.. က်ေနာ္က ဟိုဟာႀကီး ထဲမွ ၿပီးခ်င္တာ” သင္းသင္းက မ်က္ေစာင္းထိုး၍ “ဒီလိုက်ေတာ့လည္း အလာခ်ည့္ပါလား ဟြန္႔” သင္းသင္းသည္ ေကာင္ေလးရဲ့ညိဳမဲမဲ ဟာႀကီး ကို သူမရဲ့ ဝါဝင္းႏုအိေနတဲ့ ဟာထဲ လက္နဲ႔ကိုင္ ၍ေတ့ သြင္းေပးလိုက္သည္။ “အာ့့့့ အို့း့… အရမ္းကို ေကာင္းတယ္ မမျဖဴ ရယ္… ဟား လား လား” သင္းသင္းသည္ ေကာင္ေလးရဲ့ သန္မာေတာင့္ တင္းသည့္ ရင္ အုပ္ လက္ေမာင္းႂကြက္သား ေတြကို မ်က္စိ ကၽြတ္က်မတတ္ မြတ္သိပ္စြာ ၾကည့္၏။ ပါးစပ္ကလည္း ခ်ာတိတ္ကို ထသထက္ ထ ေအာင္ညဳ ခၽြဲခၽြဲ အၾကမ္းေတြ ေျပာသည္။

“ခေလးရယ္ ။ လုပ္ပါ ။ အား ေကာင္းလိုက္တာ မင္းဟာႀကီးက မမ ဟာထဲ အဆုံးထိ ျမဳပ္ေနၿပီ ကြာ.. လွုပ္ဦး .. ဘယ္ညာ လွုပ္… အာ အ အမ ေလး.. အရသာ ရွိလိုက္တာကြာ” ေကာင္ေလးက တျဖည္းျဖည္း အၾကမ္းစား အုပ္ပါေတာ့သည္။ ေဆာင့္ အခ်တိုင္း သင္းသင္းတ ေယာက္ အင့္ အင့္ နဲ႔ အသံပင္ ထြက္လာရသည္အထိပင္။ သူမ အတြက္လည္း အရမ္းကို ငတ္ေနသည့္ အရသာမို့ ေရကုန္ေရခန္းလုပ္ေလ ဖီးတက္ ေလ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ထိုပထမ ဖြင့္ပြဲေန႔တြင္ ၁ နာရီ အတြင္းမွာပင္ နန္းစ ေတာ့ ၃ ခ်ီဆက္ ႏႊဲ ျဖစ္ပါသည္။ … ေနာက္ရက္ ေနာက္ရက္ေတြ မွာလည္း ဒီလိုဘဲ ခ်ိန္း၍ လုပ္ၾကပါသည္။

ဤသို့ျဖင့္ ပ်င္းရိဖြယ္ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ ရက္မ်ားသည္ သင္းသင္းအတြက္ ရင္ ခုန္သံ ျမန္ျမန္ျဖင့္ လ်င္ျမန္စြာ ကုန္ဆုံးခဲ့ပါသည္။ ေမလ ေနာက္ပိုင္းတရက္မွာေတာ့ စာသင္ႏွစ္ သစ္အတြက္ သူမ ရြာျပန္ခဲ့ပါသည္။ မႏၲ ေလးၿမိဳ့မွ အထြက္တြင္ေတာ့ တရိပ္ရိပ္ က်န္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ့ႀကီးကို လွည့္ၾကည့္ရင္း သူမ တေယာက္ထဲ တိုးတိုးေျပာေနမိသည္။ ေနရစ္ေတာ့ ၿမိဳ့ႀကီးေရ…။ ေနရစ္ေတာ့ ျဖဴျဖဴေရ…။ ဆရာမ ေဒၚသင္းသင္း ႏွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ။ ၿပီးပါၿပီ။